ตอนที่ 72 กัดฟัน อดทน และยืนหยัด

1. ข้อใดอธิบายเกี่ยวกับออร์แกเนลล์ของเซลล์พืชที่ไม่มีเยื่อหุ้ม มีเยื่อหุ้มชั้นเดียว และมีเยื่อหุ้มสองชั้นได้ถูกต้อง ()

A. เส้นใยสปินเดิล, แวคิวโอลและกอลจิบอดี, คลอโรพลาสต์

B. ไรโบโซม, คลอโรพลาสต์, ไมโทคอนเดรีย

C. ไรโบโซม, เอนโดพลาสมิกเรติคูลัมและกอลจิบอดี, คลอโรพลาสต์

D. เส้นใยสปินเดิล, เอนโดพลาสมิกเรติคูลัมและแวคิวโอล, ไมโทคอนเดรีย

นี่มันชีววิทยามัธยมปลายชัด ๆ ไม่ใช่หรือ ขอแค่แม่นยำในเนื้อหาพอ

เขากล้าพนันเลยว่าต่อให้เป็นนักเรียน ม.4 มาทำข้อนี้ ก็ตอบถูกกันเกือบหมด

จุดความรู้นี้ผุดขึ้นมาในหัวของลู่สือเซี่ยนอย่างรวดเร็ว

เยื่อหุ้มชั้นเดียว: แวคิวโอล ไลโซโซม เอนโดพลาสมิกเรติคูลัม กอลจิบอดี

เยื่อหุ้มสองชั้น: คลอโรพลาสต์และไมโทคอนเดรีย

ไม่มีเยื่อหุ้ม: เซนโทรโซมและไรโบโซม

ลู่สือเซี่ยนแทบไม่ต้องคิด เขารีบเขียนตัว C พิมพ์ใหญ่ลงบนกระดาษข้อสอบทันที

ขั้นตอนทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสองวินาที

ด้วยความเร็วระดับนี้ ไม่นานลู่สือเซี่ยนก็มาถึงส่วนที่สอง: สัตววิทยา พฤกษศาสตร์ สรีรวิทยาของพืช และสรีรวิทยาของสัตว์

ทั้งหมด 35 ข้อ รวม 45 คะแนน

31. มัดท่อลำเลียงปฐมภูมิในลำต้นของพืชดอกมีต้นกำเนิดมาจาก ()

A. วาสคิวลาร์แคมเบียม B. คอร์กแคมเบียม C. โพรแคมเบียม D. แคมเบียมตติยภูมิ

ตอนนี้เองที่ข้อดีของการจำเนื้อหาได้อย่างแม่นยำและสร้างเป็นโครงข่ายความรู้เชื่อมโยงกันเริ่มแสดงผล มันเทียบเท่ากับการค้นหาคำตอบในคลังสมองโดยตรง

จากพฤกษศาสตร์ ไปสู่พืชมีท่อลำเลียง สู่พืชดอก แล้วลงลึกไปถึงเนื้อเยื่อเจริญปฐมภูมิ

เพราะโพรแคมเบียมจัดเป็นเนื้อเยื่อเจริญปฐมภูมิ ซึ่งจะเจริญไปเป็นมัดท่อลำเลียงปฐมภูมิ

ลู่สือเซี่ยนตวัดมือ กาตัว C ลงไปอีกครั้ง

ส่วนนี้เป็นจุดแข็งของเขา ความเร็วในการทำจึงยิ่งไวกว่าส่วนแรกเสียอีก

ถัดมาคือส่วนที่สาม นิเวศวิทยาและพฤติกรรมสัตว์ 22 ข้อ รวม 29 คะแนน

ท้ายที่สุดคือส่วนที่สี่ พันธุศาสตร์ ชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการ และอนุกรมวิธาน 33 ข้อ รวมทั้งสิ้น 41 คะแนน

สำหรับข้อที่ไม่คุ้นเคย ข้อใดที่ต้องใช้เวลาคิดเกินหนึ่งนาที เขาก็จะข้ามไปทันที

กระบวนการทำข้อสอบทั้งหมดของเขาจึงดำเนินไปอย่างราบรื่นไม่มีสะดุด

เมื่อทำข้อสุดท้ายเสร็จแล้วพลิกกลับมาตรวจดู ตอนนี้มีเพียง 8 ข้อเท่านั้นที่ยังไม่ได้ตอบ

ล้วนเป็นข้อสอบในส่วนที่สามและส่วนที่สี่ ถ้าไม่ต้องการการคำนวณระดับหนึ่งถึงจะได้คำตอบ

ก็เป็นสิ่งที่เขาเคยอ่านเจอในหนังสือเล่มไหนสักเล่ม ทว่าสมองกลับเหมือนสัญญาณขาดหาย นึกไม่ออกขึ้นมาดื้อ ๆ

สุดท้าย ลู่สือเซี่ยนเลือกที่จะทำโจทย์คำนวณให้เสร็จ แล้วจึงยุติการสอบ

ส่วนสี่ข้อที่เหลือที่นึกไม่ออกจริง ๆ นั้น เขาไม่ได้เดาสุ่มคำตอบ ปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้น กะว่าจะไปทบทวนเสริมความรู้จุดนี้ในภายหลัง

อย่างไรเสียก็ไม่ใช่การสอบจริง ไม่มีเหตุผลให้ต้องเดาสักนิด

พอยกหัวขึ้นมองนาฬิกาในห้องฝึกซ้อม เวลาก็เพิ่งผ่านสองทุ่มไปไม่นาน

ลู่สือเซี่ยนบิดขี้เกียจ ยืนขึ้นขยับแข้งขยับขาเล็กน้อย

เมื่อนึกย้อนถึงกระบวนการตอบข้อสอบเมื่อครู่ เขากลับรู้สึกสะใจไม่น้อย

ความรู้สึกที่ข้อมูลไหลเข้าแล้วถูกนำออกมาใช้ได้อย่างลื่นไหลไร้สะดุดแบบนี้ มันช่างชวนให้หลงใหลจริง ๆ

คำกล่าวที่ว่า สั่งสมมาเนิ่นนานเพื่อระเบิดพลังในพริบตา ช่างเหมาะเจาะกับการบรรยายสภาพของเขาในยามนี้ที่สุด

พอถึงสองทุ่มครึ่ง เหมยถิงก็ปรากฏตัวตรงหน้าลู่สือเซี่ยนตรงเวลา พร้อมยื่นกระดาษเอสี่ที่พิมพ์เฉลยเต็มแผ่นให้เขา

ลู่สือเซี่ยนรับมาแล้วรีบตรวจคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

"CBCDB, ACBDC..."

"เอ๊ะ ข้อนี้ทำไมเราผิดได้ล่ะ ไม่น่าใช่สิ"

ลู่สือเซี่ยนตรวจไปพลางพึมพำกับตัวเองไปพลาง

เมื่อตรวจเสร็จ เหมยถิงไม่ได้ถามว่าผิดตรงไหน แต่ถามตรงประเด็นทันที "ได้คะแนนเท่าไร"

"น่าจะได้ 121 คะแนนครับ จุดที่เสียคะแนนคือมี 6 ข้อที่จำเนื้อหาได้ไม่แม่น หายไป 15 คะแนน แล้วก็มีชอยส์กำกวม 5 ข้อที่พาผมหลงทาง สุดท้ายคือโจทย์คำนวณ 2 ข้อที่ไม่รู้ว่าคิดเลขพลาดตรงไหน รวมตัดไป 16 คะแนนครับ"

เหมยถิงพยักหน้าพลางกล่าว "ถ้าเป็นคะแนนพาร์ททฤษฎีเท่านี้ หลังจากคำนวณค่า T แล้วก็น่าจะพอผ่านเข้าไปแข่งรอบปฏิบัติการได้"

"แต่คะแนนระดับนี้ถ้าจะติดทีมตัวแทนมณฑลยังถือว่าไม่แน่นอนเท่าไร ทว่ายังเหลือเวลาอีกตั้งสองเดือนกว่าจะถึงการแข่งขันรอบลีก เธอยังมีโอกาสพัฒนาขึ้นได้อีก"

"หลังจากนี้เธอต้องทบทวนจุดความรู้ด้วยตัวเองแล้วล่ะ ต่อไปฉันจะพูดถึงส่วนของการทดลองเป็นหลัก"

พอได้ยินคำพูดของเธอ ลู่สือเซี่ยนก็อดค่อนขอดในใจไม่ได้ จุดความรู้ตรงไหนบ้างล่ะที่เขาไม่ได้อ่านเอง หน้าที่ผู้จัดการลอยตัวแบบนี้เธอก็ยังทำได้ดีไม่มีตกหล่นเลยจริง ๆ

แอบบ่นเสร็จ ลู่สือเซี่ยนก็รีบตั้งใจฟังสิ่งที่เธอกำลังจะพูดต่อ

"เนื้อหาการทดลองแบ่งออกเป็นระดับมหภาคกับระดับจุลภาค การทดลองระดับมหภาคมีทั้งเรื่องสัตว์ นิเวศวิทยา พืช และสรีรวิทยาของพืช สรีรวิทยาของพืชมักไม่ค่อยออกข้อสอบปฏิบัติการเท่าไร แต่มีอยู่ในกรอบเนื้อหาแทบทุกปี ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยจึงต้องเรียนไว้ด้วย ส่วนเนื้อหาหลักของการทดลองระดับจุลภาคคือชีวเคมี ชีววิทยาของเซลล์ระดับโมเลกุล และพันธุศาสตร์"

"การทดลองชีวเคมีมักจะสอบการวัดแอคติวิตีของเอนไซม์ (enzyme activity assay) การหาค่าคงที่ไมเคิลลิส-เมนเทน (Michaelis constant) และการหาปริมาณสาร นี่เป็นข้อสอบแจกคะแนน เธอแค่ทำตามขั้นตอนคำอธิบายการทดลองไปเรื่อย ๆ ก็พอ แต่เครื่องมือที่เกี่ยวข้องบางชิ้นต้องคุ้นเคยให้ดี อย่างเช่น สเปกโตรโฟโตมิเตอร์ (spectrophotometer) เครื่องปั่นเหวี่ยง (centrifuge) โกร่งบดยา และอื่น ๆ"

"การทดลองชีววิทยาโมเลกุลมักจะทดสอบการสกัดดีเอ็นเอและการทดลองชุดที่เกี่ยวข้องกับดีเอ็นเอ เช่น ปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (polymerase chain reaction - PCR) การแยกดีเอ็นเอด้วยกระแสไฟฟ้า (DNA gel electrophoresis)"

"การทดลองพันธุศาสตร์ระดับเซลล์..."

"การทดลองชำแหละสัตว์..."

"การทดลองนิเวศวิทยา..."

"การทดลองเกี่ยวกับพืช..."

"การทดลองสรีรวิทยาของพืช..."

ลู่สือเซี่ยน: (╯°□°)╯︵ ┻━┻

ตอนนี้เขาแทบอยากจะล้มโต๊ะทิ้ง เหมยถิงกำลังขุนเขาเหมือนขุนหมูชัด ๆ ไม่สนใจเลยสักนิดว่าเขาจะย่อยทันหรือไม่

แถมเธอยังพูดเร็วเกินไป มือของลู่สือเซี่ยนจดตามแทบไม่ทัน

ตอนนี้ลู่สือเซี่ยนเองก็ไม่รู้แล้วว่า การได้อาจารย์ที่ปรึกษาแบบนี้มาคือโชคดีหรือฝันร้ายกันแน่

ยังดีที่การทดลองบางอย่างในนั้นเขาเคยได้ยินมาบ้าง หรือกระทั่งคุ้นเคยเป็นอย่างดี เนื้อหาการทดลองส่วนนี้จึงมองข้ามไปก่อนได้ แล้วค่อยไปจดเรื่องอื่นแทน

"พรุ่งนี้ช่วงเช้าเธอว่างใช่ไหม" พอพูดเนื้อหาการทดลองจบ เหมยถิงก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที

ลู่สือเซี่ยนรีบพยักหน้ารับ บอกว่าตัวเองไม่มีปัญหา

ทำไงได้ เวลาของเหมยถิงมีค่ายิ่งกว่าเขาตั้งเยอะ แถมยังเป็นประเภทที่แทบหาตัวไม่เจอ มีโอกาสแล้วก็ต้องรีบคว้าไว้ให้มั่น

เมื่อได้ยินคำตอบรับ เหมยถิงจึงบอกกำหนดการของวันพรุ่งนี้

"พรุ่งนี้เราจะไปที่อาคารปฏิบัติการเพื่อทบทวนสิ่งที่เพิ่งพูดไปทั้งหมด เธอคอยดูฉันทำก่อนรอบหนึ่ง แล้วค่อยไปฝึกเอง ฉันจะสาธิตให้ดูแค่รอบเดียว ถ้าหลังจากนั้นยังมีปัญหาอะไร เธอก็ไปถามอาจารย์ประจำอาคารปฏิบัติการเอาเองแล้วกัน"

"เข้าใจหรือยัง เข้าใจแล้วฉันจะได้ไปก่อน"

ลู่สือเซี่ยนยิ้มเจื่อน ใครจะกล้าบอกว่าไม่เข้าใจ ได้แต่มองดูเธอเก็บของเลิกงานไปคนเดียว

ขณะที่ตัวเขาเองยังต้องนั่งจัดระเบียบข้อสอบที่ทำผิดอยู่ตรงนี้

ปากก็ก่นด่ายัยตัวร้ายอยู่ในใจ แต่มือของลู่สือเซี่ยนก็ยังเปิดหาเนื้อหาของข้อที่ผิดในหนังสือ เพื่อทบทวนและตอกย้ำความจำใหม่อีกรอบ

แม้ว่าลู่สือเซี่ยนจะค่อนข้างสนใจในวิชาชีววิทยาอยู่บ้าง ทว่ากระบวนการนี้มันช่างน่าเบื่อหน่ายจริง ๆ

ทั้งวันมีแต่วนเวียนอยู่กับความจำ ท่องจำ ท่องจำ แล้วก็จำ

ไม่เหมือนวิชาอย่างคณิตศาสตร์หรือฟิสิกส์ ที่พอแก้โจทย์ยาก ๆ ได้แล้วจะมีความรู้สึกภาคภูมิใจตอบกลับมาอย่างเห็นได้ชัด

แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่มีทางให้ถอยกลับอีกต่อไป ทางเดียวที่มีคือต้องอดทน อดทน และอดทนต่อไปเท่านั้น