ตอนที่ 58 เอาคนนี้นี่แหละ!

หลังจากกวาดสายตามองเอกสารทั้งหมดรอบหนึ่งแล้ว หยางรั่วเฉียนก็แอบชมฉางจื่อฉิงอยู่ในใจ สตรีมเมอร์พวกนี้แต่ละคนดูไม่เอาไหนสุดๆ มีแววว่าจะดับสนิทกันทุกคน ด้วยความที่มีโควตารับสมัครแค่ตำแหน่งเดียว หยางรั่วเฉียนจึงไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรไปชั่วขณะ!

ในฐานะเจ้านายผู้มีคุณสมบัติเพียบพร้อม หยางรั่วเฉียนจึงงัดทักษะที่ตนถนัดที่สุดออกมา นั่นคือการโยนปัญหากลับไปให้ลูกน้อง

"ตัวเลือกพวกนี้เข้าท่าไม่เลวเลย เธอคิดว่าคนไหนดีกว่า... แย่กว่า... เหมาะกับความต้องการของเรามากกว่ากันล่ะ"

ฉางจื่อฉิงเดินอ้อมไปด้านหลังโต๊ะทำงาน นั่งลงข้างหยางรั่วเฉียน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงก้ำกึ่ง "บอสคะ ถ้าฉันรู้ว่าต้องเลือกใคร จะมาหาคุณทำไมกันล่ะคะ"

"ไม่เป็นไร เลือกเลย" หยางรั่วเฉียนยัดเอกสารใส่อ้อมแขนของฉางจื่อฉิงอย่างใจกว้าง "ผมเชื่อในสายตาของคุณ!"

ด้วยสายตาของมือสมัครเล่นแท้ๆ แบบฉางจื่อฉิง ไม่แน่อาจจะมอบความประหลาดใจให้หยางรั่วเฉียนได้บ้างก็ได้

ฉางจื่อฉิงกอดเอกสารไว้ พลางเอ่ยอย่างไม่ค่อยมั่นใจ "ฉันว่านะ สตรีมเมอร์ที่จะไม่ดัง แค่ 'ห่วย' อย่างเดียวไม่พอหรอกค่ะ สิ่งที่สำคัญที่สุดยังต้องเป็นความธรรมดาไร้จุดเด่น"

ธรรมดาไร้จุดเด่น...

หยางรั่วเฉียนครุ่นคิด "มีเหตุผล พูดต่อสิ"

"ถ้าเกิด 'ห่วย' เกินเบอร์ไปจริงๆ จนห่วยเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นมา มันก็อยู่ไม่ไกลจากการดังเปรี้ยงปร้างแล้วค่ะ เพราะงั้นตัวเลือกที่ฉันหามาเลยธรรมดามากๆ ธรรมดากลืนไปกับมวลชนในทุกๆ ด้านเลยค่ะ" ฉางจื่อฉิงพยักหน้าพลางอธิบาย

ยัยคนนี้ มีพัฒนาการแฮะ!

ผ่านไปแค่สองเดือน ถึงกับพูดทฤษฎีออกมาเป็นฉากๆ ได้แล้ว

จริงแท้แน่นอน หลังจากล้มเหลวมาสามครั้ง หยางรั่วเฉียนก็ตระหนักได้ว่า ต่อให้ปล่อยเกียร์ว่าง ขอเพียงปล่อยให้ถึงขีดสุดยอด ก็ยังเปิดฟ้าเบิกทางขึ้นมาได้อยู่ดี

หากอยากจมหายไร้ตัวตน ความธรรมดาไร้จุดเด่นนี่แหละคือตัวเลือกที่ดีที่สุด

"แล้วเธอใช้เกณฑ์อะไรตัดสินว่าสตรีมเมอร์คนไหน 'ธรรมดาไร้จุดเด่น' ล่ะ" หยางรั่วเฉียนเงยหน้ามองฉางจื่อฉิง

"ทุกมิติค่ะ" ฉางจื่อฉิงไม่หลบสายตาหยางรั่วเฉียน "ตั้งแต่หน้าตา เนื้อหาการไลฟ์ ไปจนถึงนิสัย... สรุปคือทุกด้านล้วนเป็นประเภทที่เดินตามท้องถนนแล้วเจอดาษดื่นถมเถไปค่ะ"

หยางรั่วเฉียนพยักหน้า ยอมรับการตัดสินนี้ "แนะนำตัวเลือกพวกนี้มาทีละคนสิ แล้วก็บอกด้วยว่าเธอคิดว่าคนไหนเหมาะที่สุด"

ฉางจื่อฉิงวางเอกสารลงบนโต๊ะทีละใบ พลางแนะนำว่า

"คนนี้เป็นสตรีมเมอร์ไลฟ์สดตระเวนรีวิวร้านค่ะ รีวิวไปหมดทุกร้าน แต่เนื่องจากนิสัยส่วนตัวไม่ค่อยน่าคบหา ดูตระหนี่ถี่เหนียว แถมไลฟ์สดก็น่าเบื่อสุดๆ ชวนอึดอัดจนแทบจะเอาเท้าจิกพื้นสร้างบ้านได้สามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น ก็เลยแทบไม่มีคนดูเลย จนถึงตอนนี้มีผู้ติดตามแค่หมื่นคนเศษๆ เท่านั้นเองค่ะ"

หมื่นคนเศษๆ... ก็นับเป็นระดับ "ดับสนิทตัวพ่อ" เงินรางวัลห้าล้านหยวน

สตรีมเมอร์ที่ธรรมดาไร้จุดเด่นต่อให้ธรรมดาแค่ไหน อย่างน้อยก็ยังดึงดูดยอดคนดูได้บ้างไม่มากก็น้อย

แต่เงินรางวัลห้าล้านหยวนก็พอแล้วล่ะ...

หยางรั่วเฉียนไม่แม้แต่จะมองเอกสาร ได้แต่พยักหน้า "ไม่เลวเลย แล้วคนอื่นล่ะ"

ฉางจื่อฉิงส่งสายตาค้อนเจ้านายจอมขี้เกียจของตน "คนที่สองเป็นพวกขายคอร์สค่ะ สอนวิธีเขียนบทเปิดนิยายออนไลน์ แต่เพราะตัวเองก็เป็นพวกดับสนิทเหมือนกัน แถมมีคนสะท้อนกลับมาเยอะแยะว่าเขียนตามวิธีของเขาแล้วโดน บ.ก. ด่าเละ ยอดคนดูก็เลยค่อยๆ หายไปจนแทบไม่เหลือค่ะ"

หยางรั่วเฉียนเองก็พอจะเข้าใจแวดวงงานเขียนอยู่บ้าง พอได้ยินแบบนี้ก็อดส่ายหน้าไม่ได้

ก็พวกที่เปิดไลฟ์สดสอนแม่แบบการเขียนเพื่อเซ็นสัญญา อวดอ้างว่าถ้าเขียนตามแบบนี้ร้อยละเก้าสิบเก้าจะเตะตา บ.ก. แล้วทะยานสู่ฟ้าได้ในพริบตานั่นแหละ

ช่วงแรกกิมมิกแบบนี้อาจหลอกล่อผู้ชมไร้เดียงสามาได้บ้าง ทว่าไม่นานทุกคนก็รู้ทันว่าวิชาที่สอนแท้จริงเป็นเพียงถ้อยคำกลวงๆ สูตรสำเร็จซ้ำซาก ความนิยมย่อมเหือดแห้งไปอย่างรวดเร็ว

เทคนิคการเขียนทั้งหมดล้วนมีไว้รับใช้ตัวเรื่อง หากไม่มีเนื้อเรื่องที่ดี เอาแต่หมกมุ่นกับแม่แบบที่ว่านั่น ก็ไม่มีทางตบตาสายตาของ บ.ก. มืออาชีพได้อย่างแน่นอน

หยางรั่วเฉียนคิดเพียงครู่เดียวก็ปัดตกสตรีมเมอร์คนนี้ทันที "สตรีมเมอร์แบบนี้โอกาสไม่ดังมีสูงมากก็จริง แต่รู้สึกเหมือนเป็นการชี้นำคนอื่นไปในทางที่ผิด รับเข้ามาคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เปลี่ยนคนอื่นเถอะ"

เงินน่ะหาได้ แต่จะหาแบบขัดมโนธรรมไม่ได้เด็ดขาด

"ได้ค่ะ" ฉางจื่อฉิงสอดเอกสารชุดนั้นเข้าเครื่องทำลายเอกสาร แล้วคลี่เอกสารชุดสุดท้ายบนโต๊ะออก "สตรีมเมอร์คนสุดท้ายเป็นสายกิน ซึ่งก็ไม่มีจุดเด่นอะไรเหมือนกัน หน้าตาจัดว่าธรรมดาทั่วไป วิดีโอแต่ละตอนซ้ำซากจำเจอย่างหนัก ส่งผลให้แทบไม่มีคนดูเลยค่ะ"

สายกิน... วิดีโอแต่ละตอนซ้ำซากจำเจอย่างหนัก...

ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

ในกรณีส่วนใหญ่ ผลกระทบแบบก้อนหิมะกลิ้งของไลฟ์สดสายกินจะรุนแรงกว่าไลฟ์ประเภทอื่นมาก

สตรีมเมอร์สายกินที่หาเงินไม่ได้ ย่อมแบกรับค่าวัตถุดิบอาหารราคาสูงไม่ไหว วัตถุดิบที่จะนำมาไลฟ์ได้จึงถูกจำกัดอยู่แค่วัตถุดิบเกรดต่ำที่ทุกคนเห็นจนชินตา

ผลลัพธ์จึงทำให้ความนิยมลดฮวบลงไปอีก และส่งผลต่อเนื่องให้สตรีมเมอร์สายกินไม่สามารถยกระดับคอนเทนต์ไลฟ์สดได้ กลายเป็นวงจรอุบาทว์ที่ยากจะดิ้นหลุด

หากปราศจากความช่วยเหลือจากภายนอกและพึ่งพาเพียงลำพัง วงจรอุบาทว์เช่นนี้แทบไม่มีทางแก้ได้เลย

หยางรั่วเฉียนจับน้ำเสียงของฉางจื่อฉิงอย่างละเอียด พลันหัวเราะออกมา "ดูเหมือนว่าคุณจะมีคนที่เล็งไว้ในใจแล้วสินะครับ"

ฉางจื่อฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา "ออกนอกหน้าขนาดนั้นเลยเหรอคะ"

หยางรั่วเฉียนไม่ตอบคำถามนั้น "ทำไมคุณถึงคิดว่าสตรีมเมอร์สายกินคนนั้นเหมาะสมกว่าล่ะครับ"

ฉางจื่อฉิงกระพริบตา "ความจริงทั้งสามคนก็ไม่ได้เรื่องพอกันนั่นแหละค่ะ... แต่เมื่อเทียบกับสตรีมเมอร์คนแรกที่เอาแต่หวังจะกินฟรีจนขี้ตืดถึงขีดสุด กับคนที่สองที่ชี้นำคนอื่นไปในทางที่ผิด สตรีมเมอร์สายกินคนนี้ดูมีความเป็นมนุษย์มนามากที่สุด แถมกระแสความนิยมยังต่ำกว่าด้วยค่ะ"

แม้สตรีมเมอร์คนที่สามจะมีข้อเสียจุกจิกชวนอึดอัดใจอยู่บ้าง ทว่าเมื่อมองในภาพรวมแล้ว เธอก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดจริงๆ

"งั้นก็เคาะเป็นคนนี้แหละ" หยางรั่วเฉียนตัดสินใจเด็ดขาด "ชื่ออะไร มีกิลด์หรือยังครับ"

"หูอี๋ชิ่นค่ะ สังกัดอยู่ในกิลด์เล็กๆ ค่าฉีกสัญญาอย่างมากก็สองถึงสามหมื่นหยวน... แต่ฉันรู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้นะคะ" ฉางจื่อฉิงส่งเอกสารชุดสุดท้ายให้หยางรั่วเฉียนแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย "บอกว่าจะรับสตรีมเมอร์ที่ล้มเหลวเข้ามาเพื่อขัดเกลาจิตใจของพนักงาน แต่เรื่องระดับเงินเดือนกับสวัสดิการล่ะคะ เราจะใช้เกณฑ์ไหน"

จะลดเกณฑ์เงินเดือนและสวัสดิการลงก็ดูไม่ค่อยเหมาะ แต่ถ้าไม่ลดลง ก็รู้สึกว่าขาดทุนสิ้นดี

หยางรั่วเฉียนตอบโดยไม่เสียเวลาคิด "ใช้เกณฑ์ปกติของบริษัทครับ แม้จะรับเข้ามาเป็นตัวอย่างเตือนใจ แต่เราจะให้พนักงานคนอื่นรู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด ต้องไม่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคนอื่น"

ยิ่งไปกว่านั้น ตราบใดที่ยังสามารถกอบโกยผลประโยชน์จากระบบได้ เงินเดือนหรือสวัสดิการพวกนั้นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยสักนิด

"ตกลงค่ะ งั้นฉันจะไปติดต่อเธอเดี๋ยวนี้เลย" ฉางจื่อฉิงจัดกระโปรงให้เรียบร้อยแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงานไป

...

เผิงเฉิง กิลด์เยว่ฝู่

หลินเฉาที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะดึงตัวเด็กใหม่มาจากคุยเผิง มีเดีย เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ให้ได้ กำลังดึงลูกน้องเข้ามาถามด้วยสีหน้ากระวนกระวาย "พวกนั้นรับสตรีมเมอร์ใหม่เข้ามาหรือยัง?!"

ลูกน้องของหลินเฉาส่ายหน้า "ยังเลยครับพี่หลิน เดือนนี้ดูเหมือนพวกนั้นแทบจะไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย"

แปลกพิลึกชะมัด...

นี่ก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว คุยเผิง มีเดีย เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จะไม่รับสตรีมเมอร์สักคนเลยจริงๆ หรือ จะมุ่งไปทางสายคัดเฉพาะหัวกะทิอย่างเดียวเลยงั้นสิ

ถ้าอย่างนั้นก็ยิ่งต้องชิงตัวมาให้ได้!

หลินเฉาย้ำกับลูกน้องอีกครั้ง "จับตาดูต่อไป มีความเคลื่อนไหวอะไรแม้แต่นิดเดียว ให้รีบมารายงานฉันทันที!"