ตอนที่ 60 ไหนบอกว่าจะหาเงินได้เยอะไง

แสงสปอตไลต์ส่องลงมายังร่างของเจิ้งสวิน น้ำเสียงของเขาสะกดพาผู้ชมดำดิ่งสู่อารมณ์ราวกับตกอยู่ในความฝัน

"เวลาเราพูดถึงความฝัน ที่จริงแล้วเรากำลังพูดถึงอะไรกันแน่

มันคือคำประกาศกร้าว คือความปรารถนา คือความหวัง และคือพันธนาการ

คือบันไดสู่ฟากฟ้าอันไร้จุดสิ้นสุด คือสะพานแขวนกลางม่านหมอกหนาทึบ

มันไม่ใช่คำตอบ หากแต่เป็นเสียงสะท้อนที่ก้องกังวานไม่รู้จบ

ค่ำคืนนี้ เด็กฝึกทั้งยี่สิบห้าคน ผู้ไล่ล่าความฝันทั้งยี่สิบห้าชีวิต จะมาร่วมเปล่งเสียงของพวกเขา ณ ที่แห่งนี้ ในวินาทีนี้... และบัดนี้ ขอส่งต่อเวทีให้แก่บรรดาเด็กฝึกของเราครับ..."

ลำแสงอีกสายสว่างวาบขึ้น จับจ้องไปยังเด็กฝึกคลาส A ทั้งห้าคน ลู่เจ๋อที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดส่งยิ้มน้อย ๆ ให้กล้อง ก่อนจะเริ่มร้องท่อนแรก

น้ำเสียงของเขาสื่อถึงการเตรียมพร้อมออกเดินทาง แบกกระเป๋าแห่งความฝันไว้บนบ่า

คอมเมนต์บนหน้าจอวิ่งรัวเป็นสายน้ำไม่ขาดตอน

: กรี๊ดดด เจิ้งสวิน! หล่อมาก หล่อสุด ๆ!

: ลู่เจ๋อ! ลู่เจ๋อ! ฮือ ๆ ในที่สุดแกก็ได้มายืนบนเวทีที่ใหญ่ขึ้นแล้วนะ

: ตำแหน่งคลาส D จะอยู่หลืบเกินไปไหมเนี่ย ฉันมองไม่เห็นหลวนเหิงเลย [ร้องไห้]

: กู้อี้เซวียน ไอ้นี่จู่ ๆ ก็มาเก๊กหล่อเฉยเลย 55555!

: ดูทรงแล้ว คนที่กล้องตัดไปหาบ่อย ๆ คงล็อกตำแหน่งเดบิวต์ไว้หมดแล้วมั้ง?

: ก็คงงั้นแหละ รายการเซอร์ไวเวิลก็อีหรอบนี้ทั้งนั้น

#เจิ้งสวิน ผู้ช่วยสานฝัน#

#ศึกเดบิวต์จิ่วติ่ง สเตจเพลงธีม#

#เซ็นเตอร์แรก ลู่เจ๋อ#

แฮชแท็กพากันไต่ขึ้นเทรนด์รัว ๆ แทบทั้งโลกออนไลน์ต่างกำลังพูดถึงศึกเดบิวต์ในครั้งนี้

สมาชิกอีกสามคนของ twt ก็กำลังเกาะติดหน้าจอเช่นกัน เฮ่อยวี่ซิงถึงขั้นเปิดไลฟ์สดรอไว้แล้วด้วยซ้ำ

มุมกล้องไลฟ์ส่องตรงไปยังห้องนั่งเล่น เก็บภาพโซฟา โทรทัศน์ รวมถึงพวกเขาทั้งสามคนไว้ได้ครบถ้วน

เมื่อวินาทีก่อน เฮ่อยวี่ซิงยังหันมาคุยกับกล้องอยู่เลยว่า "พวกแก ไลฟ์ของจิ่วติ่งไม่มีอะไรน่าดูหรอก มีแต่ลูกไม้เรียกร้องความสนใจตื้น ๆ ทั้งนั้น ถ้าจะดู มาดูวงใหม่ของว่านซื่อเรานี่ดีกว่า"

แต่วินาทีถัดมา พอเจิ้งสวินโผล่ขึ้นมาบนจอ เฮ่อยวี่ซิงก็พุ่งพรวดมาหน้ากล้องทันที แถมยังคว้าแท่งไฟติดมือมาโบกเชียร์สุดแขนทั้งสองข้าง

"เจิ้งสวิน! เจิ้งสวิน!! ฉันเทคะแนนให้แกหมดหน้าตักเลย! ต้องเดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์เท่านั้นโว้ย!!!"

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ของเฮ่อยวี่ซิงต่างพากันหัวเราะเยาะเขายกใหญ่

: สตรีมเมอร์สติหลุดไปแล้ว 5555555!

: หน้าแหกไวเกิ๊น ไหนบอกไลฟ์จิ่วติ่งไม่มีอะไรน่าดูไง?

: ขำจะตาย เฮ่อยวี่ซิงใช้สกิลพริบตาเดียวก็พุ่งไปเกาะหน้าจอทีวีแล้ว

: เฮ่อยวี่ซิง : ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน! จู่ ๆ แท่งไฟกับเสื้อเชียร์มันโผล่มาบนตัวฉันได้ไงเนี่ย

: เฮ่อยวี่ซิง : คนจิ่วติ่งยังตามล่าฉันอยู่!

เฉิงเจี๋ยมองเฮ่อยวี่ซิงด้วยสีหน้าระอาเต็มทน แต่พอเขาลุกขึ้นยืน คนดูในไลฟ์ก็ตาไว สังเกตเห็นเสื้อเชียร์บนตัวเขาเข้าจนได้

: ท่านประธานมาดนิ่งสุดคูลของฉันก็ใส่เสื้อเชียร์กับเขาด้วยเว้ย

: ทำไมมันฮาขนาดนี้วะ 55555! พวกแกสามคนแอบไปสั่งทำเสื้อมาเป็นพิเศษเหรอเนี่ย?

: บนเสื้อเชียร์นั่นรูปหัวโตลายเส้นจิบิของเจิ้งสวินเหรอ? น่ารักชะมัด อยากได้บ้างจัง 5555!

: หวงเฮ่อฝ่ายบิลด์บรรยากาศก็เข้าประจำที่แล้ว! หมอนั่นกับเฮ่อยวี่ซิงแทบจะมุดเข้าไปในทีวีอยู่แล้ว!

: สองคนนี้เหมือนบอสที่ปลดล็อกเข้าสู่ร่างสองจริง ๆ หลุดโลกเกินไปแล้ว

#twt กองเชียร์สายคลั่ง#

แม้สมาชิก twt จะอยู่ที่หน้างานแค่หนึ่งในสี่ แต่พลังร่วมของแต่ละคนกลับล้นเหลือ จนช่วยกันดันแฮชแท็กนี้ขึ้นติดเทรนด์ได้สำเร็จ

ฉู่หลีที่กำลังแอบอู้งานไถมือถือระหว่างประชุมในบริษัทถึงกับ : ...

ไม่เข้าใจ แต่ก็เคารพสิทธิ์ในการถูกแขวนขึ้นเทรนด์ของ twt แล้วกัน

ก่อนที่เพลงธีมจะเริ่มเปิดฉาก เจิ้งสวินก็เดินลงมาจากเวทีแล้ว จ้าวหรานยืนอยู่ตรงนั้นพอดี ทั้งสองคนจึงแปะมือทักทายกันอย่างเป็นธรรมชาติ

"ถือว่าสัปดาห์แรกผ่านไปด้วยดี รีบ ๆ ถึงรอบชิงสักทีเถอะ ให้ตายสิ ชักจะไม่ไหวแล้วเนี่ย"

ดูท่าทางแม้แต่คนจัดรายการอย่างจ้าวหรานเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

เจิ้งสวินหัวเราะเยาะอีกฝ่าย

"ไหนคุณบอกว่าศึกเดบิวต์เป็นโอกาสทองในการกอบโกยกระแสกับยอดทราฟฟิกไงครับ?"

จ้าวหรานได้ยินแล้วแทบจะเป็นลม

"ผลประโยชน์มันตกไปอยู่ในมือนายทุนหน้าเลือดอย่างม่อเฉียนหมดแล้วน่ะสิ! ฉันไม่อยากเปลืองเวลากับพวกเด็กเมื่อวานซืนนี่อีกแม้แต่วินาทีเดียวแล้ว ฉันมีกี่ชีวิตกันเชียวถึงต้องมาผลาญทิ้งแบบนี้?"

ร่างกายของจ้าวหรานแทบจะทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ เขาเป็นผู้ดูแลศูนย์สอง ปกติงานก็รัดตัวสารพัดอยู่แล้ว ยิ่งตารางงานของศึกเดบิวต์แน่นเอี้ยด ในฐานะเมนเทอร์ เขาจึงต้องคอยอดหลับอดนอนโต้รุ่งไปพร้อมกับพวกเด็กฝึกอยู่เป็นประจำ

ปกติเขาไม่มีเวลาคอยชี้แนะเด็กฝึกทุกคนได้อย่างทั่วถึงอยู่แล้ว พอมีโอกาสครั้งนี้ จ้าวหรานจึงถือโอกาสช่วยติวให้มากหน่อย เผื่อจะเกิดประโยชน์ขึ้นมาบ้าง

ผลพวงจากความหวังดีนี้ก็คือ เวลานอนของเขาถูกเบียดบังไปอย่างหนัก

ยังดีที่พื้นฐานเป็นคนพลังล้นเหลือ ถึงยังพอทนไหว

พูดได้แค่ว่าคนที่ทำงานในวงการนี้ ไม่มีใครพลังไม่เหลือล้น สี่คนของ twt น่ะไม่ต้องพูดถึง ขนาดกู้ซิวฉียังเป็นพวกสุดโหดที่นอนแค่วันละสองชั่วโมงได้สบาย

สเตจเพลงธีมกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกอินเทอร์เน็ต พ้นจากเวทีนี้ไป อันดับก็จะถูกจัดใหม่อีกครั้ง และพวกตัวเต็งที่มีกระแสพูดถึงสูง ส่วนใหญ่ก็คือคนกลุ่มนี้ที่จะได้ผ่านเข้าไปถึงรอบชิง

เจิ้งสวินยังไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนั้น พอทำหน้าที่พิธีกรของวันนี้เสร็จ เขาก็ตั้งใจจะกลับสตูดิโอทันที

เขาไม่ได้รบกวนคนของจิ่วติ่ง แต่เลือกที่จะเรียกรถกลับเอง พอเปิดประตูสตูดิโอเข้าไป อีกสามคนก็ยังไม่ได้ถอดเสื้อยืดทีมเชียร์ออกด้วยซ้ำ

เจิ้งสวิน : "..."

"ถึงผมจะไม่ได้ไปออกรายการวาไรตี้ในฐานะเด็กฝึก แต่ความกระตือรือร้นในการช่วยโหวตของพวกแกเนี่ย ผมรับรู้ได้อย่างลึกซึ้งเลยจริง ๆ"

เฮ่อยวี่ซิงสาวเท้ายาว ๆ แค่สองก้าว จากฝั่งโซฟาก็ปรี่มาถึงหน้าประตู

"กลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?! เร็วเข้า ๆ มาทันช่วงท้ายไลฟ์สดของฉันพอดีเลย!"

"ไลฟ์สดรอบนี้ของนายไม่ใช่สามชั่วโมงหรอกเหรอ?"

"ฉันไม่ได้ชอบดูรายการวาไรตี้ของจิ่วติ่งสักหน่อย นี่นายจะให้ฉันทนนั่งทรมานหน้าทีวีตั้งสามชั่วโมงจริงดิ? โหดร้าย เลือดเย็น ไร้น้ำใจที่สุด!"

"..."

เจิ้งสวินมองอีกฝ่ายอย่างพูดไม่ออก แต่ก็ยอมเดินตามเฮ่อยวี่ซิงเข้าไปในห้องไลฟ์เพื่อทักทายแฟน ๆ

"สวัสดีทุกคนครับ เมื่อกี้เห็นผมกันหรือเปล่าครับ?"

: เจิ้งสวิน เจิ้งสวิน!

: ฮ่า ๆ เจิ้งสวินผู้ยุ่งตลอดเวลา!

คนในห้องไลฟ์ของเฮ่อยวี่ซิงส่วนใหญ่เป็นแฟนเดี่ยวกับแฟนคลับของวง เนื่องจากเขาเพิ่งมาโด่งดังจริง ๆ หลังเดบิวต์กับ twt สัดส่วนแฟนคลับสายคลั่งค่ายของว่านซื่อจึงค่อนข้างน้อย ทุกคนเลยให้การต้อนรับการปรากฏตัวของเจิ้งสวินเป็นอย่างดี

แม้จะมีคอมเมนต์ไม่เป็นมิตรโผล่มาบ้างประปราย แต่เจิ้งสวินก็เลือกที่จะมองข้ามไป

เจิ้งสวินคุยกับคนดูในไลฟ์อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะย้ายไปนั่งกินของว่างที่โซฟา พลางหยิบมือถือขึ้นมาไถเล่น

ตอนนั้นเอง มีการแจ้งเตือนคำขอเป็นเพื่อนเด้งขึ้นมาสองรายการ

คนหนึ่งคือม่อเฉียน ส่วนอีกคนคือเจิ้งหลินที่เคยพบกันเพียงครั้งเดียว