ตอนที่ 75
ตอนที่ 75 สิทธิ์เลือกอยู่ที่นาย
minibunny · 6,248 ตัวอักษร
เจิ้งสวินเข้าใจเจตนาของหลวนเหิงดี
หลวนเหิงเป็นคนฉลาด ไม่ใช่พวกใจร้อนวู่วาม การกระทำครั้งนี้แท้จริงแล้วก็เพื่อช่วยรับแรงปะทะแทนเจิ้งสวิน
ไม่อย่างนั้นคืนนี้คนที่ถูกแขวนอยู่บนเทรนด์คงหนีไม่พ้นเจิ้งสวินกับลู่เจ๋อ และหน้าฟีดก็คงเต็มไปด้วยศึกน้ำลายระหว่างแฟนคลับทั้งสองฝ่าย
สถานการณ์ตอนนี้จึงเป็นไปตามที่หลวนเหิงคาดไว้ แฟนคลับของลู่เจ๋อพุ่งเป้าถล่มเขาอยู่ฝ่ายเดียว
ถึงหลวนเหิงจะยังไม่มีฐานแฟนคลับกลุ่มใหญ่ แต่เมื่อชาวเน็ตทั่วไปเห็นเด็กหนุ่มคนนี้ถูกรุมด่าอย่างหนัก จึงช่วยพูดแก้ต่างให้เขาอยู่บ้างสองสามประโยค
ส่วนแฟนคลับของเจิ้งสวินต่างรู้ดีว่าหลวนเหิงเป็นแฟนเดี่ยวของเมนตัวเอง จึงช่วยซัปพอร์ตหลวนเหิงด้วย ถือว่าช่วยคนที่รักเมนคนเดียวกัน
พวกเด็กฝึกต่างแอบซ่อนโทรศัพท์มือถือไว้ จึงรู้เรื่องกระแสเทรนด์อันดุเดือดในค่ำคืนนี้ดี เด็กฝึกบางคนถึงกับกระซิบชมหลวนเหิงว่า พี่ชายใจเด็ดมาก พวกกูอยู่ข้างมึง หลวนเหิงเพียงแค่ยิ้มรับ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
คนพวกนี้ก็แค่อิจฉาลู่เจ๋อเท่านั้น แต่หลวนเหิงไม่ได้อิจฉา และไม่แคร์ใครหน้าไหนทั้งนั้น เขาแค่อยากทำก็เลยทำ
หลังจากเจิ้งสวินมาถึงคลาสดี เขาก็ชี้แนะพวกเด็กฝึกอยู่หนึ่งชั่วโมงเต็ม ก่อนจะเดินทางออกจากจิ่วติ่งเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หลวนเหิงอาบน้ำในห้องพัก พอเช็ดผมเดินออกมา เขาก็พบว่าในห้องมีคนเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง
ที่พักของเด็กฝึกเป็นห้องชุด โดยเด็กฝึกที่อยู่คลาสเดียวกันห้าคนจะพักร่วมกัน แต่ละคนมีห้องนอนและห้องน้ำส่วนตัว แต่ใช้ห้องครัวกับห้องนั่งเล่นร่วมกัน
จิ่วติ่งเอ็นเตอร์เทนเมนต์ไม่เคยตระหนี่เรื่องความเป็นอยู่และอาหารการกินของเด็กฝึกเลยสักนิด
คนที่นั่งอยู่บนโซฟาตอนนี้ ก็คือม่อเฉียน บอสใหญ่แห่งจิ่วติ่งเอ็นเตอร์เทนเมนต์
มือที่กำลังเช็ดผมของหลวนเหิงชะงักลง
"บอสม่อมาทำอะไรที่หอพักเด็กฝึกครับเนี่ย... หรือว่าคุณก็จะเดบิวต์เหมือนกัน?"
ม่อเฉียนชี้ไปที่โซฟาฝั่งตรงข้าม ส่งสัญญาณให้หลวนเหิงนั่งลงคุยกัน
เขาไม่สนใจมุกประชดประชันของลูกพี่ลูกน้อง เพียงบอกว่ากล้องวงจรปิดในห้องนั่งเล่นถูกปิดไปแล้ว บทสนทนาระหว่างพวกเขาจะไม่มีคนนอกได้ยิน
หลวนเหิงนั่งลงตรงข้ามม่อเฉียน แล้ววางผ้าขนหนูชื้น ๆ ลงบนโต๊ะกระจกอย่างไม่ใส่ใจนัก
ครั้งล่าสุดที่สองพี่น้องคู่นี้ได้คุยกัน ต้องย้อนกลับไปถึงมื้อค่ำวันสิ้นปีที่ครอบครัวมารวมตัวกัน
ต่อให้ไม่อยากมองหน้ากันแค่ไหน พอถึงวันปีใหม่ก็ต้องนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะเดียวกันอยู่ดี
ส่วนการพูดคุยกันที่บริษัท ยิ่งนานจนแทบจำไม่ได้แล้ว
ม่อเฉียนไม่เคยมอบสิทธิพิเศษใด ๆ ให้หลวนเหิง และที่ผ่านมาหลวนเหิงก็แทบไม่เคยเอ่ยถึงลูกพี่ลูกน้องที่เป็นประธานคนนี้เลย...
การที่ม่อเฉียนตั้งใจมาหาถึงที่แบบนี้ หลวนเหิงรู้ดีแก่ใจว่าเพราะอะไร
"พี่คงจะมาเกลี้ยกล่อมให้ผมถอนตัวอีกตามเคยล่ะสิ" หลวนเหิงเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน
ม่อเฉียนประสานมือวางไว้บนหัวเข่า สีหน้าเรียบเฉยไร้รอยยิ้ม ทว่ากลับแฝงความจริงจังอย่างยิ่ง
"ทำไมถึงคิดแบบนั้น" เขาถาม
หลวนเหิงรู้สึกว่าอีกฝ่ายรู้อยู่แก่ใจแต่ยังแกล้งถาม
"ก็เพราะผมเป็นแค่เด็กฝึกของจิ่วติ่ง แต่ดันกล้าเปิดศึกกลางรายการเดบิวต์จนบริษัทต้องมารับแรงกดดันจากสังคมน่ะสิ นั่นไม่ใช่คำพูดติดปากของพี่หรอกเหรอ ว่าใครก็ตามที่สร้างปัญหาให้บริษัท ไม่ว่าจะมีเบื้องหลังใหญ่โตมาจากไหน ก็ต้องถูกคัดออกทั้งหมด"
หลวนเหิงไล่เรียง 'ความผิด' ของตัวเองทีละข้อด้วยท่าทีสงบ ถึงขั้นช่วยม่อเฉียนวิเคราะห์สถานการณ์อย่างใจเย็น
"การเป็นไอดอล สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องว่าง่าย แต่ผมเป็นพวกทำอะไรตามใจตัวเองเกินไปและก่อเรื่องได้ง่าย สิ่งที่พี่ต้องการสำหรับ CyanArk คือคนที่เป็นไปตามแบบแผนอย่างลู่เจ๋อสี่คน หรือแย่หน่อยก็เป็นคนที่มีเอกลักษณ์แต่มีความรับผิดชอบอย่างมู่ยวี่โจวสี่คน แต่ไม่มีทางยอมให้มีหลวนเหิงโผล่มาแม้แต่คนเดียวแน่"
หลวนเหิงวิเคราะห์รวดเดียว ทุกถ้อยคำล้วนมีเหตุมีผลชัดเจน
ตลอดเวลานั้น ม่อเฉียนไม่เอ่ยขัด และไม่ได้แสดงความคิดเห็นใด ๆ เลย
จนกระทั่งหลวนเหิงพูดจบ ม่อเฉียนถึงได้เปิดปากอีกครั้ง
เขาไม่ได้เอ่ยถึงสิ่งที่หลวนเหิงวิเคราะห์แม้แต่น้อย แต่กลับยิงคำถามใส่อีกฝ่ายคำถามหนึ่ง
"นายอยากเดบิวต์ไหม"
"..."
คราวนี้หลวนเหิงเงียบไปนานมาก
ม่อเฉียนเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย พิงแผ่นหลังเข้ากับพนักโซฟา
เขาเงยหน้าขึ้นมอง บนผนังฝั่งตรงข้ามติดโปสเตอร์วงไอดอลที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของจิ่วติ่งเรียงรายอยู่
ทุกคนเปล่งประกายเจิดจรัส ขอเพียงแค่เอ่ยชื่อวงออกมา ก็สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นที่แผ่ออกมา
ม่อเฉียนถามคำถามที่สาม และคราวนี้เขาต้องการให้หลวนเหิงตอบออกมาให้ได้
"นายรู้ไหมว่าเกณฑ์การคัดเลือกศิลปินของจิ่วติ่งคืออะไร"
หลวนเหิงตอบกลับโดยแทบไม่ต้องคิด "หน้าตาเหรอครับ"
"..."
ม่อเฉียนหลุดขำ "นั่นไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดหรอก"
คำพูดถัดมาของม่อเฉียน ส่งอิทธิพลต่อหลวนเหิงไปอีกยาวนานในอนาคต
"คาแรกเตอร์สร้างได้ ภาพลักษณ์ปรุงแต่งได้ ความฝัน ความหลงใหล... ทุกสิ่งที่นายเห็นล้วนเป็นเพียงเปลือกนอกที่ปั้นแต่งขึ้นมาทั้งนั้น สิ่งที่ฉันอยากเห็นคือความทะเยอทะยานและความโลภ แรงผลักดันที่เป็นสัญชาตญาณดิบพวกนี้ต่างหาก
อยากกอบโกยชื่อเสียง อยากให้มีคนรักมากขึ้น เหนื่อยล้าและลังเลอยู่ระหว่างภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบกับการเป็นตัวเอง พะว้าพะวงกับอนาคตและเส้นทางข้างหน้า ไม่รู้ว่าต้องทำแค่ไหนถึงจะเรียกว่า 'ทำได้ดี' มีแต่ต้องก้มหน้าก้มตา 'ลงมือทำ' ให้สุดชีวิตเท่านั้น"
นี่คือเกณฑ์พื้นฐานและสำคัญที่สุดในการเลือกศิลปินของฉัน ที่ฉันเคยเกลี้ยกล่อมให้นายถอนตัว ก็เพราะนายไม่เคยยึดติดกับการเป็นไอดอลหรือการมีชื่อเสียงเลยแม้แต่น้อย
นายมองการเป็นไอดอลเหมือนแค่การฝึกงานช่วงปิดเทอม หวังแค่ให้มีเรื่องสนุกๆ เกิดขึ้นมาสร้างสีสันให้ชีวิตที่สุขสบายไร้กังวลของตัวเอง เด็กฝึกของจิ่วติ่งที่ฐานะทางบ้านดีไม่ได้มีแค่นาย ฉันยอมให้พวกเขาอยู่ต่อแต่กลับเกลี้ยกล่อมให้นายถอนตัว เหตุผลก็อยู่ตรงนี้นี่แหละ"
ม่อเฉียนแทบไม่เคยอธิบายเหตุผลในการกระทำของตัวเองให้ใครฟัง การที่เขายอมพูดกับหลวนเหิงมากขนาดนี้ ก็เพราะมองว่าลูกพี่ลูกน้องผู้เอาแต่ใจคนนี้ เริ่มมีค่าพอให้ปั้นขึ้นมาบ้างแล้ว
ม่อเฉียนเอ่ยถึงเจิ้งสวินขึ้นมาด้วย
"ฉันรู้ว่านายคอยจับตาดูเจิ้งสวินอยู่ ที่นายพูดจาไม่คิดต่อหน้าทุกคนในคืนนี้ก็เพื่อปกป้องเขา ตอนนี้ทุกคนพากันรุมด่านายจนแทบไม่มีใครสนใจเจิ้งสวินเลย นายดึงความสนใจไปได้สำเร็จงดงามทีเดียว
แต่นายเคยคิดไหมว่า ที่ทำสำเร็จได้ในตอนนี้ก็เพราะนายยังแบกป้ายเด็กฝึกรอเดบิวต์ของจิ่วติ่งเอาไว้ ทันทีที่นายเดบิวต์ไม่สำเร็จแล้วกลับไปเป็นแค่เด็กฝึกธรรมดา ต่อให้นายจะออกหน้าพูดแทนเจิ้งสวินแค่ไหน ก็ไม่มีใครชายตามองหรอก"
หลวนเหิงฟังม่อเฉียนเงียบๆ พอได้ยินถึงตรงนี้ นิ้วมือของเขาก็กระดุกกระดิกเล็กน้อย
"ตอนนี้มีสองทางเลือกวางอยู่ตรงหน้านาย ทางแรก ใช้น้ำพักน้ำแรงของตัวเองเดบิวต์ซะ ถึงฉันจะไม่ลำเอียงเข้าข้างนาย แต่สำหรับ CyanArk ฉันไม่มีทางตระหนี่แน่นอน วงนี้จะเป็นบอยแบนด์เสาหลักยุคใหม่ของจิ่วติ่ง มีโอกาสขึ้นสู่จุดสูงสุดไปแข่งกับ twt ของเจิ้งสวิน ถึงตอนนั้นนายจะได้ยืนอยู่บนจุดสตาร์ตเดียวกับเขา
ทางที่สอง ล้มเลิกการเดบิวต์ ถ้านายไต่เต้าขึ้นมาเป็นระดับผู้บริหารของจิ่วติ่งเอ็นเตอร์เทนเมนต์ได้ เรื่องอย่างในคืนนี้ นายก็ใช้เงินทุ่มลบกระแสด้านลบได้เหมือนกัน หลังจากเจิ้งสวินเดบิวต์ ในเน็ตมีคนปั่นกระแสด่าเขาตั้งไม่รู้กี่ครั้ง ก็เป็นจิ่วติ่งนี่แหละที่ยอมจ่ายเงินดึงเรื่องลงมา ใช้วิธีนี้ก็บรรลุเป้าหมายได้เหมือนกัน แต่ฉันขอเตือนนายไว้ก่อน สถานะระหว่างนายกับฉันมันพิเศษ และฉันก็ไม่ได้ไว้ใจนาย ถ้าเลือกทางที่สอง นั่นแปลว่านายมองฉันเป็นคู่แข่งแล้ว"
หลวนเหิงเงยหน้าขึ้น สบสายตาสงบนิ่งเยือกเย็นของม่อเฉียน
"ไม่ว่าจะทางไหน นายก็ต้องแย่งชิงมาด้วยตัวเอง สิทธิ์เลือกอยู่ที่นายแล้ว น้องชาย"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น