บทที่ 83 ไม่ใช่ยฺหวีเสี่ยวเฉียง

หนึ่งครั้งเหรอ?

ตอนนี้ทุกคนถึงเข้าใจว่าการโขกหัวที่หลิวฝูเซิงพูดถึง ไม่ใช่เขาโขกหัวให้ฮั่วเจิ้งหลง แต่เป็นการให้ฮั่วเจิ้งหลงโขกหัวให้เขาต่างหาก!

หลิวฝูเซิงจับผมของฮั่วเจิ้งหลง หันเขาไปทางหน้าต่างบานสูงจรดพื้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ด้วยสิ่งที่แกทำกับผู้เสียหายที่อยู่ชั้นล่างเหล่านี้ ต่อให้โขกหัวร้อยครั้งก็ยังไถ่บาปไม่พอ! สองครั้ง!”

โครม!

พื้นสั่นสะเทือนอีกครั้ง!

แผลบนหัวของฮั่วเจิ้งหลงแตกออกอีกครั้ง จมูกก็แตกด้วย เลือดเต็มพื้นไปหมด!

ทุกคนรอบข้างตกใจจนมึนงงกับภาพนี้ นี่มันในกลุ่มบริษัทว่านหลงนะ! ต่อหน้าฮั่วฉี่เซิงที่แม้แต่ผู้ใหญ่ระดับเมืองยังต้องต้อนรับอย่างสุภาพ!

หลิวฝูเซิงบ้าไปแล้วเหรอ?

“หลิวน้อย อย่าตีแล้ว!” จ้าวเยี่ยนชิวรีบดึงหลิวฝูเซิงไว้ ถ้าตีต่อไป ผลที่ตามมาจะคาดไม่ถึง!

คนอื่นก็ตั้งสติได้เช่นกัน รีบดึงหลิวฝูเซิงออกมา!

ฮั่วฉี่เซิงลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเขียวคล้ำ แล้วจ้องหลิวฝูเซิงอย่างเคียดแค้น “ไอ้หนุ่ม! แกหาที่ตาย!”

ต่งขุยรีบเดินเข้าไป แล้วพูด “คุณฮั่ว เรื่องนี้…”

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น! คิดจริงๆ เหรอว่าผมฮั่วฉี่เซิงกินเจ?” ฮั่วฉี่เซิงตัดบทต่งขุย แล้วหันไปมองผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายของกลุ่มบริษัท “ไม่ว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่! ผมจะทำให้หลิวฝูเซิงนั่งจนก้นคุกทะลุ!”

หลิวฝูเซิงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเย็น “อย่าพูดอะไรเด็ดขาดขนาดนั้นเลยครับ”

ฮั่วฉี่เซิงหันมากะทันหัน โกรธจนกลับหัวเราะ “หลิวฝูเซิง! แกคิดว่าแกมีคนหนุนหลัง? ฉันจะจัดการแกไม่ได้เหรอ? ในเหลียวหนาน ฉันบอกให้แกตาย แกก็อยู่ไม่ได้!”

คราวนี้ฮั่วฉี่เซิงคิดฆ่าจริงๆ เขาไม่สนว่าหลิวฝูเซิงเป็นคนของเหอเจี้ยนกั๋วหรือไม่ และยิ่งไม่สนว่าสุดท้ายจะทำให้หลิวฝูเซิงติดคุกได้หรือไม่ ต่อให้เหอเจี้ยนกั๋วมาปกป้องหลิวฝูเซิงด้วยตัวเอง เขาก็จะฆ่าหมอนี่ให้ได้!

เมื่อเผชิญหน้ากับฮั่วฉี่เซิงที่โกรธจัด หัวใจของเจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนในที่นั้นก็วูบลงพร้อมกัน! คราวนี้หลิวฝูเซิงคงจบแล้ว!

หลิวฝูเซิงยังคงสงบ เขาพูดอย่างเรียบเฉย “ยฺหวีเสี่ยวเฉียงแค่ถูกยิง ยังไม่ได้ประกาศว่าเสียชีวิต ท่านประธานฮั่วตื่นเต้นขนาดนี้ทำไมครับ?”

แววตาของฮั่วฉี่เซิงวาบขึ้นวูบหนึ่ง แล้วหัวเราะในลำคอ “ยฺหวีเสี่ยวเฉียงเกี่ยวอะไรกับผม? ต่อให้เขาไม่ตาย หรือมาใส่ร้ายผม นั่นก็เป็นเรื่องหลังจากที่แผลของเขาหายแล้ว! ผมรับประกันได้ว่าจะส่งแกลงนรกก่อนหน้านั้น!”

คำนี้ไม่ใช่การคุยโว ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ฮั่วฉี่เซิงก็มีกำลังพอทั้งนั้น!

ในเวลานี้ ในวิทยุสื่อสารจู่ๆ ก็มีเสียงของหวังกว่างเซิงที่ลงไปข้างล่างแล้วดังออกมา “หัวหน้าต่ง! ยฺหวีเสี่ยวเฉียงไม่เป็นไรครับ!”

ฮือ!

ในห้องประชุมชั้นบนฮือฮาขึ้นมาทันที!

ยฺหวีเสี่ยวเฉียงไม่เพียงยังมีชีวิตอยู่ แต่ยังไม่บาดเจ็บด้วย! สีหน้าของฮั่วฉี่เซิง ฮั่วเจิ้งหลง และคนอื่นๆ ของกลุ่มบริษัทว่านหลง เปลี่ยนไปหมดในพริบตา!

ฮั่วเจิ้งหลงที่หน้าเลือดโชกเพิ่งจะตั้งสติได้ พอได้ยินคำนี้ขึ้นมากะทันหันก็อดอุทาน “มันจะเป็นไปได้ยังไง…”

ฮั่วฉี่เซิงหน้าหม่นมืดแล้วพูด “ไอ้ยฺหวีเสี่ยวเฉียงนี่ ดวงแข็งไม่เบา!”

หลิวฝูเซิงยิ้ม “ยฺหวีเสี่ยวเฉียงดวงแข็งหรือไม่ไม่สำคัญ ที่สำคัญคือตอนนี้คุณยังมีความสามารถที่จะส่งผมลงนรกอยู่ไหมครับ?”

“แก…” ฮั่วฉี่เซิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ!

หากยฺหวีเสี่ยวเฉียงชี้ตัวกลุ่มบริษัทว่านหลงและงัดพยานหลักฐานที่หนักแน่นออกมา สองพ่อลูกฮั่วฉี่เซิงและผู้เกี่ยวข้องต้องถูกตำรวจควบคุมตัวแน่นอน!

ในสถานการณ์แบบนั้น ฮั่วฉี่เซิงย่อมไม่กล้าเคลื่อนไหวใดๆ อีกเด็ดขาด!

ฮั่วฉี่เซิงคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่ามือปืนชั้นล่างพลาดได้ยังไง? คนนั้นเป็นมืออาชีพชัดๆ อีกทั้งการคุ้มกันของฝ่ายตำรวจก็ไม่มีทางรัดกุมเพราะมีสายลับแฝงตัวอยู่! นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีทางพลาดเลย!

ตอนนี้ เสียงของหวังกว่างเซิงก็ดังออกมาจากวิทยุสื่อสารอีกครั้ง…

“แต่ว่า คนนี้ไม่ใช่ยฺหวีเสี่ยวเฉียงครับ! เขาคือ…”

ไม่ใช่ยฺหวีเสี่ยวเฉียงเหรอ?

ต่งขุยตอบสนองเร็วที่สุด เขาคว้าวิทยุสื่อสารขึ้นมาทันที แล้วถามแทบจะเป็นการคำราม “นายพูดให้ชัดเจนมา! เขาไม่ใช่ยฺหวีเสี่ยวเฉียง แล้วเขาเป็นใคร!”

ในเวลาสั้นๆ มีการขึ้นสูงลงต่ำมากเกินไป! หลายคนจนถึงตอนนี้ สมองยังปั่นป่วนอยู่เลย!

“เขา เขาคือ…” หวังกว่างเซิงดูเหมือนจะตกใจกับน้ำเสียงของต่งขุยเช่นกัน เสียงสั่นเล็กน้อย

ในเวลานี้ จู่ๆ ในวิทยุสื่อสารก็มีเสียงหัวเราะร่าเริงอีกเสียงหนึ่งดังขึ้น “ต่งเอ๊ยอย่าตื่นเต้น! ผมคือสือซิงยฺหวี่ ผมเองที่ปลอมเป็นยฺหวีเสี่ยวเฉียง!”

สือซิงยฺหวี่!

ชื่อนี้สำหรับตำรวจสืบสวนเก่าแก่อย่างต่งขุยและพวกแล้ว ไม่ได้แปลกหูเลย!

คนคนนี้คือหัวหน้ากองหนึ่งของกองบังคับการตำรวจปฏิบัติการพิเศษเมืองเหลียวหนาน! อดีตทหารหน่วยรบพิเศษที่โอนย้ายมาราชการพลเรือน ครองแชมป์การแข่งขันประลองยุทธ์ตำรวจปฏิบัติการพิเศษของทั้งเมืองติดต่อกันหลายปี เป็นขุนพลเก่งที่ขึ้นชื่อของกองตำรวจเหลียวหนาน!

เขาเป็นคนปลอมตัวเป็นยฺหวีเสี่ยวเฉียงมาที่กลุ่มบริษัทว่านหลงเหรอ!

ตอนนี้สมองของต่งขุยและคนอื่นเห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยพอใช้แล้ว ถึงขั้นไม่รู้ว่าควรพูดอะไรด้วยซ้ำ

สือซิงยฺหวี่หัวเราะ “คราวนี้ผมปฏิบัติภารกิจลับ ทำให้พวกคุณตกใจเปล่าไปแล้ว! ส่วนมือปืนคนนั้น ลูกน้องผมควบคุมตัวไว้แล้ว! หมอนี่เป็นมืออาชีพ ยังดีที่ผมใส่เสื้อเกราะกันกระสุนไว้…”

คำพูดของเขาก้องอยู่ในห้องประชุมไม่หยุด ทุกคนฟังกันอย่างเงียบๆ

จู่ๆ ฮั่วฉี่เซิงก็หัวเราะลั่น “ที่แท้ยฺหวีเสี่ยวเฉียงเป็นของปลอม! หลิวฝูเซิง วิธีการของแกไม่แยบยลพอเลยนะ! แกอยากใช้ยฺหวีเสี่ยวเฉียงปลอมมาหลอกฉัน? มาชี้ตัวฉัน? เรื่องตลกสิ้นดี! ฮ่าๆๆ…”

หลิวฝูเซิงส่ายหน้าแล้วพูด “ดูท่าผมจำเป็นต้องเตือนท่านประธานฮั่วสักหน่อย ถึงยฺหวีเสี่ยวเฉียงที่อยู่ชั้นล่างจะเป็นของปลอม แต่เฝิงเจียวเจียวเป็นของจริงนะครับ!”

เฝิงเจียวเจียวเป็นของจริงเหรอ?

เสียงหัวเราะลั่นของฮั่วฉี่เซิงหยุดกึกลงทันที!

ในเวลานี้ เสียงของสือซิงยฺหวี่ก็ดังออกมาจากวิทยุสื่อสารเช่นกัน “ยฺหวีเสี่ยวเฉียงตัวจริง เข้ามอบตัวที่สำนักงานตำรวจประจำเมืองอย่างลับๆ ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว พร้อมทั้งส่งมอบพยานหลักฐานเกี่ยวกับการที่กลุ่มบริษัทว่านหลงวางแผนฉ้อโกงด้วย! ท่านผู้บัญชาการหลี่เหวินป๋อสั่งการให้นำตัวผู้เกี่ยวข้องกับคดีทั้งหมดรวมทั้งฮั่วฉี่เซิงและฮั่วเจิ้งหลง กลับไปสอบสวนที่สำนักงาน!”

โครม!

พอคำนี้ออกมา ห้องประชุมก็ระเบิดขึ้นราวกับหม้อเดือดทันที!

ผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทว่านหลงต่างมีสีหน้าราวกับพ่อแม่ตาย ฮั่วเจิ้งหลงทรุดนั่งกลับลงเก้าอี้ดังตุบ บนใบหน้าไม่เหลือเลือดฝาด!

มีเพียงฮั่วฉี่เซิงที่ยังถือว่าสงบอยู่ เขาพูดด้วยสีหน้าหม่นมืด “ลนลานอะไรกัน! ก็แค่การสอบสวนเท่านั้น! หรือว่าเพียงคำกล่าวหาเท็จของยฺหวีเสี่ยวเฉียง จะล้มกลุ่มบริษัทว่านหลงที่ใหญ่ขนาดนี้ของเราได้เหรอ?”

หลิวฝูเซิงค่อยๆ เดินมาข้างฮั่วฉี่เซิง “อาศัยแค่ยฺหวีเสี่ยวเฉียง น้ำหนักก็เบาไปหน่อยจริงๆ แต่ชั้นล่างยังมีมือปืนที่ถูกจับได้อีกคน การจ้างวานฆ่า ข้อหานี้ไม่เบามั้งครับ?”

“แก… ผมไม่เข้าใจว่าแกพูดอะไร!” ฮั่วฉี่เซิงรีบปัดความเกี่ยวข้อง

หลิวฝูเซิงยกมุมปาก “ท่านประธานฮั่วไม่จำเป็นต้องดิ้นรนต่อไปแล้วครับ คนของผมเปิดคลังลับของคุณได้แล้ว”

คลังลับ!

ฮั่วฉี่เซิงสั่นสะท้านอย่างแรง แล้วมองหลิวฝูเซิงอย่างไม่อยากเชื่อ “แกรู้ได้ยังไง…”

“พาตัวไป!”

หลิวฝูเซิงคำรามต่ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จากนั้นก็มองไปที่ฮั่วเจิ้งหลงที่หน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “ยังขาดอีกเก้าสิบแปดครั้ง! นี่คือสิ่งที่แกติดค้างประชาชนเหลียวหนานไว้!”

……

ในเวลาเดียวกัน ตำรวจปฏิบัติการพิเศษหน่วยหนึ่งบุกเข้าคฤหาสน์ตระกูลฮั่วชานเมือง!

“ปฏิบัติตามคำสั่งเข้าตรวจค้น นี่คือหมายค้น!” ตำรวจปฏิบัติการพิเศษที่นำทีมหยิบหมายค้นออกมา ตำรวจปฏิบัติการพิเศษด้านหลังก็แยกย้ายกันเข้าตรวจค้นอย่างรวดเร็ว!

ตอนนี้ตระกูลฮั่วไม่มีคนที่ตัดสินใจได้ ไม่มีใครกล้าขวางตำรวจปฏิบัติการพิเศษที่ติดอาวุธเต็มอัตรา

ซุนไห่กับจางเม่าไฉแฝงอยู่ในหน่วยตำรวจปฏิบัติการพิเศษ แล้วเลี้ยวเข้าไปในห้องใต้ดินที่ซ่อนเร้นอย่างยิ่งแห่งหนึ่งอย่างเงียบๆ

“ตระกูลฮั่วมีที่แบบนี้จริงๆ ด้วย? อาจารย์นี่เทพเกินไปแล้ว! ท่านรู้ได้ยังไงเนี่ย?” ซุนไห่แลบลิ้นด้วยความทึ่ง

จางเม่าไฉส่ายหน้า “แม่ผมบอกว่าคุณตำรวจหลิวเป็นมังกรหงส์ในหมู่คน ท่านรู้ทุกอย่าง”

ซุนไห่ยักไหล่ แล้วถามอย่างสงสัย “งั้นนายรู้ไหมว่าทำไมอาจารย์ให้เราเปิดตู้เซฟ แต่กลับไม่ให้บอกใครเลย?”

“แม่ผมบอกว่าคุณตำรวจหลิวให้ผมทำอะไร ผมก็ทำอย่างนั้น ไม่ต้องถามว่าทำไม” จางเม่าไฉหาตู้เซฟระบบเข้ารหัสขนาดมหึมาเจอแล้ว และเริ่มศึกษามัน