ตอนที่ 81 นายมันก็แค่ตัวนำโชค

เดิมทีฉู่หลีเคยเกริ่นเรื่องนัดพบบอสไว้แล้ว แต่เพราะช่วงนี้ฉินอี้งานยุ่งมาก ส่วนสี่หนุ่มวง twt เองก็หัวหมุนกับการวิ่งรอกรับงานสารพัด การพบหน้าจึงถูกเลื่อนออกไปเรื่อยๆ

กระทั่งเมื่อคืนนี้ที่ฉินอี้ได้รับสายประสาทแดกจากเจิ้งหลิน ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องนี้ค้างคาอยู่

ตึกของเจียอี้โอ่อ่าหรูหรากว่าที่เจิ้งสวินคิดไว้มากทีเดียว ด้วยความที่ช่วงแรกวงโปรโมตกันอย่างทุลักทุเล แถมฉู่หลียังชอบโอดครวญว่าจนกรอบอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เจิ้งสวินเลยคิดไปว่าเจียอี้คงเป็นแค่บริษัทเล็กๆ ใกล้เจ๊งที่กำลังโซซัดโซเซอยู่ท่ามกลางพายุฝนอันน่าเวทนา

แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ กลับเป็นตึกสูงระฟ้าสุดภูมิฐาน

เจิ้งสวินที่ยืนแหงนมองอยู่ด้านล่างส่งเสียงร้องว้าวออกมาอย่างทึ่งๆ

จังหวะนั้นเฉิงเจี๋ยก้าวลงมาจากรถพอดี เจิ้งสวินจึงรีบปรี่เข้าไปหา ตั้งใจจะสะกิดแผลใจอีกฝ่ายเต็มที่

"พี่เฉิง" ขอแค่เขาเอ่ยปากเรียกพี่ทีไร เป็นต้องไม่มีเรื่องดีแน่นอน "เมื่อก่อนบ้านพี่ก็อู้ฟู่แบบนี้เหมือนกันเหรอ"

เฉิงเจี๋ยกวาดสายตามองสิ่งปลูกสร้างตรงหน้าผ่านๆ

"ก็งั้นๆ"

เจิ้งสวินยังคงซักไซ้ไม่เลิก "เถ้าแก่เฉิง กิจการของพี่ยังพอมีทางปั๊มหัวใจฟื้นกลับมาได้อีกสักหน่อยไหม"

คาดไม่ถึงว่าเฉิงเจี๋ยจะเก็บคำถามนี้ไปคิดจริงจัง หลังใคร่ครวญดูแล้ว เขาก็ตอบกลับมาด้วยท่าทีสุขุมรอบคอบ "ถ้าฉันเปิดบริษัทใหม่อีกรอบ ฉันจะเซ็นสัญญากระชากตัวนายมาให้ได้เลย"

"อะไรเนี่ย จู่ๆ จะมาซึ้งเหรอ ซาบซึ้งใจแย่เลยเนี่ย"

"เปล่า ฉันแค่รู้สึกว่าในตัวนายมีเรื่องทางไสยศาสตร์อยู่หน่อยๆ มักจะหนุนดวงคนอื่นได้ดี เรียกว่าเป็นตัวนำโชคไง"

"..."

เจิ้งสวินผู้ถูกตีตราว่าเป็นตัวนำโชคตัดสินใจตัดขาดกับเฉิงเจี๋ยฝ่ายเดียว เช้านี้ทั้งเช้าเขาจะไม่ยอมคุยกับหมอนี่เด็ดขาด

ทางด้านบอสเฉิงสุดคูลก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่แคร์สักนิด

เจิ้งสวินหันขวับไป ก็เห็นว่าหวงเฮ่อกำลังเหลียวซ้ายแลขวาอยู่พอดี

"พี่ชื่อชื่อ มองหาอะไรอยู่น่ะ" ปากของเจิ้งสวินไม่เคยหยุดนิ่งได้สักวินาที เจอใครเป็นต้องชวนคุยไปเรื่อย

"ฉันกำลังดูว่าต้นไม้นำโชคเรียกทรัพย์ของเจียอี้มันตั้งอยู่ตรงไหน" หวงเฮ่อชะเง้อคอมองพลางตอบกลับมา

"อะไรนะ แกนี่มันคนชั่วช้าสามานย์จริงๆ แม้แต่ต้นไม้นำโชคของบริษัทตัวเองก็ยังคิดจะไปรดน้ำฆ่ามันอีกเหรอ!" เจิ้งสวินประณามเสียงแข็ง

"นายไม่เข้าใจ ฉันกำลังเตรียมการป้องกันไว้ก่อนต่างหาก กลัวคู่แข่งจะมาเจอต้นไม้นำโชคของเจียอี้เข้า ตอนนี้ฉันยังต้องพึ่งพาบริษัทเพื่อเอาชีวิตรอดอยู่นะ เจียอี้จะเจ๊งไม่ได้เด็ดขาด"

เฮ่อยวี่ซิงที่อยู่ข้างๆ หัวเราะเยาะ "เจียอี้เซ็นสัญญากับนายมาได้สำเร็จเนี่ย แสดงว่าเถ้าแก่ฉินดวงแข็งโป๊กเลยล่ะ"

ฉู่หลีเป็นคนสุดท้ายที่ลงมาจากรถ หลังจากกำชับคนขับไปสองสามประโยค เธอก็หิ้วกระเป๋าโน้ตบุ๊กเดินตรงเข้ามา

"ถ้าพวกนายสี่คนพล่ามเรื่องไร้สาระกันจบแล้ว ก็ตามฉันมาได้แล้ว"

ชายหนุ่มทั้งสี่เดินตามผู้จัดการเข้าทางประตูหน้าของเจียอี้อย่างว่าง่าย เวลานี้ twt กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก พนักงานในบริษัทต่างจำพวกเขาได้กันหมด

ตลอดทางเดิน ทีมงานที่พบเจอต่างเข้ามาทักทาย คนที่ใจกล้าหน่อยก็ปรี่เข้ามาขอลายเซ็น ไม่นานนักคนก็เริ่มรุมล้อมจนทางเดินแทบไม่มีที่ให้ยืน

เจิ้งสวินเกือบจะโดนเบียดจนเซ ฉู่หลีเห็นท่าไม่ดีจึงรีบพาพวกเขาขึ้นชั้นบน ตรงไปยังหน้าห้องทำงานของฉินอี้ทันที

ขณะเธอกำลังจะเคาะประตู เสียงของฉินอี้ก็ดังขึ้นจากด้านข้างเสียก่อน

"เห็นพวกเธอตั้งนานแล้ว เข้ามากันให้หมดเถอะ"

ฉินอี้เปิดประตูพลางส่งยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยปากชวนทุกคนเข้าไปข้างใน

เถ้าแก่ฉินเป็นคนสุขุมนุ่มลึกแลดูมีภูมิฐาน อายุของเขาราวๆ สี่สิบปี เจิ้งสวินลองคำนวณดูในใจ ฉินอี้น่าจะแก่กว่าเจิ้งหลินอยู่ไม่กี่ปี

แต่เจิ้งหลินมักให้ความรู้สึกสูงส่งจนยากจะเข้าถึง ส่วนฉินอี้นั้นดูเป็นกันเองกว่ามาก

"ก่อนหน้านี้ฉันอยากเจอพวกเธอทั้งสี่คนมาตลอด แต่หาจังหวะเหมาะๆ ไม่ได้สักที วันนี้ในที่สุดก็ได้เจอกันเสียทีนะ"

ฉินอี้ลงมือรินน้ำชาด้วยตัวเองพลางเอ่ยขึ้น

เฉิงเจี๋ยในฐานะหัวหน้าวงที่พึ่งพาได้ จึงรับหน้าที่พูดคุยกับเจ้านายด้วยตัวเอง

"พวกเราก็รู้สึกเป็นเกียรติมากครับที่ได้พบประธานฉิน การที่ twt เดบิวต์ได้สำเร็จขนาดนี้ ขาดการสนับสนุนจากทางบริษัทไปไม่ได้เลยครับ"

คำพูดนี้ของเฉิงเจี๋ยออกมาจากใจจริง เขารู้สึกขอบคุณที่เจียอี้ส่งผู้จัดการที่มีความรับผิดชอบอย่างฉู่หลีมาให้ ตั้งแต่ยังไม่ได้เดบิวต์ เธอก็ทุ่มเทสุดตัวเพื่อของบและแย่งชิงทรัพยากรต่างๆ มาให้ พอได้เดบิวต์จริงๆ เธอยิ่งวุ่นจนหัวหมุน วิ่งเต้นไปทั่วทุกวันเพื่อเจรจารับงานทุกรูปแบบให้ทั้งวงและสมาชิกทั้งสี่คน

ฉินอี้คลี่ยิ้มบางๆ

"คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจกันหรอก ตอนนี้ twt ดังเป็นพลุแตก ก็เพราะความพยายามของพวกเธอทั้งสี่คนและผู้จัดการอย่างฉู่หลีทั้งนั้น ผมไม่คิดจะแย่งความชอบหรอกนะ

"ที่ชวนทุกคนมาวันนี้ ก็แค่อยากคุยเรื่องงานกับความเป็นอยู่ช่วงนี้ว่าเป็นยังไงบ้าง มีอะไรอยากให้ช่วยไหม บอกมาได้เลย"

เจิ้งสวินอ้าปาก เหมือนมีเรื่องอยากจะพูด

ฉินอี้สังเกตเห็นพอดี จึงชิงถามขึ้นก่อน "เจิ้งสวิน นายมีความเห็นอะไรไหม"

เจิ้งสวินพยักหน้า ตอบตรงไปตรงมาอย่างไร้การอ้อมค้อม "บอสครับ ขึ้นเงินเดือนได้ไหมครับ"

พอเขาอ้าปากพูด ฉู่หลีก็ปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที เธอแอบเอื้อมมือไปกำขวดยาไว้เงียบๆ

แต่ฉินอี้ไม่ได้มองว่าความตรงไปตรงมานั้นเสียมารยาท ซ้ำยังหัวเราะออกมาเสียอีก

"ได้แน่นอนอยู่แล้ว สวัสดิการก่อนหน้านี้มันของเด็กฝึก พอเดบิวต์อย่างเป็นทางการ ย่อมไม่มีทางได้แค่เงินเดือนพื้นฐานเท่านี้หรอก สิ้นเดือนนี้พวกเธอก็จะได้ส่วนแบ่งแล้ว ผมลองคำนวณคร่าวๆ ดูก็ถือว่าเป็นตัวเลขที่น่าพอใจทีเดียว"

แม้ฉินอี้จะเป็นเจ้านาย แต่เขาไม่เคยวาดฝันขายฝันลมๆ แล้งๆ ตอนนี้ twt ทำเงินได้มากกว่าวงส่วนใหญ่จริงๆ แถมช่วงแรกบริษัทลงทุนไปน้อย ต้นทุนจึงต่ำมาก พวกเจิ้งสวินก็น่าจะได้ส่วนแบ่งเป็นเงินก้อนโตอยู่แล้ว

การขึ้นเงินเดือนคือสิ่งที่เจิ้งสวินให้ความสำคัญที่สุด พอได้คำตอบ เขาก็เผยสีหน้าพึงพอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

"งั้นผมก็ไม่มีอะไรจะขอแล้วครับ"

ฉินอี้ยิ้มตาหยีมองเขา ก่อนจะเบนสายตาไปยังอีกสามคนที่เหลือ

"เฉิงเจี๋ย หวงเฮ่อ ยวี่ซิง พวกเธอสามคนก็พูดมาได้เลย"

เฮ่อยวี่ซิงมีเรื่องอยากขออยู่พอดี

"บอสครับ ต่อไปตอนถ่ายเอ็มวี ผมขอใส่สเปเชียลเอฟเฟกต์เพิ่มได้ไหมครับ"

"ไม่มีปัญหา ขอแค่ผู้กำกับอนุญาต จะใส่เยอะแค่ไหนก็ตามสบาย"

เมื่อเทียบกับเรื่องเงินเดือนแล้ว เฮ่อยวี่ซิงใส่ใจเรื่องสเปเชียลเอฟเฟกต์ของตัวเองมากกว่า

เขายังถามต่ออีกข้อ

"แล้วใส่ชุดโบราณได้ไหมครับ"

"ถ้าเข้ากับสไตล์ของเพลงนะ" คราวนี้คำตอบของฉินอี้เจือความลังเลอย่างเห็นได้ชัด "ก็ย่อมได้อยู่แล้ว"

เมื่อได้รับคำอนุญาต เฮ่อยวี่ซิงก็พึงพอใจเช่นกัน

ทางฝั่งหวงเฮ่อไม่ได้มีอะไรอยากขอนัก เดิมทีเขาไม่ใช่คนมีความทะเยอทะยานหรือเป้าหมายยิ่งใหญ่อยู่แล้ว ยิ่งตั้งแต่ดวงแข็งจนคู่แข่งพากันซวยย่อยยับไปหมด ชาตินี้ของเขาก็นับว่าคุ้มแล้ว เรื่องหลังจากนี้ถือเป็นกำไรชีวิตล้วนๆ

หวงเฮ่อขอเพียงข้อเดียว "ถ้าในอนาคตรูปแบบการไลฟ์หลากหลายกว่านี้ก็คงดีครับ อย่างเช่นใช้โมเดล live2d ทำนองนั้น"

พูดไปพูดมา เขาก็ยังตัดใจจากบรรดาโมเดลพวกนั้นของตัวเองไม่ลงอยู่ดี

แม้บอสฉินจะรู้สึกว่าการไลฟ์แบบนี้มันดูล้ำยุคเกินไปสำหรับบอยแบนด์ แต่เขาก็ตอบตกลง

"เรื่องนี้ค่อยคุยกันได้"

ในที่สุดก็ถึงคราวของหัวหน้าวงอย่างเฉิงเจี๋ย

เมื่อดูจากนิสัยของเฉิงเจี๋ย เพื่อนร่วมวงต่างพากันเดาว่าเขาจะพูดเรื่องพิลึกพิลั่นอย่าง "ให้ผมเป็นบอสแล้วคุณไปเดบิวต์แทน" ใส่ฉินอี้ไหม หรือไม่ก็ชวนฉินอี้มาลงทุนในบริษัทใหม่ที่รอเปิดตัวของเขาหรือเปล่า

แต่เฉิงเจี๋ยกลับไม่ได้ทำอย่างนั้น

กัปตันเฉิงผู้เปี่ยมด้วยมโนธรรมเลือกช่วยเรียกร้องผลประโยชน์ให้เพื่อนร่วมวง ในเมื่อเจิ้งสวินพูดเรื่องค่าตอบแทนไปแล้ว เขาก็ข้ามเรื่องเงินไป

"ถึงตอนนี้จะมีงานเข้ามาเยอะ ทำเงินได้มาก ซึ่งเป็นเรื่องดี แต่ผมก็ยังหวังว่าจะช่วยดูแลเวลาพักผ่อนและสุขภาพของทุกคนด้วยครับ ช่วงนี้โหมงานติดกันไม่ได้หยุดบ่อยเกินไป หลายครั้งที่ผมเห็นพวกเขาทั้งสามคนต้องอดนอน พี่ฉู่เองก็ต้องคอยอยู่โต้รุ่งกับพวกเราด้วย ถ้าบริษัทช่วยพิจารณาเรื่องนี้อย่างรอบคอบให้ ก็คงจะดียิ่งขึ้นไปอีกครับ"

สิ่งที่เฉิงเจี๋ยเสนอทำเอาทุกคนในห้องประหลาดใจไปตามๆ กัน

ฉินอี้มองชายหนุ่มตรงหน้า ดูท่าว่าหัวหน้าวงคนนี้จะเลือกมาไม่ผิดจริงๆ

เขาพยักหน้ารับพลางตอบอย่างจริงจัง "ผมจะไปปรึกษาเรื่องนี้กับฉู่หลีดู ผมอยากให้ twt ก้าวไปได้ไกลกว่านี้ แล้วก็หวังให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรง มีความสุขด้วยเหมือนกัน ยังไงการที่พวกเราได้มารวมตัวกันก็ถือเป็นวาสนาแล้ว"