ตอนที่ 57 ใบแจ้งผลการตอบรับเข้าเรียน

"หลานชาย ข่าวดีนะจ๊ะ ใบแจ้งผลการตอบรับเข้าเรียนของเธอมาถึงแล้ว"

เช้าวันนั้น เซียวไป๋กำลังนั่งคุยโม้เรื่อยเปื่อยกับเจียงเหว่ยอยู่ในห้อง เหลียงอวี้ฉีก็ถือซองจดหมายฉบับหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยความตื่นเต้นดีใจ

ไม่มีอะไรพลิกโผ เซียวไป๋รับมาเปิดดูก็เห็นว่าเป็นใบแจ้งผลการตอบรับเข้าเรียนของ "มหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมเซียงหนาน" สาขาวิชาที่รับเข้าศึกษาคือสาขาวิชาคณิตศาสตร์ประยุกต์

"พี่เซียว ใบแจ้งผลของพี่มาถึงแล้ว แต่ของผมยังไร้วี่แววอยู่เลย"

เจียงเหว่ยชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยความอิจฉาตาร้อน คราวนี้เขาสอบได้ 516 คะแนน ขณะที่เกณฑ์คะแนนขั้นต่ำระดับปริญญาตรีสายวิทย์ของทั้งมณฑลในปีนี้อยู่ที่ 513 คะแนน ส่วนระดับอนุปริญญาอยู่ที่ 504 คะแนน ถือว่าผ่านเกณฑ์มาแบบฉิวเฉียดพอดี

ทว่าเด็กซื่ออย่างเขาตอนประเมินคะแนนเพื่อยื่นเลือกอันดับ ได้ใส่ชื่อมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับคีย์และมหาวิทยาลัยระดับปริญญาตรีทั่วไปดี ๆ ไปส่งเดชสองแห่ง ส่วนระดับอนุปริญญาเลือกหลักสูตรอนุปริญญาของวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์เซียงหนานไว้ ตอนนั้นเขาคิดว่าตัวเองคงไม่ผ่านเกณฑ์ปริญญาตรีแน่ จึงทุ่มน้ำหนักไปที่ระดับอนุปริญญาเป็นหลัก

ใครจะคิดว่าพอคะแนนประกาศออกมาจริง ๆ คะแนนของเขากลับแตะผ่านเกณฑ์ปริญญาตรีมาได้อย่างหวุดหวิด

"นายจะรีบไปไหน คาดว่าของนายคงต้องรอรอบสามโน่นแหละ เสี่ยวเหว่ย จริง ๆ นายก็ไม่ต้องเสียดายหรอก พูดกันตามตรง คะแนนของนายต่อให้ติดปริญญาตรีก็เข้ามหาวิทยาลัยดี ๆ ไม่ได้ สู้เลือกเรียนอนุปริญญาระดับท็อปไปยังจะดีกว่า"

เซียวไป๋รู้ดีว่าในใจของเจียงเหว่ยคิดอะไรอยู่ จึงเอ่ยปลอบใจไปคำหนึ่ง

"หลานชาย เธอสอบติดมหาวิทยาลัยสำคัญได้นี่เป็นเรื่องน่ายินดีใหญ่หลวงเชียวนะ น้าปรึกษากับน้าเขยของเธอแล้ว ครั้งนี้ต้องจัดงานเลี้ยงฉลองให้ได้ เธอคุยกับเพื่อนไปก่อนนะ น้าไปละ ตอนเย็นค่อยแวะมาคุยกันที่บ้าน"

เหลียงอวี้ฉียิ้มแก้มแทบปริ หลานชายสอบติดมหาวิทยาลัยสำคัญได้ถือเป็นเรื่องมงคลยิ่งใหญ่ของคนทั้งครอบครัว ย่อมต้องจัดโต๊ะจีนฉลองให้ครึกครื้นอย่างแน่นอน

พูดจบหล่อนก็รีบร้อนจากไป

"เสี่ยวเหว่ย พวกเราไปหาเสี่ยวเถียนกันเถอะ ป่านนี้ใบแจ้งผลของเธอกับเสี่ยวหลิงก็น่าจะมาถึงแล้วมั้ง"

หากยังไม่ได้ใบแจ้งผลการตอบรับเข้าเรียน เซียวไป๋ก็ไม่อยากจะขยับตัวไปไหน ทางฝั่งเจียวหยางส่งข่าวมาแล้วว่า ยอดขายหนังสือเล่มใหม่ดีมาก อยากให้เขาหาเวลาว่างกลับไปที่เมืองหลวงของมณฑลสักรอบ เพื่อคิดบัญชีแบ่งเงินกันก่อนรอบหนึ่ง แล้วค่อยปรึกษาเรื่องการพิมพ์หนังสือเพิ่ม

ในเมื่อใบแจ้งผลมาถึงมือแล้ว เซียวไป๋ก็เตรียมตัวจะกลับซิงเฉิง แต่แน่นอนว่าต้องรอให้ผ่านพ้นงานเลี้ยงฉลองไปเสียก่อน

เจียงเหว่ยขี่จักรยานพาเซียวไป๋มาถึงหน้าลานบ้านของเถียนชุนซิ่ว เซียวไป๋ไม่ได้เดินเข้าไปข้างใน แต่บอกให้เจียงเหว่ยช่วยตะโกนเรียกคน

เพียงครู่เดียว เถียนชุนซิ่วก็วิ่งยิ้มแย้มออกมา

"อาไป๋ นายได้ใบแจ้งผลการตอบรับเข้าเรียนแล้วเหรอ ดีจังเลย ของฉันยังไม่มาเลยเนี่ย รอจนใจคอไม่ดีแล้วนะ..."

เถียนชุนซิ่วพูดว่าร้อนใจ ทว่าบนใบหน้ากลับไม่มีแววกระวนกระวายใจให้เห็นแม้แต่น้อย

คะแนนสอบของเธอในครั้งนี้ก็ค่อนข้างน่าอึดอัดใจอยู่เหมือนกัน เพราะผ่านเกณฑ์มหาวิทยาลัยระดับสำคัญมาแบบหวุดหวิด ยากจะบอกได้ว่าจะได้รับการคัดเลือกเข้า "มหาวิทยาลัยเซียงถาน" หรือไม่ หากมหาวิทยาลัยเซียงถานไม่รับ ก็คงต้องรอใบแจ้งผลรอบสองจาก "มหาวิทยาลัยครุศาสตร์เซียงหนาน" แทน

"เสี่ยวเถียน วันนี้เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า ถ้าไม่มีพวกเราไปหาเสี่ยวหลิงกันดีไหม ถือโอกาสไปดูด้วยว่าใบแจ้งผลของเธอมาถึงหรือยัง"

เซียวไป๋ไม่พูดพล่ามทำเพลง อยากชวนเถียนชุนซิ่วไปหาหลิวเสี่ยวหลิงด้วยกัน

"เอาสิ สองวันนี้ฉันกำลังเบื่อ ๆ อยู่พอดีเลย อาไป๋ นายไม่ได้ขี่จักรยานมาเหรอ ที่บ้านฉันมีจักรยานสองคันพอดี ให้เสี่ยวเหว่ยเข้าไปช่วยเข็นออกมาคันหนึ่งสิ..."

เถียนชุนซิ่วกับเจียงเหว่ยจึงเดินกลับเข้าไปเข็นจักรยาน จากนั้นทั้งสามคนก็ปั่นมุ่งหน้าตรงไปยังหมู่บ้านเหมยหมู่ผิงทันที

ตอนผ่านตำบล เซียวไป๋บอกให้ทุกคนหยุดแวะก่อน เขาเดินไปซื้อผลไม้มานิดหน่อย เนื้อหมูอีกสองสามชั่ง และยังซื้อปลาเฉาตัวใหญ่อีกหนึ่งตัว อีกประเดี๋ยวพอไปถึงบ้านคนอื่นก็คงตรงกับมื้อเที่ยงพอดี จะให้ไปกินข้าวบ้านเขาฟรี ๆ มือเปล่าก็คงดูน่าเกลียดเกินไป

"พี่ เพื่อนพี่มาหาแน่ะ พี่ซิ่วซิ่ว พี่ไม่ได้มาตั้งนานแล้วนะเนี่ย"

เมื่อมาถึงหน้าบ้านของหลิวเสี่ยวหลิงแล้วเคาะประตู คนที่ออกมาเปิดรับคือน้องสาวของหลิวเสี่ยวหลิง เธอรู้จักทั้งสามคน แต่คุ้นเคยกับเถียนชุนซิ่วมากที่สุด

"ก็ใช่น่ะสิ สอบเกาเข่าเสร็จทีหนึ่งเหมือนโดนลอกคราบไปทั้งตัว จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปวิ่งเล่นแถวไหนได้อีกล่ะ ไปรินน้ำชามาให้พวกพี่ดื่มหน่อยสิ คอแห้งจะตายอยู่แล้ว"

เถียนชุนซิ่วคุยเจื้อยแจ้วกับน้องสาวของหลิวเสี่ยวหลิงอยู่สองสามประโยค หลิวเสี่ยวหลิงก็เดินออกมาจากในห้องพอดี

"ซิ่วซิ่ว เสี่ยวเซียว เสี่ยวเหว่ย พวกเธอมากันแล้วเหรอ รีบเข้ามานั่งในบ้านสิ ฉันกะว่าจะเข้าเมืองพรุ่งนี้อยู่พอดี จะไปหาพวกเธอสักหน่อยน่ะ ใบแจ้งผลตอบรับเข้าเรียนของพวกเธอมาถึงกันหรือยัง ของฉันเพิ่งมาถึงวันนี้นี่เอง"

หลิวเสี่ยวหลิงยิ้มแย้มสดใส เธอพยายามมานานขนาดนี้ กังวลมานานขนาดนี้ ตอนนี้ทุกอย่างลงเอยเสียที ทั้งตัวจึงรู้สึกผ่อนคลายไปหมด

"อ๊ะ ใบแจ้งผลของเธอมาถึงแล้วเหรอ รีบเอาออกมาให้ฉันดูหน่อยสิ..."

เถียนชุนซิ่วไม่ได้อิจฉาเพื่อนสนิทที่ได้รับใบแจ้งผลตอบรับเข้าเรียนก่อนแม้แต่น้อย เธอดีใจแทนอีกฝ่ายจากใจจริง

ระหว่างพูดคุย ทั้งหมดก็เดินเข้ามาในห้องโถงกลาง

"สวัสดีครับ/ค่ะคุณน้า!"

ตอนนั้นเอง แม่ของหลิวเสี่ยวหลิงก็เดินออกมาจากครัว ทุกคนจึงรีบเอ่ยทักทาย

"ซิ่วซิ่ว เสี่ยวเซียว เสี่ยวเหว่ย พวกเธอไม่ได้มาตั้งนานแล้วนะเนี่ย หลิงหลิง ลูกอยู่คุยกับเพื่อนๆ ไปนะ แม่จะไปทำกับข้าว เที่ยงนี้ทุกคนกินข้าวเที่ยงที่นี่กันให้หมดนะ"

หลิวเสี่ยวหลิงได้รับใบแจ้งผลตอบรับเข้าเรียน ผู้เป็นแม่รู้สึกปลาบปลื้มใจอย่างที่สุด เถียนชุนซิ่วกับเซียวไป๋รวมถึงเจียงเหว่ยต่างก็เป็นเพื่อนสนิทของลูกสาว แม่ของหลิวเสี่ยวหลิงจึงตัดสินใจทำกับข้าวเพิ่มอีกหลายอย่างตอนเที่ยงนี้เพื่อเป็นการฉลอง

"ดีเลยค่ะ ขอบคุณนะคะคุณน้า"

"ขอบอกขอบใจอะไรกัน ซิ่วซิ่ว เธอมาบ้านฉันก็เหมือนมาบ้านตัวเองไม่ใช่หรือไง สองคนนั้นก็เหมือนกันนะ นั่งพักกันก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันไปทำกับข้าวแล้ว"

เถียนชุนซิ่วปากหวานมาก มิน่าล่ะแม่ของหลิวเสี่ยวหลิงถึงได้เอ็นดูเธอนัก

เซียวไป๋วางผลไม้ที่หิ้วมาลงบนโต๊ะ จากนั้นจึงยื่นเนื้อหมูและปลากราสคาร์ปตัวหนึ่งที่นำมาด้วยให้หลิวเสี่ยวหลิงพลางเอ่ยว่า "เสี่ยวหลิง เจอกลางทางน่ะ เธอเอาเข้าไปให้คุณน้าทำกับข้าวเพิ่มอีกสักสองอย่างสิ"

แม่ของหลิวเสี่ยวหลิงเดินเข้าไปในครัวแล้ว หลิวเสี่ยวหลิงรับเนื้อกับปลามาพลางพูดว่า "พวกเธอมาบ้านฉัน ยังจะซื้อกับข้าวมาทำไมอีกเนี่ยจริงๆ เลย วันหลังห้ามทำแบบนี้อีกนะ..."

เธอปราดตามองแวบเดียวก็รู้ว่าต้องเป็นความคิดของเซียวไป๋แน่นอน เซียวไป๋ฐานะทางการเงินดี ทั้งยังเป็นคนใจกว้าง มักจะทำแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว

"รีบเอาเข้าไปส่งเถอะ แล้วเอาใบแจ้งผลตอบรับเข้าเรียนมาให้พวกเราดูหน่อย"

เซียวไป๋ยิ้มอย่างเปิดเผย เถียนชุนซิ่วก็ดันหลังหลิวเสี่ยวหลิงให้เดินเข้าไปในครัว ทั้งสองคนออกมาอย่างรวดเร็ว หลิวเสี่ยวหลิงรีบไปหยิบใบแจ้งผลตอบรับเข้าเรียนออกมาให้ทุกคนดู

"มหาวิทยาลัยเซียงหนาน สาขาวิชาการบริหารเศรษฐกิจ... เยี่ยมไปเลย! หลิงหลิง วันนี้อาไป๋ก็ได้รับใบแจ้งผลตอบรับเข้าเรียนเหมือนกันนะ เขาติดมหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมเซียงหนาน สาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์น่ะ"

เถียนชุนซิ่วก้มมองดูอยู่หลายรอบ ทั้งอิจฉาและคาดหวังว่าใบแจ้งผลของตนเองจะมาถึงเร็วๆ

"ยินดีด้วยนะ เสี่ยวหลิง!"

"ยินดีด้วย ยินดีด้วย!"

เซียวไป๋กับเจียงเหว่ยเอ่ยแสดงความยินดีกับหลิวเสี่ยวหลิง การได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยถือเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับครอบครัวอย่างบ้านของเธอ

"เสี่ยวเซียว ฉันก็ต้องยินดีกับเธอด้วยนะ แล้วก็ซิ่วซิ่ว เสี่ยวเหว่ย ข่าวดีของพวกเธอสองคนต้องมีตามมาแน่นอน"

หลิวเสี่ยวหลิงยิ้มหวานหยดย้อย เซียวไป๋สังเกตเห็นว่าเธอดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย คงเป็นเพราะมีความมั่นใจในตัวเองเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยกระมัง

มื้อเที่ยง แม่ของหลิวเสี่ยวหลิงทำกับข้าวมาเจ็ดแปดอย่าง อาหารมื้อนี้เทียบเท่ากับตอนที่บ้านของพวกเขาฉลองเทศกาลปีใหม่เลยทีเดียว

"คุณน้าครับ ปีนี้ที่บ้านก็เลี้ยงหมูด้วยใช่ไหมครับ"

ก่อนกินข้าว แม่ของหลิวเสี่ยวหลิงยังจงใจให้ลูกสาวคนเล็กออกไปซื้อเหล้าข้าวเหนียวมาสองชั่ง เซียวไป๋กับเพื่อนๆ ก็ไม่เกรงใจ กินดื่มกันจนอิ่มหนำสำราญถึงได้วางตะเกียบลง

เซียวไป๋เห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว จึงรีบถามถึงเรื่องสำคัญขึ้นมา