ตอนที่ 54 ตกงานแล้ว ก็ต้องไปเป็นไอดอลสิ

เรื่องมันบานปลายมาถึงจุดนี้ได้ยังไง แม้แต่เจิ้งสวินเองก็ยังไม่เข้าใจ

สิ่งเดียวที่สมองอันมึนงงของเจิ้งสวินตระหนักได้ในตอนนี้ก็คือ ม่อเฉียนต้องเพิ่มเงินให้เขาแล้วล่ะ

เด็กฝึกคลาส D นี่ขยันสร้างคอนเทนต์กันจริง ๆ ทั้งหลวนเหิงที่เป็นราชาคุมคะแนนไต่จาก E ขึ้นมา D และกู้อี้เซวียน ผู้เล่นสุดมั่นที่ร่วงจาก B ลงมา D ต่างผลัดกันเปิดศึกปะทะคารมชุดใหญ่ที่ด้นสดกันขึ้นมาเอง

ซึ่งรวมไปถึง แต่ก็ไม่ได้มีแค่...

"ต่อให้ฉันกลายเป็นผี แกก็ไม่มีวันได้เดบิวต์คู่กับเจิ้งสวินหรอก!"

"งั้นฉันจะปราบผีอย่างแกก่อน แล้วค่อยไปเดบิวต์กับเจิ้งสวิน"

"แกมีพี่ชายสักกี่คนกันเชียวถึงได้กล้าฝันกลางวันขนาดนี้"

"ฉันเอาพี่ลูกพี่ลูกน้องเป็นเดิมพันเลย เจิ้งสวินวางใจได้ ฉันต้องได้เดบิวต์แน่!"

"ไม่คิดจะแกล้งแสดงละครตบตาแล้วสินะ เจ้าเด็กเส้น"

"ยอมรับความจริงมาเถอะ มีแต่พวกเด็กเส้นเท่านั้นแหละที่เที่ยวชี้หน้าด่าคนอื่นว่าเป็นเด็กเส้น"

เด็กฝึกอีกสามคนที่เหลือฟังจนอ้าปากค้าง ส่วนคอมเมนต์บนจอก็กำลังขำกันจนแทบคลั่ง ท่ามกลางกระดาษเนื้อเพลงที่ปลิวว่อนไปทั่ว เจิ้งสวินกลับแอบหยิบเครื่องคิดเลขออกมากดคำนวณเงียบ ๆ ว่าจบรายการนี้แล้ว จิ่วติ่งจะต้องจ่ายค่าชดเชยให้เขาเท่าไหร่

คราวนี้หัวข้อติดเทรนด์ผุดขึ้นมาเป็นตับของจริง

#พวกแกเอาเจิ้งสวินมาแต่งเป็นชื่อทำนองกวีรึไง#

#จิ่วติ่งรวมมิตรหลวมโพรก สมคำร่ำลือจริง ๆ#

#ช่วยครูเสี่ยวเจิ้งด้วย เขาดูสิ้นหวังมาก#

#คนดี ๆ ที่ไหนเขียนนิยายลงในชื่อเพลงกัน#

#ยังไม่ทันได้เดบิวต์ แต่แต่งเพลงทั้งชีวิตเสร็จหมดแล้ว#

#แต่งเพลงแบบผลัดกันคนละเทิร์น#

ไลฟ์สตรีมศึกเดบิวต์จิ่วติ่งมีมุมกล้องเยอะมาก โดยแต่ละคลาสจะมีห้องไลฟ์แยกต่างหาก

ตอนนี้ห้องไลฟ์อื่นแทบร้าง ทุกคนแห่กันมามุงดูศึกชิงเจ้าแห่งน้องชายในคลาส D

: ตามมาจากเทรนด์ ได้ยินว่าแถวนี้ครึกครื้นมาก 55555!

: พอกดเข้ามาปุ๊บ ก็เห็นสภาพจิตใจครูเสี่ยวเจิ้งแตกสลายไปครึ่งหนึ่งแล้ว

คราวนี้เจิ้งสวินยอมใจจริง ๆ

"ผมเป็นหัวหน้าทีมเอง! ผมเป็นเอง พอใจหรือยัง พวกคุณสองคนเลิกแต่งเพลงกันได้แล้ว!"

พอได้ยินเจิ้งสวินพูดแบบนั้น สองน้องชายเด็กเส้นก็ยอมวางปากกาแต่งเพลงลงในที่สุด

ดูท่าทั้งคู่จะพอใจกับการจัดการนี้ของเจิ้งสวินมากทีเดียว

ส่วนเจิ้งสวินได้แต่แอบสบถก่นด่าในใจ

แม่งเอ๊ย หาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ รู้งี้ไม่เอาตำแหน่งหัวหน้าทีมมาแต่แรกก็ดีหรอก!

ตารางซ้อมคืนนี้แบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือซ้อมสำหรับการแสดงสดรอบสอง และอีกส่วนคือการฝึกซ้อมเพลงธีม

เจิ้งสวินอยู่ร่วมแค่ช่วงแรก เพราะช่วงหลังเขาติดคิวไลฟ์เดี่ยว

เพลงที่คลาส D ได้รับในครั้งนี้มีสไตล์ค่อนข้างดุดัน เจิ้งสวินเห็นเพลงแล้วรู้สึกเหมือนมีเฉิงเจี๋ยสักร้อยคนมายืนอยู่ตรงหน้า

เหมือนกับคราวที่แล้ว เจิ้งสวินให้ทุกคนร้องให้จบเพลงหนึ่งรอบ

แล้วเขาก็พบว่า การแบ่งท่อนร้องของเพลงนี้ช่างง่ายดายเหลือเกิน

ท่อนฮุกแรกยกให้หลวนเหิงกับกู้อี้เซวียน ทั้งสองคนแค่ร้องไปส่ง ๆ ฟีลลิ่งก็เหมือนพร้อมจะประเคนหมัดใส่หน้าอีกฝ่ายได้ทุกวินาทีแล้ว

ช่างเลือกเพลงได้เข้ากับสถานการณ์ดีจริง ๆ

เด็กฝึกอีกสามคนดูยังมึนงงอยู่บ้าง เจิ้งสวินจึงติวเข้มให้ทั้งสามคนเป็นพิเศษ แถมยังเรียกมู่ยวี่โจวมาช่วยอีกแรง

มู่ยวี่โจวมองดูความวุ่นวายทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ นอกจากช่วยเจิ้งสวินคำนวณเงินชดเชยที่จิ่วติ่งต้องจ่ายในตอนท้ายแล้ว เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเกินจำเป็นเลยแม้แต่น้อย

อารมณ์นิ่งสนิทราวกับหุ่นยนต์ มิน่าล่ะจิ่วติ่งถึงเลือกเขามาเป็นหัวหน้าวง

พองานไลฟ์สดช่วงแรกจบลง เจิ้งสวินก็รีบปลีกตัวออกมาทันที

ที่นี่ชักจะหลอนประสาทเกินไปแล้ว น่าจะพาเฮ่อยวี่ซิงมาช่วยปัดเป่าเสนียดจัญไรเสียหน่อย

พอก้าวพ้นประตูห้องคลาส D เจิ้งสวินก็มีเวลาพักสิบห้านาที

เขาเดินมาที่ห้องพักผ่อน ซึ่งมีเขาอยู่เพียงคนเดียว

เจิ้งสวินหยิบมือถือขึ้นมาเปิดเข้ากลุ่มแชตของพวกเขาสี่คน

มือสังหารเจิ้งใจพิซซ่า: ช่วยชีวิตด้วยเถอะ รายการนี้บั่นทอนจิตใจฉันหนักเกินไปแล้ว ถ้าจิ่วติ่งไม่เพิ่มเงินให้ เรื่องนี้ไม่จบแน่

ชื่อชื่อบริสุทธิ์สุดเร่าร้อน: ว่าไงพวก ให้พี่น้องคนนี้แวะไปช่วยปราบภูตผีปีศาจให้ไหม

เซียนเฮ่อพลังเวทไร้ขอบเขต: ปราบเบา ๆ พอเพลินใจ ปราบหนักไปถึงแก่ชีวิต เจิ้งสวิน แกไม่อยากลองดูหน่อยเหรอ

คุณชายเฉิงมาดเย็นรักสุดใจ: ฉันว่าเข้าท่า

คุณชายเฉิงมาดเย็นรักสุดใจ: ไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนนี้ หาเวลาไปอัดเพลงกัน

มือสังหารเจิ้งใจพิซซ่า: พรุ่งนี้เช้าแล้วกัน ช่วงบ่ายต้องเริ่มไลฟ์แล้ว

ชื่อชื่อบริสุทธิ์สุดเร่าร้อน: พี่น้องว่าไง ปล่อยเพลงไม่คิดจะพกฉันกับยวี่ซิงไปด้วยเหรอ

คุณชายเฉิงมาดเย็นรักสุดใจ: เพื่อน เป็นไปได้ไหมว่านี่มันคือเพลงคู่

ชื่อชื่อบริสุทธิ์สุดเร่าร้อน: เพื่อน! แกทำเพลงคู่ (feat. หวงเฮ่อ & เฮ่อยวี่ซิง) ก็ได้นี่หว่า!

มือสังหารเจิ้งใจพิซซ่า: เพื่อน? แล้วมันต่างอะไรกับเพลงวงสี่คนวะเนี่ย???

เซียนเฮ่อพลังไร้ขอบเขต: เพื่อน... ฉันว่าแบบนี้ก็เข้าท่าดีนะ แปลกใหม่ดีออก

มือสังหารเจิ้งใจพิซซ่า: ...

เจิ้งสวินกดออกจากแชตกลุ่มเงียบ ๆ แล้วเปลี่ยนไปส่งข้อความหาฉู่หลีแทน

เจิ้งสวิน: พี่ฉู่หลี ลูกอมช็อกโกแลตนั่นพี่ซื้อจากไหนเหรอครับ? ตอนนี้ผมชักอยากได้บ้างแล้ว

ฉู่หลี: ? เดี๋ยวฉันส่งให้สองขวด

ใกล้ถึงเวลาถ่ายทำ ช่างแต่งหน้าจึงเคาะประตูแล้วเดินเข้ามาเติมหน้าให้เจิ้งสวิน

ช่างแต่งหน้าคนนี้ยังเด็กและดูร่าเริงแจ่มใส เธอชวนเจิ้งสวินคุยสองสามประโยคพลางเติมหน้าให้เขาไปด้วย

"ตอนนี้อาจารย์เจิ้งดังเป็นพลุแตกเลยนะคะ! เพื่อนรอบตัวฉันตามดูรายการนี้กันทุกคนเลย โดนอาจารย์เจิ้งตกกันหมดเลยค่ะ!"

เจิ้งสวินมองตรงไปข้างหน้าเพื่อให้ช่างแต่งหน้าทำงานได้สะดวก

พอได้ยินแบบนั้น เขาก็แปลกใจอยู่บ้าง ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา

"จริงเหรอครับ? ในที่สุดก็รักษางานเอาไว้ได้แล้วสิเนี่ย"

หญิงสาวหลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

"อาจารย์เจิ้งน้อยดังขนาดนี้ ยังต้องกังวลเรื่องตกงานอีกเหรอคะ? คุณเพิ่งเดบิวต์แท้ ๆ แต่กระแสพุ่งกระฉูดเลยนะ"

"ความจริงแล้ว... เพราะผมตกงานต่างหาก ถึงต้องมาเป็นไอดอลน่ะครับ"

"...เอ๊ะ?"

ช่างแต่งหน้าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคิดเอาเองว่าเจิ้งสวินคงแค่ชอบหยอดมุกตลก

เจิ้งสวินรู้สึกอัดอั้นตันใจจนแทบกระอักเลือด

ที่เขาพูดไปน่ะมันเรื่องจริงแท้แน่นอนเลยต่างหาก!

พอแต่งหน้าเสร็จ ช่างแต่งหน้าก็หิ้วกระเป๋าเดินออกไป พร้อมกับอวยพรให้การไลฟ์สดต่อจากนี้ของเจิ้งสวินราบรื่นไปด้วยดี

เจิ้งสวินโบกมือลาเธอ ก่อนจะเดินไปยังห้องซ้อมเดี่ยวห้องหนึ่ง

ห้องซ้อมนี้ค่อนข้างเล็ก เจิ้งสวินยืนอยู่หน้ากล้อง

"เปิดกล้องหรือยังครับ?"

เขาเอ่ยถามเสียงเบา

ตากล้องด้านหลังส่งสัญญาณมือโอเค เจิ้งสวินจึงพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มพลางโบกมือให้กล้อง

"สวัสดีครับทุกคน ผมเจิ้งสวินครับ"

คอมเมนต์บนจอพุ่งรัวจนแทบอ่านไม่ทัน

: เจิ้งสวิน!!!!

: ในที่สุดก็รอจนถึงไลฟ์เดี่ยวของสวินสวินจนได้!

: มาแล้วๆ ฉันมาแล้ว!!

เจิ้งสวินถอยหลังไปสองสามก้าวเพื่อให้มีพื้นที่กว้างขึ้น

"ไลฟ์ครั้งนี้ ผมจะมาร้องและเต้นสาธิตเพลงธีมประจำศึกเดบิวต์ 'Hear Me' ให้ดูกันครับ"

เจิ้งสวินเดินไปเปิดเพลง แล้วกลับมายืนหน้ากล้องอีกครั้ง

ท่วงทำนองสดใสดังขึ้นพร้อมเสียงร้องท่อนแรกที่บอกเล่าถึงการเตรียมความพร้อม แบกเป้แห่งความฝันไว้บนบ่า

เสียงร้องกังวานถ่ายทอดเนื้อหาท่อนต่อมาถึงการออกเดินทาง มุ่งหน้าสู่ทิศทางที่มีทุกคนคอยอยู่เคียงข้าง

จังหวะดนตรีหนักแน่นขึ้นตามเนื้อหาที่สื่อถึงความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว ไม่หวั่นไหวต่อลมฝนและอุปสรรคตลอดเส้นทาง

ก่อนที่จังหวะเต้นของหัวใจในท่อนปิดจะกลายเป็นเข็มทิศ คอยชี้นำให้ก้าวทะยานมุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

เจิ้งสวินสวมชุดสูทสไตล์นักเรียนสีน้ำเงินเข้ม กระดุมสีทองทอประกายวิบวับ

แม้จะไม่ได้เดบิวต์จากรายการแข่งขันและไม่เคยผ่านช่วงเวลาเป็นเด็กฝึกมาก่อน แต่จริง ๆ แล้วอายุของเจิ้งสวินก็ไล่เลี่ยกับเด็กฝึกที่รอเดบิวต์พวกนี้ พอแฟนคลับได้เห็นลุคที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังวัยรุ่นแบบนี้ของเขา ต่างก็รู้สึกปลื้มปริ่มอิ่มเอมใจกันถ้วนหน้า

ถ้าเจิ้งสวินลงแข่งรายการคัดเลือกด้วยล่ะก็ เขาต้องคว้าตำแหน่งเซ็นเตอร์แล้วเดบิวต์ได้อย่างแน่นอน

เพลงนี้ที่ twt ปล่อยออกมาแตกต่างจากสไตล์ดุดันเอะอะโวยวายในอดีตอย่างสิ้นเชิง มันคือท่วงทำนองที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของวัยเยาว์อย่างแท้จริง

: เพลงธีมเพราะมากเลยอะ เจิ้งสวินแต่งเหรอ?

: เจิ้งสวินเคยลงคลิปตอนแก้เพลงในเน็ตอยู่นะ ดูเหมือนสมาชิกคนอื่นใน twt ก็มีส่วนร่วมด้วยเหมือนกัน

: ว้าว! ฉีกแนวจากสไตล์เดิมของวงพวกเขาลิบลับเลยแฮะ

: เจิ้งสวินของเราแต่งได้ทุกแนวอยู่แล้วสิยะ!

: ตื่นเต้นมากเลย อยากดูแล้ว! อยากให้ถึงสเตจใหม่ไว ๆ จัง!

พอแนะนำเพลงธีมจบ เจิ้งสวินก็ปิดไลฟ์สด ไม่นานนักวันอาทิตย์ก็มาถึง

เช้าวันอาทิตย์ เจิ้งสวินเดินทางไปอัดเพลงที่หมิงเชี่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ตามที่นัดหมายไว้