ตอนที่ 76
บทที่ 76 แกะที่รอเชือด
minibunny · 5,919 ตัวอักษร
หลิวฝูเซิงพูดจบก็ไม่สนใจฮั่วเจิ้งหลงอีก หันหลังเดินออกจากห้องส่วนตัวไปทันที
เขาเชื่อว่าคนตระกูลฮั่วจะไม่ทำให้เขาผิดหวัง เพราะต่อให้เป็นฮั่วฉี่เซิง ก็ยังเชื่อว่าเหอเจี้ยนกั๋วไม่มีทางลงมือถึงตายเด็ดขาด และยิ่งไม่มีทางปล่อยให้ความลับของตระกูลฮั่วรั่วไหลออกไป!
ขอแค่คนตระกูลฮั่วเอาพยานหลักฐานสำคัญทั้งหมดไปล็อกไว้ใน "คลังลับ" จริงๆ จุดประสงค์ของหลิวฝูเซิงก็บรรลุไปครึ่งหนึ่งแล้ว! ไม่มีใครรู้ว่าคลังลับของตระกูลฮั่วอยู่ที่ไหน แต่หลิวฝูเซิงกลับรู้!
เดินออกจากไนต์คลับตี้เหาอย่างช้าๆ จู่ๆ รถหรูราคาแพงคันหนึ่งก็มาจอดอยู่ตรงหน้าหลิวฝูเซิง
“คุณตำรวจหลิว มาคุยกันสองคำ” กระจกรถเบาะหลังเลื่อนลง คนที่พูดก็คือชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังหลัวเหาก่อนหน้านี้นั่นเอง
หลิวฝูเซิงไม่ลังเล เปิดประตูขึ้นรถ แล้วนั่งเรียงกับชายหนุ่มบนเบาะหลัง
ตอนที่รถเคลื่อนตัว ชายหนุ่มก็ถาม “คุณตำรวจหลิวไม่อยากรู้เหรอว่ารถจะขับไปไหน?”
หลิวฝูเซิงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “แทนที่จะสนใจเรื่องนั้น สู้ทำให้คุณสบายใจดีกว่าไม่ใช่เหรอครับ?”
ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็หัวเราะลั่นขึ้นมาทันที “คุณตำรวจหลิวเป็นคนน่าสนใจจริงๆ ผมแซ่ถัง ส่วนชื่อไม่สะดวกเปิดเผย ขออภัยด้วย”
หลิวฝูเซิงพยักหน้า โดยไม่พูดอะไร
คุณถังถามอย่างสนอกสนใจ “ผมสงสัยมาก ทั้งที่ผมยืนอยู่หลังหลัวเหาและไม่ได้สะดุดตาเลย ทำไมคุณตำรวจหลิวถึงคิดว่าหลัวเหาจะฟังคำพูดของผม?”
นี่คือเหตุผลที่หลัวเหาไม่เล่นงานหลิวฝูเซิงต่อ และเป็นเหตุผลที่คุณถังให้หลัวเหาถอนมือแล้วเดินจากไป! การกระทำนั้นของหลิวฝูเซิงเหลือเชื่อคาดไม่ถึงเกินไป!
หลิวฝูเซิงยิ้มพูด “ง่ายมากครับ หลัวเหาเป็นคนที่ใส่ใจความโอ่อ่า เขาพาลูกน้องมาสี่คน สองคนเคลียร์พื้นที่ หนึ่งคนยกเก้าอี้ แต่มีเพียงคนสุดท้ายเท่านั้นที่ไม่มีไหวพริบ พี่เหาหยิบบุหรี่ออกมาแล้ว แต่เขากลับเฉยเมย จนพี่เหาต้องก้มไปหยิบไฟแช็กบนโต๊ะมาจุดเอง หากผมเป็นพี่เหา ลูกน้องแบบนี้เอาไปเฝ้าประตูยังไม่ผ่านเกณฑ์ ไม่มีทางพาติดตัวไว้แน่นอน”
คุณถังพยักหน้าเบาๆ “แค่นี้เหรอ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่แค่นั้น” หลิวฝูเซิงส่ายหน้ายิ้ม “บุคลิกของคนบางคนติดตัวมาแต่กำเนิด ต่อให้ปะปนอยู่ในฝูงชน ก็ไม่มีทางจมหายไปในฝูงชนได้ คุณถังย่อมเป็นคนแบบนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย คุณมีความเป็นไปได้สูงมากว่าได้รับการศึกษาที่ดีมาตั้งแต่เด็ก คนที่คุณคบหาก็ล้วนเป็นผู้มีสง่าราศีทั้งนั้น คนแบบนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะมาเป็นลูกน้องติดตามหลัวเหา หลัวเหาไม่คู่ควร”
“ฮ่าๆ! ยอดเยี่ยม!”
คุณถังหัวเราะปรบมือ แต่จากนั้นสีหน้ากลับจมลง แล้วพูด “ไม่เสียแรงที่เป็นตำรวจสืบสวนคดีอาญา สายตาดั่งคบเพลิงจริงๆ แต่คุณตำรวจหลิวเคยคิดไหมว่าเหตุที่ผมปลอมเป็นลูกน้องติดตามของหลัวเหา ก็เพราะไม่อยากให้ใครสังเกตเห็นผม? แล้วเคยคิดไหมว่าผลที่ตามมาหลังจากคุณสังเกตเห็นผมคืออะไร? หลัวเหามีฉายาว่าหลัวเหายมบาล งั้นรถคันนี้ จะขับไปยังถนนที่ชื่อว่ายมโลกหรือเปล่านะ?”
พอเสียงพูดจบลง ชายที่นั่งเบาะข้างคนขับซึ่งไม่พูดอะไรมาตลอด ก็ขยับตัวเล็กน้อยกะทันหัน
ถึงไม่ต้องมองอย่างละเอียด หลิวฝูเซิงก็รู้ว่าตอนนี้มีปากกระบอกปืนดำมืดกระบอกหนึ่งเล็งมาที่เขาอยู่!
แต่หลิวฝูเซิงไม่ได้ตื่นเต้นหรือหวาดกลัว เขายิ้มเรียบๆ “คุณถังเป็นคนไม่ชอบให้มือเปื้อนเลือด หลัวเหาต่างหากที่เป็นคนทำงานสกปรก บนรถคันนี้ไม่มียมบาล ย่อมไม่ขับไปยมโลกแน่นอน อีกอย่าง… คุณแน่ใจเหรอว่าสิ่งที่ผมพูดเมื่อกี้เป็นความจริงทั้งหมด? ไม่ได้หลอกคุณ?”
รถแล่นไปบนถนนอย่างราบเรียบ ทุกคนบนรถล้วนไม่พูดอะไร
คุณถังจ้องตาของหลิวฝูเซิง ราวกับอยากมองเห็นอะไรบางอย่าง แต่ครู่หนึ่งต่อมาเขากลับพบว่านี่คือความเปล่าประโยชน์
“ดังนั้น ตกลงคุณรู้อะไร?” ในที่สุดคุณถังก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
หลิวฝูเซิงส่ายหน้า “ผมเป็นแค่ตำรวจสืบสวนคดีอาญาที่เพิ่งเข้าทำงาน ไม่อยากก่อเรื่อง แต่ก็ไม่กลัวเรื่องเหมือนกัน สิ่งที่คุณถังกังวล ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น แต่ถ้าคุณถังรุกไล่กดดัน ผมก็อาจจะสนใจไปสืบดูสักหน่อย”
“ข่มขู่เหรอ?”
“พูดตามตรงครับ”
“คุณชื่อหลิวฝูเซิงใช่ไหม? ผมมีภาพลักษณ์ที่ดีต่อคุณนะ” จู่ๆ คุณถังก็ยิ้มบางๆ แล้วใช้นิ้วเคาะประตูรถ
รถชะลอความเร็วลงทันที แล้วค่อยๆ จอดข้างทาง
หลังหลิวฝูเซิงเปิดประตูลงจากรถ จู่ๆ คุณถังก็เลื่อนกระจกลง แล้วถาม “หลิวฝูเซิง สนใจมาทำงานให้ผมไหม?”
“ผมว่างานตอนนี้ของผมก็ไม่เลวนะครับ” หลิวฝูเซิงพูดโดยไม่ยืนยันและไม่ปฏิเสธ
คุณถังยิ้มอย่างเหยียดหยาม “ถ้าคุณหมายถึงการที่ซ้ายขวาล้วนพบแหล่งน้ำระหว่างเหอเจี้ยนกั๋วกับฮั่วฉี่เซิงสองคนนี้ ผมแนะนำว่าเลิกเถอะ! พวกเขาเป็นแค่แกะที่ถูกเลี้ยงไว้”
“แกะเหรอ?”
“ใช่ ก็แบบที่เลี้ยงไว้ตัดขน แล้วสุดท้ายก็ฆ่ากินเนื้อนั่นแหละ คุณเป็นคนมีความสามารถ แถมยังหนุ่ม การไปตายตามพวกเขาไม่คุ้ม” คุณถังพูด
หลิวฝูเซิงแกล้งทำท่าตกใจไม่แน่ใจ “คำพูดนี้ของคุณถัง แทงใจเลยนะครับ”
คุณถังพูดว่า “อย่างมากสามปี พวกเขาก็จะกลายเป็นอาหารในจาน ถ้าคุณฉลาด ก็อย่าไปเป็นขนสักปอยบนตัวพวกเขา จะได้ไม่ต้องโดนไฟแรงน้ำมันเดือด”
พูดพลาง เขาก็หยิบนามบัตรใบหนึ่งยื่นให้หลิวฝูเซิง “คิดได้แล้วก็โทรมาที่เบอร์นี้ แต่การจะให้ผมยอมรับก็ไม่ง่ายขนาดนั้น ตอนโทรมา เอาผลงานของคุณมาด้วยจะดีที่สุด”
พอเสียงพูดจบ รถก็แล่นจากไปอย่างสง่าผ่าเผย
หลิวฝูเซิงมองนามบัตรในมือ ไม่มีชื่อ มีเพียงหมายเลขโทรศัพท์หนึ่งเบอร์
“ไม่คิดเลยว่าการพบฮั่วเจิ้งหลงคราวนี้ จะยังมีสิ่งที่ได้มาโดยไม่คาดคิดแบบนี้ด้วย?” หลิวฝูเซิงเก็บนามบัตรใส่กระเป๋า บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มครุ่นคิด
เขาไม่รู้จริงๆ ว่าคุณถังเป็นใคร แต่ก็พอเดาสถานะของเขาได้คร่าวๆ คุณถังคนนี้ไม่เกี่ยวกับคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนาน แต่เกี่ยวกับคดีของไป๋รั่วชู!
“สุดท้ายแล้ว ใครจะเป็นแกะ ก็ยังไม่แน่” หลิวฝูเซิงพึมพำกับตัวเองเบาๆ หนึ่งประโยค แล้วจุดบุหรี่มวนหนึ่ง เตรียมเรียกแท็กซี่กลับบ้าน
แต่จนถึงตอนนี้เขาถึงสังเกตเห็นว่ารอบข้างโล่งเตียนไปหมด แม้แต่รถที่แล่นผ่านก็ยังไม่มี! มีเพียงเขาคนเดียวยืนอยู่ใต้เสาไฟอย่างโดดเดี่ยว!
ไอ้แซ่ถังคนนี้ ไม่มีน้ำใจเอาเสียเลย!
……
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ซุนไห่ถึงขับรถมาถึง
“อาจารย์เกิดอะไรขึ้นครับ? ดึกดื่นป่านนี้ มาทำอะไรในที่ที่นกยังไม่ขี้แบบนี้?” ซุนไห่ถาม
หลิวฝูเซิงไม่ได้อธิบาย เขาพิงเบาะแล้วหลับตาถาม “วันนี้นายไปหาท่านผู้บัญชาการหลี่หรือยัง? เขาว่ายังไง?”
“ไปแล้วครับ พอท่านฟังคำขอของอาจารย์จบ ก็ด่าผมยับตรงนั้นเลย ท่านบอกว่านี่มันเรื่องเหลวไหลชัดๆ ถ้าแพร่ออกไป สำนักงานตำรวจเหลียวหนานของเราต้องขายหน้าไปด้วย! แล้วก็ไล่ผมออกมาเลย!”
“แค่นี้เหรอ?”
“แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอครับ? ผมเพิ่งเคยเห็นท่านผู้บัญชาการหลี่โกรธหนักขนาดนี้เป็นครั้งแรกเลยนะ! คราวนี้อาจารย์ขุดหลุมให้ผมเละเลย!” ซุนไห่พูดด้วยสีหน้าน้อยใจ
หลิวฝูเซิงยิ้มบางๆ “พรุ่งนี้ ท่านผู้บัญชาการหลี่จะเรียกหาฉันเอง”
ซุนไห่พยักหน้า “ท่านต้องเรียกหาอาจารย์อยู่แล้วสิ! นี่มันเป็นความคิดบูดๆ ที่อาจารย์คิดขึ้นมาเองทั้งนั้น! วันนี้อาจารย์กลับไป เขียนหนังสือทบทวนตัวเองเตรียมไว้ล่วงหน้าเถอะ! ทำท่าทีให้จริงใจหน่อย ไม่แน่ท่านผู้บัญชาการหลี่อาจจะด่าอาจารย์น้อยลงสองคำ”
ตอนนี้ที่ไกลออกไปเห็นแสงไฟระยิบระยับของเขตเมืองเหลียวหนานแล้ว รถของพวกเขากำลังแล่นจากความเปล่าเปลี่ยวมุ่งสู่ความรุ่งเรือง
หลิวฝูเซิงยิ้มแล้วหลับตาลง โดยไม่สนใจคำแนะนำของซุนไห่ คดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนาน กำลังจะก้าวเข้าสู่จุดหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญจุดแรกแล้ว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น