บทที่ 935 ผมเตรียมจะเสนอชื่อเสี่ยวหลงให้รับความดีความชอบระดับพิเศษ

หูเซี่ยงหนานไม่ได้ไม่เชื่อในความสามารถของจางเสี่ยวหลงหรอกนะ เขาแค่รู้สึกว่าพ่อของตัวเองน่าจะพูดผิดไปเสียมากกว่า ถึงยังไงระยะทางมันก็ไกลเกินไปจริงๆ

สองพี่น้องหูเซี่ยงตงและหูเซี่ยงหงก็หยุดกินข้าว แล้วตั้งใจฟังผู้เป็นพ่อเล่าถึงวีรกรรมของจางเสี่ยวหลง ทุกคนต่างก็เป็นคนหนุ่มสาว ถึงแม้จางเสี่ยวหลงจะอายุน้อยกว่าพวกเขาหลายปี แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการที่พวกเขาจะยกย่องวีรบุรุษและเลื่อมใสผู้ที่แข็งแกร่งเลย

หูจื่อเฉียงหัวเราะฮ่าๆ "ไอ้หนู แกอย่าคิดว่าเรื่องที่ตัวเองทำไม่ได้ คนอื่นก็จะทำไม่ได้ไปด้วยสิ สหายจางเสี่ยวหลงของเราเดินไปจริงๆ นะ"