ตอนที่ 82 ชี้เป้าสู่ทิศบูรพา

เมืองเผิงเฉิง หลายวันมานี้เจียงเนี่ยนหมดอาลัยตายอยากอย่างแท้จริง

ช่วยไม่ได้ ก็ตอนนี้ธุรกิจของหยางฟานรื่อฮว่ามันดันดีเกินไปน่ะสิ

อาศัยการตลาดชุดก่อนหน้านี้ ตอนนี้โลชั่นครองตลาดระดับบน เซรั่มยึดตลาดระดับกลาง แผ่นมาสก์หน้าครองตลาดระดับล่าง กลายเป็นว่าธุรกิจโดยรวมคือกอบโกยเงินได้รอบทิศทาง ไม่ว่าอย่างไรในแต่ละเดือนก็ทำรายได้มหาศาลหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน

สินค้าของใช้ประจำวันที่ก้าวขึ้นระดับไฮเอนด์ได้จะมีกำไรมหาศาลแค่ไหนเรื่องนี้ทุกคนต่างรู้ดี

งบโฆษณาต่ำ บรรจุภัณฑ์เรียบง่าย ชุดสินค้า The General นี้เรียกว่าขวางทางเป็นชน ไม่ว่าหน้าไหนก็หยุดไม่อยู่ ที่สำคัญคือหลังจากผ่านการทำกำไรถล่มทลายมาหลายระลอก จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเจียงเนี่ยนก็โดนถล่มจนยับเยิน แทบมองไม่เห็นหนทางที่จะขาดทุนได้เลย

พ่อกับแม่ก็ไม่เข้าใจความลำบากใจของเจียงเนี่ยนเลยสักนิด

พอเห็นว่าการลงทุนครั้งนี้ได้กำไรมหาศาล แถมยังโค่นแบรนด์ดังระดับโลกอย่างเชียร์นาลงได้อย่างหมดจด สองสามีภรรยาก็เหลิงจนแทบจะคุมสติไม่อยู่ เริ่มกลับมาร่ำร้องจะไปลงทุนกับทีมฟุตบอลทีมชาติ จะซื้อสโมสรฟุตบอลสักแห่งแล้วเชิญท่านปรมาจารย์มาปล่อยพลังจิต บอกว่าภายในไม่กี่ปีจะต้องขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโลกให้ได้ ไม่ว่ากัลโช เซเรีย อา หรือพรีเมียร์ลีกก็ต้องยอมสยบให้หมด

บ้าจริง ถ้าเมื่อก่อนขาดทุนนิดๆ หน่อยๆ มันก็แค่ปัญหาในครอบครัวฉัน แต่ถ้าปล่อยให้พ่อไปเชิญท่านปรมาจารย์มาชี้นำฟุตบอลทีมชาติเข้าจริงๆ ฉันคงกลายเป็นคนบาปแห่งประวัติศาสตร์แน่

ไม่ได้นะ เจียงเนี่ยนเอ๋ยเจียงเนี่ยน เธอรีบฮึดสู้ขึ้นมาหน่อยเถอะ แค่เรื่องใช้เงินให้หมดตัวยังทำไม่เป็น ชาตินี้เธอจะอยู่ไปทำไมกันฮะ!

"บอสเจียงคนเล็กคะ นี่คือแนวทางการทำงานสำหรับปีหน้าของเรา รบกวนตรวจดูหน่อยค่ะ" หานเจียหนิงวางแผนงานฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะทำงานของเจียงเนี่ยน

เจียงเนี่ยนหยิบเอกสารขึ้นมาดูอย่างไม่เต็มใจนัก ปรากฏว่านี่คือแผนการผลิตและพัฒนาแผ่นมาสก์หน้ากรดไฮยาลูรอนิกในอนาคตที่จางเจวี๋ยหมินอดตาหลับขับตานอนเขียนขึ้นมา

ลายมือของชายชราเป็นระเบียบเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่าทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายไปมหาศาล

เขาระบุข้อดีสารพัดของการผสานกรดไฮยาลูรอนิกเข้ากับแผ่นมาสก์หน้าไว้อย่างละเอียดยิบ กรดไฮยาลูรอนิกที่ช่วยกักเก็บความชุ่มชื้นบวกกับกลีเซอรีนที่ช่วยดูดซับน้ำ การจับคู่นี้ได้รับการพิสูจน์มาแล้วในโลชั่นตัวก่อนหน้า หากนำมาใช้กับแผ่นมาสก์หน้าก็ยิ่งเป็นหมัดเด็ดเผด็จศึก

ตอนนี้แผ่นมาสก์หน้าของญี่ปุ่นยังไม่ได้ใช้วัตถุดิบหลักตัวนี้ ประสิทธิภาพการใช้งานจึงยังห่างชั้นกันอยู่มาก

ขอเพียงเราชิงเปิดตัวส่วนผสมนี้ตัดหน้าก่อน อาศัยฐานลูกค้าอันมหาศาลที่สะสมไว้ ก็จะสามารถผูกขาดตลาดแผ่นมาสก์หน้าได้อย่างเบ็ดเสร็จ และกลายเป็นความภาคภูมิใจแห่งสินค้าแบรนด์ในประเทศอย่างแท้จริง

เจียงเนี่ยนย่อมรู้อยู่แล้วว่าแผ่นมาสก์หน้ากรดไฮยาลูรอนิกคือคำตอบของการพัฒนาแผ่นมาสก์หน้า และเพราะเป็นแบบนั้น เธอถึงไม่กล้านำมาใช้ผลิตเป็นจำนวนมาก

ถ้าดันเปิดตัวขึ้นมาจริงๆ แผนการขาดทุนของเธอก็เป็นอันพังพินาศอย่างสิ้นเชิง พ่อจะต้องหาเรื่องแผลงๆ มาสร้างความปวดหัวให้อีกแน่นอน

แต่ถ้าจะไม่ทำ…จะใช้เหตุผลอะไรล่ะ

ข้อแรก โลชั่นก่อนหน้านี้ก็ใส่กรดไฮยาลูรอนิกไปแล้วและได้รับเสียงตอบรับที่ดีมาก ข้อสอง…

เมื่อมองดูลายมือเขียนอันละเอียดประณีตของชายชรา ในหัวของเจียงเนี่ยนแทบจะจินตนาการเห็นภาพเขาสวมแว่นสายตายาวนั่งเขียนอย่างขะมักเขม้นอยู่ใต้โคมไฟสีส้มสลัว

ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าจางเจวี๋ยหมินเคยเป็นถึงหัวหน้าแผนกวิจัยและพัฒนาขององค์กรขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ทว่าเพราะการตัดสินใจสุดบื้อของผู้บริหารที่ยอมให้บริษัทต่างชาติเข้ามาร่วมถือหุ้น หลังจากนั้นบริษัทแห่งนั้นก็ถูกต่างชาติสั่งแช่แข็งผลงาน ความเหนื่อยยากแรมปีของชายชราจึงมลายหายไปในพริบตา เขาถึงได้หมดอาลัยตายอยากและคิดจะมาดูความเจริญที่แนวหน้าของการปฏิรูปเปิดประเทศเพื่อใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายให้หมดไป

ทว่าตอนนี้เขากลับมีไฟลุกโชน ความมุ่งมั่นในวัยหนุ่มหวนคืนมาอีกครั้ง เจียงเนี่ยนจึงตัดใจทำลายความทุ่มเทของชายชราไม่ลงจริงๆ

แต่เรื่องขาดทุนก็ยังต้องขาดทุนอยู่ดี ไม่อย่างนั้นถ้าพ่อแม่ยังขยันหาเรื่องพิเรนทร์แบบนี้ต่อไป วันข้างหน้าคงอยู่ไม่เป็นสุขแน่ ไม่ช้าก็เร็วฉันคงได้กระอักเลือดตายเข้าสักวัน

เมื่อเห็นเจียงเนี่ยนมองเอกสารพลางนิ่งคิดไป หานเจียหนิงก็นึกว่าเธอกำลังใคร่ครวญถึงทิศทางการเติบโตของบริษัทในอนาคต จึงเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มหวาน

"ว่าไปแล้วอาจารย์จางท่านถ่อมตัวมากเลยนะคะ ท่านบอกว่าเรื่องนี้น่าจะเอามาส่งให้บอสเจียงคนเล็กด้วยตัวเอง แต่ก็บอกอีกว่าตัวท่านแต่ก่อนรู้เรื่องแค่สารประกอบ ไม่ประสีประสาเรื่องอื่นเลย กลัวว่าถ้ามาหาด้วยตัวเองแล้วจะกลายเป็นการสร้างแรงกดดันให้บอสเจียงคนเล็ก ก็เลยวานให้ฉันเอามาให้แทนค่ะ

อาจารย์จางมีความรับผิดชอบต่อบริษัทมากจริงๆ กลัวว่าแนวคิดของตัวเองจะไม่ถูกต้องจนสร้างความลำบากใจให้บอสเจียงคนเล็กเข้า"

พูดถึงตรงนี้ หานเจียหนิงก็ส่ายหน้าอย่างเขินๆ

"ฉันสิคะที่ไม่เอาไหนเลย รู้สึกว่าสิ่งที่เคยเรียนมาจากมหาวิทยาลัยมันไม่สอดคล้องกับโลกความเป็นจริงเลยสักนิด

ถ้าไม่ได้มาอยู่ที่นี่กับบอสเจียงคนเล็ก ฉันคงไม่ได้เรียนรู้อะไรสักอย่าง แถมยังคงหลงคิดไปเองว่าตัวเองมีความสามารถแต่ไม่มีใครเห็นคุณค่าซะอีก!"

เจียงเนี่ยน "…"

หานเจียหนิงปิดปากเงียบเรื่องภูมิหลังของตัวเอง เจียงเนี่ยนก็ขี้เกียจจะซักไซ้ให้มากความ

สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียวก็คือ หานเจียหนิงมาจากเซี่ยงไฮ้ ฐานะทางบ้านร่ำรวยมาก ถึงแม้จะมีเรื่องขัดแย้งกับครอบครัวอย่างรุนแรง แต่คนทางบ้านก็ยังส่งบอดี้การ์ดมาคอยคุ้มกันเป็นพรวน แถมยังมีพ่อครัวกับช่างตัดเย็บเสื้อกี่เพ้าประจำตัวตามมาด้วย

อยู่เซี่ยงไฮ้เป็นคุณหนูสุขสบายดีๆ ไม่ชอบ ทำไมต้องมาลำบาก…

หือ?!

แววตาของเจียงเนี่ยนพลันเปล่งประกายขึ้นมา จู่ๆ ก็นึกแผนการที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวออก

"พี่เจียหนิง พี่คุ้นเคยกับทางเซี่ยงไฮ้ดีใช่ไหม"

หานเจียหนิงพยักหน้ารับเบาๆ

"ก็พอสมควรค่ะ ยังไงก็โตมาที่นั่นตั้งแต่เด็ก

คนแถวนั้นก็ยังพอรู้จักอยู่บ้าง…บอสเจียงคนเล็กคะ หรือว่าคุณคิดจะไปเปิดสาขาที่เซี่ยงไฮ้เหรอคะ"

"ฉันขอคิดดูก่อน" เจียงเนี่ยนเอ่ยอย่างระมัดระวัง "พี่เจียหนิง แต่ก่อนพี่เรียนด้านการออกแบบมาใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ ด้านการออกแบบ

แต่ตอนนั้นที่เรียนจะเน้นไปทางงานออกแบบที่มีกลิ่นอายวัฒนธรรมโบราณของบ้านเรา เรื่องนี้เกี่ยวกับสไตล์ของครอบครัวฉันน่ะค่ะ

บรรพบุรุษบ้านฉันสร้างเนื้อสร้างตัวมาจากการทำผ้ามัดย้อม แต่พอถึงรุ่นคุณพ่อก็ทิ้งวิชานี้ไปแล้ว ตัวฉันเองสนใจวัฒนธรรมดั้งเดิมมาตั้งแต่เด็ก มักคิดฝันเสมอว่าอยากจะใช้การออกแบบของตัวเองทำอะไรสักอย่างขึ้นมา

แต่…เฮ้อ ตอนนี้รู้สึกว่าฉันห่างเหินจากสังคมจริงไปนานเกินไปแล้ว คงตามยุคตามสมัยไม่ทันจริงๆ นั่นแหละค่ะ"

"อ้าว?" เจียงเนี่ยนตกใจ "พี่เจียหนิง พี่มีฝีมือแบบนี้ด้วยเหรอ ทำไมไม่รีบบอกตั้งแต่แรกล่ะ!"

หานเจียหนิงทำหน้างงงวย เอ่ยอย่างลังเล

"บอสเจียงคนเล็กหมายความว่า…"

เจียงเนี่ยนดีใจจนเนื้อเต้น ตบโต๊ะดังเผียะแล้วเอ่ยด้วยความตื่นเต้น

"พี่น่าจะบอกตั้งนานแล้ว! ถ้ารู้แต่แรกฉันก็วางแผนถูกแล้ว!

ดูท่าที่ผ่านมาฉันคงยังดึงศักยภาพของพี่เจียหนิงออกมาใช้ได้ไม่เต็มที่ ให้พี่เจียหนิงมารับผิดชอบงานประชาสัมพันธ์เนี่ย ถือว่าใช้ความสามารถไม่คุ้มเลยจริงๆ!"

หานเจียหนิง "???"

"ฉันตัดสินใจแล้ว!" เจียงเนี่ยนฮึกเหิมขึ้นมาทันที "เตรียมตัวได้เลย เราจะไปตั้งบริษัทใหม่ที่เซี่ยงไฮ้!"

"คะ?" หานเจียหนิงชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะลองเลียบเคียงถาม "บอสเจียงคนเล็กแน่ใจนะคะว่าจะตั้งเป็นบริษัทใหม่ ไม่ใช่แค่…"

"ใช่แล้ว บริษัทที่เซี่ยงไฮ้จะวางตำแหน่งไว้ไม่เหมือนกับสาขาภาคเหนือ

สาขาภาคเหนือจะเน้นไปที่การผลิตวัตถุดิบกรดไฮยาลูรอนิกและการจัดจำหน่ายอื่นๆ แต่แนวทางของบริษัทใหม่จะไม่เหมือนกัน

เราจะสร้างแบรนด์ใหม่ขึ้นมา เดินในเส้นทางที่ต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง

ยิ่งไปกว่านั้น บริษัทใหม่นี้จะต้องทำครบวงจร ทั้งการผลิต การจัดซื้อ และการขาย ต้องบริหารจัดการเป็นเอกเทศ และต้องแสดงเอกลักษณ์ของสินค้าที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง!

พี่เจียหนิง บริษัทใหม่แห่งนี้ ฉันขอยกให้พี่ดูแลเลยนะ!"

หานเจียหนิงอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสับสน

"ขอถามหน่อยนะคะ แล้วฉันจะทำอะไรได้บ้างล่ะคะ"

หานเจียหนิงไม่ใช่คนหลงตัวเองอย่างไร้เหตุผล

ถ้าให้ไปเป็นผู้ดูแลจุดจำหน่ายสินค้า เธอยังมั่นใจว่าพอทำไหว

แต่ถ้าจะให้ไปคุมบริษัทย่อยขนาดใหญ่ ทำครบวงจรทั้งผลิต จัดซื้อ และจัดจำหน่าย เพื่อสร้างแบรนด์ใหม่ขึ้นมาเนี่ยนะ…

นี่มันเกินขอบเขตความสามารถในตอนนี้ของเธอไปไกลลิบเลย เธอทำไม่ได้จริงๆ

เจียงเนี่ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม

"แนวคิดการออกแบบผลิตภัณฑ์ตัวใหม่จะต้องกลมกลืนไปกับธรรมชาติและวัฒนธรรมดั้งเดิม นี่คือสิ่งที่ฉันอยากทำมาตลอด แต่ติดตรงที่ยังหาคนที่เหมาะสมไม่ได้

พี่เจียหนิงเป็นหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยสิ่งทอจงหยาง การบริหารงานประจำวันของบริษัทที่ผ่านมาก็พิสูจน์ความสามารถของพี่แล้ว แถมพี่ยังเข้าใจวัฒนธรรมและแนวคิดของบริษัทเราเป็นอย่างดี

มีพี่อยู่ บริษัทนี้จะต้องทำออกมาได้อย่างโดดเด่นและไม่เหมือนใครแน่นอน

ส่วนเรื่องชื่อบริษัทกับชื่อแบรนด์ พี่เจียหนิงสามารถออกแบบได้ตามใจชอบเลย ฉันเชื่อว่าจะต้องสร้างภาพลักษณ์แบรนด์ที่แตกต่างออกไปได้อย่างแน่นอน และมันจะกลายเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้บริษัทเปิดตลาดได้กว้างขึ้นในอนาคต!"

——

ฉากพิเศษท้ายตอน:

หานเจียหนิง: ฮือๆ ในที่สุดฉันก็จะรับผิดชอบงานได้ด้วยตัวเองแล้วเหรอ?