ตอนที่ 85 เล่มฮิตต้อนรับปีใหม่

เสียงระฆังปีใหม่ดังกังวาน ช่วงเวลาได้ก้าวเข้าสู่ปี 1988

ทุกคนสนุกกันเต็มที่ ทั้งยังจุดดอกไม้ไฟที่ลานบ้าน จากนั้นจึงเริ่มเก็บกวาดความเรียบร้อย สองสาวตัดสินใจว่าจะกลับหอพักในที่สุด คืนข้ามปีมีเพื่อนร่วมชั้นจำนวนมากเที่ยวเล่นกันจนดึก กลับช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร

เซียวไป๋ไม่ได้ฝืนใจพวกเธอ จึงขี่จักรยานคนละคันกับเจียงเหว่ยไปส่งพวกเธอกลับมหาวิทยาลัย ไปกลับรอบหนึ่งใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

"เสี่ยวถงจื่อ เสี่ยวเหว่ย คืนนี้พวกนายพักห้องนี้นะ ฉันจะกลับไปนอนหอ พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่"

เตียงในห้องที่เจียงเสี่ยวโจวเคยนอนนั้นจัดไว้พร้อมสรรพอยู่แล้ว ก่อนไปเขาซักปลอกผ้านวมกับผ้าปูที่นอนจนสะอาด แล้วนำมาวางไว้ที่นี่

เซียวไป๋ไม่อยากเบียดกับพวกเขาสองคน จากนั้นก็ขี่จักรยานกลับมหาวิทยาลัย เขาปั่นเร็วตลอดทาง พอถึงใต้หอพักก็ใช้เวลาไปแค่สิบเอ็ดหรือสิบสองนาทีเท่านั้น

วันต่อมา เซียวไป๋นอนตื่นสายกว่าเดิมเล็กน้อย อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นวันหยุดปีใหม่อยู่แล้ว พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วออกจากหอพัก เพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆ ยังคงหลับฝันหวานไม่ตื่นกันเลย

"พี่เซียว สวัสดีปีใหม่ครับ! เมื่อเช้าผมต้มโจ๊กไว้หน่อย เดี๋ยวก็ได้แล้วครับ"

เซียวไป๋มาถึงสตูดิโอ เจียงเหว่ยตื่นแล้วและกำลังเตรียมอาหารเช้า เยวี่ยถงไม่ได้อยู่ในห้อง เขาออกไปซื้อซาลาเปาข้างนอก

"สวัสดีปีใหม่ เสี่ยวเหว่ย! กินข้าวเช้าเสร็จแล้วนายกับเสี่ยวถงจื่อจะไปไหนต่อ ตอนเช้าฉันต้องไปถนนหวงหนี่เจีย มีธุระต้องทำ จริงสิ ช่วงก่อนฉันตีพิมพ์หนังสือกำลังภายในมาชุดหนึ่ง เดี๋ยวไปหยิบมาให้นายชุดหนึ่ง..."

เซียวไป๋นึกขึ้นได้ว่าเจียงเหว่ยชอบอ่านหนังสือกำลังภายใน จึงเดินไปหยิบ "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" มาให้ชุดหนึ่ง ในมือเขายังมีหนังสือตัวอย่างเหลืออยู่อีกหลายสิบชุด ให้ไปสักสองสามชุดก็ไม่กระทบอะไร

"ขอบคุณครับพี่เซียว! ช่วงเช้าพี่ไปทำอะไรที่ถนนหวงหนี่เจียเหรอครับ ต้องให้ช่วยอะไรไหม วันนี้หยุดปีใหม่ ผมก็ไม่มีธุระอะไรพอดี"

เจียงเหว่ยถือหนังสือที่พิมพ์อย่างประณีตชุดนี้ไว้ด้วยความชอบใจจนแทบวางไม่ลง อยู่ที่มหาวิทยาลัยเขาก็มักจะอ่านหนังสือกำลังภายในอยู่บ่อยๆ เพียงแต่ไม่ถึงขั้นคลั่งไคล้เหมือนแต่ก่อนแล้ว

"ฉันต้องไปวิ่งเปิดช่องทางขายน่ะ หนังสือตีพิมพ์ออกมาแล้วยังไงก็ต้องขายออกไป เสี่ยวเหว่ย ถ้านายไม่มีธุระอะไรก็ไปด้วยกันสิ รอสอบเสร็จพวกนายค่อยมาช่วยฉันกันทุกคน..."

เซียวไป๋ไม่ได้รังเกียจที่จะพาเจียงเหว่ยไปถนนหวงหนี่เจียด้วย จึงตอบตกลงไป

ผ่านไปไม่นาน เยวี่ยถงก็ซื้ออาหารเช้ากลับมา พอได้ยินว่าเซียวไป๋กับเจียงเหว่ยจะออกไปทำงาน ก็พูดขึ้นอย่างเสียดายว่า "เพื่อนยาก วันนี้ฉันนัดคนไว้แล้ว มีธุระน่ะ รอสอบเสร็จฉันค่อยกลับบ้านช้าหน่อย ถึงตอนนั้นจะมาช่วยนายวิ่งช่องทางขายนะ"

"ไปไกลๆ เลย เห็นหน้าระรื่นแบบนี้ก็รู้แล้วว่านายต้องนัดสาวไว้ชัวร์ รีบกินข้าวกันได้แล้ว กินเสร็จพวกเราจะได้ไปกัน"

เซียวไป๋หัวเราะพลางด่าไปทีหนึ่ง เรื่องบางเรื่องเข้าใจได้ไม่ยาก แม้เยวี่ยถงจะดูติดหวานไปบ้าง แต่หน้าตาก็จัดว่าหล่อเหลาเอาการ หมอนี่พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ถ้าไม่มีสาวๆ มาคอยเกาะติดสิถึงจะแปลก

หลังกินข้าวเสร็จ เยวี่ยถงกลับมหาวิทยาลัย ส่วนเซียวไป๋กับเจียงเหว่ยขี่จักรยานไปยังถนนหวงหนี่เจีย เพื่อเดินสายโปรโมต "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" ของเขาต่อ

หลังจากเจียงเหว่ยตามเขาไปสองร้าน ก็เป็นฝ่ายเสนอตัวขึ้นมาว่าให้แยกกันเดินจะดีกว่า แบบนั้นจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพได้เท่าตัว

เซียวไป๋พยักหน้า กำชับเรื่องที่ต้องระวังให้เจียงเหว่ยฟัง จากนั้นก็ยื่นหนังสือตัวอย่างให้อีกฝ่ายชุดหนึ่ง แล้วทั้งสองจึงแยกย้ายกันไป

ถึงเวลาเที่ยงครึ่ง เซียวไป๋กับเจียงเหว่ยก็มาเจอกันที่จุดนัดหมาย

"พี่เซียว ทางฝั่งพี่เป็นยังไงบ้างครับ"

นับว่าหาได้ยาก ทันทีที่นั่งลงในร้านอาหารเล็กๆ เจียงเหว่ยซึ่งปกติไม่ค่อยพูดจาก็เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

เซียวไป๋เห็นท่าทางของเขา ก็รู้ว่าวันนี้น่าจะได้ผลตอบรับที่ดี ไม่เช่นนั้นหมอนี่คงไม่ดีใจขนาดนี้

"เสี่ยวเหว่ย ฉันรู้สึกว่า 'ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว' ชุดนี้กำลังได้รับการยอมรับจากตลาดอย่างรวดเร็ว วันนี้ฉันรับออเดอร์มาได้เกือบ 5,000 ชุด แล้วทางนายล่ะ"

เดิมทีเซียวไป๋มีความมั่นใจในหนังสือ "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" ชุดนี้อย่างเต็มเปี่ยมอยู่แล้ว แต่ผลตอบรับของหนังสือชุดนี้ในตลาดก็ยังเหนือความคาดหมายของเขาอยู่ดี

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินพ่อค้าหนังสือรายย่อยหลายคนพูดตรงกันว่า หนังสือชุด "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" มีแววสูงมากที่จะกลายเป็นเล่มฮิตถล่มทลายต้อนรับเปิดศักราชใหม่

"ผลงานทางผมสู้คุณไม่ได้หรอก ทางผมได้ยอดสั่งซื้อมาเกือบๆ สามพันชุดน่ะ"

เจียงเหว่ยหุบความกระหยิ่มใจที่จะอวดต่อหน้าเซียวไป๋ลงทันที จริงๆ แล้วเขาไหนเลยจะรู้ว่า เมื่อไม่นานมานี้ เซียวไป๋วิ่งวุ่นไปครึ่งวัน ได้ยอดสั่งซื้อมากสุดก็แค่สองพันชุดเท่านั้นเอง

"ไม่เลวแล้ว เสี่ยวเหว่ย นายเพิ่งทำงานนี้เป็นวันแรก พูดตามตรง มีผลงานขนาดนี้ก็ทำเอาฉันประหลาดใจมากแล้วรู้ไหม มา กินข้าวก่อนเถอะ..."

ตอนนี้เอง พนักงานก็นำกับข้าวสองจานกับข้าวสวยสี่ถ้วยมาวางลงบนโต๊ะ สองคนวิ่งวุ่นมาทั้งช่วงเช้าหิวโซกันตั้งนานแล้ว จึงลงมือกินกันอย่างเอร็ดอร่อยมูมมามทันที

หลังจากกินข้าวเสร็จ เซียวไป๋ก็ไม่ได้ออกไปวิ่งหาลูกค้าต่อ แต่พาเจียงเหว่ยไปที่โกดัง นำยอดสั่งซื้อที่ได้มาในวันนี้มอบให้เจียงเสี่ยวโจว เพื่อให้เขาจัดแจงส่งของ

"เสี่ยวเซียว เสี่ยวเหว่ย วันนี้พวกนายเก็บเกี่ยวได้เต็มกำมือเลยนะ! ให้ตายสิ จู่ๆ ก็มาทีเดียวแปดพันชุด พอให้เหล่าอู๋หัวหมุนแล้วล่ะ"

ในห้องเวรยามของโกดัง เจียงเสี่ยวโจว เว่ยเฟิง และอู๋ชางหลินอยู่กันพร้อมหน้า เมื่อเซียวไป๋นำผลงานช่วงเช้าของวันนี้ออกมา ทั้งสามคนต่างก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

เจียงเสี่ยวโจวได้สติเป็นคนแรก นี่เป็นเรื่องดีชัดๆ! แสดงให้เห็นว่ายอดขายหนังสือชุด "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" ก้าวเข้าสู่ช่วงพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วแล้ว

เว่ยเฟิงก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "ไม่เป็นไร เริ่มส่งของตั้งแต่บ่ายวันนี้เลย วันนี้ฉันเองก็ไม่มีเรื่องอะไร จะช่วยพวกเขาเฝ้าโกดังให้ เสี่ยวโจวกับเหล่าอู๋ไปส่งของกันทั้งคู่เถอะ"

เจียงเสี่ยวโจวได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันเจื่อนลงทันที ใครใช้ให้เมื่อกี้เขาเพิ่งหัวเราะเยาะเหล่าอู๋กันเล่า?

"พวกเราทุกคน ออกแรงกันหน่อยนะจ๊ะ ถึงช่วงตรุษจีนฉันจะห่ออั่งเปาซองใหญ่ๆ ให้ทุกท่านเลย เหล่าเว่ย เดี๋ยวคุณไปยืมรถสามล้อที่ร้านลูกพี่ลูกน้องของผมมาสักคัน บ่ายนี้คงต้องลำบากพี่เจียงกับเหล่าอู๋แล้วล่ะ..."

ทางโกดังมีรถสามล้อแค่คันเดียว ซึ่งเจ้าของบ้านให้เซียวไป๋ยืมใช้โดยไม่คิดเงิน ดังนั้นเขาจึงให้เว่ยเฟิงไปยืมมาเพิ่มอีกคัน เพื่อให้เจียงเสี่ยวโจวกับอู๋ชางหลินแยกกันไปส่งของได้

"จริงสิ เสี่ยวเซียว นายไม่ได้ให้ฉันไปหาคนมาถามเรื่องติดโทรศัพท์หรอกเหรอ? ฉันไหว้วานไปตั้งหลายคน กว่าจะติดต่อกับหัวหน้าช่างติดตั้งได้ ทางนั้นเขารับปากว่าจะมาติดให้พรุ่งนี้ แต่ว่าพวกเราคงต้องยอมควักเนื้อสักหน่อยนะ"

เว่ยเฟิงเอ่ยถึงเรื่องนี้ด้วยท่าทางกระสับกระส่ายเล็กน้อย เวลานี้การติดโทรศัพท์มีธรรมเนียมแบบนี้อยู่ ต้องส่งบุหรี่ดีๆ ให้พวกทีมช่างติดตั้งสักสองแถว เขาถึงจะยอมมาถึงที่ ไม่อย่างนั้นก็รอไปเถอะ ใครจะรู้ว่าต้องรอจนถึงวันไหน?

"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องเล็กน้อยทั้งนั้น พรุ่งนี้ผมต้องไปเรียน เหล่าเว่ยเดี๋ยวคุณค่อยไปซื้อฝูหรงรุ่นพิเศษมาสองแถว วันสองวันนี้ผมเซ็นชื่อแล้วคุณค่อยไปเบิกเงินกับฝ่ายบัญชีนะ"

เซียวไป๋ยักไหล่ ช่วงนี้เขาแค่ยุ่งเกินไป ไม่อย่างนั้นคงหาวิธีติดต่อคนมาติดตั้งโทรศัพท์ตั้งนานแล้ว บุหรี่สองแถวไม่นับเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลยจริงๆ

โทรศัพท์ติดตั้งไว้ที่ฝั่งสตูดิโอ แม้จะไม่ค่อยสะดวกอยู่บ้าง แต่ทางโกดังมีหน้าที่เพียงส่งสินค้าเท่านั้น กฎเกณฑ์จะทำลายทิ้งตามใจชอบไม่ได้

เมื่อจัดการเรื่องราวเหล่านี้เรียบร้อยแล้ว เซียวไป๋กับเจียงเหว่ยก็แยกย้ายกันไป

เซียวไป๋อยากกลับบ้านไปพักผ่อน ส่วนเจียงเหว่ยต้องไปซื้อของที่ถนน ทั้งสองจึงแยกทางกันตรงนี้ โดยนัดหมายว่าจะเจอกันอีกครั้งหลังสอบเสร็จ

วันที่สองเดือนมกราคมเป็นวันเสาร์ หลังเรียนหนังสือไปหนึ่งวัน วันที่สามก็เป็นวันอาทิตย์ที่ได้หยุดพักผ่อนต่ออีก

ช่วงเช้าเซียวไป๋นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุดครึ่งวัน กินข้าวเที่ยงเสร็จแล้วก็มาที่สตูดิโอ ก้าวเข้าห้องก็เห็นหลิวเสี่ยวหลิงกำลังทำบัญชีอยู่ ส่วนจางเสวี่ยเหมยกับเว่ยเฟิงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาง่วนอยู่กับอะไรบางอย่าง

"น้าจาง วันนี้วันอาทิตย์ทำไมไม่อยู่พักผ่อนที่บ้านล่ะครับ? ที่นี่เราไม่นิยมทำงานล่วงเวลานะ ไม่มีค่าล่วงเวลาให้หรอก..."

เซียวไป๋พยักหน้าให้น้องสาวเสี่ยวหลิง ไม่ได้ทักทายเว่ยเฟิง แต่เดินตรงไปหาจางเสวี่ยเหมย

"หัวหน้าเซียว ดูสิ โทรศัพท์ของพวกเราติดเสร็จแล้ว ที่สำนักงานจะไม่มีคนคอยรับไม่ได้หรอกนะ ฉันปรึกษากับเสี่ยวเว่ยแล้ว ต่อไปพวกเราสองคนจะผลัดกันมาเข้าเวร เผื่อมีใครต้องการสั่งของ ทางเราได้รับโทรศัพท์แล้วจะได้จดบันทึกไว้ได้"

ตามที่จางเสวี่ยเหมยบอก วันนี้ถึงเวรของเธอ ส่วนเว่ยเฟิงนั้น แทบจะยึดลานบ้านเล็กๆ ของสตูดิโอเป็นบ้านไปแล้ว การที่เขาจะขลุกอยู่ที่นี่ในวันอาทิตย์จึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรเลยสักนิด