บทที่ 871 ทำไมไม่สร้างบ้านสี่ประสานในมิติซะเลยล่ะ

เฝิงเจียชู่สูบบุหรี่อึกหนึ่ง แล้วนิ่งเงียบไปพักใหญ่ ท่ามกลางกลุ่มควันบุหรี่ คิ้วที่ขมวดเป็นปมของเขาค่อยๆ คลายออก แววตาเผยให้เห็นความยินดี เขาตบโต๊ะฉาดใหญ่ ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าหลี่ชิ่ง ในตอนนั้นเอง หลี่ชิ่งก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืนตาม "ผู้อำนวยการครับ... วิธีของผมมันไม่เข้าท่าเหรอครับ?"

"ฮ่าๆๆ สหายหลี่ชิ่ง คุณไม่ต้องเกร็งไปหรอก มานั่งคุยกันเถอะ" เฝิงเจียชู่ตบไหล่หลี่ชิ่งเบาๆ แล้วนั่งลงบนโซฟา ใบหน้าเปื้อนยิ้ม น้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นเป็นกันเองมากขึ้น "ไอเดียของคุณยอดเยี่ยมมากเลยนะ ถ้าสามารถไปตั้งจุดจัดซื้อที่กองพลน้อยจางจวงได้ ไม่เพียงแต่จะช่วยให้ห้างสรรพสินค้าของเราจัดซื้อน้ำผึ้งได้สะดวกขึ้น แต่ยังสามารถรับซื้อพวกของป่า หรือแม้กระทั่งสัตว์ป่าได้อีกด้วย! แต่นั่นก็เป็นแค่ส่วนหนึ่ง..."

เฝิงเจียชู่ขยี้บุหรี่ในมือทิ้ง แล้วเอ่ยต่อว่า "พวกเรายังสามารถนำข้าวของเครื่องใช้ไปวางไว้ที่จุดจัดซื้อ เพื่อให้ชาวบ้านในละแวกนั้นมาเลือกซื้อ และยังเป็นการดึงดูดให้พวกเขาเอาของป่ามาขายที่จุดจัดซื้อของเราได้อีกด้วย" "เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ ผมว่าเรื่องนี้รอช้าไม่ได้แล้ว คุณลองอธิบายไอเดียนี้ให้ผมฟังแบบละเอียดๆ หน่อยสิ วันนี้พวกเราต้องสรุปรายละเอียดเรื่องการตั้งจุดจัดซื้อให้เสร็จ..." "ได้ครับผู้อำนวยการ เรื่องตัวบุคคล ผมคิดไว้แบบนี้ครับ..." ...