ตอนที่ 68 การตอกย้ำอันโหดร้ายจากเหมยถิง

เหมยถิงไม่ได้สนใจว่าอารมณ์ของเขาจะเป็นอย่างไร พูดแนะนำต่อว่า "การแข่งขันรอบลีกจะคัดเลือกโควตาทีมตัวแทนมณฑลทั้งหมดแปดคน ถ้าเธอสามารถคว้าเหรียญทองและติดอันดับท็อปห้าสิบในการแข่งขันระดับประเทศช่วงกลางเดือนสิงหาคมได้ละก็ ยินดีด้วย เธอจะได้รับสิทธิ์โควตาเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเยียนจิงและมหาวิทยาลัยสุ่ยหมู่"

"สุดท้ายก็จะได้เข้าค่ายเก็บตัวฝึกซ้อมฤดูหนาว ถ้าเธอทำผลงานติดท็อปสี่ในค่ายเก็บตัวได้ ก็จะได้เป็นตัวแทนประเทศไปแข่ง IBO การแข่งขันชีววิทยาโอลิมปิกระหว่างประเทศ"

"ถ้าเป้าหมายของเธอแค่ต้องการเข้ามหาวิทยาลัยเยียนจิงกับมหาวิทยาลัยสุ่ยหมู่ เรื่องนี้ก็ไม่ได้สำคัญอะไร สิ่งแรกที่เป็นเป้าหมายของเธอคือเหรียญทองท็อปห้าสิบ ถ้าทำไม่ได้ ความพยายามทั้งหมดของเธอก็จะสูญเปล่า"

ลู่สือเซี่ยนพยักหน้า บ่งบอกว่าเข้าใจแล้ว ก่อนจะถามเสียงเบา "ถ้าผมเข้าร่วมการสอบเกาเข่าปีหน้าล่ะครับ"

เหมยถิงเองก็เคยได้ยินเรื่องของเขามาบ้าง จึงพูดอย่างระอาใจอยู่บ้างว่า "เธอโลภมากไปหน่อยแล้ว เพิ่งจะอยู่ ม.4 ก็คิดจะเดินหน้าสองทางพร้อมกัน ถ้าคะแนนสอบเกาเข่าของเธอสอบติดได้ตรงๆ ก็ถือเสียว่าวันนี้ครูไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน"

ลู่สือเซี่ยนหัวเราะแห้งๆ ถอนหายใจยาวในใจ

ถ้ายังมีเวลาอีกสองสามปี ด้วยพื้นฐานของเขาในตอนนี้ จะสอบติดด้วยความสามารถตัวเองมันยากนักหรือไง

ประเด็นสำคัญคือตอนนี้เขามีทางลัดที่เดินล่วงหน้าได้ แล้วทำไมต้องเสี่ยงไปสอบเกาเข่าในอีกสามปีข้างหน้าด้วยล่ะ

ต่อให้คิดในกรณีเลวร้ายที่สุด หากสุดท้ายยังต้องไปร่วมศึกตัดสินในอีกสามปีข้างหน้า การซื้อประกันเพิ่มไว้อีกสักสองสามฉบับก็ยอดเยี่ยมมากไม่ใช่หรือ

"เอาล่ะ วันนี้เริ่มการฝึกซ้อมวันแรกอย่างเป็นทางการ" เหมยถิงทำงานเด็ดขาดว่องไว เข้าเรื่องทันที

ลู่สือเซี่ยนฮึกเหิมเตรียมพร้อม แสดงออกว่าตนเตรียมตัวมาดีแล้ว

"จากผลงานของเธอเมื่อวาน ตอนนี้เธอศึกษาด้วยตัวเองไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว"

ดูท่าคงจะหยั่งเชิงเช็กพื้นฐานแล้ว ลู่สือเซี่ยนประมวลเนื้อหาที่ตนเองเชี่ยวชาญจากชาติก่อน บวกกับผลลัพธ์จากการทุ่มเทอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำตลอดหลายเดือนนี้

คิดอยู่ไม่กี่วินาทีแล้วเอ่ยว่า "ด้านจุลภาค อ่าน 'หลักชีวเคมี' 'ชีววิทยาของเซลล์' 'หลักชีววิทยาระดับโมเลกุล' 'บทเรียนจุลชีววิทยา' 'ชีวสารสนเทศศาสตร์ขั้นพื้นฐาน' และ 'ชีวสถิติขั้นพื้นฐาน' ไปแล้วครับ"

"ด้านมหภาค มี 'พฤกษศาสตร์' 'สรีรวิทยาของพืช' และ 'สัตววิทยาทั่วไป' แล้วก็มี 'สัตววิทยาของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง' ที่กำลังอ่านอยู่ช่วงนี้ครับ ที่เหลือก็ไม่มีแล้ว ยังไม่มีเวลาอ่านเลยครับ"

ลู่สือเซี่ยนเพิ่งพูดจบ ก็เห็นสีหน้าไม่อยากจะเชื่อและเคลือบแคลงสงสัยของเหมยถิง

"นี่เพิ่งเปิดเทอมมาได้เท่าไรกัน เธออ่านหนังสือได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ"

ลู่สือเซี่ยนเห็นในที่สุดเธอก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป จึงยิ้มตอบ "ผมเริ่มอ่านหนังสือพวกนี้ตั้งแต่ตอน ม.3 แล้วครับ"

ทว่าในเวลานี้ ความประหลาดใจบนใบหน้าของเหมยถิงเลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความสงสัยแคลงใจ

"งั้นก็ได้ ในเมื่อเธอบอกว่าอ่านชีววิทยาของเซลล์จบแล้ว ถ้างั้นครูขอถามเธอ ผลหลักของวิถีส่งสัญญาณ cAMP คืออะไร"

ลู่สือเซี่ยนอึ้งไป ยิ้มไม่ออกขึ้นมาทันที เพราะเขาพบด้วยความประหลาดใจว่าในหัวของตนกลับไม่มีองค์ความรู้สะสมในเรื่องนี้เลย

เป็นไปได้อย่างไรกัน เขาเงยหน้ามองเหมยถิง แต่กลับเห็นเพียงใบหน้าที่กลับมาเย็นชาไร้อารมณ์ของเธออีกครั้ง

"ไม่ต้องมองครูหรอก นี่เป็นจุดความรู้พื้นฐานของชีววิทยาของเซลล์จริงๆ ไม่ใช่ว่าครูเอาของหลักสูตรปริญญาโทมาหลอกเธอ"

คราวนี้ลู่สือเซี่ยนจนปัญญาจริงๆ จึงถามอย่างสงสัยอยู่บ้าง "ถ้าอาจารย์ถามผมว่าวิถีส่งสัญญาณ cAMP คืออะไรผมยังพอรู้ครับ มันคือวิถีส่งสัญญาณที่สัญญาณภายนอกเซลล์จับกับตัวรับที่สอดคล้องกัน แล้วกระตุ้นให้เกิดการตอบสนองโดยการควบคุมระดับของ cAMP ซึ่งเป็นสารส่งสัญญาณตัวที่สองภายในเซลล์"

"แต่ไอ้ผลหลักอะไรนี่ผมไม่เคยได้ยินจริงๆ ครับ"

เหมยถิงกลับเข้าใจความจริงแล้ว จึงมอบข้อเท็จจริงอันโหดร้ายให้แก่เขา

"ดูท่าหนังสือที่เธออ่านคงเป็นระดับเริ่มต้นทั้งหมด ตามระดับความรู้ที่เธอมีในตอนนี้ อย่างมากก็คงแค่ระดับเพิ่งเข้าทีมตัวแทนมณฑลได้เท่านั้น ยังห่างไกลจากการเข้าไปแข่งระดับประเทศอีกยาวไกลนัก"

ลู่สือเซี่ยนสับสนงุนงงจนหัวหมุนไปหมด สรุปแล้วนี่ตนเองกำลังมโนหลงระเริงไปเองฝ่ายเดียวล้วนๆ เลยนี่หว่า

ทว่าเขาก็เข้าใจถึงสาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ ข้อมูลทั้งหมดที่เขาได้รับก่อนหน้านี้ล้วนมาจากหอสมุดเมืองจินหลิง

หนังสือที่เอามาวางไว้ที่นั่นได้ย่อมเน้นแนวความรู้ทั่วไปในระดับเริ่มต้นเป็นหลัก หากมีเนื้อหาที่ลึกซึ้งกว่านี้สิถึงจะแปลก

ดังนั้น ถ้าเขาไม่ได้มาที่จินหลิง ภายใต้สภาพการณ์ในปี 2007 ที่ข้อมูลบนโลกอินเทอร์เน็ตยังไม่ได้พัฒนาถึงขั้นนั้น เขาอาจจะไม่มีทางได้สัมผัสกับตำราข้อมูลระดับสูงสำหรับการแข่งขันเลยตลอดกาล

บางครั้งมันก็ยากจะทะลวงผ่านกฎที่ว่า "ลูกคนจนยากจะก้าวหน้า" จริงๆ และมักเป็นเพราะทรัพยากรทางการศึกษาและข้อมูลระดับสูงเหล่านี้ถูกผูกขาดไว้แทบทั้งสิ้น

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรีบส่งสายตาน่าสงสารเพื่อขอความช่วยเหลือไปยังครูเหมยผู้แสนจะน่ารัก สวย และใจดีในทันที

เมื่อเหมยถิงเห็นว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว ก็ไม่คิดจะบั่นทอนกำลังใจเขาต่ออีก

เธอเดินไปที่กระดานดำ หยิบชอล์กขึ้นมาเขียนพลางอธิบายให้เขาฟังไปด้วย

"ชีวเคมีถือเป็นพื้นฐาน เล่มที่เธอดูอยู่นั้นน่าจะพอใช้ได้แล้ว"

"What's your standard of English?" เหมยถิงพูดๆ อยู่ก็เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษกะทันหัน

เมื่อได้ยินสำเนียงอันแสนเป๊ะนี้ ลู่สือเซี่ยนก็คล้ายจะเดาเจตนาของเธอออก จึงตอบกลับไปด้วยภาษาอังกฤษเช่นกัน

"I think it's OK, but my oral English sucks."

เหมยถิงพยักหน้าพลางพูดว่า "ในเมื่อภาษาอังกฤษของเธอดูเข้าท่า งั้นครูแนะนำให้เธออ่านตำรามาตรฐานระดับสากลให้มากๆ เพื่อเปิดโลกทัศน์ สำหรับชีววิทยาทั่วไป สามารถอ่าน Campbell Biology กับ Raven and Johnson's Biology ได้"

"ถ้าจะเรียนพฤกษศาสตร์ ครูแนะนำให้อ่าน Raven Biology of Plants กับ Stern's Introductory Plant Biology"

"ส่วนการจะเข้าใจสรีรวิทยาของพืชอย่างลึกซึ้งต้องอ่าน Plant Physiology and Development และถ้าจะเรียนสัตววิทยา แค่อ่าน Integrated Principles of Zoology ก็เพียงพอแล้ว"

......

กว่าที่เหมยถิงจะพูดจบ ทั้งกระดานดำก็ถูกเขียนจนแน่นเอี้ยดไปหมดแล้ว

ลู่สือเซี่ยนอึ้งกิมกี่ไปทั้งตัว ใครจะไปรับมือไหววะเนี่ย

"เหตุผลครูขี้เกียจอธิบายให้เธอฟังแล้วนะ แนะนำให้แล้ว จะอ่านหรือไม่อ่านก็เป็นเรื่องของเธอ"

"จากข่าววงในของเพื่อนสนิทครู ตอนที่พวกเธอสอบเมื่อปีก่อนๆ มีอยู่สี่หมวดใหญ่ สัดส่วนคะแนนของสี่หมวดนี้อาจจะคลาดเคลื่อนจากปัจจุบันไปบ้าง แม้หลักสูตรของปีหน้าจะยังไม่ออกมา แต่ก็พอให้เธอใช้เป็นแนวทางอ้างอิงได้"

"หมวดที่หนึ่ง: หลักชีวเคมี + จุลชีววิทยา + ชีวสารสนเทศศาสตร์ + ชีววิทยาของเซลล์ คิดเป็นประมาณ 25%"

"หมวดที่สอง: สัตววิทยา + พฤกษศาสตร์ + สรีรวิทยาของพืช + สรีรวิทยาของสัตว์ คิดเป็นประมาณ 30%"

"หมวดที่สาม: นิเวศวิทยา + พฤติกรรมวิทยา คิดเป็นประมาณ 15%"

"หมวดที่สี่: พันธุศาสตร์ + ชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการ + อนุกรมวิธาน คิดเป็นประมาณ 30%"

ลู่สือเซี่ยนรีบหยิบสมุดจดขึ้นมาจดบันทึกทันที แม้ผู้หญิงคนนี้นิสัยจะไม่ค่อยน่าคบเท่าไหร่ แต่สิ่งที่พูดออกมาล้วนเป็นเนื้อหาเน้นๆ ไม่มีน้ำเลยจริงๆ

หลังจากจดเสร็จ เขาก็นึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมาได้ "ครูเหมยครับ คำแนะนำของครูผมเห็นด้วยทุกอย่างเลย แต่ปัญหาก็คือ ผมจะไปหาหนังสือพวกนี้มาจากไหนล่ะครับ"