ตอนที่ 81 เกรงใจเกินไปแล้ว

มณฑลเจวี่ยน ภายในอาคารสำนักงานที่ดูค่อนข้างซอมซ่อของบริษัทหยางฟานรื่อฮว่า สาขาภาคเหนือ จางจี๋ชิ่งยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่พลางอ่านรายงานการเงินตลอดสองสามเดือนที่ผ่านมาอย่างผ่อนคลาย

หยางชิ่นชงชาร้อนหอมกรุ่นมาวางบนโต๊ะของเขาอย่างอ่อนโยน แล้วเอ่ยด้วยความห่วงใยว่า

"บอสจางคะ ช่วงนี้คุณทำงานหนักเกินไปแล้วนะ ตามความเห็นของสำนักงานใหญ่ คุณควรเป็นแบบอย่างในการลดการทำงานล่วงเวลา เพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่พนักงาน ถ้าคุณยังคงทำงานจนลืมกินลืมนอนแบบนี้ ฉันจะฟ้องสำนักงานใหญ่จริงๆ ด้วยค่ะ"

จางจี๋ชิ่งหันกลับมายิ้มกว้าง มองดูท่าทางอ่อนหวานน่ารักของคนงามตรงหน้า แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า

"เอาล่ะ ผมจะยื่นขอลาพักร้อนประจำปีทันทีเลย จะได้พักผ่อนให้เต็มที่สักสองสามวัน แต่ก็ดีที่ก่อนคุณอู๋จะมาถึง เราสามารถขยายขนาดกิจการขึ้นมาได้บ้างแล้ว ต่อจากนี้ผมจะได้ตอบแทนบอสเจียงคนเล็กได้อย่างเต็มภาคภูมิเสียที"

อย่างไรเสียที่นี่ก็คือบริษัทที่ตั้งอยู่ในมณฑลเจวี่ยน นับตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์เป็นต้นมา ทุกคนต่างทุ่มเททำงานกันอย่างถวายชีวิต จางจี๋ชิ่งทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทั้งลงโฆษณา จัดการผลิต และนำทีมพนักงานทั้งบริษัทช่วยกันออกแบบแผนงานโดยไม่หยุดพักทั้งวันทั้งคืน

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงถูกเจี่ยซิงอิ่งตำหนิอย่างรุนแรงมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง โดยบอกว่าการทำเช่นนี้ทำลายภาพลักษณ์ขององค์กร ซ้ำยังออกคำสั่งให้หยางชิ่นเลขาฯ ของเขาคอยจับตาดูการทำงานของสาขาภาคเหนืออย่างใกล้ชิด

หากมีพนักงานคนไหนเกิดล้มป่วยเพราะการทำงานล่วงเวลาขึ้นมา จะต้องลงโทษจางจี๋ชิ่งขั้นเด็ดขาด

ยิ่งไปกว่านั้น เจี่ยซิงอิ่งยังโอนเงินค่าล่วงเวลาจำนวนมหาศาลมาให้สาขาภาคเหนือ พร้อมประกาศชัดเจนว่าการทำงานล่วงเวลาทั้งหมดจะต้องจ่ายค่าจ้างเป็นสามเท่า ทำให้หลังจากนั้นจางจี๋ชิ่งได้แต่แอบทำงานล่วงเวลาอยู่คนเดียว ไม่กล้าขัดคำสั่งสำนักงานใหญ่อีกต่อไป

แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ หัวใจของทุกคนก็ยิ่งอบอุ่น

ออกมาทำงานไกลบ้าน ใครบ้างจะไม่อยากเติบโตในองค์กรที่อบอุ่นและมีอนาคตสดใสเช่นนี้

บริษัทแม่ไม่เคยก้าวก่ายเรื่องการบริหารการขาย มีแต่คอยห่วงใยสุขภาพของพนักงาน ประดุจแม่ผู้หวังดี…

ลูกคนไหนบ้างจะไม่อยากสร้างผลงานเพื่อตอบแทนบุญคุณแม่ที่เลี้ยงดูตนมา

จางจี๋ชิ่งพยายามมาครึ่งปี ในที่สุดวันนี้ก็ทำสำเร็จแล้ว

โรงงานผลิตกรดไฮยาลูรอนิกขนาดย่อมที่เขาเข้าซื้อกิจการมาในตอนนั้น หลังจากผ่านการปรับปรุงขนานใหญ่ บัดนี้ได้เริ่มเผยศักยภาพอันโดดเด่นออกมาแล้ว

ตัวอาคารโรงงานขยายพื้นที่เป็นสองพันตารางเมตร อุปกรณ์หมักผ่านการตรวจสอบและดัดแปลงใหม่ จนแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพอันทรงพลัง

ตอนนี้การเก็บรักษาความลับของทางสำนักงานใหญ่ทำได้ยอดเยี่ยมมาก แม้ผลิตภัณฑ์โลชั่นรุ่นก่อนๆ จะเริ่มใช้กรดไฮยาลูรอนิกไปบ้างแล้ว แต่ปริมาณการใช้ยังไม่มากและความบริสุทธิ์ก็ยังไม่สูงนัก ทั้งการรักษาความลับก็รัดกุมรอบคอบเป็นอย่างดี

คราวนี้ ถึงเวลาที่ผมจะได้แสดงฝีมือเสียที!

"ก่อนหน้านี้มีคนใส่ร้ายบอสเจียงคนเล็กตั้งมากมาย แต่ผมกลับช่วยอะไรเธอไม่ได้เลยสักนิด ตอนนี้ในที่สุดก็สำเร็จเสียที พอเราส่งของสิ่งนี้ออกไป… ภายในสิบปีนี้บริษัทจะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทุนอีกต่อไป พวกเราเองก็จะได้พักผ่อนอย่างสบายใจ ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาให้ทั่วเสียที"

หยางชิ่นยิ้มหวานพลางเอ่ยเตือน

"เอาล่ะค่ะ บอสจาง เราต้องไปรับคุณอู๋กันแล้วนะคะ!"

* * *

อู๋ไห่นั่งเครื่องบินกลับไปบ้านเกิดก่อนเพื่อเตรียมการบางอย่างสำหรับแผนการขั้นต่อไป จากนั้นจึงนั่งรถไฟมายังมณฑลเจวี่ยน เตรียมพบกับผู้นำทัพของหยางฟานรื่อฮว่า สาขาภาคเหนือ

เขาวางหมากไว้มากมายก่อนหน้านี้ บัดนี้ได้เวลาเปิดฉากโจมตีแล้ว

ก่อนจะมา อู๋ไห่ได้วิเคราะห์แนวทางการพัฒนาของหยางฟานรื่อฮว่ามาคร่าวๆ แล้ว

เขาพบว่าการประชาสัมพันธ์และการวิจัยพัฒนาหลักๆ ของหยางฟานรื่อฮว่าล้วนผูกติดอยู่กับสำนักงานใหญ่ทางตอนใต้ นั่นแสดงว่าเจียงเนี่ยนไม่ได้โง่ เธอรู้ดีว่าตลาดทางใต้นั้นใหญ่กว่าทางเหนือมากในเวลานี้

เมืองใหญ่ที่มีตลาดกว้างขวางและเติบโตอย่างรวดเร็ว ย่อมเหมาะสมกับการลงหลักปักฐานของผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางระดับไฮเอนด์ ทั้งยังสามารถดึงดูดบุคลากรด้านการวิจัยได้รวดเร็วกว่า

ในขณะที่เจียงเนี่ยนปล่อยปละละเลยสาขาภาคเหนือมาโดยตลอด

จากการสืบหาข้อมูลของอู๋ไห่ เขาพบว่าพนักงานส่วนใหญ่ของหยางฟานรื่อฮว่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสาขาภาคเหนือทำอะไร หรือกระทั่งแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสาขาภาคเหนือมีตัวตนอยู่จริง

นี่เป็นเรื่องที่ประหลาดมาก

หากเจียงเนี่ยนมองสาขาภาคเหนือเป็นแค่ตัวแทนจำหน่าย เหตุใดต้องไปวุ่นวายตั้งสายการผลิตกรดไฮยาลูรอนิกที่นั่น สู้ผลิตที่สำนักงานใหญ่ทางใต้ไปเลยไม่ดีกว่าหรือ

ด้วยเหตุนี้ อู๋ไห่จึงได้ข้อสรุปว่า แม้การคาดเดาก่อนหน้านี้อาจไม่ถูกต้องทั้งหมด แต่ทิศทางหลักย่อมไม่ผิดแน่

สาขาภาคเหนือต้องมีพิรุธบางอย่าง สิ่งที่พวกเขาอ้างว่าผลิตกรดไฮยาลูรอนิกได้คงไม่มีกำลังการผลิตมากเท่าไรนัก เป็นไปได้สูงว่าเจียงเนี่ยนแค่ปั้นน้ำเป็นตัวขึ้นมาเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองเท่านั้น

ขอเพียงฉันกุมจุดตายตรงนี้ไว้ได้ ทุกอย่างก็ไม่น่ามีปัญหา

อู๋ไห่ครุ่นคิดในใจ มือขีดเขียนลงบนสมุดบันทึกตรงหน้าไปเรื่อยเปื่อย ใบหน้าเผยรอยยิ้มรื่นรมย์ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ทว่าเขายิ้มได้ไม่นาน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะแปลกๆ ดังมาจากวิทยุเครื่องเล็กในมือผู้โดยสารข้างๆ ตามด้วยบทพูดคลาสสิกของโจโฉตอนเดินทัพเข้าสู่ช่องแคบฮัวหยง จากละครโทรทัศน์เรื่อง "สามก๊ก"

"ฮ่าๆ ข้ามิได้หัวเราะเยาะผู้อื่น หากแต่หัวเราะเยาะจูกัดเหลียงไร้ปัญญา จิวยี่ขาดไหวพริบ หากมีทหารซุ่มโจมตีอยู่ตรงนี้สักกองหนึ่ง ข้ามิสิ้นชีพไร้แผ่นดินกลบหน้าไปแล้วหรือ!"

อู๋ไห่อดไม่ได้ที่จะสะท้านไปทั้งร่าง รีบสำรวมสายตามองตรงพลางนึกในใจว่าอย่าไปงมงาย นี่มันแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น

* * *

"ยินดีต้อนรับคุณอู๋ที่มาเยี่ยมชมและให้คำแนะนำครับ!"

จางจี๋ชิ่งขับรถมารับอู๋ไห่ด้วยตัวเอง พร้อมให้การต้อนรับลูกค้ารายใหญ่อย่างกระตือรือร้น

ก่อนหน้านี้อู๋ไห่สั่งซื้อกรดไฮยาลูรอนิกจำนวนมากจากสาขาภาคเหนือ ถือเป็นการเปิดประเดิมยอดขายให้แก่ผลิตภัณฑ์ของพวกเขา

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขายังเป็นผู้บริหารระดับสูงของเครือเชียร์นา ประจำภูมิภาคจีน เรื่องการระดมทุนย่อมไม่ใช่ปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน

การได้ร่วมมือกับเขา ย่อมเป็นการสร้างช่องทางที่มั่นคงแข็งแกร่งให้แก่สายการผลิตที่สาขาภาคเหนืออุตส่าห์ลงแรงสร้างขึ้นมา

อู๋ไห่ยิ้มอย่างนุ่มนวล เขาจับมือกับจางจี๋ชิ่ง ชำเลืองมองหยางชิ่นที่ยืนอยู่ข้างหลัง แล้วเอ่ยอย่างชื่นชมว่า

"ก่อนหน้านี้เนี่ยนเนี่ยนเคยเล่าให้ผมฟังว่า ในบริษัทของเธอนั้น คนที่ไม่เชื่อฟังที่สุดก็คือบอสจางนี่แหละ บอสจางคอยบุกเบิกตลาดให้อยู่ที่นี่ ถือเป็นคนที่น่าไว้ใจที่สุด แต่อย่าหักโหมจนล้มป่วยไปล่ะครับ"

เรื่องที่อู๋ไห่ไปดูตัวกับเจียงเนี่ยนตอนช่วงตรุษจีนเป็นสิ่งที่ผู้บริหารของหยางฟานรื่อฮว่าทุกคนต่างรู้ดี เขาจึงจงใจพูดจาให้ดูสนิทสนมและคลุมเครือ เพราะอย่างไรเสียจางจี๋ชิ่งก็คงไม่หน้าหนาพอที่จะไปถามความจริงจากปากเจียงเนี่ยนอยู่แล้ว

จางจี๋ชิ่งดีใจจนออกนอกหน้าอย่างที่คิดไว้จริงๆ พลางเอ่ยด้วยความปลื้มปีติว่า

"เดิมทีผมเป็นแค่พ่อค้าหาบเร่ที่ไปสู้ชีวิตในเผิงเฉิง ไม่นึกเลยว่าบอสเจียงคนเล็กจะไว้วางใจผมขนาดนี้ ผม… ผมไม่ได้ทำอะไรมากมายเลยครับ ตอนนี้ผม… เฮ้อ พูดตามตรง เทคโนโลยีของสาขาภาคเหนือเราเทียบกับสำนักงานใหญ่ไม่ได้เลยสักนิด ตอนนี้ก็แค่ช่วยจัดจำหน่ายสินค้าบางตัวของสำนักงานใหญ่เท่านั้น คุณก็ทราบดีว่าเทคโนโลยี บุคลากร และเงินทุนสำรองของทางเหนือสู้พื้นที่แนวหน้าของการเปิดประเทศไม่ได้ เราเพิ่งเริ่มทำมาไม่ถึงปี ทั้งหมดนี้ก็ดำเนินไปตามคำสั่งของบอสเจียงคนเล็กทีละก้าวเท่านั้นเองครับ"

ความไว้ใจคือรากฐานสำคัญในการหลอกลวงของอู๋ไห่เสมอมา

เห็นได้ชัดว่าจางจี๋ชิ่งมองเขาเป็นคนที่ไว้ใจได้แล้ว ทั้งคำพูดยังสุภาพอ่อนน้อมเป็นอย่างยิ่ง

แถมยังเผยไต๋ออกมาว่าตอนนี้สาขาภาคเหนือไม่มีขีดความสามารถอะไรมากมาย ต้องพึ่งพาการป้อนทรัพยากรจากบริษัทแม่อยู่ฝ่ายเดียว

นั่นหมายความว่า ที่เจียงเนี่ยนเคยอ้างว่าพวกเขาสามารถผลิตกรดไฮยาลูรอนิกได้ ก็เป็นเพียงแค่การคุยโม้จริงๆ

"กรดไฮยาลูรอนิกล็อตที่พวกเราสั่งไปเมื่อต้นปี ไม่ได้สร้างความลำบากให้บริษัทคุณใช่ไหมครับ" เขาแกล้งถามด้วยท่าทีห่วงใย

จางจี๋ชิ่งยิ้มเจื่อน

"ตอนนั้นคุณสั่งยอดมาเยอะมาก บริษัทเราเพิ่งตั้งไข่ โชคดีที่โรงงานที่ซื้อมายังมีสต็อกตกค้างอยู่นิดหน่อย ไม่อย่างนั้นคงขายหน้าแย่เลยครับ"

ตอนนั้นจางจี๋ชิ่งเพิ่งจะซื้อขาดสิทธิบัตรของโรงงานผลิตกรดไฮยาลูรอนิกแห่งนั้น ยังไม่ทันได้ควบรวมกิจการและอัปเกรดผลิตภัณฑ์ พอมีคำสั่งซื้อด่วนเข้ามาก็ย่อมต้องวิ่งวุ่นหาของจากทุกสารทิศมาส่งให้

ราคาที่อู๋ไห่รับซื้อไปแม้จะไม่ใช่ราคาต่ำที่สุดในท้องตลาด แต่ก็นับว่าได้ส่วนลดไปพอสมควร ซึ่งเมื่อมีมูลค่าแบรนด์ของเครือเชียร์นาหนุนหลังอยู่ เรื่องราคาก็ไม่ใช่ปัญหา

ก่อนหน้านี้เขาแอบไปสืบเรื่องการผลิตกรดไฮยาลูรอนิกของสำนักงานใหญ่หยางฟานรื่อฮว่ามาแล้ว จึงรู้ว่าพวกเขายังเน้นการวิจัยพัฒนาเป็นหลัก และยังคงค้างส่งสินค้าอยู่อีกมากเพราะผลิตไม่ทัน

เยี่ยมมาก นี่แหละคือโอกาสทอง!

เขายิ้มแล้วกล่าวว่า

"ช่วงปีใหม่ผมได้คุยกับเนี่ยนเนี่ยนไว้แล้ว ว่าเราต้องการกรดไฮยาลูรอนิกจำนวนมาก ที่คนเรียกกันว่าปัวเนี่ยวซวน ส่วนชื่อทางวิชาการคือโท่วหมิงจื้อซวนนั่นแหละ นี่ถือเป็นการช่วยอุดหนุนธุรกิจสาขาภาคเหนือของเรา และเป็นการให้ความช่วยเหลือที่จำเป็นด้วย ส่วนเรื่องราคานั้น ช่วงปีใหม่เนี่ยนเนี่ยนได้ตกลงราคาคงที่กับผมไว้เรียบร้อยแล้ว บอสจางคงไม่ทำให้ผมผิดหวังใช่ไหมครับ"

จางจี๋ชิ่งชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบพยักหน้ารับ

"ตอนนี้สต็อกของเรามีไม่มากครับ แต่ตราบใดที่คุณต้องการ ผมจะยอมทำงานล่วงเวลาเร่งผลิตให้คุณอย่างแน่นอน เพียงแต่เรื่องราคานั้น ในเมื่อคุณเป็นเพื่อนของบอสเจียงคนเล็ก พวกเราก็…"

"โธ่ ก็เพราะผมเป็นเพื่อนเนี่ยนเนี่ยนไงล่ะครับ ราคานี้ถึงเปลี่ยนไม่ได้"

อู๋ไห่เอ่ยอย่างหนักแน่นและชอบธรรม พลางหยิบสัญญาฉบับเดิมออกมาจากกระเป๋าถือ

"ทุกอย่างคงเดิมทั้งหมด รวมถึงราคาต่อหน่วย มีเพียงปริมาณการสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก ตกลงตามนี้นะครับ ส่วนเรื่องกำหนดส่งมอบ ในสัญญาระบุไว้หนึ่งเดือน แต่นั่นไม่ใช่เรื่องซีเรียสอะไรหรอก แค่พวกฝรั่งเขาตั้งเงื่อนไขมาเฉยๆ อย่างไรเสียช่วงสั้นๆ นี้คงยังใช้ไม่หมดหรอก พวกคุณค่อยๆ ทำไป ส่งมาให้ผมก่อนสักยี่สิบตันแล้วกัน!"

"ผมจะวางจำหน่ายโลชั่นระดับไฮเอนด์นี้ในต่างประเทศภายใต้ชื่อเครือเชียร์นา โฆษณาทั้งหมดพวกเราก็จะเป็นคนจัดการให้ หึๆ นี่ถือเป็นโอกาสหายากสำหรับบริษัทคุณเลยนะ ต้องคว้าเอาไว้ให้ดีล่ะ"

สีหน้าของจางจี๋ชิ่งฉายแววซาบซึ้งใจ รีบคว้ามืออู๋ไห่ไว้แล้วเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า

"ขอบคุณมากครับคุณอู๋ หวังว่าความร่วมมือของเราต่อจากนี้จะราบรื่นยิ่งๆ ขึ้นไปนะครับ! เพียงแต่เรื่องราคานี้…"

"เอาน่า คนกันเองทั้งนั้น เรื่องราคาน่ะ ในเมื่อเนี่ยนเนี่ยนตกลงแล้ว พวกเราก็อย่าไปแก้มันเลย"

อู๋ไห่คิดในใจ ขอเพียงตรึงราคานี้ไว้ได้ บวกกับการตลาดของเครือเชียร์นาที่สร้างกระแสว่าจะออกผลิตภัณฑ์กรดไฮยาลูรอนิกตัวใหม่

หากโรงงานซอมซ่อแห่งนี้ส่งของไม่ทัน ปริมาณมากกว่ายี่สิบตัน ต่อให้ไปกว้านซื้อจากข้างนอกก็ไม่มีทางรวบรวมได้ครบภายในหนึ่งเดือน ถึงตอนนั้นฉันจะฟ้องร้องในข้อหาผิดสัญญาเสียเลย

มูลค่าคำสั่งซื้อนี้สูงถึงสี่สิบล้าน ค่าปรับมหาศาลจากการผิดสัญญาย่อมเกินกว่าหนึ่งร้อยล้านอย่างแน่นอน มันจะทำลายแผนการทั้งหมดที่เจียงเนี่ยนวางไว้ก่อนหน้านี้ให้พังพินาศในพริบตา

เมื่อผลิตภัณฑ์ที่เชียร์นาทุ่มงบประชาสัมพันธ์ไปมหาศาลในช่วงแรกล้มเหลวอีกครั้ง คอร์เนลล์ก็ต้องไสหัวออกไปอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นแค่เดินเกมอีกนิดหน่อย การเข้าฮุบบริษัทและช่องทางการจำหน่ายของพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องยาก

หากเจียงเนี่ยนไม่อยากจ่ายเงินชดใช้ให้ฉัน เธอก็ต้องยอมจำนนทำตามคำสั่งฉันแต่โดยดี

ถึงตอนนั้น ฉันจะต้องล้างแค้นเอาคืน เยาะเย้ยผู้หญิงที่อวดดีคนนี้ให้สาสม

จางจี๋ชิ่งมองดูอู๋ไห่ที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ—

เทคโนโลยีใหม่ของพวกเขาสามารถเพิ่มผลผลิตได้อย่างมหาศาลและลดต้นทุนลงอย่างมาก ต้นทุนกรดไฮยาลูรอนิกหนึ่งกิโลกรัมถูกควบคุมไว้ที่ประมาณเจ็ดพันหยวนแล้ว และยังมีแนวโน้มจะลดลงได้อีก

เดิมทีเขาตั้งใจจะบอกคุณอู๋เพื่อขอลดราคาลง แต่คุณอู๋กลับยืนกรานจะซื้อในราคาสองหมื่นหยวนต่อกิโลกรัมตามที่ตกลงกันไว้เมื่อช่วงปีใหม่ ซ้ำยังอ้างว่าเป็นความต้องการของบอสเจียงคนเล็ก ไม่ยอมให้ต่อรองราคาเลยแม้แต่น้อย…

อืม ผมเข้าใจแล้ว!

จางจี๋ชิ่งที่เติบโตมากับภาพยนตร์สืบสวนจารกรรมพลันตาสว่างวาบ—

ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้เครือเชียร์นาตั้งตัวเป็นศัตรูกับบอสเจียงคนเล็ก เพื่อเป็นการเอาคืน บอสเจียงคนเล็กจึงได้ส่งสายลับทางการค้าเข้าไปแฝงตัว

คุณอู๋คนนี้ก็คือสายลับทางการค้าที่บอสเจียงคนเล็กส่งไปนี่เอง!

ให้ตายสิ บอสเจียงคนเล็กนี่ร้ายกาจจริงๆ…

ใครก็ตามที่กล้าทำให้บอสเจียงคนเล็กขุ่นเคือง ย่อมต้องพบกับจุดจบอันน่าเวทนาแน่ๆ ทางที่ดีฉันรีบแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวจะปลอดภัยกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงรีบเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า

"ผมเข้าใจความหมายของคุณแล้วครับ ผมจะรีบจัดเตรียมสินค้าให้เร็วที่สุด ส่วนทางฝั่งพวกฝรั่ง คงต้องรบกวนคุณช่วยรับมือให้ดีแล้วล่ะครับ"

——

ฉากพิเศษท้ายตอน:

เจียงเนี่ยน: เทคโนโลยีกรดไฮยาลูรอนิกหลังจากที่งานวิจัยในประเทศเกิดการก้าวกระโดดในทศวรรษเก้าสิบ ราคาของมันก็ปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่อง แต่ความสามารถในการควบคุมโมเลกุลและคุณภาพผลิตภัณฑ์ของแต่ละโรงงานยังมีความแตกต่างกันมาก หลังจากการวิจัยค้นคว้ามานานหลายทศวรรษ กรดไฮยาลูรอนิกโมเลกุลขนาดเล็กและการรวมตัวของโมเลกุลหลากหลายชนิดก็กลายเป็นความจริง และคุณสมบัติของมันก็ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมที่มีแค่เรื่องการให้ความชุ่มชื้นในทศวรรษเก้าสิบไปไกลแล้ว ตอนนี้ถ้ายังมีใครยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่ากรดไฮยาลูรอนิกทำได้แค่ให้ความชุ่มชื้น ก็ถือว่าไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยจริงๆ นั่นแหละ