ตอนที่ 59 เด็กฝึกจิ่วติ่งเขาจะเดบิวต์ พวกนายมาร้องเล่นเต้นระบำอะไรตรงนี้

มู่ยวี่โจวลอบถอนหายใจในมุมที่กล้องจับภาพไม่ถึง

แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพและจิตสำนึกพื้นฐานของไอดอล เขายังยอมออกไปยืนเต้นหน้ากล้องจนจบรอบ

จู่ๆ ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นข้างตากล้อง พอเจิ้งสวินหันไปดูก็พบว่าเป็นหลวนเหิงที่เปลี่ยนชุดแสดงเรียบร้อยแล้ว

หลวนเหิงปรบมือแปะๆ

"เต้นได้ไม่เลว"

มู่ยวี่โจว: ...

ชีวิตมันจะน่าเบื่อเกินไปแล้ว ขนาดคางคกยังริอ่านมาวิจารณ์มนุษย์

หลวนเหิงเดินเข้ามาพลางพูดกับเจิ้งสวิน "เมื่อกี้เหมือนผมจะสัมผัสถึงญาติผู้พี่ได้เลย"

"พวกนายมีคลื่นส่งสัญญาณถึงกันหรือไง ถึงขั้นมีสัมผัสพิเศษเนี่ย" เจิ้งสวินถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

แต่หลวนเหิงกลับพยักหน้าอย่างจริงจัง

"ทุกครั้งที่เขาอยู่ในงาน ไม่มีกระดูกท่อนไหนในตัวผมที่ไม่ปวดเลย"

"...ป่วยก็ไปหาหมอสิ ไม่ใช่มางมงายเรื่องลี้ลับ"

ขอแค่หลวนเหิงไม่แต่งเพลง ไม่ขึ้นเวที อาการของเขาก็แทบจะไม่กำเริบ เจิ้งสวินจึงมีโอกาสคุยเล่นกับเขาอย่างสงบสุขและเป็นมิตรอยู่สองสามประโยค

ก่อนที่บทสนทนาจะจบลง หลวนเหิงก็โพล่งขึ้นมาว่า "อาจารย์เจิ้งสวิน ช่วงนี้ผมแต่งเพลงใหม่ออกมาอีกสองเพลง อยากรบกวนให้ช่วยชี้แนะสักหน่อยครับ"

"..."

เจิ้งสวินฟังแล้วแทบอยากจะมุดดินหนีไปให้พ้นๆ

"นายกับกู้อี้เซวียนไปผลัดกันชี้แนะกันเองเถอะ! ระดับพวกนายน่ะมันเกินขอบเขตการสอนของผมไปแล้ว"

"กู้อี้เซวียนเหรอครับ" หลวนเหิงพึมพำ "เขารสนิยมแย่มาก"

"..."

เจิ้งสวินถามกลับไปว่านอกจากตัวเองแล้ว คนอื่นรสนิยมแย่กันหมดทุกคนเลยหรือไง แต่หลวนเหิงกลับส่ายหน้า

"ยกเว้นญาติผู้พี่ของผมครับ" หลวนเหิงชะงักไปนิด ก่อนจะแก้ขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด "ของเขาเรียกว่าต่ำทราม"

"..."

เจิ้งสวินเลยบอกให้หลวนเหิงเลิกพูดเพ้อเจ้อแถวนี้ได้แล้ว รายการกำลังจะเริ่มไลฟ์สดอย่างเป็นทางการ มีอะไรต้องไปทำก็รีบไปทำเสียเถอะ

พอหลวนเหิงเดินจากไป เจิ้งสวินหันกลับมาก็พบว่ามู่ยวี่โจวเองก็แวบหายไปแล้วเหมือนกัน จังหวะนั้นโทรศัพท์ของเขาก็สั่นขึ้นสองครั้ง เป็นข้อความจากกลุ่ม 'ทีดับเบิลยูทีบอย (4)' ของพวกเขานั่นเอง

ชี่ชี่ผู้บริสุทธิ์สุดร้อนแรง: ด่วนๆๆ กำลังรอซูเปอร์สตาร์เปิดตัวอยู่นะ!

ภาพที่แนบมาเป็นห้องนั่งเล่นในสตูดิโอ จอทีวีกำลังถ่ายทอดสดศึกเดบิวต์ของจิ่วติ่ง ส่วนบนโซฟามีเฉิงเจี๋ยกับเฮ่อยวี่ซิงกำลังเปิดศึกตีกันอยู่

บนโต๊ะกาแฟเต็มไปด้วยขนมขบเคี้ยวและเครื่องดื่ม คืนนี้ทั้งสามคนว่างตรงกันพอดี แถมเฮ่อยวี่ซิงยังมีคิวไลฟ์สดเดี่ยว คอนเทนต์ไลฟ์ของเขาจึงเป็นศึกเดบิวต์คืนนี้ที่มีเจิ้งสวินอยู่นั่นเอง

คนของว่านซื่อมานั่งดูไลฟ์สดของจิ่วติ่ง ช่างหาเรื่องสนุกใส่ตัวแท้ๆ

หวงเฮ่อส่งรูปเข้ามาในกลุ่ม แถมยังใจดีแนบรายการของกินแสนอร่อยที่พวกเขากำลังจะกินกันในคืนนี้มาให้อีกต่างหาก

เจิ้งสวินรัวนิ้วพิมพ์ตอบลงบนหน้าจอโทรศัพท์อย่างเอาเป็นเอาตาย

ขอแค่คำเดียวเจิ้งตุ้นตุ้น: เหลือไว้ให้คำนึงด้วย!!!

หวงเฮ่อกดวิดีโอคอลเข้ามาทันที เจิ้งสวินรีบเสียบหูฟังแล้วกดรับสาย

ตอนนี้หวงเฮ่อกำลังเบียดอยู่บนโซฟากับอีกสองคนพลางเอ่ยทักทายเจิ้งสวิน

"เจิ้งสวิน! เห็นพวกเราไหม! มาๆๆ ประธานจอมเผด็จการล้มละลายกับท่านเซียนไร้เอฟเฟกต์ของเราก็มาร่วมทักทายซูเปอร์สตาร์ด้วยนะ!"

หวงเฮ่อดึงอีกสองคนให้เบียดเข้ามาในกล้องด้วยกัน บรรยากาศรอบข้างโหวกเหวกโวยวาย มีทั้งเสียงเฉิงเจี๋ยที่บ่นว่า "เด็กชะมัด" และเสียงเฮ่อยวี่ซิงที่บอกว่า "ช่วยเคารพคาแรกเตอร์ฉันด้วย"

พอทั้งสามคนเข้าเฟรมกันพร้อมหน้า เฮ่อยวี่ซิงก็ทำมือเป็นมินิฮาร์ต ส่วนเฉิงเจี๋ยก็ชูสองนิ้วเก๊กหล่ออย่างเท่ๆ

จู่ ๆ หวงเฮ่อก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงตบพนักพิงโซฟาฉาดใหญ่

"เร็วเข้า ๆ! เอาของที่เราเตรียมไว้ขึ้นมาเร็ว!"

เฮ่อยวี่ซิงก้มลงไปควานของจากด้านหลังโซฟา แล้วยื่นให้หวงเฮ่อกับเฉิงเจี๋ยคนละอัน

ในมือเฮ่อยวี่ซิงคือป้ายไฟที่เขียนว่า 'สวิน [หัวใจ]' ส่วนเฉิงเจี๋ยกับหวงเฮ่อถือป้ายผ้าสโลแกน

ข้อความเชียร์บนนั้นเขียนไว้ว่า——

พระจันทร์ไม่นอนฉันก็ไม่นอน ใครไม่ตามเจิ้งสวินคือไร้รสนิยม

เสน่ห์บนเวทียากจะต้านทาน วันนี้ตำแหน่งเซ็นเตอร์ต้องเป็นของนาย!

ทั้งสามคนยังช่วยกันบิลด์บรรยากาศ ทั้งโบกไม้โบกมือ ปรบมือรัว และส่งเสียงเชียร์กันยกใหญ่

"เจิ้งสวิน!! ลุยเลย!!"

"คว่ำจิ่วติ่งให้ราบ! ต้องเป็นวันนี้แหละ!"

เสียงดังลั่นที่ทะลุผ่านหูฟังเข้ามาทำเอาเจิ้งสวินแทบจะหูดับ

มากันแค่สามคน แต่ทำตัวเหมือนยกพวกมาเป็นล้าน

เจิ้งสวินถอดหูฟังออก นั่งปรับอารมณ์ให้สงบลงครู่หนึ่ง ถึงค่อยใส่กลับเข้าไปใหม่

"เด็กฝึกจิ่วติ่งเขาจะเดบิวต์กัน พวกนายมาแหกปากโวยวายอะไรตรงนี้เนี่ย"

"เด็กฝึกจิ่วติ่งมีอะไรน่าดู" เฮ่อยวี่ซิงเขย่าป้ายไฟในมืออย่างบ้าคลั่ง "นายรีบขึ้นเวทีไปเลย! ไปยืนเซ็นเตอร์! ปล่อยออร่ามือสังหารขยี้ขวัญพวกนั้นซะ! ลุยๆๆ!"

เฮ่อยวี่ซิงไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน ขอแค่จิ่วติ่งซวย เขาก็แฮปปี้ทั้งนั้น

เฉิงเจี๋ยที่อยู่ข้างๆ ค่อยพูดคุยธุระจริงจังกับเจิ้งสวินขึ้นมาสองสามประโยค

"เมื่อกี้พี่ฉู่หลีแวะมา บอกว่าการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สองของศึกเดบิวต์ twt จะได้ไปเป็นแขกรับเชิญช่วยโชว์ ถึงตอนนั้นฉันกับหวงเฮ่อจะไปด้วย"

"ยวี่ซิงไม่ไปเหรอ" เจิ้งสวินถามจบก็หาเหตุผลให้เองเสร็จสรรพ "ไม่ไปก็เข้าใจได้ คนเยอะขนาดนั้น สู้ไม่ไหวจริงๆ หรอก"

เฮ่อยวี่ซิงเถียงขึ้นมาทันควัน "ก็บอกแล้วไงว่าฉันกดอันติทีเดียวก็ถล่มจิ่วติ่งเอ็นเตอร์เทนเมนต์ให้ราบเป็นหน้ากลองได้แล้ว!"

หวงเฮ่อยิ้มร่าพลางช่วยอธิบาย "วันนั้นยวี่ซิงมีตารางงานอื่นพอดีน่ะ เลื่อนไม่ได้ด้วย ไม่อย่างนั้นต่อให้โดนคนทั้งว่านซื่อรุมด่า เขาก็จะไปช่วยเชียร์นายอยู่ดี"

"หวงเฮ่อ นายนี่พูดเว่อร์ตลอด..." เฮ่อยวี่ซิงบ่นพึมพำแล้วก็เงียบไปอีกรอบ

เฉิงเจี๋ยขยับมุมกล้องมือถือเข้ามาใกล้ขึ้น แล้วถามเจิ้งสวิน

"เวทีเพลงธีมมีแค่ไม่กี่นาทีไม่ใช่เหรอ พอจบช่วงเปิดรายการนายก็เลิกงานได้เลยใช่ไหม"

"ถ้าไม่มีคิวถ่ายอะไรกะทันหัน ก็ตามนั้นครับ"

เฮ่อยวี่ซิงแทรกขึ้นมาทันควัน "งั้นนายก็ทันดูไลฟ์ฉันน่ะสิ! รีบกลับมาเลย รีบกลับมาเร็วๆ จิ่วติ่งผุๆ พังๆ นั่นมีอะไรให้อยู่กัน"

หวงเฮ่อถามบ้าง "ให้พวกเราไปรับไหม"

จิ่วติ่งเอ็นเตอร์เทนเมนต์กับสตูดิโออยู่ไกลกันมาก เจิ้งสวินไม่อยากให้พวกเขาลำบากจึงปฏิเสธอย่างสุภาพ

"ทางจิ่วติ่งมีรถไปส่งผมอยู่แล้วครับ เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง"

"งั้นก็โอเค" หวงเฮ่อพยักหน้า "ขอให้รายการราบรื่นนะ! ไว้เจอกันเจิ้งสวิน"

เฉิงเจี๋ยกับเฮ่อยวี่ซิงก็โบกมือลาเจิ้งสวินเช่นกัน

หลังวางสาย เจิ้งสวินเงยหน้าขึ้น ก็เห็นกู้ซิวฉียืนอยู่ไม่ไกล

เขายื่นคิวการ์ดของค่ำคืนนี้ให้เจิ้งสวิน

"เมื่อกี้เห็นนายคุยโทรศัพท์อยู่เลยไม่อยากรบกวน รายการออนแอร์มาสัปดาห์หนึ่งแล้ว ยังไม่ได้ถามเลยว่ารู้สึกยังไงบ้าง" กู้ซิวฉีเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน

เจิ้งสวินขอบคุณอาจารย์กู้แล้วรับคิวการ์ดมา พอนึกย้อนไปถึงเรื่องราวสารพัดตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาก็ค่อนข้างปลงตก

"รู้สึกเหมือนโดนยัดเยียดพลังงานไอดอลใส่จนล้นเลยครับ ดีจังเลยนะที่ทุกคนดูกระตือรือร้นกันขนาดนี้"

กู้ซิวฉีหลุดขำ

"นี่แอบแซะใครอยู่หรือเปล่าเนี่ย"

"พูดจากใจจริงเลยครับ จริงๆ นะ"

ถ้าคลาสที่เขารับผิดชอบไม่มีสารพัดเรื่องชวนประสาทเสียโผล่มาให้เห็นบ่อยๆ คงจะดียิ่งกว่านี้

การถ่ายทอดสดบนเวทีกำลังจะเริ่มขึ้น ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์ทางการของจิ่วติ่งพุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว

: มาแล้วๆๆๆ!

: เจิ้งสวิน!! ถือคิวการ์ดแล้ว! มีบทพูดด้วย!!

: ลู่เจ๋อ ลู่เจ๋อ! ต้องได้เดบิวต์นะ!

: หลวนเหิง! แกต้องรอดไปถึงรอบไฟนอลให้ได้นะ! ไม่อย่างนั้นความสุขของฉันหายวับแน่!!

: กู้อี้เซวียนตัวเบ้อเริ่มของฉันหายไปไหนแล้วเนี่ย ทำไมมองไม่เห็นเลย?

: อวี่โจว อวี่โจว!! ล่องเรือเคียงข้างเธอ!!

ข้อความคอมเมนต์วิ่งผ่านจอรัวจนตาลาย ไม่ต้องพูดถึงดาวรุ่งอย่างเจิ้งสวินที่ความนิยมล้นหลามอยู่แล้ว หลายคนยอมมาดูศึกเดบิวต์นี้ก็เพื่อเขาโดยเฉพาะ

ส่วนลู่เจ๋อคือตัวเต็งเดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์มากที่สุดในตอนนี้ และในการแสดงเพลงธีมรอบนี้ เขาก็ได้ยืนเป็นเซ็นเตอร์เช่นกัน

ตัดภาพมาที่กู้อี้เซวียนกับหลวนเหิง สองคนนี้บุกเบิกเส้นทางขึ้นมาได้ด้วยความเพี้ยนหลุดโลกล้วนๆ

ถ้าเลือกได้ ม่อเฉียนกับกู้ซิวฉีไม่อยากยอมรับเลยจริงๆ ว่ารู้จักกับสองคนนี้

ตอนที่กู้ซิวฉีคุยกับเจิ้งสวิน เขาก็เอ่ยถึงเรื่องกู้อี้เซวียนขึ้นมาเหมือนกัน

"อี้เซวียนเขาน่ะ... บางทีก็ชอบเพ้อฝัน แถมยังชอบเอาชนะอีกต่างหาก

การที่ตกจากคลาส B ลงมาคลาส D อาจทำให้เขาสะเทือนใจอยู่บ้าง ท่าทางของเขา... ก็เลยดูผิดปกติไปหน่อย"

นี่เป็นคำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุดเท่าที่กู้ซิวฉีจะนึกออกแล้ว ซึ่งเจิ้งสวินก็เข้าใจเป็นอย่างดี

อาจารย์กู้ผู้น่าสงสาร การเป็นพี่ลูกพี่ลูกน้องนี่มันยากจริงๆ แต่เจิ้งสวินมองว่าอาการของกู้อี้เซวียนไม่ได้เกี่ยวกับอันดับตกเลยสักนิด หมอนั่นมันแค่เป็นพวกหลุดโลกโดยเนื้อแท้อยู่แล้วต่างหาก

ทั้งสองคุยกันสั้นๆ เพียงไม่กี่ประโยค ก็ถึงเวลาเปิดเวทีไลฟ์สด

เจิ้งสวินก้าวไปยังกึ่งกลางเวที ตัวเวทีถูกออกแบบให้เป็นรูปดวงดาว ด้านบนทอประกายแสงระยิบระยับ

แสงไฟสีขาวสองดวงสาดส่องลงบนร่างเจิ้งสวิน วันนี้เขาสวมชุดการแสดงสีดำขับประกายกลิตเตอร์วิบวับ ที่อกเสื้อติดเข็มกลัดรูปดาวห้าแฉกฝังเพชรประดับพู่

เมื่อมุมกล้องจับภาพพร้อม เจิ้งสวินก็ค่อยๆ ยกไมโครโฟนสีทองขึ้น

จอภาพขนาดใหญ่ฉายภาพใบหน้าหล่อเหลาหมดจดและดวงตาที่เปล่งประกายเจิดจ้าของเขา

"ผู้ช่วยสานฝันทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่เวทีในค่ำคืนนี้ครับ"