ตอนที่ 85 ดูสิ นี่แหละคนกันเอง

เกิดเรื่องใหญ่เข้าแล้ว

เมื่อเห็นบอสเจียงคนเล็กหน้าซีดเผือดเหมือนคนตาย ทุกคนก็พลอยมีสีหน้าคาดหวังขึ้นมาทันที

อย่างที่รู้กันดี ทุกครั้งที่บอสเจียงคนเล็กทำหน้าเหมือนคนตาย จะต้องมีเรื่องดีมากๆ เกิดขึ้นอย่างแน่นอน ครั้งนี้ก็คงเป็น…

เจี่ยซิงอิ่งเห็นเจียงเนี่ยนหายใจติดขัดแทบไม่ทัน จึงหยิบกระดาษแฟกซ์แผ่นนั้นขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น แล้วเอ่ยอย่างฮึกเหิม

"พวกเราทุกคน ฉันมีข่าวที่น่าตื่นเต้นสุดๆ จะประกาศให้ทราบค่ะ!

การทดลองหมักกรดไฮยาลูรอนิกด้วยเชื้อสเตรปโตค็อกคัสของสาขาภาคเหนือ ประสบความสำเร็จอย่างงดงามแล้วค่ะ!

หลังจากการวิจัยพัฒนาและสร้างโรงงานมาตลอดครึ่งปี ตอนนี้ต้นทุนการผลิตกรดไฮยาลูรอนิกของเราลดฮวบลงอย่างมาก กำลังการผลิตก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีก

คุณอู๋ไห่ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับเรามาก่อน ได้สั่งซื้อสินค้ามูลค่าสิบล้านหยวนในนามของเครือเชียร์นา แถมยังช่วยแนะนำลูกค้ารายใหญ่ให้เราอีกเพียบเลยค่ะ

จากการคำนวณเบื้องต้น กำไรสุทธิของเราในครั้งนี้เกินสิบล้านหยวนแน่นอน บอสจางแห่งสาขาภาคเหนือกำลังส่งข่าวดีมาบอกพวกเราค่ะ!"

อะไรนะ!

ทุกคนต่างตกตะลึงจนหน้าถอดสี มีเพียงจางเจวี๋ยหมินที่เคยพบกับจางจี๋ชิ่งตอนช่วงตรุษจีนเท่านั้นที่พอจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว เขาแอบกำหมัดแน่นด้วยความสะใจ!

"สาขาภาคเหนือวิจัยออกมาได้ยังไง พวกเขา…พวกเขาทำได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ" อู่เสวียจวินอ้าปากค้าง

หานเจียหนิงเองก็ไม่อยากจะเชื่อ

"อาจารย์จางช่วยชี้แนะเหรอคะ สาขาภาคเหนือ…ถึงกับมีความสามารถระดับนี้เลยเหรอ"

คนทั้งบริษัทหยางฟานต่างรู้ดีว่าเจียงเนี่ยนให้สาขาภาคเหนือเป็นฐานในการค้นคว้าวิจัยกรดไฮยาลูรอนิก แต่ทุกคนก็ไม่ได้มองในแง่ดีเท่าไรนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้กัวไห่ผิงมักจะแวะเวียนมาบ่อยๆ ทุกครั้งที่พูดถึงโรงงานเก่าของตัวเอง เขาก็จะถอนหายใจยาวพลางกัดฟันกรอด ตัดพ้อว่าพวกเขาทำงานด้วยความทุ่มเทเพื่อพัฒนาเทคโนโลยี แต่ผู้บริหารสุดห่วยพวกนั้นกลับไม่เป็นโล้เป็นพายอะไรสักอย่างนอกจากสั่งการมั่วซั่ว

ทุกครั้งที่เขาโกรธ จะต้องกินเป็ดแปดเซียนมื้อใหญ่สักมื้อถึงจะยอมกลับ ต่อมาเจี่ยซิงอิ่งคิดว่าเขาอาจจะแค่อยากมาเนียนกินเป็ดแปดเซียนฟรีก็เลยพูดกรอกหูทุกวัน จากนั้นก็คร้านจะไปสนใจเขา และประเมินว่าโรงงานซอมซ่อแห่งนั้นน่าจะมีความสามารถในการผลิตกรดไฮยาลูรอนิกอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร ออกจะเป็นเทคโนโลยีที่ค่อนข้างล้าหลังด้วยซ้ำ

คิดไม่ถึงเลยว่าภายในเวลาครึ่งปีนี้ สาขาภาคเหนือจะแอบติดตั้งเครื่องจักรและซุ่มวิจัยพัฒนาอย่างเงียบๆ จนกระทั่งตอนนี้มีความแข็งแกร่งอย่างมหาศาลขึ้นมาในพริบตา!

พระเจ้าช่วย ตอนนี้ราคากรดไฮยาลูรอนิกในตลาดยังคงสูงลิบลิ่ว ส่วนใหญ่เกือบแตะหลักหมื่นหยวนต่อกิโลกรัม

แต่พวกเรากลับมีความสามารถผลิตกรดไฮยาลูรอนิกด้วยต้นทุนหลักพันหยวนต่อกิโลกรัมได้แล้ว และจากรายงานผลการทดสอบก็พบว่ามีความบริสุทธิ์สูงมากทีเดียว!

แม้ว่ายังคงเป็นผลิตภัณฑ์แบบโมเลกุลใหญ่ แต่ก็เหนือกว่ามาตรฐานของสินค้าตัวอื่นๆ ในตลาดไปไกลลิบแล้ว!

ในประเทศเรามีศักยภาพการวิจัยพัฒนาถึงระดับนี้ด้วยเหรอ

แล้วศักยภาพการวิจัยระดับนี้ พวกเราซื้อมาด้วยเงินแค่สี่แสนห้าหมื่นหยวนเนี่ยนะ

ทั้งอู่เสวียจวินและหานเจียหนิงต่างรู้สึกเสียวสันหลังวาบ จู่ๆ ก็เข้าใจถึงหมากกลอันซับซ้อนแยบยลทั้งหมดของสาขาภาคเหนือขึ้นมาทันที

ที่แท้มันเป็นอย่างนี้นี่เอง!

ก่อนหน้านี้ที่บอสเจียงคนเล็กก่อตั้งสาขาภาคเหนือ ไม่ใช่เพียงแค่ต้องการสร้างช่องทางการจัดจำหน่ายธรรมดาๆ เลยสักนิด

ทุกคนต่างคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องนั้น แต่บอสเจียงคนเล็กกลับเล็งเห็นกิจการชั้นยอดในบ้านเกิดที่แม้จะไร้ชื่อเสียงทว่าเปี่ยมความสามารถไว้ตั้งนานแล้ว และอาศัยภูมิหลังขององค์กรที่ประสบความสำเร็จเข้าไปซื้อขาดสิทธิ์ในเทคโนโลยีพร้อมทั้งเข้าซื้อกิจการโดยใช้เงินเพียงหยิบมือเดียว

กระทั่งในช่วงเวลาครึ่งปีที่ผ่านมา บอสเจียงคนเล็กก็ยังคงนิ่งเงียบเพื่อมุ่งพัฒนาต่อไป จนกระทั่งปีกกล้าขาแข็งเต็มที่ถึงได้เปิดตัวออกมาอย่างโจ่งแจ้ง กลายเป็นเทคโนโลยีที่แข็งแกร่งระดับผู้ผูกขาดตลาดในชั่วพริบตา เพื่อซัดกระหน่ำใส่บริษัทอื่นดั่งเขาไท่ซานถล่มทับ!

มิน่าล่ะบอสเจียงคนเล็กถึงได้ใจร้อนขนาดนี้ ไม่สนใจเรื่องเงินทุนเลยสักนิดและดึงดันจะเดินสายระดับไฮเอนด์ให้ได้

พวกเราเหมือนจอมยุทธ์ผู้มีวรยุทธ์สะท้านภพ ที่กำลังจะได้เผชิญหน้ากับกลุ่มคนธรรมดาที่ยังฝึกวรยุทธ์ไม่ประสีประสาด้วยซ้ำ

การลงมือในจังหวะนี้ สินค้าของเราย่อมเป็นสินค้าระดับท็อปที่สุด สามารถบดขยี้ทุกคนให้พังพินาศย่อยยับได้อย่างสิ้นเชิง มิน่าล่ะบอสเจียงคนเล็กถึงได้มีความมุ่งมั่นถึงเพียงนี้!

หากแวดวงธุรกิจคือกระดานหมากรุกขนาดยักษ์ บอสเจียงคนเล็กก็คือปรมาจารย์หมากรุกระดับชาติอย่างไม่ต้องสงสัย

ปัญหาทุกอย่างถูกเธอคำนวณไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว ทุกการเดินหมากที่ดูไม่สมเหตุสมผล แม้กระทั่งความยากลำบากชั่วคราว ล้วนเป็นจังหวะที่เธอกำลังบ่มเพาะการโต้กลับอันน่าสะพรึงกลัวอยู่ทั้งสิ้น

บอสเจียงคนเล็กกับจางจี๋ชิ่งเก็บความลับกันเก่งขนาดนี้ ยังกับหนังสายลับไม่มีผิด

ถ้าเธอเป็นศัตรู พวกเราไม่ถูกเธอหลอกขายแล้วยังต้องมาช่วยเธอนั่งนับเงินหรอกเหรอ

แม้ว่าจางเจวี๋ยหมินจะรู้เรื่องการวิจัยพัฒนามาตั้งแต่ช่วงตรุษจีนแล้ว แต่เขาก็คิดไม่ถึงว่าบอสเจียงคนเล็กจะมองการณ์ไกลไปกว่านั้นอีกขั้น และหาลูกค้าได้รวดเร็วถึงขนาดนี้

แถมยังเป็นอู๋ไห่อีกด้วย…

อู๋ไห่ถึงกับมีอำนาจสั่งการในธุรกิจของเครือเชียร์นาได้เชียวหรือ นี่คือสิ่งที่จางเจวี๋ยหมินคาดไม่ถึงเลยจริงๆ

มิน่าเล่าก่อนหน้านี้บอสเจียงคนเล็กถึงสกัดขาเครือเชียร์นาได้อย่างแม่นยำ เจ้าอู๋ไห่คนนี้ได้ยินว่าเป็น "ท่านปรมาจารย์" ชื่อดังแห่งเมืองกว่างโจว แต่สุดท้ายก็ยังถูกบอสเจียงคนเล็กปั่นหัวเล่นอยู่บนฝ่ามืออยู่ดี!

กลยุทธ์การตลาดแบบนี้ไม่เคยได้ยินและไม่เคยเห็นมาก่อนเลยจริงๆ ตอนนี้บอสเจียงคนเล็กเตรียมพร้อมจะบุกเซี่ยงไฮ้เพื่อตีตลาดระดับไฮเอนด์ เธอต้องเตรียมการไว้อย่างรัดกุมเพียบพร้อมแล้วแน่นอน

พวกคนที่เคยรังแกตาแก่อย่างฉันในตอนนั้น คงยังไม่รู้ตัวเลยสินะว่าพวกเขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวขนาดไหน!

จางเจวี๋ยหมินกำหมัดแน่นจนเสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บ ดวงตาที่ฝ้าฟางเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาอีกครั้ง

ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ตอนที่บอสเจียงคนเล็กมาซื้อโรงงานเคมีภัณฑ์เสวียจวิน เธอเคยบอกไว้ว่าเป้าหมายของเธอคือการฮุบกิจการของลอรีอัลกับมาดามยา

ตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องตลก ไม่แน่ว่าบอสเจียงคนเล็กอาจจะตั้งใจทำเรื่องนี้จริงๆ ก็ได้!

* * *

เจียงเนี่ยนหน้าซีดเผือด เธอจุกอกจนพูดอะไรไม่ออกจริงๆ

ฟ้าจะถล่มฉันชัดๆ นี่ไม่ใช่เพราะฉันวางแผนพลาดเลยนะ!

คราวนี้เธอคำนวณมาจนถึงขีดสุดแล้วจริงๆ บริษัทย่อมเสี่ยงที่สายป่านทางการเงินจะขาดลงได้ทุกเมื่อ

แล้วทำไม จู่ๆ ถึงมีรายได้ก้อนโตขนาดนี้โผล่พรวดขึ้นมาได้อีกล่ะเนี่ย!

แม้เธอจะรู้ดีว่าการวิจัยพัฒนากรดไฮยาลูรอนิกช้าเร็วก็ต้องสำเร็จ แต่ต่อให้การวิจัยจะมีความก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด มันก็ควรจะต้องเป็นผลงานของทางสำนักงานใหญ่แดนใต้สิ

ก่อนหน้านี้เธอไม่วางใจ จึงเคยเอ่ยปากถามกัวไห่ผิงว่าโรงงานที่ถูกซื้อไปนั้นมีสภาพเป็นอย่างไร

กัวไห่ผิงเป็นคนบอกเธอเองว่า โรงงานเล็กๆ ที่จางจี๋ชิ่งไปซื้อมานั้นผลิตกรดไฮยาลูรอนิกได้ก็จริง แต่มีพื้นที่แค่ห้าร้อยตารางเมตร เครื่องไม้เครื่องมือก็ล้าหลังสุดกู่ ทุกคนมาทำงานกันด้วยสีหน้าหม่นหมองเหมือนไปงานศพ ไม่มีกระจิตกระใจจะสู้เลยสักนิด

นี่คือจุดร่วมของโรงงานเก่าแก่และรัฐวิสาหกิจที่มีการแปรรูปในภาคเหนือส่วนใหญ่ ต่อให้พวกเขาเคยมีเทคโนโลยีดีๆ ในอดีต ก็ยากที่จะนำมาทำให้งอกเงยขึ้นมาได้

กัวไห่ผิงไม่มีทางโกหกเธอเรื่องนี้อย่างแน่นอน เจียงเนี่ยนจึงวางใจ และถึงขั้นสนับสนุนให้จางจี๋ชิ่งทุ่มเงินลงไปในโรงงานซอมซ่อที่ดูยังไงก็ไม่มีอนาคตแห่งนั้น

แล้วทำไม ตอนนี้ถึงทำเงินได้ แถมยังทำเงินได้มหาศาลขนาดนี้อีกล่ะ

พอมีรายได้ก้อนเบ้อเริ่มนี้ไหลเข้ามา สายป่านทางการเงินของโรงงานพวกเขาก็ต้องเหนียวแน่นราวกับโซ่เหล็ก แล้วจู่ๆ มีเงินงอกขึ้นมาเยอะขนาดนี้ เธอจะเอาไปผลาญทิ้งยังไงไหวกันล่ะเนี่ย!

ที่ทำให้เจียงเนี่ยนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกยิ่งกว่านั้นก็คือ ทำไมต้องเป็นอู๋ไห่อีกแล้ว

หรือว่าหลังจากที่เธอย้อนเวลากลับมา เส้นเวลาของโลกใบนี้จะบิดเบี้ยวไปขนาดนั้น จนยอดนักต้มตุ๋นอย่างอู๋ไห่กลายเป็นไอ้ทึ่มสายเปย์ ที่วิ่งไล่ตามเอาเงินมาประเคนให้เธอไม่หยุดหย่อนแบบนี้ไปแล้วเหรอ

* * *

ที่มณฑลเจวี่ยน อู๋ไห่มองดูกล่องกรดไฮยาลูรอนิกที่ถูกลำเลียงขึ้นรถขนส่งไปทีละคันๆ ด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ในใจเล็กน้อย

ทำไมมันเยอะขนาดนี้

ตอนแรกเขาคิดว่าการทุ่มใบสั่งซื้อจำนวนมหาศาลขนาดนั้นลงไป แถมยังตอกตรึงราคาเดิมเอาไว้ ก็เพื่อที่จะล้มสาขาภาคเหนือของหยางฟานรื่อฮว่าให้พังพาบไปในคราวเดียว

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เขาจงใจระบุไว้ในสัญญาอย่างชัดเจนว่า เพื่อรับประกันคุณภาพ โรงงานแห่งนี้ห้ามจ้างวานผู้อื่นผลิตแทนโดยเด็ดขาด เขารอดูวันที่สาขาภาคเหนือต้องตกที่นั่งลำบากอย่างใจจดใจจ่อ

แต่ใครจะไปคาดคิด สาขาภาคเหนือกลับรับมือได้อย่างสบายๆ แถมยังส่งสินค้าให้พวกเขาเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

อู๋ไห่นึกว่าสาขาภาคเหนือมีสินค้าในคลังเก็บตุนไว้ เขาจึงถือสัญญาที่เต็มไปด้วยกับดักอันแยบยลแบบเดียวกันนี้ไปชักชวนพรรคพวกเพื่อนฝูงให้แห่กันไปกว้านซื้อกรดไฮยาลูรอนิกจากสาขาภาคเหนือ

ต้องรู้ก่อนว่า ขอบเขตการใช้งานของกรดไฮยาลูรอนิกนั้นกว้างขวางมาก ขอเพียงราคาเป็นธรรม มันก็สามารถสร้างประโยชน์ได้อย่างมหาศาลในวงการแพทย์หลายแขนง

ในช่วงหลายปีก่อนตอนที่อู๋ไห่ยังเป็น "ท่านปรมาจารย์" เขาเคยร่วมงานกับสถาบันการแพทย์หลายแห่ง และก่อนหน้านี้ตอนที่ร่วมมือกับเกาสิ่ง เขาก็ได้รู้จักกับองค์กรเภสัชกรรมที่ต้องการกรดไฮยาลูรอนิกความบริสุทธิ์สูงอีกเป็นจำนวนมาก

เมื่อทุกคนลงสนามพร้อมกัน ยอดสั่งซื้อกรดไฮยาลูรอนิกของสาขาภาคเหนือก็ระเบิดตูมตาม หากสามารถจัดหาสินค้าได้มากขนาดนี้ในเวลาอันสั้น สถาบันเหล่านี้ก็ไม่จำเป็นต้องลำบากบริจาคเงินไปให้สำนักงานใหญ่ของหยางฟานรื่อฮว่าเพื่อทำการวิจัยอีกต่อไป

คำสั่งซื้อก้อนโตถล่มทับมาราวกับภูเขา ขอเพียงมีสัญญาฉบับใดฉบับหนึ่งที่ไม่สามารถส่งมอบได้ตามกำหนด จางจี๋ชิ่งก็ต้องมาร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนขอชีวิตจากเขาแล้ว

ทว่าอู๋ไห่เฝ้ารอแล้วรอเล่า นอกจากจะไม่ได้เห็นจางจี๋ชิ่งมาร้องไห้ขอชีวิตแล้ว เขากลับได้เห็นจางจี๋ชิ่งหิ้วกระเช้าผลไม้มาเยี่ยมเขาถึงที่แทน

ไม้ตายนี้ของสาขาภาคเหนือที่งัดออกมา ทำให้ตลาดกรดไฮยาลูรอนิกทั้งวงการต้องสั่นสะเทือน

ใครที่สั่งจองได้ก่อนก็เท่ากับได้กุมทรัพยากรไว้ในมือ วงการแพทย์สามารถลดต้นทุนลงได้อย่างมหาศาล ส่วนวงการเครื่องสำอางก็สามารถถือโอกาสนี้เพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ได้อย่างเต็มที่

ราคาที่จางจี๋ชิ่งเสนอให้ลูกค้ารายอื่นย่อมต่ำกว่าราคาคงที่ที่เสนอให้อู๋ไห่อย่างแน่นอน เขารู้สึกอยู่เสมอว่า แม้อู๋ไห่จะสมรู้ร่วมคิดกับบอสเจียงคนเล็กเพื่อจงใจเล่นงานเครือเชียร์นา แต่อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็ช่วยแนะนำลูกค้ามาให้มากมายขนาดนี้ ย่อมต้องแสดงความขอบคุณออกมาบ้าง

แน่นอนว่า คนกันเองพูดเรื่องเงินมันก็ดูหยาบคายเกินไป

อีกฝ่ายเป็นถึงท่านปรมาจารย์ คงมองไม่เห็นค่าของกระจอกงอกง่อยพวกนี้หรอก

เขาปรึกษากับหยางชิ่นอยู่ทั้งคืน สุดท้ายก็จัดกระเช้าผลไม้มาหนึ่งกระเช้า พร้อมเหล้าเก่าพื้นเมืองอีกสองขวด พ่วงด้วยการแบกต้นหอมยักษ์ไม่กี่ต้นกับไส้กรอกดำมาด้วย แถมยังควักเงินจ้างคณะละครร้องบ้องจื่อ ตีกลองประโคมฆ้องเสียงดังสนั่นตลอดทางเพื่อมาหาอู๋ไห่

แกบ้าไปแล้วเหรอ

เมื่อเห็นคณะละครที่แต่งกายด้วยชุดหลากสีสันสดใส อู๋ไห่แทบจะสบถด่าออกมา ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพนับถือของจางจี๋ชิ่ง เขาก็จำต้องสะกดกลั้นอารมณ์บนใบหน้าเอาไว้ แล้วเอ่ยถามอย่างสุภาพ

"บอสจาง นี่มันเรื่องอะไรกัน…"

"โอ้ ต้องขอบคุณคุณอู๋ที่ช่วยอุดหนุนธุรกิจของพวกเราครับ ตอนนี้ยอดผลิตและยอดขายของเรากำลังรุ่งเรืองสุดๆ ผมรู้ดีว่าท่านปรมาจารย์คงไม่สนใจเงินทองของนอกกายพวกนี้ ก็เลยเอาของดีพื้นเมืองมาฝากแทนน่ะครับ"

อู๋ไห่มองดูต้นหอมสีเขียวขจีที่สูงท่วมหัวคน แล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างอดไม่ได้ เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย

"ยอด ผลิตของพวกเรา…"

"คุณวางใจได้เลยครับ!" จางจี๋ชิ่งยืดอกเชิดหน้าพลางเอ่ยอย่างจริงจัง "คุณอู๋สบายใจได้เลยครับ ตอนนี้กระบวนการผลิตของเราดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก แถมต้นทุนยังลดลงเรื่อยๆ อีกด้วย เฮ้อ คนกันเองแท้ๆ ปิดประตูคุยกันตรงๆ เลยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะมีสัญญาผูกมัดอยู่ ผมยังอยากจะลดราคาให้คุณอู๋ด้วยซ้ำครับ"

อู๋ไห่ "…"

หา

เขาเดินสายต้มตุ๋นมานานหลายปี ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย จู่ๆ เขาก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลังขึ้นมา

ครั้งนี้ ฉันเป็นฝ่ายตกหลุมพรางเองงั้นเหรอ

"อ๋อ พะ…พวกคุณ วิจัยได้ผลงาน ดี…ดีเยี่ยมจริงๆ เนี่ยนเนี่ยนเองก็…คงดีใจมากเหมือนกันสินะ" เขาเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเทา "แล้วราคาที่ให้คนอื่นนี่มัน…"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่เคยดูตัวของบอสเจียงคนเล็ก จางจี๋ชิ่งก็ไม่กล้าเสียมารยาท เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้หูของอู๋ไห่แล้วกระซิบเสียงเบา

"คุณอู๋วางใจเถอะครับ ผมรู้ว่าคุณไม่พอใจที่ก่อนหน้านี้เครือเชียร์นาตั้งตัวเป็นศัตรูกับบอสเจียงคนเล็ก คุณถึงได้จงใจซื้อในราคาที่สูงลิ่วขนาดนี้

สบายใจได้เลยครับ นอกจากราคาที่ขายให้บริษัทของคุณที่ตั้งไว้สูงแล้ว ราคาที่ให้บริษัทอื่นล้วนต่ำเตี้ยเรี่ยดินทั้งนั้น! รับรองว่าสามารถสั่งสอนบริษัทของคุณได้ แถมยังทำให้บริษัทอื่นซาบซึ้งในบุญคุณของคุณอู๋อีกด้วย!

ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุณอู๋ช่างเปี่ยมด้วยน้ำใจ ช่างเหมาะสมกับบอสเจียงคนเล็กราวกับกิ่งทองใบหยกไม่มีผิดเพี้ยน!

วันหน้าถ้ามีงานอะไรอีก ต้องช่วยดูแลน้องชายคนนี้ด้วยนะครับ!"

ลมหนาวต้นฤดูใบไม้ร่วงของแดนเหนือพัดผ่าน จนทำให้อู๋ไห่หนาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว

เมื่อมองดูใบหน้าที่ดูเฉลียวฉลาดแต่ไร้เล่ห์เหลี่ยมของจางจี๋ชิ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าของอู๋ไห่ก็ขมขื่นราวกับเพิ่งกลืนของโสโครกลงไปกองหนึ่ง

"บะ…บอสจาง เห็นผมเป็นคนกันเองจริงๆ นะครับ!"

"แน่นอนสิครับ!" จางจี๋ชิ่งยิ้มละไม "ผมตั้งตารอที่จะได้ไปดื่มเหล้ามงคลในงานแต่งของคุณกับบอสเจียงคนเล็กอยู่นะครับ!"

ภาพของหญิงสาวใบหน้ากลมมนที่ไม่เคยไว้หน้าเขาเลยแม้แต่น้อยผุดขึ้นมาในหัวของอู๋ไห่อีกครั้ง แม้ว่าเขาจะผ่านการสร้างคลื่นลมหลอกลวงผู้คนมาอย่างโชกโชน แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดศีรษะตุบๆ ขึ้นมาอย่างรุนแรง

ร้ายกาจนักนะเจียงเนี่ยน!

ร้ายกาจจริงๆ!

ที่แท้ฉันก็ตกหลุมพรางของเธอมาตั้งแต่แรกแล้วนี่เอง!

——

ฉากพิเศษท้ายตอน:

อู๋ไห่: คนหลอกลวง! เธอหลอกฉัน เธอหลอกฉัน!

เจียงเนี่ยน: …

อู๋ไห่: รีบยอมรับมาสิ! ยอมรับมา!