บทที่ 688 ได้รับความดีความชอบระดับหนึ่งถึงเจ็ดครั้ง

หวงกั๋วต้งพยักหน้าหนักแน่น ไม่พูดอะไร แต่แววตามุ่งมั่นชัดเจน บ่งบอกว่าเขาต้องการดีหมีนี้อย่างมาก "ผอ.หวงครับ ดีหมีของผมเป็นดีทองคุณลองเสนอราคามาดูสิครับว่าไหวที่เท่าไหร่?" จางเสี่ยวหลงไม่เคยขายดีหมีมาก่อน เลยไม่รู้ราคาตลาด รู้แค่ว่าดีหมีราคาแพง แต่แพงแค่ไหนนั้นยังไม่มีข้อมูลที่แน่ชัด ดังนั้นเรื่องราคา เขาจึงไม่เป็นฝ่ายเสนอตัวเลข แต่โยนหินถามทางให้อีกฝ่ายเสนอมาแทน หวงกั๋วต้งคำนวณในใจครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันบอกตัวเลขออกมา "ในเมื่อเป็นดีทอง ผมยินดีจ่ายให้แปดร้อยหยวน ซื้อดีหมีทั้งอันเลย" จางเสี่ยวหลงชั่งใจ แปดร้อยหยวน? ราคานี้ถือว่าสูงหรือต่ำกันนะ? "พี่ชาย กลับไปคิดดูก่อนได้ครับ ไม่ต้องรีบให้คำตอบ ถ้าข้างนอกเขาให้ราคาสูงกว่านี้ ผมยินดีจ่ายส่วนต่างเพิ่มให้"

"ผอ.หวงครับ งั้นไว้ผมมาคราวหน้าค่อยให้คำตอบนะครับ!" จางเสี่ยวหลงเว้นจังหวะ แล้วพูดต่อ "ที่ฟาร์มคนเยอะสายตาแยะ เรื่องนี้ขืนหลุดออกไป เกรงว่า..." ประโยคต่อมาจางเสี่ยวหลงละไว้ในฐานที่เข้าใจ แต่ความหมายชัดเจน เรื่องนี้เข้าข่ายการเก็งกำไรผิดกฎหมาย ถ้าโดนจับได้มีสิทธิ์ติดคุก เขาไม่อยากเสี่ยง "พี่ชายวางใจเถอะ ถึงตอนนั้นคุณนัดสถานที่มา เราค่อยไปแลกเปลี่ยนของกันที่นั่น ดีไหมครับ?" หวงกั๋วต้งเข้าใจความกังวลของจางเสี่ยวหลงดี คิดสักพักจึงเสนอทางออก "ตกลงครับ ไว้ผมตัดสินใจได้แล้ว จะกลับมาหาผอ.หวงที่ฟาร์มอีกที"

เมื่อทั้งสองเดินกลับมาที่คอกแกะ การชั่งน้ำหนักสัตว์ที่ล่ามาได้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว หวังฮุยเดินเข้ามารายงาน "พี่ชาย กวางโร 93 จิน ไก่ป่ากับกระต่ายป่ารวมกัน 9 จิน รวมทั้งหมดเป็น 102 จินครับ"