บทที่ 701 ขายน้ำผึ้งได้เงินสองพันกว่าหยวน

จางเสี่ยวหลงเห็นเฝิงเจียซู่ตบหน้าอกรับประกันเสียงดังฟังชัด ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดเล่น "ฮ่าๆๆ พี่เฝิงใจป้ำจริงๆ เป็นผมเองที่ประเมินศักยภาพของห้างสรรพสินค้าต่ำไป เดี๋ยวผมจะดื่มกับพี่สักหลายจอก ถือเป็นการขอขมาพี่เฝิงครับ"

"อย่าเลยน้องชาย พี่กลัวจะมุดใต้โต๊ะก่อนดื่มหมดน่ะสิ" เฝิงเจียซู่ส่ายหน้าดิกเป็นกลองป๋องแป๋ง จะล้อเล่นหรือไง? คราวที่แล้วในโรงอาหารห้างสรรพสินค้า คนเก้าคนรุมดวลเหล้ากับจางเสี่ยวหลงยังเอาไม่อยู่ ภาพจำนั้นยังติดตาเขาอยู่เลย ชาวบ้านกองผลิตจางจวงต่างพากันลิงโลด น้ำผึ้งล็อตแรกจากฟาร์มผึ้งของกองผลิต ขายได้เงินมหาศาลถึง 2,379 หยวน ทุกคนต่างวิ่งบอกต่อข่าวดีนี้ให้รู้กันทั่ว เพื่อให้เพื่อนบ้านได้ร่วมยินดีไปกับความสำเร็จนี้ รอยยิ้มเปื้อนหน้าชาวบ้านทุกคน ต่างรู้สึกว่าชีวิตมีความหวังขึ้นมาทันตา "ต้องขอบคุณการนำของหัวหน้ากองผลิต ชีวิตความเป็นอยู่ของกองผลิตเราถึงได้ดีวันดีคืน"

"พูดได้ถูกต้อง อย่าว่าแต่เรื่องน้ำผึ้งเลย แค่เรื่องที่เรามีข้าวกินอิ่มท้องทุกวันนี้ ก็เป็นเพราะความดีความชอบของสองพ่อลูกหัวหน้ากองผลิต บุญคุณนี้ชาตินี้เราคงตอบแทนไม่หมด"