ตอนที่ 91 ผมยอมรับว่าผมหวั่นไหวเข้าแล้ว

มิน่าล่ะตอนที่เขาอ่านถึงได้รู้สึกว่ามันเข้าใจยากเหลือเกิน ก้มหน้าก้มตาเคี่ยวกรำอยู่สามวันติดก็แทบไม่คืบหน้าไปไหนเลย

ต่อมาเขาเริ่มฉลาดขึ้น จึงเลือกอ่านเน้นเฉพาะเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับชีววิทยาทั่วไปเท่านั้น

ตอนนั้นเขายังนึกสงสัยอยู่เลยว่า หนังสือเล่มหนาขนาดนี้มีเนื้อหาที่แตะเรื่องชีววิทยาทั่วไปไม่ถึงหนึ่งในหกเสียด้วยซ้ำ

และยังแอบคิดด้วยว่าเหมยถิงแนะนำเล่มนี้ให้เขาทำไมกันแน่?

เอาละ ตอนนี้ลู่สือเซี่ยนเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว

พอมองย้อนกลับไป ความฉลาดแกมโกงในตอนนั้นกลับกลายเป็นเรื่องน่าขันเหมือนตัวตลกไปเสียได้

ถึงตอนนี้ลู่สือเซี่ยนได้เข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งอย่างแท้จริง

คำพูดของผู้อาวุโสหรือครูบาอาจารย์ที่เดินนำหน้าไปก่อน ล้วนเป็นบทเรียนที่กลั่นกรองมาจากประสบการณ์ตรงของพวกเขาทั้งสิ้น

เกือบทั้งหมดล้วนมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อตัวเรา เพียงแต่มุมมองของเราในตอนนี้อาจยังมองไม่เห็นถึงจุดนั้น หรือกระทั่งอาจรู้สึกต่อต้านขึ้นมาด้วยซ้ำ

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ประสบการณ์ชีวิตเพิ่มพูนขึ้น เราถึงจะตระหนักได้ว่าคำชี้แนะของพวกเขาในวันวานมีค่ายิ่งเพียงใด

เวลานี้ หลังจากแนะนำหนังสือนอกเวลาเสร็จแล้ว หลิวเซี่ยนหัวก็เริ่มเข้าสู่หัวข้อหลักของวันนี้

"ถ้าใครสนใจ ค่อยไปหาอ่านกันทีหลังนะ ส่วนเนื้อหาในวันนี้หลักๆ จะเป็นการสรุปภาพรวมในส่วนของภาคทฤษฎี"

"ข้อสอบทฤษฎีในการแข่งขันระดับประเทศ อันที่จริงไม่ได้แตกต่างจากการแข่งขันรอบลีกมากนัก เพียงแต่จำนวนข้อจะเยอะกว่า สัดส่วนของข้อสอบยากจะเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันเนื้อหาส่วนจุลภาคจะเพิ่มขึ้น ส่วนมหภาคจะลดลง"

"ดังนั้นพวกเราจะเริ่มจากส่วนแรกกันก่อน นั่นคือชีววิทยาของเซลล์ จุลชีววิทยา และวิศวกรรมชีวภาพ..."

"ชีววิทยาของเซลล์อย่ามองแค่ว่าเป็นการศึกษาระดับเซลล์เท่านั้น เนื้อหาของมันแทบจะซับซ้อนที่สุดในบรรดาแขนงย่อยเลย เพราะเป็นส่วนจุลภาคทั้งหมด จึงค่อนข้างเข้าใจยาก และมีความยากในการเรียนรู้สูงมาก"

"ครูเชื่อว่าทุกคนคงเคยศึกษาด้วยตัวเองกันมาบ้างแล้ว ซึ่งหลักๆ จะศึกษาเกี่ยวกับโครงสร้างและหน้าที่ของเซลล์ กิจกรรมสำคัญในการดำรงชีวิตของเซลล์... การแปรสภาพและการควบคุมของเซลล์ ความชราและการตายของเซลล์ กำเนิดและวิวัฒนาการของเซลล์ รวมถึงวิศวกรรมเซลล์"

พูดจบ สายตาของหลิวเซี่ยนหัวก็เริ่มกวาดมองไปรอบห้องเรียน

"เอาละ ครูจะตั้งคำถามสักหนึ่งข้อ เพื่อดูว่าพวกเราเข้าใจชีววิทยาของเซลล์กันดีแค่ไหน"

การที่ครูตั้งคำถามย่อมเป็นชะตากรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในห้องเรียนจริงๆ

บ่อยครั้งที่การสังเกตสีหน้าและท่าทางของนักเรียนก่อนถามคำถาม จะบ่งบอกได้เลยว่านักเรียนคนนั้นแม่นยำในจุดความรู้ที่เกี่ยวข้องมากน้อยเพียงใด

และในห้องเรียนแห่งนี้ นอกจากลู่สือเซี่ยนกับเหอจิ้งชิวที่เงียบขรึมแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็ดูกระตือรือร้น เห็นได้ชัดว่ามีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เมื่อเห็นนักเรียนตื่นตัวกันขนาดนี้ หลิวเซี่ยนหัวก็เอ่ยถามด้วยความพอใจ "ถามว่าในเซลล์นั้น E1, E2 และ E3 มีกลไกการทำงานร่วมกันอย่างไร"

ทันทีที่คำถามนี้ถูกเอ่ยขึ้นมา ไม่กี่คนที่ตอนแรกยังฮึกเหิมอยากตอบพลันชะงักค้างไปในพริบตา

ฉันเป็นใคร?

ฉันอยู่ที่ไหน?

ฉันกำลังทำอะไรอยู่?

"ทำไมแม้แต่คำถามคืออะไรฉันยังฟังไม่เข้าใจเลยล่ะ"

หลิวเซี่ยนหัวกวาดสายตามองไปรอบๆ มีเพียงแววตาของลู่สือเซี่ยนเท่านั้นที่ยังคงนิ่งสงบไม่เปลี่ยน เขาจึงเริ่มเข้าใจสถานการณ์ในใจ

"ถ้าคำถามนี้ไม่มีใครตอบได้ งั้นตอบแบบง่ายๆ ก็ได้ว่า E1, E2 และ E3 แต่ละตัวคืออะไร"

สิ้นคำพูดนี้ ห้องเรียนก็ยังคงเงียบกริบเหมือนเดิม

หลิวเซี่ยนหัวจนปัญญา ได้แต่ถามย้ำอีกครั้ง "มีนักเรียนคนไหนรู้คำตอบของข้อนี้บ้างไหมครับ"

ทว่าเบื้องล่างก็ยังไร้เสียงตอบรับเช่นเคย

หลิวเซี่ยนหัวเบนสายตาไปทางลู่สือเซี่ยน แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายยังคงนิ่งเฉยไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

'เจ้าเด็กคนนี้ ไม่เห็นกระต่ายก็ไม่ยอมปล่อยเหยี่ยวจริงๆ สินะ!' หลิวเซี่ยนหัวแอบบ่นในใจ จากนั้นจึงพูดขึ้นอีกว่า "นักเรียนที่ตอบคำถามข้อนี้ได้ พรุ่งนี้จะได้สิทธิ์ทำการทดลองเพิ่มอีกหนึ่งครั้ง"

สิ้นเสียงนี้ ลู่สือเซี่ยนที่เมื่อครู่ยังดูเหมือนวิญญาณล่องลอยพลันตาเป็นประกาย เขายกมือขึ้นทันที

หลิวเซี่ยนหัวทั้งขำทั้งเอือมระอา ได้แต่เรียกเขาขึ้นมาตอบหน้าชั้นเรียน

ลู่สือเซี่ยนเดินขึ้นไป หยิบชอล์กขึ้นมาเขียนอธิบาย E1, E2 และ E3 บนกระดานดำตามลำดับ

E1: เอนไซม์กระตุ้นยูบิควิทิน (Ubiquitin-activating enzyme); E2: เอนไซม์เชื่อมยูบิควิทิน (Ubiquitin-conjugating enzyme); E3: เอนไซม์ไลเกสยูบิควิทิน (Ubiquitin ligase)

"กลไกการออกฤทธิ์ของพวกมันก็คือกระบวนการยูบิควิทิเนชัน (Ubiquitination) ซึ่งหมายถึงกระบวนการที่ยูบิควิทินจับกับโปรตีนเป้าหมายด้วยพันธะโควาเลนต์ภายใต้การเร่งปฏิกิริยาของเอนไซม์ชุดหนึ่ง โดยกระบวนการยูบิควิทิเนชันมักต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของเอนไซม์ทั้งสามชนิดนี้ครับ"

"กระบวนการค่อนข้างซับซ้อน ผมขอสรุปสั้นๆ ละกันครับ"

"ขั้นแรก ภายใต้การให้พลังงานจาก ATP เอนไซม์กระตุ้นยูบิควิทิน E1 จะกระตุ้นโมเลกุลยูบิควิทินให้ทำงาน"

"จากนั้น เอนไซม์กระตุ้นยูบิควิทิน E1 จะส่งต่อโมเลกุลยูบิควิทินที่ถูกกระตุ้นแล้วให้กับเอนไซม์เชื่อมยูบิควิทิน E2"

"สุดท้าย เอนไซม์ไลเกสยูบิควิทิน E3 จะเชื่อมยูบิควิทินที่จับอยู่กับ E2 เข้ากับโปรตีนเป้าหมายครับ"

พอลู่สือเซี่ยนพูดจบ หลิวเซี่ยนหัวก็เริ่มปรบมือให้เขา สมาชิกคนอื่นๆ รอบข้างต่างก็มองมาที่เขาด้วยสายตาเลื่อมใส

พวกเขาอยู่ ม.5 กันแล้วยังไม่มีเบาะแสกับคำถามเมื่อครู่นี้เลย แต่ลู่สือเซี่ยนเพิ่งจะอยู่ ม.4 แท้ๆ กลับแม่นยำในจุดความรู้นี้ถึงเพียงนี้ แถมตอนอธิบายยังไหลลื่นไม่มีสะดุดแม้แต่น้อย

มิน่าล่ะคนอื่นถึงเรียกเขาว่าเทพลู่ นี่สินะคือความแตกต่าง!

"นักเรียนลู่สือเซี่ยนตอบได้ดีมากครับ! แม้เขาจะอธิบายอย่างกระชับ แต่เนื้อหาหลักๆ ก็เป็นไปตามที่เขาพูด ไม่ได้คลาดเคลื่อนเลย"

หลิวเซี่ยนหัวเอ่ยชมลู่สือเซี่ยนก่อน จากนั้นก็ยกเขาเป็นเด็กดีเด่นประจำห้อง แล้วเริ่มสั่งสอนคนอื่นๆ ต่อทันที

"ทุกคนต้องเอาอย่างนักเรียนลู่สือเซี่ยนนะ การแข่งขันชีววิทยาโอลิมปิกต่างจากวิชาอื่นมาก แต่ก็มีจุดร่วมกันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือการสั่งสมความรู้ให้พร้อมก่อนจะระเบิดศักยภาพออกมา"

"ม้ามืดอะไรกัน? ดาวรุ่งพุ่งแรงอะไรกัน? จริงๆ แล้วล้วนเป็นผลลัพธ์มาจากการสั่งสมความรู้อย่างลึกซึ้งทั้งนั้น"

......

พอถึงช่วงค่ำ แทบทุกคนต่างก็กดขมับที่เริ่มบวมเป่งของตัวเองพลางรีบเดินกลับหอพัก

"ให้ตายสิ ไม่ใช่ว่าบอกจะสอนแค่บทสรุปภาพรวมหรอกเหรอ ทำไมถึงลงลึกไปหมดทุกเรื่องเลยล่ะ บางอย่างที่อาจารย์หลิวสอนฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยด้วยซ้ำ" หลี่เหมิงเหมิงสาวน้อยน่ารักกะพริบตาโตปริบๆ มองลู่สือเซี่ยนด้วยความเลื่อมใสอยู่บ้าง

"ลู่สือเซี่ยน ความรู้ต่อยอดที่อาจารย์หลิวบอกพวกเรา ทำไมนายถึงรู้เกือบหมดเลยล่ะ นายไปเรียนเรื่องพวกนี้มาจากไหนเหรอ"

ลู่สือเซี่ยนยังไม่ทันได้เอ่ยปาก วังตงเสียงเด็กน้อย ม.4 ข้างๆ ที่กลายเป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งของเขาไปแล้วก็รีบตอบขึ้นมาทันที

"ตอนนี้ต้องเรียกเทพลู่ถึงจะถูก ฉันยอมใจเลยจริงๆ พวกเธอดูสีหน้าตกตะลึงของอาจารย์หลิววันนี้สิ ขำจะตายอยู่แล้ว!"

ทว่าเฉินควงเซิ่งที่อยู่ข้างๆ ดูจะไม่ค่อยยอมรับนัก เขากลับเบือนหน้าหนีแล้วพูดว่า "วันนี้นายได้หน้าไปคนเดียวน่ะสิ พวกเราซวยกันหมด ลู่สือเซี่ยนนายใจร้ายเกินไปแล้ว นายทนเห็นพวกเราที่เหลือโดนเทศน์ตลอดทั้งคาบได้ลงคอเหรอ"

ลู่สือเซี่ยนแอบหัวเราะในใจ ก่อนจะแกล้งทำหน้าตาจนใจออกมา

"ผมก็ไม่ได้อยากทำหรอก แต่เหล่าหลิวบอกว่าถ้าตอบได้ พรุ่งนี้จะได้โอกาสทำการทดลองเพิ่มอีกรอบนี่นา ผมยอมรับเลยว่าผมใจสั่น"

พอได้ยินเรื่องการทดลอง เฉินควงเซิ่งก็กลับมากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาใหม่ทันที

"นายคอยดูเถอะ พรุ่งนี้คาบการทดลองฉันจะแผลงฤทธิ์ให้ดู ก่อนหน้านี้ฉันไปฝึกซ้อมกับพ่อที่สถาบันวิจัยทุกวันเลยนะจะบอกให้"

ลู่สือเซี่ยนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เอาเถอะ! มิน่าล่ะก่อนหน้านี้หมอนี่ถึงได้หยิ่งนักหยิ่งหนา ที่แท้ก็เป็นลูกหลานตระกูลนักวิชาการนี่เอง

เสียสละตาต่ำไปจริงๆ ขออภัยด้วย!

......

ทว่าพอถึงคาบเรียนการทดลองในวันที่สอง ห้องเรียนของทุกคนก็เปลี่ยนเป็นห้องปฏิบัติการแห่งหนึ่งของคณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพ

แต่การแสดงฝีมือของลู่สือเซี่ยนก็ทำให้พวกเขาต้องอ้าปากค้างอีกครั้งหนึ่ง