ตอนที่ 98 ทุนต่างชาติติดต่อฮุบกิจการ

วันขึ้นปีใหม่สากล หานเจียหนิง จางเจวี๋ยหมิน และจางจี๋ชิ่ง ต่างนั่งเครื่องบินกลับมายังเผิงเฉิง เพื่อเข้าร่วมการประชุมผู้บริหารระดับสูงที่เจียงเนี่ยนจัดขึ้นในวันนี้พร้อมกัน

หานเจียหนิงกับจางจี๋ชิ่งเคยพูดคุยติดต่อกันมาหลายครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ได้พบหน้ากัน

ทั้งสองจับมือกันอย่างกระตือรือร้นและทักทายด้วยความตื่นเต้น

"ยินดีที่ได้พบค่ะ บอสจางเด็ดขาดเฉียบแหลมสมคำร่ำลือจริงๆ"

"ชมเกินไปแล้วครับ บอสหานดูสง่างามเกินกว่าที่คิดไว้เสียอีก!"

จะว่าไปแล้ว จางจี๋ชิ่งยังไม่เคยย่างเท้าก้าวผ่านประตูบริษัทหยางฟานรื่อฮว่าเลยด้วยซ้ำ ครั้งนี้ได้กลับมาเผิงเฉิงในฐานะผู้บริหารระดับสูงของบริษัท จึงให้ความรู้สึกเหมือนคนที่ประสบความสำเร็จแล้วได้กลับมาเยือนบ้านเกิดจริงๆ

โดยเฉพาะตอนอยู่ที่สนามบิน มีนักธุรกิจร่วมเที่ยวบินหลายคนจำจางจี๋ชิ่งได้ พากันกรูเข้ามาขอยื่นนามบัตรและกล่าวคำยกย่องอย่างนอบน้อม หวังว่าจะได้มีโอกาสร่วมงานกับจางจี๋ชิ่งในอนาคต

ก็แหม ตอนนี้ธุรกิจของจางจี๋ชิ่งไปได้สวยจนฉุดไม่อยู่ สายการผลิตกรดไฮยาลูรอนิกของเขาพอเดินเครื่องก็ไม่ต่างอะไรกับแท่นพิมพ์เงิน กำไรมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสายชวนให้คนดีใจจนแทบบ้า

เมื่อปีก่อนฉันยังเป็นแค่พ่อค้าธรรมดาคนหนึ่งที่มาหางานทำในเผิงเฉิง มองไม่เห็นอนาคตเลยสักนิด มาตอนนี้กลับได้นั่งเคียงบ่าเคียงไหล่กับบุคคลระดับบอสหานและอาจารย์จางแล้ว

ทั้งหมดเป็นเพราะความปรีชาชาญฉลาดล้ำของบอสเจียงคนเล็กที่ทำให้ฉันมีวันนี้ได้ โชคดีจริงๆ ที่ผลงานของฉันคงไม่ทำให้เธอผิดหวัง

เมื่อเห็นประกายน้ำตาจางๆ ในดวงตาของจางจี๋ชิ่ง หานเจียหนิงกับจางเจวี๋ยหมินก็สบตากันแล้วยิ้มบางๆ พลางรู้สึกว่าช่วงเวลาหนึ่งปีเศษที่ผ่านมานี้ช่างน่าเหลือเชื่ออยู่บ้าง

หากนับตั้งแต่ตอนที่บอสเจียงคนเล็กเปิดตัวเซรั่มตัวแรก เวลาก็เพิ่งผ่านไปแค่หนึ่งปีกับอีกห้าเดือนเท่านั้น

ในหนึ่งปีห้าเดือนนี้ ภายใต้การนำของบอสเจียงคนเล็ก หยางฟานรื่อฮว่าไร้พ่ายในทุกสมรภูมิ เซรั่มของพวกเขาได้รับคำชมอย่างล้นหลาม แผ่นมาสก์หน้าที่ชิงเปิดตัวในประเทศเป็นเจ้าแรกก็สร้างกระแสตื่นตัวอย่างบ้าคลั่ง โลชั่นก็สกัดกั้นเครือเชียร์นาได้สำเร็จ

ยิ่งไปกว่านั้น การตัดสินใจระดับอัจฉริยะของบอสเจียงคนเล็กที่เข้าซื้อบริษัทโนเนมแห่งหนึ่ง ยังเป็นการเปิดประตูสู่ขุมทรัพย์กรดไฮยาลูรอนิกโดยตรง

ตอนนี้กรดไฮยาลูรอนิกของพวกเขาวิจัยทางใต้และผลิตทางเหนือได้สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ ด้วยแรงขับเคลื่อนนี้ ยอดขายตลอดทั้งปีของทั้งบริษัทจึงทะลุหนึ่งพันล้านหยวน กำไรสุทธิส่วนที่เป็นของบริษัทแม่ภายใต้สารพัดแผนการทุ่มเงินสุดเหวี่ยงของบอสเจียงคนเล็กก็ยังเกินหนึ่งร้อยล้านหยวน กลายเป็นเบอร์หนึ่งของวงการสินค้าเคมีภัณฑ์ในชีวิตประจำวันของประเทศอย่างเต็มภาคภูมิ

นี่ขนาดยังเป็นสถานการณ์ที่กรดไฮยาลูรอนิกเพิ่งเริ่มลงสู่ตลาดในไตรมาสสุดท้ายเท่านั้น

นึกภาพออกเลยว่า ในปีใหม่นี้พวกเขาจะต้องเผชิญกับคลื่นลมแห่งโอกาสทางธุรกิจระลอกใหญ่ คงไม่มีใครสามารถหยุดยั้งก้าวเดินของพวกเขาได้อีกแล้ว!

หานเจียหนิงก็สัมผัสได้ถึงอนาคตอันสดใสของบริษัท เธอแย้มยิ้มพลางกล่าว

"ในปีใหม่นี้บอสเจียงคนเล็กตั้งความหวังกับสาขาภาคเหนือไว้สูงมาก สั่งให้บอสจางทุ่มงบโฆษณาเต็มที่ นี่เป็นการปฏิบัติที่ไม่มีบริษัทไหนได้รับเลยนะคะ ต่อไปดีพบลูคอสเมติกส์ของเราคงต้องรบกวนบอสจางช่วยดูแลมากๆ แล้วล่ะค่ะ"

จางจี๋ชิ่งเกาหัวอย่างเขินอาย

"คุณ… คุณอย่าล้อผมเล่นเลยครับ! ที่ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะบอสเจียงคนเล็กกับพวกคุณทุกคนคอยชี้แนะ ถ้าพูดถึงเรื่องการตีความเจตนารมณ์ของบอสเจียงคนเล็ก ผมยังห่างชั้นจากพวกคุณอีกเยอะเลย ก่อนหน้านี้ผมได้รับแจ้งว่าจะให้เข้าซื้ออีกบริษัทหนึ่ง… เฮ้อ ผมนี่ปวดหัวตึ้บเลย ทำไมบอสเจียงคนเล็กไม่บอกเป้าหมายมาตรงๆ นะ น่าปวดหัวชะมัด"

หานเจียหนิงยิ้มบางๆ

"ก็เป็นแบบนี้กันทุกคนแหละค่ะ ชินไปเอง บอสเจียงคนเล็กกำลังฝึกฝนความสามารถในการคุมงานด้วยตัวเองให้พวกเราอยู่ หลังจากนี้แต่ละพื้นที่ต้องเผชิญกับความท้าทายมากกว่านี้แน่นอน นี่เป็นโอกาสดีในการฝึกฝนพวกเรานะคะ"

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ชายชราคนหนึ่งที่รูปร่างไม่สูงนักในมือถือแผนที่ก็ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ เขาค้อมตัวลงเล็กน้อยอย่างนอบน้อม จากนั้นจึงเอ่ยทักด้วยภาษาจีนที่สำเนียงแปร่งอย่างเห็นได้ชัด

"ขอโทษนะครับ ขอเรียนถามหน่อยว่าทั้งสองท่านเป็นไคฉะอินของหยางฟานรื่อฮว่าใช่ไหมครับ"

ไคฉะอินเหรอ

คำเรียกเฉพาะตัวนี้ทำให้หานเจียหนิงรู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้าน่าจะเป็นคนญี่ปุ่น

เธอแย้มยิ้มอย่างสงบนิ่ง

"ใช่ค่ะ ฉันหานเจียหนิง ผู้รับผิดชอบดีพบลูคอสเมติกส์ในเครือหยางฟานรื่อฮว่า ไม่ทราบว่าคุณคือ?"

"อ้อ สวัสดีครับ ผมเป็นประธานของบริษัทคาเซ็น จำกัด สาขาเซี่ยงไฮ้ ผมชื่อนากาโอะ ฮิเดกิ เป็นเกียรติที่ได้พบทุกท่านครับ"

บริษัทคาเซ็น!

คนของหยางฟานรื่อฮว่าทั้งสามคนสบตากันด้วยความประหลาดใจ หานเจียหนิงไม่กล้าเสียมารยาท รีบพยักหน้ารับทันที "ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ"

บริษัทคาเซ็นมีประวัติศาสตร์ยาวนานนับร้อยปี เริ่มต้นจากร้านขายของชำเล็กๆ จนค่อยๆ เติบโตกลายเป็นยักษ์ใหญ่ด้านสินค้าเคมีภัณฑ์ในชีวิตประจำวันที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น

พวกเขาไม่เพียงมีผลิตภัณฑ์เคมีภัณฑ์หลากหลาย แต่ยังมีฐานการผลิตวัตถุดิบต่างๆ อีกมากมาย หานเจียหนิงจำได้ว่าสมัยวัยรุ่นตอนไปเที่ยวญี่ปุ่น ขนมขบเคี้ยวหลายอย่างที่เธอชอบกินเป็นพิเศษก็ผลิตโดยบริษัทนี้เช่นกัน

แม้ผลงานที่หยางฟานรื่อฮว่าทำได้จะยอดเยี่ยมมาก แต่เมื่อเทียบกับยักษ์ใหญ่ตนนี้แล้ว กลับดูเล็กกระจ้อยร่อยจนเทียบไม่ติด

นากาโอะ ฮิเดกิเห็นว่าทุกคนรู้จักบริษัทของตน ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มอย่างสุขุม

"ทางบริษัทเราได้ตั้งบริษัทประจำประเทศจีนขึ้นที่เซี่ยงไฮ้แล้ว ตัวผมเองได้รับหน้าที่เป็นประธาน จึงรู้สึกว่ามีภาระรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ ก่อนหน้านี้ก็อยากทำความรู้จักกับบอสหานมาตลอดแต่ยังไม่มีโอกาส ครั้งนี้มาสำรวจตลาดที่เผิงเฉิง การได้พบกันที่สนามบินช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่ฟ้าลิขิตจริงๆ พอดีตอนอยู่บนเครื่องบิน ผมได้ยินเรื่องหนึ่งที่เป็นผลเสียต่อบริษัทของพวกคุณ จึงอยากเตือนให้บริษัทของคุณระวังตัวไว้หน่อยครับ"

หานเจียหนิงแปลกใจ

"ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องอะไรเหรอคะ รบกวนช่วยชี้แนะด้วยค่ะ!"

ในดวงตาของนากาโอะ ฮิเดกิแฝงแววเย็นชาลึกล้ำ เขายกนิ้วชี้ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

ไม่ไกลกันนัก ชายหญิงสิบกว่าคนกำลังเดินพูดคุยหัวเราะร่าออกจากอาคารผู้โดยสาร

หานเจียหนิงไม่เห็นความผิดปกติอะไร ส่วนจางจี๋ชิ่งยิ่งรู้สึกว่าตาเฒ่าคนนี้กำลังทำเป็นลึกลับ จึงอดส่งเสียงหัวเราะเยาะในลำคอไม่ได้

"อาจารย์จาง ตาแก่นี่เล่นตลกอะไรอยู่เนี่ย อาจารย์จาง…"

จางเจวี๋ยหมินมองกลุ่มคนที่ค่อยๆ ลับสายตาไป เปลวไฟแห่งความโกรธแค้นแผดเผาดวงตาที่ขุ่นมัวมาครึ่งชีวิตของเขา บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย กล้ามเนื้อกระตุกสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่ ทว่ากำปั้นทั้งสองกลับค่อยๆ กำแน่นสุดแรง เสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บชวนให้ผู้คนรู้สึกหวาดหวั่นอย่างประหลาด

นักคิดค้นสูตรรุ่นลายครามคนนี้บางครั้งอาจมีอารมณ์ฉุนเฉียวจนเต้นผางบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะอ่อนโยนสุภาพ หานเจียหนิงเพิ่งเคยเห็นเขาโกรธจัดถึงขั้นอยากจะฉีกเนื้ออีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ ขนาดนี้เป็นครั้งแรก

"ท่านรู้จักคนผู้นั้นหรือครับ" นากาโอะ ฮิเดกิเอ่ยถาม

ฟันของจางเจวี๋ยหมินกระทบกันดังกรอด เขากล่าวด้วยความแค้นฝังลึก

"ลวี่เชาหราน ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่านฉันก็จำมันได้!"

หานเจียหนิงเข้าใจสถานการณ์ทันที สีหน้าพลันเคร่งขรึม

"บริษัทไวท์สตาร์เหรอคะ"

บริษัทไวท์สตาร์เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านสินค้าเคมีภัณฑ์ที่มีขนาดและอิทธิพลยิ่งใหญ่กว่าบริษัทคาเซ็นเสียอีก

ในอดีต พวกเขาเข้ามาซื้อหุ้นโรงงานเก่าที่จางเจวี๋ยหมินทุ่มเทแรงกายแรงใจมาครึ่งชีวิตด้วยท่าทีเป็นมิตร ในตอนนั้นทุกคนต่างคิดว่าพวกเขาเข้ามาเพื่อช่วยเหลือด้านเทคโนโลยี และโรงงานเก่าจะต้องก้าวสู่ความรุ่งโรจน์ได้อย่างแน่นอน

คิดไม่ถึงว่าหลังจากเข้าซื้อกิจการสำเร็จ พวกเขากลับหักหลังด้วยการดองแบรนด์ที่โรงงานเก่าฟูมฟักมาอย่างยากลำบากทิ้งทั้งหมด เพื่อเปิดทางให้สินค้าชนิดอื่นในเครือของตัวเอง

และศัตรูตัวการใหญ่ที่เป็นผู้นำการเข้าซื้อกิจการในครั้งนั้น ก็ยืนอยู่ตรงหน้านี้เอง อยู่ไม่ไกลออกไปเลย!

นากาโอะ ฮิเดกิกล่าวอย่างเนิบช้า

"ในเมื่อท่านรู้จัก เรื่องก็คุยง่ายขึ้น ชายคนนี้ชื่อลวี่เชาหราน บรรพบุรุษเคยไปเป็นแรงงานที่อเมริกา ตอนนี้เขาดำรงตำแหน่งประธานประจำภูมิภาคจีนของบริษัทไวท์สตาร์ เท่าที่ผมทราบมา เขาได้ยื่นข้อเสนอต่อสำนักงานใหญ่เพื่อขอเข้าซื้อกิจการบริษัทของพวกคุณ แถมราคาที่เสนอไปยังสูงมากทีเดียว"

"พูดไปมากกว่านี้คงไม่เหมาะ ยังไงก็อยากให้บริษัทของพวกคุณลองพิจารณาดูให้รอบคอบนะครับ"

นากาโอะ ฮิเดกิพูดพลางหยิบนามบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าถือข้างกาย วางกระเป๋าลงบนพื้น แล้วใช้สองมือประคองนามบัตรยื่นให้หานเจียหนิง

"หากบริษัทของพวกคุณต้องการเติบโต ต้องการก้าวสู่ระดับสากล สู้ลองพิจารณาเครือคาเซ็นของเราดูไม่ดีกว่าหรือ เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว พวกเราถือเป็นมิตรที่ดีกว่ามาก แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ต้องรีบร้อน ผมเชื่อว่าในอนาคตพวกเรายังมีโอกาสได้ร่วมงานกันครับ"

——

ฉากพิเศษท้ายตอน:

หานเจียหนิง: แย่แล้วๆ แบรนด์ระดับโลกจะมาซื้อกิจการเราแล้ว!