บทที่ 936 ดองผักกาดเปรี้ยวหนึ่งไห

สวิตช์ไฟในห้องถูกดึงดับลงแล้ว เหลือเพียงแสงไฟสลัวๆ จากในห้องนอน ที่สาดส่องผ่านช่องประตูออกมาทาบทับลงบนพื้นบริเวณริมห้องนั่งเล่นเพียงเล็กน้อย

จางเสี่ยวหลงลุกขึ้นยืน หยิบเงินที่เตรียมไว้ในกระเป๋าเสื้อออกมา แล้วยัดใส่ลงในกระเป๋าเสื้อของสวีตงเหมย "เสี่ยวหลง..." สวีตงเหมยรีบเอ่ยเสียงเบา

"คุณน้าสวีครับ นี่เป็นเงินสำหรับจ่ายค่าแรงช่างซ่อมบ้าน แล้วก็ค่าวัสดุอุปกรณ์ต่างๆ ครับ จะให้คุณน้าคอยสำรองจ่ายให้ผมตลอดไปได้ยังไงกัน" จางเสี่ยวหลงกดเสียงต่ำ เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปฏิเสธได้