บทที่ 684 ไก่ป่าหิมะออกไข่

ว่างไฉตามเจ้านายเข้ามาในมิติ จางเสี่ยวหลงเก็บมัน ไหลฝู ต้าฮุย และเสี่ยวฮุย หมาป่าสัตว์เลี้ยงทั้งสี่ตัวไว้ข้างกาย หลักๆ คืออยู่ด้วยกันมานาน จางเสี่ยวหลงชินกับการมีเจ้าสี่ตัวนี้คอยป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ ใช้งานก็คล่องมือและสะดวกสบาย ว่างไฉสัมผัสได้ว่าเจ้านายอารมณ์ไม่ค่อยดี จึงนั่งสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ข้างๆ ไม่กระดุกกระดิก "เจ้าหนู ช่วงที่เข้าป่าไปนี่ ดูเหมือนแกจะอ้วนขึ้นนะเนี่ย" จางเสี่ยวหลงลูบหัวว่างไฉ ว่างไฉฉีกยิ้มกว้างทันที แลบลิ้นแฮ่ๆ อย่างอารมณ์ดี "โฮ่ง โฮ่ง!"

"อาหารในป่าดีสินะ? อยากจะออกไปซ่าข้างนอกอีกสักพักไหม?"

"บรู๊ววว..." ว่างไฉตกใจแทบสิ้นสติ รีบทำหน้าประจบประแจงหนักกว่าเดิม "ไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป อยู่กับฉันนี่แหละ" จางเสี่ยวหลงแค่ขู่เล่นๆ นิสัยใจคอของเจ้าหมาป่าสี่ตัวนี้เขารู้ไส้รู้พุงหมดแล้ว มีตัวตลกพวกนี้อยู่ด้วย ชีวิตมีสีสันขึ้นเยอะ ฝูงหมาป่าเพิ่งถูกปล่อยออกไป การที่มีฝูงหมาป่าขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้นในหุบเขาพร้อมกัน ย่อมทำให้สัตว์ป่าตื่นกลัวจนจับยาก เป้าหมายที่จางเสี่ยวหลงมาที่นี่ ก็เพื่อหาข้ออ้างเรื่องที่มาของสัตว์ที่ล่าได้ ถือโอกาสปล่อยฝูงหมาป่าเข้าป่าไปด้วย รอเวลาผ่านไปสักพัก ค่อยหยิบไก่ป่ากระต่ายป่าจากในมิติออกไปก็เนียนแล้ว "เอ๊ะ? ไก่ป่าหิมะพวกนั้นออกไข่แล้วเหรอ?" หลายวันมานี้จางเสี่ยวหลงยุ่งจนไม่ได้สนใจพวกมัน พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็เห็นไก่ป่าหิมะ หลายตัวหมอบอยู่กับพื้น ท่าทางเหมือนแม่ไก่กำลังกกไข่ไม่มีผิด เขาลองยกตัวไก่ป่าหิมะขึ้นมาตัวหนึ่ง ก็พบไข่สีน้ำตาลเหลืองสิบสองฟองวางเรียงรายอยู่ "แม่เจ้า ออกไข่จริงด้วย แถมครอกเดียวปาเข้าไปสิบสองฟอง รวยเละ รวยเละงานนี้" จางเสี่ยวหลงวางแม่ไก่ลงที่เดิม แล้วไปเปิดดูรังอื่น ครอกที่น้อยที่สุดมี 10 ฟอง ส่วนครอกที่มากที่สุดมีถึง 18 ฟอง "ดูทรงแล้ว ความหวังที่จะกินเนื้อไก่ป่าหิมะได้อย่างอิสระเสรี คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม" ช่วงที่ผ่านมา จางเสี่ยวหลงเข้าป่าบ่อย ถึงแม้เป้าหมายหลักจะไม่ใช่การล่าสัตว์ บางทีก็ไปช่วยคนบ้างอะไรบ้าง แต่ก็ถือโอกาสจับไก่ป่าหิมะติดมือมาด้วยไม่น้อย ตอนนี้จำนวนไก่ป่าหิมะในมิติมีมากถึงแปดสิบกว่าตัว เป็นตัวผู้สามสิบกว่าตัว ที่เหลือเป็นตัวเมียทั้งหมด "มาๆๆ ดื่มน้ำบึงวิญญาณผสมน้ำเก๋ากี้เกรด 5J หน่อยเร็ว"