ตอนที่ 65 นางเอกจิตใจไม่ซื่อ

ถึงขั้นตั้งป้ายหลุมศพนี่มันก็เกินไปหน่อยละมั้ง

แต่พอไป๋จิ่วมองกองดินเล็กๆ ที่นางคุ้ยขึ้นมา

มันก็ชักจะเหมือนหลุมศพขึ้นมาจริงๆ นั่นแหละ

หลังจากสังหารคนทั้งสองเสร็จ พวกเขาก็กลับเข้าเมืองไปสมทบกับศิษย์อาฉิน

ทว่าระหว่างทางกลับ แม้ไป๋จิ่วจะดูเงียบขรึมไม่พูดไม่จา ทว่าในหัวกลับแล่นเร็วจี๋

การปรากฏตัวของนางดูเหมือนจะทำให้พล็อตเรื่องที่ฉู่ยวี่หว่านควรต้องเผชิญปั่นป่วนไปหมด ซ้ำยังแย่งชิงโชควาสนาและโอกาสที่ควรเป็นของอีกฝ่ายไปโดยไม่รู้ตัว

อย่างเช่นการที่ศิษย์อาฉินแอบสอนวิชาให้เป็นพิเศษ หรืออย่างกระบี่ชิงซวงที่ถูกนางทำพังจนสูญเสียพลังที่ควรมีตามเนื้อเรื่องเดิม

รวมถึงสองผู้เฒ่าเจี๋ยเซิงที่เดิมทีควรจะถูกฉู่ยวี่หว่านพลิกกลับมาสังหาร

นั่นหมายความว่า เนื้อเรื่องเดิมไม่ได้เปลี่ยนแปลงไม่ได้เลย ขอแค่นางทำลายโชควาสนาและโอกาสของฉู่ยวี่หว่านได้ถูกจังหวะเวลา

ฉู่ยวี่หว่านก็อาจไม่ได้เก่งกาจทรงพลังเหมือนในนิยายต้นฉบับ

และอาจไม่มีปัญญาพอที่จะล้างบางยอดเขาจั้ววั่งได้ยกยอดเขา

เดิมทีนางก็ไม่ใช่คนของโลกในหนังสือเล่มนี้อยู่แล้ว บางทีการมีอยู่ของนางอาจเปรียบเสมือนไวรัสหรือบั๊ก

วิถีสวรรค์ไม่อาจควบคุมนางได้ พลังแห่งพล็อตเรื่องในหนังสือเล่มนี้จึงไร้ผลกับนางงั้นหรือ

หากเป็นเช่นนั้น ถ้าตัวข้าลงมือฆ่านางเอง จะไม่ถูกพลังแห่งพล็อต 'ลงทัณฑ์' ใช่หรือไม่

นางพลันรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะลองดูขึ้นมาทันที

ที่นางคอยกังวลไม่ให้คนในสำนักลงมือกับฉู่ยวี่หว่าน ก็เพราะกลัวว่าพวกเขาจะถูกพล็อตเรื่องเล่นงาน กลายเป็นการเอาชีวิตกับค่าประสบการณ์ไปประเคนให้นางเอกฟาร์มเวลฟรีๆ

แล้วสุดท้ายก็โดนนางเอกพลิกกลับมาเชือดทิ้งยกตี้

เพราะอย่างไรเสียออร่านางเอกก็ยังอยู่ แม้จะไม่เจิดจ้าเท่าในนิยายเดิม แต่ตราบใดที่ข้องเกี่ยวกับเนื้อเรื่องเดิม มันก็ยังคงเป็นพื้นที่ไร้เทียมทานของนาง

ส่วนสำหรับคนอื่นๆ หากคิดจะฆ่านางเอก คงต้องรอจนกว่าโชควาสนาของนางจะหมดสิ้นเสียก่อน

แต่กลับเป็นตัวข้าเองนี่แหละ ที่ไม่แน่ว่าอาจจะไม่ได้รับผลกระทบจากพล็อตเรื่องเลยจริงๆ

อุ้งเท้าที่เกาะอยู่บนไหล่ของเซี่ยวเทียนหดเกร็งเข้าหากันเล็กน้อย นัยน์ตาคู่นั้นทอประกายเย็นเยียบ

หากสังหารฉู่ยวี่หว่านได้ หรือไม่ก็ทำลายวาสนาของนางเสีย

ก็น่าจะช่วยรักษาชีวิตของพวกศิษย์พี่ และรักษาชีวิตของตัวเองไว้ได้

ตอนที่พวกไป๋จิ่วกลับไป ถึงได้รู้ว่ากลุ่มของซ่างกวนกับฉู่ยวี่หว่านมาหาศิษย์อาฉินแล้ว

เดิมทีพวกซ่างกวนออกเดินทางก่อนพวกนาง ทว่ากลับรั้งรออยู่ที่เมืองวั่งเยวี่ยถึงสองวัน ทั้งสองกลุ่มจึงได้มาเจอกัน

ได้ยินว่าฉู่ยวี่หว่านอยากจะล่าสัตว์วิญญาณล้ำค่าแถวนี้ไปขายที่เมืองวั่งเยวี่ยเพื่อแลกหินวิญญาณสักหน่อย

แต่ช่วงสองสามวันมานี้สัตว์วิญญาณแถบนี้กลับหายากขึ้นมาก ฉู่ยวี่หว่านจึงต้องรั้งอยู่ที่เมืองวั่งเยวี่ยสองวัน พวกเขาถึงได้มาประจวบเหมาะเจอกันเข้า

"จริงสิ พวกเขาบอกว่าเสี่ยวจิ่วใช้จ่ายมือเติบในหอการค้า หินวิญญาณมากมายขนาดนั้นเกรงว่าได้มาไม่ถูกต้อง เลยวานให้ข้ามาถามดู" ฉินไห่มองไปยังไป๋จิ่ว

ทว่าในแววตาไม่ได้มีความสงสัยหรือคลางแคลงใจในตัวนางเลยแม้แต่น้อย

ไป๋จิ่วนั่งยองๆ อยู่บนโต๊ะ กระพริบตาปริบๆ

[อิจฉา ชัดเจนว่าอิจฉาตาร้อนล้วนๆ]

[หินวิญญาณที่พวกศิษย์พี่ให้ข้ามา มันไปเกี่ยวอะไรกับนางด้วยมิทราบ]

[ก็แค่เห็นข้ามีหินวิญญาณเยอะแล้วอิจฉาริษยาจนตาร้อนผ่าวล่ะสิ คนใจแคบแบบนี้ระวังจะไม่มีรูตูดนะยะ]

[ศิษย์อาฉินคงไม่ได้สงสัยข้าไปด้วยหรอกนะ ถ้าเป็นงั้นข้าคงมองศิษย์อาฉินผิดไปจริงๆ นึกไม่ถึงเลยว่าศิษย์อาฉินจะเป็นคนแบบนี้... เฮ้อ...]

แววตาของไป๋จิ่วฉายประกายผิดหวังออกมาวูบหนึ่ง ถึงกับส่ายหัวเล็กๆ ไปมา

ฉินไห่ "..."

เขายังไม่ได้ว่าอะไรสักคำเลยนะ

เขารีบละล่ำละลักอธิบายทันที "ข้าเพียงแค่ถามดูเฉยๆ ไม่ได้มีเจตนาอื่นเลยนะ เสี่ยวจิ่วเอ๋ย ศิษย์อาเชื่อใจเจ้ามาโดยตลอด เจ้าอย่าได้เข้าใจศิษย์อาผิดไปเชียว!"

เมื่อเห็นท่าทางของฉินไห่ที่รีบอธิบายแก้ตัวต่อหน้าไป๋จิ่วราวกับเด็ก สีหน้าของหลิงจือก็ฉายแววประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

แม้ตลอดทางจะสัมผัสได้ว่าศิษย์อาฉินปฏิบัติต่อเสี่ยวจิ่วไม่เหมือนใคร ถึงขั้นลำเอียงรักใคร่เป็นพิเศษ

แต่ก็ไม่นึกว่าจะเอ็นดูและตามใจถึงขนาดนี้

ท่าทางคอยโอ๋เสี่ยวจิ่วแบบนี้...

ทำไมถึงรู้สึกเหมือนกับว่าศิษย์อาฉินเองก็... ได้ยินเสียงในใจของเสี่ยวจิ่วด้วยล่ะ

หลิงจือไม่รู้เรื่องที่ฉินไห่แอบสอนวิชาให้ไป๋จิ่วเป็นการส่วนตัว

เรื่องนี้ซินหวายเองก็ไม่ได้บอกกล่าวแก่เหล่าศิษย์น้องคนอื่นๆ

ดังนั้นหลิงจือจึงไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างฉินไห่กับไป๋จิ่วเลยแม้แต่น้อย

ฉินไห่เอ่ยต่อ "ฉู่ยวี่หว่านผู้นี้ แม้จะฉลาดเฉียบแหลม พรสวรรค์สูงส่งยิ่ง แต่จิตใจกลับไม่ค่อยซื่อตรงเท่าใดนัก" เขาถอดถอนหายใจออกมาแผ่วเบา "วันหน้ายามพวกเจ้าข้องแวะกับนาง ยังคงต้องระแวดระวังไว้บ้าง จะได้ไม่เกิดเรื่องเกิดราวขึ้นมา"

ไป๋จิ่วยกอุ้งเท้าขึ้นมาเกาจมูกแกรกๆ

นี่คงเป็นนางเอกแนวใครๆ ก็รุมรักคนแรกเลยมั้งที่โดนคนตราหน้าว่าจิตใจไม่ซื่อตรงเนี่ย...

ถ้าศิษย์อาฉินรู้ว่าพวกตัวร้ายแห่งยอดเขาจั้ววั่งวันๆ ทำอะไรกันอยู่ ไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงเลยแฮะ...

แต่ดูทรงแล้ว ศิษย์อาฉินคงไม่ได้มีความรู้สึกดีๆ ให้ฉู่ยวี่หว่านจริงๆ นั่นแหละ

ไม่อย่างนั้นคงไม่เตือนให้พวกเขาระวังฉู่ยวี่หว่านหรอก

แต่ศิษย์อาฉินก็ไม่ได้ปรักปรำนางผิดไปสักหน่อย

ก็ใครใช้ให้แม่ฉู่ยวี่หว่านวิ่งแจ้นมาฟ้องศิษย์อาฉินถึงที่นี่กันล่ะ