ตอนที่ 77 บินเดี่ยว

"ฮ่าๆ ดีเลยครับ วันนี้ฤกษ์งามยามดี เย็นนี้ผมขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวทั้งสองท่าน ฉลองกันเป็นการภายในสักหน่อย"

เซียวไป๋รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะทัศนคติในการทำงานที่กระตือรือร้นของจางเสวี่ยเหมยกับเว่ยเฟิง ทำให้เขารู้สึกเบาใจและพอใจมาก

"ดีเลยครับ เถ้าแก่เลี้ยงทั้งที ผมนี่อยากให้เลี้ยงใจจะขาดอยู่แล้ว จริงสิ เรายังมีนักบัญชีพาร์ตไทม์อีกคนไม่ใช่เหรอครับ จะชวนไปด้วยกันไหมครับ"

เว่ยเฟิงที่นั่งอยู่ตรงนั้นหัวเราะออกมา การกินข้าวสักมื้อเป็นเรื่องเล็ก แต่การที่เถ้าแก่เป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวย่อมแสดงถึงการยอมรับในผลงานของพวกเขาสองคน นี่ต่างหากที่เป็นเรื่องใหญ่

"ครับ เดี๋ยวผมค่อยแวะไปชวนเสี่ยวหลิง ดูว่าเธอมีเวลาว่างหรือเปล่า"

เซียวไป๋พยักหน้า ตั้งใจว่าจะแวะไปมหาวิทยาลัยเซียงหนานสักรอบ

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ออกเดินทาง หลิวเสี่ยวหลิงก็เดินเข้ามาจากข้างนอก "พี่เซียว คุณก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอคะ พี่เว่ย น้าจาง สวัสดีค่ะ"

ตอนบ่ายหลิวเสี่ยวหลิงไม่มีเรียน เธอจึงคิดจะแวะมาเริ่มเปิดทำบัญชีก่อน ไม่นึกเลยว่าพอเปิดประตูเข้ามาก็เจอเซียวไป๋ทันที

"ฮ่าๆ พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาพอดี แบบนี้เธอก็ไม่ต้องเหนื่อยเดินไปหาแล้วล่ะ เสี่ยวหลิง เย็นนี้เถ้าแก่เลี้ยงข้าว พวกเราไปด้วยกันหมดเลยนะ"

เว่ยเฟิงยิ้มพลางลุกขึ้นยืน เปิดตู้เอกสารหยิบสมุดบัญชีเล่มใหม่ ใบสำคัญทางบัญชี ปากกาหมึก รวมถึงใบเสร็จต่างๆ ออกมาส่งให้หลิวเสี่ยวหลิง

หลิวเสี่ยวหลิงยิ้มบางๆ ให้เซียวไป๋ เป็นเชิงบอกว่าขอทำงานก่อน จากนั้นก็นั่งลงข้างโต๊ะแปดเซียนเริ่มเปิดสมุดบัญชี

เวลาผ่านไปจนเลยหกโมงเย็น ทางหลิวเสี่ยวหลิงก็ทำงานเสร็จเรียบร้อย เซียวไป๋จึงพาทุกคนออกไปข้างนอก เลือกร้านอาหารสักแห่งเพื่อกินมื้อเย็นด้วยกัน

พอกินข้าวเสร็จ เซียวไป๋กับหญิงสาวก็ยังคงเดินเล่นทอดน่องตามถนนไปพักหนึ่งเหมือนเคย จากนั้นจึงไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัย แล้วตนเองค่อยปั่นจักรยานกลับหอพัก

วันรุ่งขึ้น

เซียวไป๋ตื่นแต่เช้าไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหาร จากนั้นก็ปั่นจักรยานมายังถนนหวงหนี่เจีย

"พี่ พี่ฟาง อรุณสวัสดิ์ครับ!"

เมื่อเดินเข้ามาในร้านของเจียวหยาง หลินฟางกับเจียวหยางกำลังรอเขาอยู่พอดี

"น้องชาย กินมื้อเช้ามาหรือยัง"

เจียวหยางดูกระวนกระวายใจอยู่บ้าง เขาถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง พอเห็นเซียวไป๋บอกว่า "กินมาแล้วครับ" ก็ดึงตัวเขาตรงเข้ามาที่ห้องด้านในทันที

เซียวไป๋เดินเข้ามาก็เหลือบไปเห็นสมุดบัญชีกางอยู่บนโต๊ะ จึงยิ้มแล้วเอ่ยถาม "พี่ ทำไมดูรีบร้อนขนาดนี้ล่ะครับ วันนี้มีธุระเหรอ"

"พี่ต้องรีบเคลียร์บัญชีกับนายให้เสร็จ พอเสร็จเรื่องแล้วจะได้ไปเยวี่ยโจว ช่วงนี้พี่ยุ่งจนหัวหมุน บางวันได้กินข้าวแค่มื้อเดียวเอง... เอาเถอะ ไม่พูดเรื่องไร้สาระแล้ว เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า"

เจียวหยางส่ายหน้า ช่วงนี้เขายุ่งมากจริงๆ

เซียวไป๋เข้าใจได้ดี เพราะธุรกิจหลักของเจียวหยางคือการทำปฏิทินแขวน ภาพพิมพ์ปีใหม่ และอื่นๆ ช่วงปลายปีของทุกปีจึงเป็นช่วงที่อีกฝ่ายยุ่งที่สุด และแน่นอนว่าเป็นช่วงที่ทำเงินได้มากที่สุดด้วยเช่นกัน

"น้องชาย หนังสือล็อตล่าสุดสามแสนห้าหมื่นชุดส่งมาครบหมดแล้ว ถึงตอนนี้ขายออกไปได้สองแสนชุด ได้เงินคืนมาทั้งหมดเจ็ดแสนสี่หมื่นแปดพันหยวน

บัญชีละเอียดยังไม่ต้องคิด คิดแค่ยอดใหญ่ก่อน หลายเดือนมานี้พี่โอนไปให้ทางเหล่าเจิ้งแล้วห้าแสนหยวน ค่าพิมพ์ยังค้างเขาอยู่อีกเก้าหมื่นห้าพันหยวน พี่กะว่าจะให้พี่ฟางของนายไปเคลียร์ยอดก้อนสุดท้ายนี้ให้หมดพรุ่งนี้ นายว่าไงล่ะ"

เดิมทีตกลงกันไว้ว่าเมื่อส่งมอบหนังสือสามแสนห้าหมื่นชุดเรียบร้อย จะต้องจ่ายค่าพิมพ์ให้เจิ้งจื่อหมิงจนครบ แต่เนื่องจากช่วงนี้เงินทุนหมุนเวียนของเจียวหยางค่อนข้างตึงตัว จึงยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้

"เรื่องนี้มีอะไรต้องพูดอีก รีบโอนให้ผู้จัดการเจิ้งเลยสิครับ ถ้าเป็นแบบนี้ ในบัญชีของเราก็จะเหลือเงินอยู่อีกหนึ่งแสนห้าหมื่นสามพันหยวน อืม ยังมีค่าขนส่งและค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่นๆ อีก 10,243 หยวน... เงินที่เหลือสุทธิก็ควรจะเป็น 142,757 หยวน"

เซียวไป๋คิดว่าเจียวหยางจะปฏิบัติตามสัญญา ไม่นึกเลยว่าเขาจะผัดผ่อนการจ่ายเงินให้เจิ้งจื่อหมิงมานานขนาดนี้ ทว่าเจิ้งจื่อหมิงก็ไม่ได้ส่งเสียงทวงถาม มิฉะนั้นเขาคงเข้าไปสอบถามเรื่องนี้ด้วยตนเองไปแล้ว

"ถูกต้อง ตัวเลขนี้แหละ หนังสือล็อตก่อนหนึ่งแสนชุดของเรา สุดท้ายยังเหลือค้างอยู่อีกสองหมื่นห้าพันชุดกับเงินสดยกยอดมา 7,824 หยวน ถึงตอนนี้หนังสือล็อตก่อนขายหมดเกลี้ยงแล้ว ได้เงินคืนทั้งหมดคือ 101,324 หยวน"

หนังสือ "ทะยานเสียดฟ้า" ล็อตก่อนหนึ่งแสนชุดได้ตัดจ่ายต้นทุนค่าใช้จ่ายทั้งหมดไปหมดแล้ว ดังนั้นยอดเงินเหล่านี้จึงเป็นกำไรสุทธิล้วนๆ

เจียวหยางกดเครื่องคิดเลขอีกสองสามครั้ง ก่อนจะเอ่ยต่อ "สองยอดนี้รวมกัน ทั้งหมดคือ 244,081 หยวน น้องชาย นายลองคำนวณดูอีกทีสิ"

เซียวไป๋คำนวณใหม่อย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง แล้วพยักหน้า "ถูกต้อง เป็นตัวเลขนี้แหละ งั้นพวกเราก็แบ่งเงินก้อนนี้กันเลยเถอะ ตอนนี้หนังสือที่เหลืออีกแสนห้าหมื่นชุดก็คือกำไรก้อนสุดท้ายของพวกเรา"

หนังสือล็อตใหม่ล่าสุดสามแสนห้าหมื่นชุด ค่าใช้จ่ายทุกอย่างก็ตัดเฉลี่ยไปหมดแล้ว หนังสือที่เหลืออีกแสนห้าหมื่นชุดไม่ว่าจะขายได้เท่าไรก็ล้วนเป็นกำไรสุทธิ

ดังนั้นเงินสดที่มีอยู่ตอนนี้จึงสามารถแบ่งกันได้ทันที

เจียวหยางไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบสมุดบัญชีเงินฝากยอด 120,000 หยวนส่งให้เซียวไป๋ทันที จากนั้นก็ส่งเงินสดให้อีก 2,040.5 หยวน

"เอ้อ น้องชาย นายนั่งเล่นที่ร้านไปอีกสักพักนะ ฉันต้องไปแล้ว อีกอย่าง หนังสือที่เหลืออีกแสนห้าหมื่นชุดนั่นนายอย่าเพิ่งรีบร้อนล่ะ ตอนนี้ฉันยังปลีกตัวไม่ได้ รอให้ฉันพ้นช่วงยุ่งสองเดือนนี้ไปก่อนค่อยว่ากัน"

เจียวหยางพูดพลางเตรียมจะก้าวออกจากประตู เซียวไป๋จึงรีบคว้าตัวเขาไว้

"พี่ อย่าเพิ่งไป... ทางผมมีแผนพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือใหม่อีกเรื่องหนึ่ง ขอผมพูดสั้นๆ สักสองสามประโยคก่อน"

พอเห็นเจียวหยางยุ่งขนาดนี้ เซียวไป๋ก็รู้สึกเกรงใจที่จะไปเพิ่มภาระให้อีก แต่ตนเองได้รับปากจางเสวี่ยเหมยไปแล้ว ตอนนี้จะกลับคำก็คงไม่ดี จึงคิดจะบอกรายละเอียดคร่าวๆ ให้เจียวหยางรู้ไว้ก่อน

"อย่าเด็ดขาด! น้องชายเอ๋ย นายก็เห็นแล้วนี่ว่าช่วงสองสามเดือนมานี้ฉันยุ่งจนแทบเป็นหมาอยู่แล้ว จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปเปิดศึกใหม่อีก ยิ่งไปกว่านั้น หนังสือที่เหลืออีกตั้งแสนห้าหมื่นชุดฉันยังไม่มีเวลาไปจัดการเลย จะให้มาออกหนังสือใหม่อีก ไม่เท่ากับจะเอาชีวิตแก่ๆ ของฉันไปทิ้งหรือไง

เอาอย่างนี้ดีกว่า รอให้พ้นช่วงตรุษจีนไปก่อน ถึงตอนนั้นฉันก็ว่างแล้ว พวกเราค่อยมาปรึกษาเรื่องนี้กัน ดีไหม"

เจียวหยางปฏิเสธเซียวไป๋อย่างเด็ดขาดโดยไม่ลังเล แม้กระทั่งว่าหนังสือเป็นแนวไหนก็ไม่ได้ถามสักคำ

"ก็ได้ งั้นพี่ไปยุ่งต่อเถอะ ผมจะลองหาทางของผมดูเอง"

เซียวไป๋ไม่พูดอะไรต่ออีก ที่จริงเจียวหยางไม่ได้ฟังด้วยซ้ำว่าประโยคสุดท้ายของเขาพูดว่าอะไร ก็หิ้วกระเป๋าเดินทางก้าวฉับๆ จากไปอย่างเร่งรีบ

"น้องชาย เธออย่าถือสาเลยนะ ช่วงนี้พี่ชายเธอเขายุ่งจนหัวหมุนไปหมดแล้ว ธุรกิจของพวกเราก็วุ่นวายอยู่แค่ช่วงก่อนปีใหม่กับตรุษจีนนี่แหละ พ้นช่วงนี้ไปก็สบายแล้ว"

เมื่อครู่หลินฟางเดินเข้าไปรินน้ำให้ทั้งสองคน จึงได้ยินบทสนทนาระหว่างเซียวไป๋กับเจียวหยางด้วย เธอเกรงว่าน้องชายจะมีเรื่องขุ่นเคืองในใจ จึงรีบเอ่ยอธิบายขึ้นมาสองสามประโยค

เซียวไป๋ยิ้มพลางส่ายหน้า นั่งต่ออีกครู่หนึ่งก็ลุกขึ้นกล่าวลา

เมื่อกลับถึงบ้าน เซียวไป๋นั่งลงบนโซฟาแล้วเรียบเรียงความคิด ตอนนี้สมุดบัญชีเงินฝากทั้งหมดในมือของเขามียอดรวมอยู่ที่ 231,000 หยวน

นอกจากนี้ยังมีใบหุ้นเซินฟาจ่านอีก 1,000 หุ้น ซึ่งซื้อมาในราคา 20,000 หยวน (หุ้นละ 20 หยวน) จำนวนถือว่าค่อนข้างน้อย

เดิมทีในสมุดบัญชีของเขามีเงินอยู่ 133,000 หยวน ทยอยถอนออกไปสองหมื่นหยวนเพื่อโอนไปให้หลินชิวลู่ และถอนอีกสองพันหยวนไปใช้เป็นค่าปรับปรุงห้องเช่าสำหรับทำสตูดิโอ รวมถึงซื้อเฟอร์นิเจอร์มือสองกับอุปกรณ์สำนักงาน ดังนั้นจึงเหลืออยู่ 111,000 หยวน

วันนี้สรุปยอดบัญชี ก็ได้สมุดเงินฝากยอด 120,000 หยวนมาอีกเล่มพอดี พอนำมารวมกันก็คือ 231,000 หยวนอย่างไม่ต้องสงสัย...

ตอนนี้งานทางฝั่งหลินชิวลู่เองก็ยุ่งมาก เซียวไป๋จึงสั่งระงับการกว้านซื้อใบหุ้นเซินฟาจ่านไว้ชั่วคราว ดังนั้นหากเขาต้องการจะจัดพิมพ์และวางจำหน่ายหนังสือชุด "ม้าคะนองลมสะบัด" เพียงลำพัง เรื่องเงินทุนย่อมไม่ใช่ปัญหา

ปัญหาอยู่ที่ช่องทางการจัดจำหน่ายต่างหาก

"ดูท่าแล้ว เรื่องตามหาหน้าร้านที่ถนนหวงหนี่เจียหรือตามตรอกซอกซอยแถวนั้น คงต้องรีบยกขึ้นมาดำเนินการให้เร็วที่สุด นอกจากนี้ เราอาจจะต้องใจกล้าให้มากกว่านี้อีกหน่อย ถือโอกาสที่หนังสือใหม่จะออกสู่ตลาด ถางทางสายจัดจำหน่ายของตัวเองออกมาให้เบ็ดเสร็จไปเลย"

ไม่ใช่ว่าเซียวไป๋อยากจะสลัดเจียวหยางทิ้งเพื่อทำคนเดียว แต่ดูจากความเร็วในการพัฒนาธุรกิจในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเจียวหยางเริ่มจะตามจังหวะก้าวของเขาไม่ทันแล้ว

เซียวไป๋ครุ่นคิดอยู่ไม่นานก็ตัดสินใจได้ เขารีบลงบันไดแล้ววิ่งไปที่ทำการไปรษณีย์และโทรเลขเพื่อโทรศัพท์หาเจิ้งจื่อหมิง

พอต่อสายไป สัญญาณกระดิ่งก็ดังอยู่นานมากกว่าจะมีคนมารับสาย

"ผู้จัดการเจิ้ง ผมเซียวไป๋นะครับ ขอโทษด้วยครับที่มารบกวนในวันอาทิตย์แบบนี้"

เสียงที่ดังมาจากปลายสาย ฟังปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเจิ้งจื่อหมิง เซียวไป๋รู้สึกว่าตัวเองโชคดีไม่น้อย ก่อนหน้านี้เขายังคิดอยู่เลยว่า วันนี้เป็นวันอาทิตย์ อีกฝ่ายอาจจะไม่ได้อยู่ที่โรงพิมพ์ก็ได้

"ฮ่าๆ เสี่ยวเซียวเองเหรอ ทำไมถึงนึกโทรหาฉันได้ล่ะเนี่ย ฉันมีวันอาทิตย์ที่ไหนกัน ช่วงนี้ก็ทำโอทีพิมพ์ภาพมงคลปีใหม่ให้ลูกพี่ลูกน้องเธออยู่ตลอดนั่นแหละ"

เจิ้งจื่อหมิงดูเหมือนจะอารมณ์ดี จากนั้นก็ถามไถ่เรื่องชีวิตความเป็นอยู่และการเรียนของเซียวไป๋ในรั้วมหาวิทยาลัยอีกสองสามประโยค

"ผู้จัดการเจิ้ง ทางผมทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ ที่ผมโทรมาวันนี้ มีเรื่องอยากจะรบกวนคุณหน่อย พอดีผมเตรียมจะจัดพิมพ์และวางจำหน่ายหนังสือชุดใหม่ งานพิมพ์ส่วนนี้พอจะให้ทางคุณช่วยจัดการให้ได้ไหมครับ"

เซียวไป๋เล่าถึงสถานการณ์ช่วงนี้ของตนเองไปสั้นๆ ไม่กี่คำ จากนั้นก็เข้าประเด็นสำคัญทันที