บทที่ 686 เสี่ยวหลง พี่ได้เลื่อนเป็นรองผู้บังคับกองร้อยแล้วนะ

คำพูดของจ้าวเยว่ตงล้วนกลั่นออกมาจากใจจริง ในฐานะเพื่อน เขาถือเป็นหน้าที่ที่ต้องตักเตือน เขาไม่อาจทนดูเพื่อนเดินหลงผิดไปไกลโดยไม่ทักท้วง จางเสี่ยวหลงรับรู้ถึงเจตนาดีนั้น และรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก เพื่อนแบบจ้าวเยว่ตงนี่แหละคือเพื่อนแท้ เพื่อนที่ไม่ยอมปล่อยให้เราทำเรื่องที่รู้ทั้งรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เพื่อนแท้จะชี้แจงข้อดีข้อเสียตามความเป็นจริง ไม่ใช่รอให้เรื่องล้มเหลวแล้วค่อยมาซ้ำเติมว่า 'ฉันกะแล้วว่ามันต้องไม่รอด...' "พี่จ้าววางใจเถอะ พื้นที่ป่าหลังกองผลิตของพวกเรา ผมจะคอยเคลียร์พื้นที่เป็นระยะ รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้สัตว์ป่าเข้ามาอาละวาดแน่นอน"

"ก็ได้ ในเมื่อนายยืนกรานจะลองดู ก็ลองดูเถอะ ไข่ไก่ของกองผลิตพวกนาย ทางมณฑลทหารจะรับซื้อไว้ทั้งหมดเอง" จ้าวเยว่ตงตบไหล่จางเสี่ยวหลง ไม่อยากขัดใจเพื่อนอีก "เงินก้อนนี้รับไว้ เอาไว้ซื้อลูกเจี๊ยบมาเลี้ยง"

"น้ำใจพี่จ้าวผมขอรับด้วยใจ แต่เงินในบัญชีกองผลิตมีพอครับ ดึกมากแล้ว พี่รีบกลับไปนอนเถอะ" ... มีหรือที่จางเสี่ยวหลงจะไม่รู้นิสัยจ้าวเยว่ตง เขาคงไม่อยากเห็นจางเสี่ยวหลงล้มเหลวแล้วเสียเงินฟรีๆ เลยคิดจะเอาเงินตัวเองมาโปะให้ ความเสียหายนี้ จ้าวเยว่ตงขอเป็นคนแบกรับเอง พี่จ้าวหนอพี่จ้าว พี่นี่มันพ่อพระจริงๆ น่าเสียดายที่พี่ไม่รู้ว่า ป่าหลังบ้านผมน่ะ ถ้าผมคิดจะเลี้ยงไก่ ก็ไม่มีสัตว์หน้าไหนกล้าเข้ามาแตะต้องหรอก ไม่ว่าจะบนฟ้าหรือบนดิน ผมมีสัตว์เลี้ยงคอยคุ้มกันแน่นหนา ใครกล้าแตะไก่ของผม? ผมจะถล่มมันให้ราบคาบเลยคอยดู