บทที่ 89 อัตราเรียกเก็บภาษีลดลงแล้ว

"ทำไม... ทำหน้าแบบนั้นกันครับ? หรือผมพูดอะไรผิดไป?" เหอชิงซานเรอออกมากลิ่นเหล้าหึ่ง พลางถามด้วยความสงสัย

"สหายเหอ เมื่อกี้คุณบอกว่าอัตราเรียกเก็บเพิ่ม 3% ใช่ไหมครับ? จำผิดหรือเปล่า?"

"ไม่ผิดหรอกครับ! คำสั่งนี้แผนกธัญญาหารของเราเป็นคนออกเอง ผมเป็นรองหัวหน้าแผนกจะจำผิดได้ยังไง?"

"อะไรนะ? แต่ทางคอมมูนแจ้งมาว่ากองผลิตเราต้องจ่ายเพิ่ม 5% นี่มันต่างกันตั้งเจ็ดพันกว่าชั่งเลยนะ!" จางเป่ากุ้ยนั่งไม่ติด ลุกไปจับมือเหอชิงซานแน่น "หัวหน้าเหอ ยังไงคุณต้องช่วยพูดให้พวกเราหน่อยนะครับ! เสบียงในกองผลิตขาดแคลนอย่างหนัก ธัญพืชเจ็ดพันกว่าชั่ง ทำให้คนในหมู่บ้านกว่าพันชีวิตรอดตายไปได้เป็นสิบวันเลยนะ!"

เห็นท่าทางวิงวอนจริงจัง เหอชิงซานก็ปฏิเสธลำบาก "เดี๋ยวผมกลับไปถามให้!" สถานีจำหน่ายธัญพืชคอมมูนเซิ่งลี่รับผิดชอบการเก็บภาษีธัญพืช ซึ่งขึ้นตรงกับสำนักงานธัญญาหารอำเภอ แต่ติดตรงที่มีคอมมูนเซิ่งลี่คั่นกลางอยู่นี่แหละ ทำให้เรื่องมันยุ่งยาก พอคุยเรื่องจ่ายภาษีเพิ่ม บรรยากาศก็อึมครึมลงทันตา อารมณ์อยากดื่มหายไปหมด ไม่นานอาหารก็หมดเกลี้ยง

เหอชิงซานและสองสาวกลับมาที่กองอำนวยการ กล่าวลาทุกคน "น้องเสี่ยวหลง อย่าลืมเอาของที่ล่ามาลงจากรถนะ!"

"หัวหน้าเหอ ของพวกนั้นผมให้พวกพี่ครับ อุตส่าห์มาล่าสัตว์ถึงในป่า จะให้กลับไปมือเปล่าได้ไง! เดี๋ยวคนเขาจะหัวเราะเยาะเอา"

"โอ้โฮ! ขอบใจมากน้องชาย! ช่างคิดรอบคอบจริงๆ! ที่กองอำนวยการมีโทรศัพท์ไหม?"

"ตามผมมาเลยครับ! เชิญใช้โทรศัพท์ได้ตามสบาย!" จางเสี่ยวหลงหันไปส่งสายตาให้หัวหน้าหมู่บ้าน รีบไปไขกุญแจตู้โทรศัพท์ จางเป่ากุ้ยรู้ทัน รีบวิ่งเข้าไปไขกุญแจทันที

เหอชิงซานเดินไปที่โทรศัพท์ หมุนหมายเลข "ฮัลโหล สถานีจำหน่ายธัญพืชคอมมูนเซิ่งลี่ใช่ไหม? ผมเหอชิงซานจากสำนักงานธัญญาหารอำเภอ ขอสายหัวหน้าสถานีหน่อย!"

"คำสั่งจากสำนักงานธัญญาหาร ให้เรียกเก็บเพิ่ม 3% ทำไมพอถึงคอมมูนเซิ่งลี่ มันกลายเป็น 5% ได้?"

"รองผู้อำนวยการอะไร? ผมไม่สนหรอกว่าเป็นคำสั่งใคร สรุปคือ กองผลิตจางจวงต้องจ่ายแค่ 3% เท่านั้น! ไม่อย่างนั้น คุณเตรียมเก็บข้าวของออกจากตำแหน่งหัวหน้าสถานีได้เลย!" ปัง! เหอชิงซานพูดจบก็กระแทกหูโทรศัพท์

"น้องเสี่ยวหลง เห็นแก่นาย เรื่องนี้พี่เหอชิงซานขอรับจัดการเอง! ถ้าสถานียังยืนยันจะเก็บ 5% โทรหาพี่ที่สำนักงานได้เลย นี่เบอร์โทรพี่~" เขาจดตัวเลขยุกยิกลงกระดาษ ยื่นให้จางเสี่ยวหลง "งั้นผมขอขอบคุณหัวหน้าเหอ แทนสมาชิกกองผลิตจางจวงกว่าพันชีวิตด้วยครับ!" รถจี๊ปแล่นจากไป ทิ้งฝุ่นตลบอบอวลไว้เบื้องหลัง

"น้องเป่าจู้! ครั้งนี้ต้องขอบคุณเสี่ยวหลงจริงๆ ที่ช่วยประหยัดเสบียงให้กองผลิตได้ตั้งเจ็ดพันกว่าชั่ง! เดี๋ยวเรื่องยืนยันแน่นอนเมื่อไหร่ พี่จะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้! ต้องให้ทุกคนรู้ว่าเป็นความดีความชอบของเสี่ยวหลง"

สถานีจำหน่ายธัญพืชคอมมูนเซิ่งลี่ หลิวซื่อจู หัวหน้าสถานี งงเป็นไก่ตาแตก หัวหน้าเหอจากสำนักงานธัญญาหารไปทำอะไรที่หมู่บ้านจางจวง? แถมยังโทรมาด่าเขาเปิงอีก เรื่องเก็บภาษีเพิ่ม โจวหรง รองผู้อำนวยการคอมมูนมาขอให้ช่วย บอกว่าจะแก้แค้นให้ญาติ เลยจงใจปรับอัตราเรียกเก็บของกองผลิตจางจวงให้สูงขึ้น ตอนนั้นหลิวซื่อจูเมาได้ที่ เลยรับปากไปส่งเดช ไม่นึกว่าเรื่องจะถึงหูหัวหน้าเหอ จะทำยังไงดีล่ะทีนี้? เขากัดฟัน ตัดสินใจเลือกข้างทันที สถานีจำหน่ายธัญพืชเป็นหน่วยงานลูกของสำนักงานธัญญาหาร อยู่ภายใต้การกำกับดูแลโดยตรง เหอชิงซาน หัวหน้าแผนกธัญญาหาร คือเจ้านายสายตรงของเขา แถมพ่อของเหอชิงซานยังเป็นถึงผู้อำนวยการสำนักงานธัญญาหารอำเภออีก ส่วนรองผู้อำนวยการโจว ก็เป็นแค่เพื่อนกินเพื่อนเที่ยว เขารีบหมุนโทรศัพท์ "ฮัลโหล~ กองอำนวยการหมู่บ้านจางจวงใช่ไหม? ผมหลิวซื่อจู จากสถานีจำหน่ายธัญพืชคอมมูน อ้อ หัวหน้าจางนั่นเอง! อัตราเรียกเก็บเพิ่มที่คอมมูนแจ้งไปมีการคำนวณผิดพลาด ของกองผลิตพวกคุณต้องเป็น 3%! ใช่ครับ จ่ายตามอัตรานี้ได้เลยครับ!"

"ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด..."

เสียงสัญญาณตัดไป จางเป่ากุ้ยวางหูโทรศัพท์ หัวเราะลั่น "สำเร็จแล้วจริงๆ ด้วย! น้องเป่าจู้ เสี่ยวหลง เรื่องเรียบร้อยแล้ว!" สองพ่อลูกตระกูลจางกำลังจะกลับบ้าน ได้ยินข่าวดีก็ยิ้มแก้มปริ

ปากทางเข้าหมู่บ้าน หลี่ฉางซานขี่จักรยานผิวปากอารมณ์ดีมุ่งหน้ามายังกองอำนวยการหมู่บ้าน "อ้าว อยู่กันพร้อมหน้าเลยนะ!" จางเป่ากุ้ยและคนอื่นๆ มองเขาเงียบๆ แล้วหันไปมองจางเสี่ยวหลง จางเสี่ยวหลงส่งสัญญาณให้ใจเย็นๆ รอดูละครลิง "ทำไมเงียบกันหมดล่ะ? กำลังกลุ้มเรื่องจ่ายภาษีเพิ่มอยู่ล่ะสิ!" หลี่ฉางซานจอดรถจักรยาน ถอดถุงมือโยนใส่ตะกร้าหน้ารถ พูดจาเยาะเย้ย "หัวหน้าหมู่บ้าน จริงๆ มันก็พอมีทางแก้นะ แค่ให้ฉันกลับมาเป็นรองหัวหน้าหมู่บ้าน..."

"น่าขัน~ หลี่ฉางซาน แกฝันหวานเร็วไปหน่อยมั้ง!" จางเสี่ยวหลงแค่นหัวเราะ "ก็แค่จ่ายเพิ่ม 3% ธัญพืชหมื่นเอ็ดพันกว่าชั่ง กองผลิตเราจ่ายไหวอยู่แล้ว"

"3%? พวกแกเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า! ฉันจะบอกให้ ฟังให้ชัดๆ นะ กองผลิตของพวกแกต้องจ่าย 5%"

"หลี่ฉางซาน กลับไปสืบข่าวให้ดีก่อนค่อยมาพล่าม อีกอย่าง กองผลิตจางจวงของเราไม่ต้อนรับแก เชิญไสหัวไปเดี๋ยวนี้!" จางเสี่ยวหลงเห็นท่าทางผยองของมัน ความโกรธที่สะสมมานานก็ระเบิดออก

"ฉันอุตส่าห์หวังดีมาช่วยพวกแก..." จางเสี่ยวหลงพุ่งเข้าไป กระชากคอเสื้อ อีกมือตบหน้าฉาดใหญ่ "แก... แกกล้าดียังไงมาตบฉัน..."

"ตบแค่นี้ยังน้อยไป กล้าดียังไงมาปรับอัตราภาษีกองผลิตเรา?" จางเสี่ยวหลงตบซ้ำอีกหลายทีจนหนำใจ "ไม่ไสหัวไปอีก เดี๋ยวพ่อซ้อมให้น่วม!" หลี่ฉางซานกลัวลาน รีบคว้าจักรยานปั่นหนีแน่บ ไม่สนความเจ็บปวดบนใบหน้า "ฝากไว้ก่อนเถอะ สักวันพวกแกจะต้องมาคุกเข่าขอร้องฉัน!"

เรื่องจ่ายภาษีเพิ่มแพร่กระจายไปทั่วกองผลิตแล้ว ชาวบ้านยังไม่ทันหายตกใจ ก็ได้ยินข่าวใหม่ว่าอัตราภาษีลดลงกะทันหัน ทำให้อารมณ์ขุ่นมัวของชาวบ้านสดใสขึ้นทันตา "หัวหน้าหมู่บ้านบอกว่า จางเสี่ยวหลงรู้จักผู้ใหญ่ในสำนักงานธัญญาหารอำเภอ เลยช่วยคุยให้ลดอัตราภาษีลง"

"คราวนี้เสี่ยวหลงสร้างความดีความชอบให้กองผลิตเราอีกแล้ว ช่วยประหยัดเสบียงไปได้ตั้งหลายพันชั่ง"

"รู้ไหม? เมื่อวานหลี่ฉางซานมันหน้าด้านมาที่กองผลิตจริงๆ จะมาขอกลับเป็นรองหัวหน้าหมู่บ้านแลกกับการลดภาษี"

"ไอ้ชาติชั่ว ฝันไปเถอะ! ถ้าฉันเจอมันนะ จะตีขาให้หักเลย"

"ได้ยินว่าเสี่ยวหลงตบมันไปเจ็ดแปดที สะใจชะมัด"

"เสี่ยวหลงทำดีมาก ถ้าฉันอยู่ตรงนั้น จะช่วยกระทืบซ้ำให้จมดินเลย!" ชาวบ้านต่างพากันสรรเสริญจางเสี่ยวหลง และสาปแช่งหลี่ฉางซาน

เวลานี้ จางเสี่ยวหลงไม่อยู่ในหมู่บ้าน ตามเวลานัดหมาย เขาเอามันฝรั่งแปดร้อยชั่งไปส่งให้หลิวเหล่าชี ได้รับเงิน 120 หยวน คูปองกระทะเหล็กสองใบ คูปองน้ำตาลสองชั่ง คูปองผลไม้กระป๋องสี่ใบ และคูปองอาหารอีกจำนวนหนึ่ง นอกจากคูปองอาหาร คูปองอื่นเขาเอาไปแลกของที่สหกรณ์หมดแล้ว เงินในบ้านหินตอนนี้มีธนบัตรใบละสิบหยวน 90 ใบ รวมเป็น 900 หยวน อีกนิดเดียวก็จะแตะหลักพันแล้ว

ตลาดมืดคอมมูนหงฉี จางเสี่ยวหลงแปลงโฉมเป็นชายวัยสี่สิบกว่า เพื่อไม่ให้ดูแปลกแยก เขาเอาผ้าปิดหน้าครึ่งหนึ่งเหมือนคนอื่น แบกหมาป่าสองตัวเดินเข้าตลาดมืด เงาร่างคุ้นตาของพี่น้องตระกูลเฉาสองคนรีบเข้ามาหา จ้องหมาป่าตาเป็นมัน "ลูกพี่ หมาป่านี่ขายไหมครับ?"

"ไม่ขายจะแบกมาทำไม? เนื้อหมาป่าถึงจะอร่อย แต่มันกินได้ไม่กี่วันหรอก ฉันต้องขายเอาเงินไปซื้อข้าวกิน!" จางเสี่ยวหลงไม่หยุดเดิน มุ่งหน้าเข้าไปข้างใน