บทที่ 88 ขอดูใบขับขี่หน่อย

ในห้องทำงาน ต่งขุยจ้องหลิวฝูเซิงอยู่ห้าหกวินาที จู่ๆ ก็ถอนหายใจ แล้วพูด “รู้ไหมว่าทำไมแกถึงถูกย้ายไปเป็นตำรวจจราจรกะทันหัน?”

หลิวฝูเซิงส่ายหน้าแล้วพูด “ไม่ทราบครับ หัวหน้าต่งทราบเหรอ?”

“เป็นท่านรองนายกเทศมนตรีเหอ เขาเอ่ยชื่อแกในที่ประชุม! คราวก่อนที่กลุ่มบริษัทว่านหลง แกไม่ควรตีฮั่วเจิ้งหลง! นั่นไม่ใช่สิ่งที่ตำรวจที่มีคุณสมบัติครบถ้วนควรทำ!” ต่งขุยพูด

หลิวฝูเซิงพูดอย่างจนใจ “แต่ฮั่วเจิ้งหลงสมควรโดนตีนี่ครับ”

ต่งขุยเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูด “ฉันมีวิธีที่จะให้แกอยู่ในกองสองต่อไปได้”

“วิธีอะไรครับ?”

“ปิดคดีเถอะ”

“อะไรนะครับ?”

ต่งขุยพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ฉันหมายถึงคณะทำงานเฉพาะกิจของเราออกรายงานปิดคดี แกกับฉันเซ็นชื่อบนนั้นทั้งคู่ แล้วยื่นไปที่สำนักงาน! ก่อนที่หนังสือแจ้งย้ายแกจะออกอย่างเป็นทางการ ขอแค่คดีปิดลง แกในฐานะผู้มีความดีความชอบสูงสุดในการคลี่คลายคดี สำนักงานก็จะไม่มีเหตุผลย้ายแกออกไปอีก!”

หลิวฝูเซิงหรี่ตา แล้วพูดด้วยสีหน้ายิ้มไม่ยิ้ม “นี่คือวิธีที่หัวหน้าต่งจะเก็บผมไว้เหรอครับ?”

ต่งขุยถอนหายใจอย่างหนักหน่วงหนึ่งครั้ง “ฉันยอมรับว่าฉันมีความคิดส่วนตัวอยู่ ขอแค่คดีนี้ปิดลง ฉันก็ยื่นขอย้ายตำแหน่งกับสำนักงานได้ ไปอยู่ที่ที่สบายกว่านี้ ส่วนแกเป็นคนมีความสามารถที่โดดเด่นที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ เกิดมาเพื่อเป็นตำรวจสืบสวนคดีอาญาโดยแท้! แกเหมาะที่จะอยู่ในกองสองมากกว่าฉัน! นี่เป็นแค่คดีเดียวเท่านั้น กองตำรวจสืบสวนคดีอาญาต้องรับแจ้งความนับไม่ถ้วนทุกวัน! แกอยากทิ้งคดีอีกมากมายที่รอการคลี่คลายเพื่อคดีเดียวนี้จริงๆ เหรอ?”

พอได้ยินคำเหล่านี้ จู่ๆ หลิวฝูเซิงก็หัวเราะขึ้นมา “หัวหน้าต่ง เมื่อกี้คุณบอกว่าการที่ผมตีฮั่วเจิ้งหลง ไม่ใช่ตำรวจที่มีคุณสมบัติครบถ้วน งั้นการที่รู้ทั้งรู้ว่าคดียังมีข้อพิรุธ แต่ยังจะปิดคดี นับเป็นสิ่งที่ตำรวจควรทำไหมครับ?”

“แก… ฉันทำเพื่อแกนะ! เพื่อกองสองของเรา!” ต่งขุยถลึงตาพูด

หลิวฝูเซิงส่ายหน้า “ผมรู้สึกว่าผมออกจากกองสองไปดีกว่าครับ ต่อให้ไม่มีคำสั่งย้ายจากสำนักงาน ผมก็ควรไปอยู่ดี ยังไงเสียยฺหวีเสี่ยวเฉียงก็ไม่ได้ปรากฏตัวที่กลุ่มบริษัทว่านหลง การพนันครั้งนั้น คุณชนะครับ”

พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นยืนเปิดประตูเดินออกจากห้องทำงานไป

“ฉัน… ชนะเหรอ?” ต่งขุยชะงัก มองแผ่นหลังของหลิวฝูเซิงที่จากไป แล้วเหม่อลอยไปเล็กน้อย

……

คำสั่งย้ายของหลิวฝูเซิงออกมาแล้ว เขาเปลี่ยนจากตำรวจสืบสวนคดีอาญาไปเป็นตำรวจจราจร

ซุนไห่ออกหน้าแทนหลิวฝูเซิง แล้วพูด “ไอ้พวกนี้มันปลดโม่แล้วฆ่าลาชัดๆ… เอ๊ะไม่ใช่! เป็นข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพานต่างหาก! จากตำรวจสืบสวนคดีอาญาเป็นตำรวจจราจรเนี่ยนะ? เก่งจริงๆ ที่ทำได้!”

งานตำรวจสืบสวนคดีอาญาถึงจะเหนื่อยและอันตราย แต่อย่างน้อยก็ได้คลี่คลายคดีและมีพื้นที่ในการเลื่อนตำแหน่งมาก ส่วนตำรวจจราจรมีโอกาสน้อยกว่ามาก อีกทั้งยังต้องตากลมตากแดดทุกวัน ติดต่อกับคนสารพัดประเภท พลาดขึ้นมาก็อาจถูกร้องเรียนอีก

หลิวฝูเซิงพูดอย่างไม่ใส่ใจ “นายตื่นเต้นขนาดนี้ทำไม? ทำเหมือนกับว่าฉันไม่เคยบอกผลลัพธ์นี้กับนายมาก่อนยังไงยังงั้น”

ซุนไห่ถอนหายใจ “ผมก็แค่รู้สึกไม่พอใจ ขอบ่นหน่อย! ผมก็คิดไม่ตกเหมือนกัน อาจารย์กลายเป็นตำรวจจราจรแล้ว จะสืบคดียังไงต่อครับ?”

หลิวฝูเซิงยิ้มเรียบๆ “ก่อนหน้านี้นายเคยถามผมว่าทำไมผมถึงตีฮั่วเจิ้งหลงที่กลุ่มบริษัทว่านหลง…”

ซุนไห่พยักหน้า “ใช่ครับ! อาจารย์บอกผมว่านี่คือข้ออ้างให้อาจารย์ออกไป และให้ไส้ศึกลอยขึ้นเหนือน้ำ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการเป็นตำรวจจราจร?”

“อีกไม่นานนายก็จะรู้ความสัมพันธ์ระหว่างสองเรื่องนี้เอง ในโลกนี้มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าชื่อเสียงบารมี” หลิวฝูเซิงพูด

……

หลิวฝูเซิงรู้มากกว่าใครทั้งนั้น

ด้วยพยานหลักฐานจากคลังลับของตระกูลฮั่วที่เขากุมอยู่ในตอนนี้ ก็มีเหตุผลเพียงพอที่จะจับเหอเจี้ยนกั๋วได้

แต่การจับเหอเจี้ยนกั๋วไม่ได้แปลว่าจะเอาผิดเหอเจี้ยนกั๋วได้ ชายคนนี้มีรากลึกขั้วแน่นในวงราชการเหลียวหนาน ภายในสถานีตำรวจก็ดึงคนไว้เป็นพวกมากมาย! แม้แต่คณะทำงานเฉพาะกิจก็ยังไม่ได้เป็นแผ่นเหล็กชิ้นเดียว!

หลิวฝูเซิงเพียงใช้วิธีการทำลาย "สามถ้วยจักรวาล" ที่เหอเจี้ยนกั๋วเรียกไว้เท่านั้น แต่หากจะแทะถ้วยสุดท้ายอย่างเหอเจี้ยนกั๋วให้ได้ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่างแรกต้องกำจัดไส้ศึกก่อน อย่างที่สองต้องทำให้ตัวเองมีทุนขั้นต่ำที่สุดในการต่อกรกับเหอเจี้ยนกั๋ว

ทุนนี้ไม่ใช่อำนาจวาสนา หากเป็นชื่อเสียงบารมี

……

“หลิวฝูเซิงถูกย้ายไปเป็นตำรวจจราจรแล้วเหรอ?” เหอเจี้ยนกั๋วพอรู้เรื่องนี้ บนใบหน้าก็ปรากฏสีหน้าเยาะเย้ย

ซ่งซานซือพยักหน้าพูด “ใช่ครับ! หลี่เหวินป๋อก็ยังถือว่าทำงานเป็น ย้ายหลิวฝูเซิงไปกองตำรวจจราจรเลย คาดว่าพรุ่งนี้ก็ต้องออกไปยืนโบกรถตามถนน คุมการจราจรแล้วครับ!”

“ฮึ่ม! ล้วนเป็นเพราะไอ้หนุ่มนี่หาเรื่องใส่ตัวเอง!” เหอเจี้ยนกั๋วหัวเราะในลำคอเบาๆ

ซ่งซานซือยิ้ม “เขาไม่เข้าใจสถานการณ์เอง ก่อนหน้านี้ที่ผมให้เขาปิดคดีคือการให้โอกาสเขา! แต่เขากลับคิดว่าจะมาต่อรองเงื่อนไขกับเราได้? ตอนนี้เขาอยากเขียนรายงานปิดคดีก็ทำไม่ได้แล้ว! หลี่เหวินป๋อตัดสินใจใช้เก๋อจิ้นจงมาเป็นรองหัวหน้าคณะทำงานเฉพาะกิจ!”

“เก๋อจิ้นจงเหรอ?”

“ก็หัวหน้าหมวดของกองสองสืบสวนคดีอาญาไงครับ! เขาก็เป็นตำรวจสืบสวนเก่าแก่ ไม่ว่าประสบการณ์หรืออาวุโสล้วนไม่มีปัญหา! ก่อนหน้านี้ถูกหลิวฝูเซิงกีดกันออกจากกองสอง คนของเรารู้สึกว่าคนนี้ดึงมาเป็นพวกได้! รอให้คณะทำงานเฉพาะกิจยื่นคำขอปิดคดี แล้วเรากดจากข้างบนอีกที หลี่เหวินป๋อก็ทำได้แค่ยอมปิดคดีเท่านั้น!” ซ่งซานซือพูด

เหอเจี้ยนกั๋วพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วพูด “เรื่องนี้ทำได้ดี! รีบจัดการเก๋อจิ้นจงให้เรียบร้อยโดยเร็ว ต่อให้ต้องให้ผลประโยชน์เขามากหน่อยก็ได้! อีกอย่าง บอกฮั่วฉี่เซิงด้วยว่าให้ปิดปากให้สนิท! อะไรที่ไม่ควรพูดก็อย่าพูดมั่ว!”

“ท่านนายกวางใจได้ครับ! ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้!” ซ่งซานซือลุกขึ้นจะไป

จู่ๆ เหอเจี้ยนกั๋วก็พูด “เดี๋ยวก่อน! พรุ่งนี้ไอ้หนุ่มนี่เข้างานวันแรกใช่ไหม?”

“ท่านนายกหมายความว่ายังไงครับ?” ซ่งซานซือถาม

เหอเจี้ยนกั๋วหัวเราะเย็น “ก่อนหน้านี้นายไม่ได้บอกเหรอว่าไอ้หนุ่มนี่มีเรื่องบาดหมางกับจางเจิ้งถิงแห่งฝ่ายจัดตั้งบุคลากร? หาทางทำให้จางเจิ้งถิงรู้เรื่องนี้”

ซ่งซานซือหัวเราะอย่างเข้าใจทันที “ท่านนายกเหนือชั้นครับ! นี่คือช่วงที่หลิวฝูเซิงตกอับที่สุด ถ้าถูกกดอีก ด้วยนิสัยของเขา ไม่แน่อาจจะเผยคนหนุนหลังออกมาจริงๆ ก็ได้!”

……

วันรุ่งขึ้น หลิวฝูเซิงไปรายงานตัวที่กองบังคับการตำรวจจราจร จากนั้นก็สวมเครื่องแบบ ถูกส่งไปคุมความสงบเรียบร้อยของการจราจรตามท้องถนน

งานตำรวจจราจรน่าเบื่อจำเจ อีกทั้งหัวหน้ากองที่คุมทีมยังจัดให้หลิวฝูเซิงซึ่งเข้างานวันแรกไปประจำสี่แยกที่จอแจที่สุดคนเดียว โดยไม่จัดเพื่อนร่วมงานมาเปลี่ยนเวรให้เลยสักคน

หลิวฝูเซิงรู้ว่าต้องมีคนจงใจทำให้เขาลำบากแน่นอน แต่ก็ไม่ใส่ใจ คุมความสงบเรียบร้อยของการจราจรอย่างตั้งใจมาก

ไม่นานต่อมา ซุนไห่ขับรถมา หลังจอดรถแล้วก็ยิ้ม “อาจารย์ เรื่องที่อาจารย์ฝากไว้ ผมจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว! ผลตอบรับดีมากเลย! ไม่รู้จริงๆ ว่าหัวของอาจารย์งอกมายังไง ถึงคิดความคิดแบบนี้ออกได้!”

“บุคคลสำคัญประลองกับบุคคลสำคัญ อาศัยอุบายอำนาจและกำลัง ส่วนคนตัวเล็กจะรับมือกับบุคคลสำคัญ ก็ได้แต่อาศัยสมองเท่านั้น” หลิวฝูเซิงดื่มน้ำแร่ไปหนึ่งอึกแล้วพูด

ซุนไห่ส่ายหน้า “ผมไม่เคยรู้สึกเลยนะว่าอาจารย์เป็นคนตัวเล็ก อีกไม่นานอาจารย์ก็อาจจะเป็นดาราของทั้งเมืองแล้ว! เพื่อนนักข่าวของผมบอกว่าเรื่องแบบนี้ต้องทำให้ใหญ่ไว้ก่อน! ไม่พูดแล้วนะ ตอนนี้คาดว่าพวกเขาคงเริ่มเตรียมการถ่ายทำแล้ว ผมต้องไปเปลี่ยนเป็นชุดนอกเครื่องแบบก่อน เดี๋ยวจะกลับมาช่วยเชียร์อาจารย์!”

มองซุนไห่ขับรถจากไป หลิวฝูเซิงก็ดื่มน้ำอีกอึก หลายครั้งการสร้างกระแสให้ตัวเองก็ยังจำเป็นอยู่ดี

ในเวลานี้เอง จู่ๆ ก็มีรถคันหนึ่งมาจอดริมถนน!

หลิวฝูเซิงขมวดคิ้ว จอดรถผิดกฎต่อหน้าต่อตาตำรวจจราจรเลยเหรอ? คนขับคนนี้ใจกล้าไม่เบานะ!

เขาเดินไปเคาะกระจกรถ แล้วทำความเคารพพูด “จอดรถผิดกฎครับ รบกวนขอดูใบขับขี่หน่อยครับ!”

พอกระจกรถค่อยๆ เลื่อนลง หลิวฝูเซิงถึงพบว่าคนที่ขับรถคือจางเหวินเหวิน!

จางเหวินเหวินย่อมมาเพื่อหยามหลิวฝูเซิง และไม่ใช่แค่เธอ จางเจิ้งถิงพ่อของเธอก็นั่งอยู่ในรถด้วย!

สองพ่อลูกคู่นี้ต่างมีสีหน้าดีใจในเคราะห์ของคนอื่น จางเหวินเหวินหัวเราะเย็น “เฮอะๆ! หลิวฝูเซิง นายก็มีวันนี้เหมือนกันนะ!”

หลิวฝูเซิงยกมุมปาก ควักใบสั่งปรับออกมา แล้วพูด “อย่ามาทำสนิท จอดรถผิดกฎ ปรับสองร้อย ขอดูใบขับขี่หน่อย”