ตอนที่ 91 การพิมพ์เถื่อนและกระแสเลียนแบบ

หลังจากการปรับเปลี่ยนบุคลากร แม้จะขาดเถียนชุนซิ่วไปหนึ่งคน แต่ประสิทธิภาพกลับเพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลง เพียงไม่กี่วัน หนังสือชุดที่สองซึ่งเหลืออยู่สามหมื่นชุดสุดท้ายก็ถูกขายจนเกลี้ยง

สินค้าที่ทุกคนกำลังเปิดขายให้แก่ภายนอกในตอนนี้เป็นชุดที่สามแล้ว

เช้าวันนี้หลังตื่นนอน เซียวไป๋นั่งเคลียร์บัญชีอยู่ที่บ้าน

หนังสือชุดที่สองพิมพ์ออกมาทั้งหมดสองแสนชุด ในจำนวนนี้มีห้าหมื่นชุดที่ขายให้หลินเสียงในราคาลดสี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ ได้เงินกลับมาทั้งหมด 243,000 หยวน ส่วนอีกหนึ่งแสนห้าหมื่นชุดที่เหลือขายในราคาลดห้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ได้เงินกลับมาทั้งหมด 891,000 หยวน

รวมทั้งสองส่วนเข้าด้วยกันเป็นเงิน 1,134,000 หยวน

ค่าพิมพ์หนังสือชุดที่สองอยู่ที่ 540,000 หยวน ค่าขนส่งและค่าใช้จ่ายเบ็ดเตล็ดรวมเป็น 10,562 หยวน เนื่องจากค่าธรรมเนียมและขั้นตอนการจัดพิมพ์จำหน่ายถูกตัดจ่ายหมดไปก่อนหน้านี้แล้ว กำไรหลังจากหักค่าใช้จ่ายเหล่านี้จึงอยู่ที่ 583,438 หยวน

เงินจำนวน 580,000 หยวนถูกนำไปฝากธนาคาร อีก 1,400 หยวนมอบให้เว่ยเฟิงไว้ใช้เป็นค่าใช้จ่ายประจำวันในการทำงาน ส่วนตัวเขาเองเก็บเงินสดติดตัวไว้ 2,038 หยวน

ก่อนหน้านี้เซียวไป๋มีเงินฝากในธนาคารอยู่แล้ว 510,000 หยวน พอมารวมกันก็กลายเป็น 1,090,000 หยวน เขาพลิกบทบาทกลายเป็นเศรษฐีเงินล้านตัวจริงเสียงจริงไปในพริบตา

ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 คำว่าเศรษฐีเงินล้านนั้นทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แต่ที่ถนนหวงหนี่เจีย คนที่มีทรัพย์สินระดับล้านกลับไม่ได้มีน้อยเลย ยิ่งพ่อค้าหนังสือรายใหญ่อย่างหลินเสียง ตัวเลขยิ่งห่างไกลเกินกว่านี้ไปมาก

นี่คือผลผลิตเฉพาะของยุคสมัยอันแสนพิเศษ หลังจากการปฏิรูปและเปิดประเทศ การผงาดขึ้นมาของตลาดค้าส่งหนังสือและสิ่งพิมพ์รายใหญ่ทั้งสี่แห่งในประเทศได้สร้างตำนานความมั่งคั่งขึ้นมานับไม่ถ้วน

ทว่าเซียวไป๋รู้ดีว่า ตำนานความมั่งคั่งเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นบนรากฐานของตลาดที่ไร้กฎเกณฑ์และปราศจากจิตสำนึกเรื่องลิขสิทธิ์

"กฎหมายลิขสิทธิ์" ของประเทศยังต้องรอจนถึงวันที่ 1 มิถุนายน ปี 1991 ถึงจะมีการประกาศบังคับใช้ ทว่าตอนนี้เพิ่งจะต้นปี 1988 ยังต้องรออีกกว่าสามปี

"เสี่ยวเซียว ฉันได้ข่าวมาจากหลายทางแล้วนะว่า หนังสือที่พิมพ์เถื่อนตามแบบ 'ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว' ฉบับของเรา เริ่มโผล่ขึ้นมาตามร้านค้าสองสามแห่งในถนนหวงหนี่เจียแล้ว"

ความกังวลก่อนหน้านี้ของพวกหลินเสียงนับว่ามีเหตุผล เพราะตั้งแต่วันที่ 5 กุมภาพันธ์เป็นต้นมา ก็เริ่มมี "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" รูปแบบเดียวกันออกวางจำหน่ายในตลาดแล้ว

ดังนั้น ตอนที่เว่ยเฟิงมาเจอเซียวไป๋ สีหน้าจึงดูวิตกกังวลอยู่บ้าง

ในความเป็นจริง เซียวไป๋รู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว เขาได้ยินเรื่องนี้มาจากทั้งปากของเยวี่ยถง เจียวหยาง และหลินเสียง

สาเหตุที่เว่ยเฟิงต้องใช้คำว่า "พิมพ์เถื่อน" ก็เพราะอีกฝ่ายเล่นจัดหน้าและพิมพ์เลียนแบบหนังสือที่ทางสตูดิโอออกจำหน่ายทุกกระเบียดนิ้ว กระทั่งหน้าปกก็แทบไม่ได้แก้ไขอะไรใหญ่โตเลยด้วยซ้ำ

"เหล่าเว่ย หนังสือชุดนี้เห็นได้ชัดว่ามีคนกำลังหยั่งเชิงดู ผมดูด้วยตาตัวเองมาแล้ว กระดาษของอีกฝ่ายคุณภาพแย่มาก เนื้อหาก็มีจุดผิดเต็มไปหมด แล้วคุณสังเกตไหมว่า อีกฝ่ายไม่ได้ทำแม้กระทั่งขั้นตอนการจัดจำหน่าย ทั้งเลขมาตรฐานหนังสือและสำนักพิมพ์ล้วนเป็นของปลอมทั้งนั้น"

เซียวไป๋ในตอนนี้ถือว่าเป็นคนในวงการที่ช่ำชองแล้ว เขาได้หนังสือที่ "พิมพ์เถื่อน" มาสองชุดจากเยวี่ยถง และมองปราดเดียวก็พบปัญหามากมาย

"งั้นพวกเราไปแจ้งจับดีไหมล่ะ หนังสือที่พิมพ์เถื่อนพวกเราอาจไม่มีใครสน แต่สิ่งพิมพ์ผิดกฎหมายยังไงก็ต้องมีคนจัดการสิ"

เว่ยเฟิงมีโทสะสุมอยู่ในอก คำพูดที่หลุดออกมาจึงอดมีอารมณ์ฉุนเฉียวไม่ได้

เซียวไป๋ส่ายหน้าพลางกล่าว "ที่จริงไม่มีประโยชน์หรอกครับ อีกฝ่ายแค่กำลังลองหยั่งเชิงการตอบรับของตลาดดู ยอดพิมพ์ของพวกเขาเลยไม่เยอะเท่าไหร่ ผมกล้าพนันกับคุณเลยว่าอีกไม่นาน 'ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว' ที่มีขั้นตอนการจัดพิมพ์จำหน่ายอย่างถูกต้องตามกฎหมายก็จะต้องออกสู่ตลาดแน่"

สำหรับขั้นตอนนี้ เซียวไป๋แทบไม่มีหนทางหยุดยั้งคนพวกนั้นได้เลย เหมือนอย่างที่เขาเคยคุยกับหลินเสียงไว้ก่อนหน้านี้ ทางออกเดียวที่ได้ผลคือต้องแข่งกับเวลา กอบโกยกำไรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ฮึ ได้ประโยชน์พวกหน้าด้านพวกนี้ไปเต็ม ๆ เสี่ยวเซียว งั้นพวกเราพยายามดัน 'ดื่มม้าลำน้ำหลิวฮวา' ออกมาหลังปีใหม่กันเถอะ การชิงลงมือก่อนก็เป็นวิธีที่ไม่เลวเหมือนกัน ตอนนี้ฉันจะไปที่โกดัง นายล่ะ จะไปด้วยไหม"

เว่ยเฟิงหน้าตาบึ้งตึงไม่สบอารมณ์ พอดีว่าเขาต้องเอาใบสั่งซื้อไปส่ง ออกไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยก็ดีเหมือนกัน

"ครับ ผมว่าจะไปหาพี่ชายผมพอดี งั้นพวกเราไปด้วยกันเลย น้าจาง หลิงหลิง ผมไปถนนหวงหนี่เจียก่อนนะ พวกน้าทำงานกันต่อไปเถอะครับ"

ตอนเช้าเซียวไป๋แวะไปที่สตูดิโอรอบหนึ่ง จากนั้นก็เตรียมตัวไปหาเจียวหยางที่ถนนหวงหนี่เจีย

วันนี้เป็นวันเคลียร์บัญชีที่เจียวหยางนัดไว้กับเขา ดังนั้นหลังจากทักทายน้าจางกับหลิวเสี่ยวหลิงแล้ว เขาก็ออกเดินทางไปพร้อมกับเว่ยเฟิง

เมื่อมาถึงถนนหวงหนี่เจีย เว่ยเฟิงมุ่งหน้าไปที่โกดัง ส่วนเซียวไป๋ตรงดิ่งไปยังร้านของเจียวหยาง

เจียวหยางกำลังรอเขาอยู่พอดี พอเห็นเขาเดินเข้ามาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ลากเขาเข้าไปในห้องด้านหลังแล้วเริ่มคิดบัญชีทันที

อันที่จริงบัญชีของ "ทะยานสู่ฟ้าเขียว" ล็อตสุดท้ายจำนวน 150,000 ชุดนั้นคิดง่ายมาก เพราะค่าใช้จ่ายทั้งหมดก่อนหน้านี้ตัดจำหน่ายไปหมดแล้ว เงินที่ขายได้จึงเป็นกำไรล้วน ๆ

"น้องชาย หนังสือล็อตสุดท้าย 150,000 ชุดนี้ คิดเป็นค่าสินค้ารวมทั้งหมด 561,000 หยวน แบ่งกันคนละครึ่ง อะ สมุดเงินฝากเล่มนี้มี 280,000 หยวน แล้วก็มีเงินสดอีก 500 หยวน"

ทั้งสองคนเคลียร์บัญชีเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว เจียวหยางยื่นสมุดเงินฝากที่มีเงิน 280,000 หยวนให้เซียวไป๋ ทั้งยังนับธนบัตรอีกจำนวนหนึ่งส่งมอบให้เขาพร้อมกัน

"พี่ ลำบากพี่แย่เลยครับ"

นับตั้งแต่เซียวไป๋เริ่มวิ่งหาช่องทางกระจายสินค้าด้วยตัวเอง เขาก็เข้าใจถึงความยากลำบากของเจียวหยางอย่างลึกซึ้ง

"ลำบากอะไรกัน นี่มันเป็นหน้าที่ในส่วนของฉันอยู่แล้ว จริงสิ น้องชาย พอพ้นปีใหม่ไปฉันก็คงว่างแล้ว ถ้ามีโครงการดี ๆ อะไรอีกล่ะก็ อย่าลืมพี่ชายคนนี้นะ"

เจียวหยางยังคงอยากร่วมงานกับเซียวไป๋ แน่นอนว่าหนังสือชุด "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" นั้นใช้ไม่ได้แล้ว ต่อไปพวกพิมพ์เถื่อนพวกตามกระแสคงโผล่ขึ้นมาไม่หยุดหย่อน ศักยภาพของตลาดก็น่าจะลดลงอย่างต่อเนื่อง

เขาหวังจะได้ร่วมมือกับเซียวไป๋ในหนังสือเล่มใหม่

"ไว้รอพ้นปีใหม่ค่อยว่ากันครับ ถ้ามีโครงการที่เหมาะสม ผมต้องไปหาพี่แน่นอน"

หลังปีใหม่มีความเป็นไปได้สูงที่เซียวไป๋จะตีพิมพ์และจัดจำหน่าย "ดื่มม้าลำน้ำหลิวฮวา" ความนิยมอย่างถล่มทลายของ "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" ก่อนหน้านี้ได้ชี้ทิศทางไว้แล้ว ในภายหลังสามารถทำออกมาเป็นซีรีส์ได้

ทว่าเมื่อการแข่งขันดุเดือดขึ้น ผลงานของเซียวอี้ที่จะตีพิมพ์และจัดจำหน่ายในอนาคต ย่อมมีทั้งจำนวนและกำไรที่ลดลง นี่เป็นแนวโน้มที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง และไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้

ตอนเที่ยงหลังจากกินมื้อเรียบง่ายกับเจียวหยางและหลินฟางแล้ว เซียวไป๋ก็เดินมาที่โกดัง

ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพอดี เจียงเสี่ยวโจว อู๋ชางหลิน เจียงเหว่ย เยวี่ยถง รวมถึงเว่ยเจี้ยนจวิน พอกินข้าวเที่ยงเสร็จก็นั่งเล่นไพ่กันอยู่ที่นี่

"เพื่อนยาก ฉันกำลังอยากเจอนายอยู่พอดี ตานี้จะจบแล้ว ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย"

ทุกคนเห็นเซียวไป๋ต่างก็พากันเอ่ยทักทาย เซียวไป๋โบกมือเป็นสัญญาณให้ทุกคนเล่นต่อ ตอนเที่ยงมีเวลาพักผ่อนชั่วโมงครึ่ง พวกเขาอยากทำอะไรก็ทำได้ตามสบาย

เยวี่ยถงลงไพ่ในมือจนหมดอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ดึงเซียวไป๋ไปคุยด้านข้างแล้วพูดว่า "วันนี้ฉันไปมาหลายร้าน ร้านพวกนั้นแต่ก่อนรับของจากทางเราตลอด แต่ตอนนี้กลับบอกว่าจะไม่รับแล้ว"

แถบถนนหวงหนี่เจียมีร้านค้าทั้งหมดราวสามร้อยกว่าร้าน เซียวไป๋พาพวกเยวี่ยถงเดินสายจนทั่วหมดแล้ว

ตอนนี้งานหลักของเยวี่ยถงคือการดูแลรักษาลูกค้า หากใครไม่ได้สั่งของเพิ่มเป็นเวลานาน เขาก็จะแวะไปดู

ผลปรากฏว่าวันนี้ก็มองเห็นปัญหาเข้าจนได้

มีร้านค้าหลายแห่งเริ่มวางขาย "ม้าศึกกู่ร้องลมหวีดหวิว" ที่พิมพ์อย่างหยาบ ๆ พอยี่ถงเข้าไปถาม เถ้าแก่ร้านเหล่านั้นต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าช่วงนี้คงยังไม่รับของจากทางสตูดิโออีก

เซียวไป๋พยักหน้าพลางพูดว่า "อืม ฉันรู้แล้ว เรื่องนี้ช่วงแรกผลกระทบยังไม่มากเท่าไหร่ นายยังต้องคอยดูแลลูกค้าคนอื่น ๆ ให้ดีต่อไป"

พอพูดจบ เขาก็หันไปมองเจียงเสี่ยวโจว "พี่เจียง หนังสือล็อตที่สามจำนวน 200,000 ชุดนั้น พวกเราส่งออกไปเท่าไหร่แล้วครับ"

ตอนนี้พวกเจียงเสี่ยวโจวเก็บสำรับไพ่เรียบร้อยแล้ว พอเห็นเซียวไป๋ถามขึ้น เขาก็รีบตอบทันที

"หนังสือล็อตที่สาม 200,000 ชุดเริ่มทยอยเข้าโกดังตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม จนถึงตอนนี้เข้าโกดังครบทั้งหมดแล้ว วันนี้วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ออกจากโกดังไปแล้ว 60,200 ชุด ดูจากบันทึกการเบิกจ่ายสินค้า ช่วงสองสามวันมานี้ยอดการเบิกจ่ายลดลงไปบ้างจริง ๆ ครับ"

เจียงเสี่ยวโจวทำงานอย่างจริงจัง บัญชีคุมยอดและบันทึกการรับเข้าเบิกจ่ายของเขาชัดเจนแจ่มแจ้ง สามารถตอบตัวเลขต่าง ๆ ในโกดังได้ทันทีโดยไม่ต้องเปิดดู

"อืม ไม่ต้องรีบร้อน หนังสือที่เหลือค่อย ๆ ขายไป ฉันไม่เชื่อหรอกว่าอีกหลายเดือนข้างหน้าจะขายไม่หมด พี่น้องทั้งหลาย ใกล้จะปีใหม่แล้ว ทุกคนเตรียมตัวกันเถอะ วันที่ 15 กับ 16 สองวันนี้ใครที่ต้องกลับบ้านก็กลับกันได้เลยนะ"

เซียวไป๋ได้คุยกับเว่ยเฟิงและอู๋ชางหลินไว้แล้ว ช่วงปีใหม่ทั้งสองคนจะผลัดกันเข้าเวรเฝ้าโกดัง ตัวเว่ยเฟิงเองเดิมทีก็ตัวคนเดียวอยู่แล้ว ส่วนอู๋ชางหลินมีลูกมีเมียต้องดูแล เว่ยเฟิงจึงต้องแบกรับภาระหนักกว่าหน่อย