บทที่ 94 ชั่งผลได้ผลเสีย

ขณะที่เก๋อจิ้นจงกับต่งขุยกำลังยกแก้วชนแก้วกัน หลิวฝูเซิงก็เคาะประตูห้องทำงานของอู๋จื้อหมิง เลขาธิการพรรคประจำสำนักงานตำรวจประจำเมืองเช่นกัน

“เข้ามา” เสียงของอู๋จื้อหมิงดังจากในห้อง

หลิวฝูเซิงจัดเครื่องแบบตำรวจเล็กน้อย แล้วผลักประตูเข้าไป จากนั้นก็ทำความเคารพหนึ่งครั้ง

“มาหาผมมีธุระอะไร?” เห็นได้ชัดว่าอู๋จื้อหมิงแปลกใจอยู่บ้างกับการมาของหลิวฝูเซิง

หลิวฝูเซิงพูด “รายงานท่านเลขาฯ อู๋ ผมมารายงานสถานการณ์การทำงานกับท่านครับ”

อู๋จื้อหมิงชะงัก “คุณมารายงานงานกับผมเหรอ?”

หลิวฝูเซิงพยักหน้า “เกี่ยวกับความคืบหน้าของคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนาน รวมทั้งการรวบรวมข้อมูลและพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้องครับ”

อู๋จื้อหมิงได้ยินดังนั้นก็หลุดขำ “คุณเดินมาผิดห้องทำงานหรือเปล่า? คดีนี้กรมตำรวจประจำมณฑลระบุตัวให้ท่านผู้บัญชาการหลี่รับผิดชอบ อีกทั้งคุณก็ถูกย้ายออกจากคณะทำงานเฉพาะกิจไปแล้วด้วย”

หลิวฝูเซิงพูด “นี่แหละคือเรื่องแรกที่ผมจะรายงานท่านเลขาฯ อู๋ ผมไม่เคยถูกย้ายออกจากคณะทำงานเฉพาะกิจ ท่านผู้บัญชาการหลี่ให้ผมย้ายเข้าสู่ที่ลับเพื่อสืบสวนอย่างเป็นความลับต่างหาก! การมารายงานงานกับท่านครั้งนี้ ก็ผ่านการเห็นชอบจากท่านผู้บัญชาการหลี่แล้วเช่นกันครับ!”

มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?

อู๋จื้อหมิงหรี่ตา คำพูดของหลิวฝูเซิงทำให้เขาแปลกใจมาก

“คุณต้องการรายงานอะไร?”

หลิวฝูเซิงหยิบแฟ้มเอกสารออกมา แล้ววางลงบนโต๊ะทำงานของอู๋จื้อหมิงอย่างนอบน้อมยิ่ง

“ขอเชิญท่านเลขาฯ อู๋ดูด้วยตาตัวเองครับ”

สิ่งที่เขานำมาก็คือพยานหลักฐานเกี่ยวกับการสมคบคิดกันระหว่างฮั่วฉี่เซิงกับเหอเจี้ยนกั๋วที่พบจากคลังลับของตระกูลฮั่วนั่นเอง!

“เยอะขนาดนี้เลยเหรอ? คุณมีแรงฮึดดีมาก เป็นคนมีความสามารถนะ”

ตอนแรกอู๋จื้อหมิงยังดูไม่ค่อยใส่ใจ แต่ยิ่งพลิกดู สีหน้าก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้น! เขาไม่คิดเลยว่าเหอเจี้ยนกั๋วจะมีส่วนร่วมในคดีฉ้อโกง แถมยังพัวพันลึกขนาดนี้!

เอกสารแสดงสิทธิ์ในหุ้น บันทึกการโอนเงินธนาคาร วันเวลาและจำนวนเงินในสมุดบัญชีให้สินบนรับสินบนเหล่านั้น ล้วนทำให้อู๋จื้อหมิงเหงื่อเย็นแตกไปทั้งตัว! ของพวกนี้หากเป็นของจริง ประหารเหอเจี้ยนกั๋วก็ไม่เกินเลย!

ครู่ใหญ่ต่อมา เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองไปที่หลิวฝูเซิงอีกครั้ง “ทำไมถึงเอามาให้ผมดู?”

หลิวฝูเซิงยิ้ม “ท่านเลขาฯ อู๋น่าจะรู้ดีว่าด้วยเส้นสายและอิทธิพลของท่านรองนายกเทศมนตรีเหอในเหลียวหนาน ต่อให้มีพยานหลักฐานเหล่านี้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสั่นคลอนสถานะของเขา อย่างมากก็แค่ทำให้เขาดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีต่อไม่ได้ หรือตัดเส้นทางการเลื่อนตำแหน่งของเขาเท่านั้น”

อู๋จื้อหมิงรู้จุดนี้ดี!

หนวดของเหอเจี้ยนกั๋วแผ่ไปถึงหน่วยงานตำรวจ อัยการ และศาลตั้งนานแล้ว ขอแค่เขาไม่เสียดายราคาที่ต้องจ่าย ก็เปลี่ยนขาวให้เป็นดำ เปลี่ยนพยานหลักฐานให้กลายเป็นการใส่ร้ายได้อย่างสมบูรณ์!

อีกทั้งเหอเจี้ยนกั๋วยังมีคนหนุนหลังในมณฑล มีคนข้างบนคอยปกป้องเขา!

ดังนั้นการที่หลิวฝูเซิงเอาของเหล่านี้ออกมา จึงทำให้อู๋จื้อหมิงแปลกใจ หรือว่าหลี่เหวินป๋ออยากให้เขาเป็นนกที่โผล่หัวออกมา?

“ท่านผู้บัญชาการหลี่บอกว่าท่านเลขาฯ อู๋ต้องยืนอยู่ข้างกฎหมายและความยุติธรรมแน่นอน จะไม่เป็นผีรับใช้เสือ”

อู๋จื้อหมิงยิ้มบางๆ “ไม่ต้องมาสวมหมวกสูงให้ผม คุณให้หลี่เหวินป๋อมาหาผมเอง ไม่อย่างนั้นคุณก็แค่ขู่ให้ดูน่ากลัว ดึงหนังเสือมาทำธง”

“ท่านผู้บัญชาการหลี่มาไม่ได้ครับ” หลิวฝูเซิงส่ายหน้า

“ทำไม?”

หลิวฝูเซิงพูด “บางคำพูดออกมาจากปากผมได้เท่านั้น ท่านผู้บัญชาการหลี่บอกว่าถ้าท่านพูด จะก่อความยุ่งยากที่ไม่จำเป็น”

“คำพูดอะไร?”

“จากที่ผมทราบมาโดยบังเอิญ ผู้ใหญ่ในมณฑลมีท่าทีสงวนต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในเหลียวหนาน นั่นก็แปลว่าพวกท่านมอบอำนาจให้สำนักงานตำรวจเหลียวหนานคลี่คลายคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนานภายในกำหนด และจะไม่แทรกแซงงานการคลี่คลายคดีใดๆ ทั้งสิ้น! สำหรับผู้ต้องสงสัยที่เกี่ยวข้องกับคดีคนใดก็ตาม ก็จะไม่ผ่อนปรนเด็ดขาด!”

หลิวฝูเซิงพูดอย่างอ้อมค้อมมาก แต่อู๋จื้อหมิงฟังเข้าใจ คนหนุนหลังของเหอเจี้ยนกั๋วในมณฑลทิ้งเหอเจี้ยนกั๋วไปแล้ว!

“นอกจากนี้ ผมยังมีบทวิเคราะห์ที่ยังไม่สุกงอมอีกอย่างหนึ่ง เกี่ยวกับตัวท่านเลขาฯ อู๋ครับ”

“ว่ามา” อู๋จื้อหมิงหรี่ตา

หลิวฝูเซิงยิ้ม “ทางมณฑลโดดร่มท่านผู้บัญชาการหลี่มาที่สำนักงานตำรวจประจำเมืองเหลียวหนาน ปลดตำแหน่งผู้บัญชาการของท่านเลขาฯ อู๋ แต่กลับยังคงตำแหน่งเลขาธิการพรรคประจำสำนักงานตำรวจประจำเมืองและกรรมการประจำคณะกรรมการพรรคประจำเมืองของท่านไว้ ท่านไม่เห็นเค้าลางบางอย่างจากตรงนี้เลยเหรอครับ?”

คำพูดนี้ หลิวฝูเซิงพูดถึงก้นบึ้งหัวใจของอู๋จื้อหมิงเลย!

เหตุที่อู๋จื้อหมิงชิงดีชิงเด่นกับหลี่เหวินป๋อมาตลอด ก็เพราะในใจมีความไม่พอใจ รู้สึกว่าหลี่เหวินป๋อแย่งตำแหน่งของเขาไป แถมยังจะบีบเขาออกจากสำนักงานตำรวจทีละน้อยด้วย!

เพราะแบบนี้ เขาถึงได้ใกล้ชิดกับเหอเจี้ยนกั๋วมากขึ้น เพื่อรักษาสถานะปัจจุบันของตัวเองไว้ หรือกระทั่งบีบหลี่เหวินป๋อออกไป

ตอนนี้จู่ๆ หลิวฝูเซิงเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ก็อดทำให้ใจของอู๋จื้อหมิงกระเพื่อมไม่ได้!

หลิวฝูเซิงพูดอย่างเนิบนาบ “ท่านเลขาฯ อู๋รู้สึกมาตลอดว่าทางมณฑลกำลังกดท่าน แต่ทำไมไม่ลองคิดกลับกันดูล่ะครับว่าทางมณฑลอาจจะจงใจให้ท่านค่อยๆ วางงานที่เหลียวหนานลง แล้วเลื่อนตำแหน่งท่าน?”

เลื่อนตำแหน่ง!

ดวงตาของอู๋จื้อหมิงสว่างวาบ!

ความคิดนี้ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยมี แต่เขาไม่มีรากฐานในมณฑล ทางมณฑลจะเลื่อนตำแหน่งเขาโดยไม่มีเหตุผลทำไม?

“การเลื่อนตำแหน่งใครสักคน ไม่จำเป็นต้องอาศัยเส้นสายเสมอไป บางทีอาจเป็นเพราะเรื่องหนึ่งที่เขาเคยทำถูกต้อง หรือบางทีตัวมันเองก็เป็นการชดเชยและแลกเปลี่ยนอย่างหนึ่ง ไม่ใช่เหรอครับ?”

การชดเชยและแลกเปลี่ยนเหรอ? อู๋จื้อหมิงครุ่นคิด การที่เบื้องบนส่งหลี่เหวินป๋อลงมา เห็นได้ชัดว่าต้องการคุมกองตำรวจของเมืองเหลียวหนาน หรือกระทั่งระบบยุติธรรมทั้งหมด และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เขาอู๋จื้อหมิงยอมสละอำนาจส่วนนี้ ให้หลี่เหวินป๋อเปลี่ยนผ่านได้อย่างราบรื่น ส่วนเขาก็ได้เลื่อนเข้าไปในกรมตำรวจประจำมณฑล…

ในวงราชการมีการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์และการประนีประนอมอยู่มากมาย

อู๋จื้อหมิงไม่ใช่ไม่เข้าใจ เพียงแต่ติดอยู่ในกับดักความคิดมาตลอด พอฟังคำเหล่านี้ของหลิวฝูเซิง เขาถึงสว่างโล่งขึ้นทันที!

หลิวฝูเซิงดูสีหน้าฟังคำพูด “ท่านเลขาฯ อู๋อย่าคิดมากไปครับ ทั้งหมดนี้ผมเดาสุ่มเอง พูดออกมาลอยๆ ท่านอย่าถือสาเด็ดขาดนะครับ”

อู๋จื้อหมิงมองหลิวฝูเซิงอย่างลึกซึ้ง “ต่อให้คำเหล่านี้เป็นสิ่งที่คนอื่นสอนคุณมาพูด แต่การที่พูดออกมาได้ ก็พิสูจน์แล้วว่าไอ้หนุ่มอย่างคุณไม่ธรรมดา!”

หลิวฝูเซิงยกมุมปาก แล้วพูด “ขอบคุณที่ท่านเลขาฯ อู๋ชมครับ! งั้นต่อไปผมขอพูดเรื่องคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนานต่อ! นี่เป็นคดีที่กรมตำรวจประจำมณฑลจับตาเป็นพิเศษ ท่านเลขาฯ อู๋ไม่ได้เข้าร่วมมาก่อน ย่อมพลาดโอกาสที่จะได้รับการยกย่องจากกรมตำรวจประจำมณฑลอย่างไม่ต้องสงสัย ตอนนี้รูปคดีมีความคืบหน้าใหม่แล้ว ท่านเลขาฯ อู๋ยังจะทิ้งโอกาสใหม่นี้อีกเหรอครับ?”

ตั้งแต่ต้นจนจบ คำพูดของหลิวฝูเซิงเป็นระเบียบชัดเจน!

เขาวิเคราะห์รูปคดีก่อน หยิบพยานหลักฐานที่ได้เปรียบออกมา จากนั้นแสดงท่าทีของทางมณฑล สุดท้ายให้อู๋จื้อหมิงชั่งผลได้ผลเสีย เพื่อให้อู๋จื้อหมิงเข้าร่วมคดีนี้อย่างเต็มใจ!

อู๋จื้อหมิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูด “ผมยังมีคำถามอีกข้อ คดีนี้ทำไมถึงต้องการผม?”

หลิวฝูเซิงยิ้ม “เพราะคู่ต่อสู้คือเจ้าครองเหลียวหนานที่บริหารเมืองมายาวนานถึงเก้าปี มีเส้นสายกระจายอยู่ทั้งสายขาวสายดำ ทั้งวงการเมืองและวงการธุรกิจ! เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้แบบนี้ หากสถานีตำรวจของเราไม่ใช่แผ่นเหล็กชิ้นเดียว ก็ได้แต่เอาไข่กระแทกหินเท่านั้นครับ!”

อู๋จื้อหมิงพยักหน้า “เท่าที่ผมทราบ ต่อให้ผมยืนอยู่ข้างพวกคุณ สถานีตำรวจก็ยังไม่ใช่แผ่นเหล็กชิ้นเดียวอยู่ดี! คณะทำงานเฉพาะกิจของพวกคุณมีข่าวรั่วบ่อยใช่ไหม? หากก่อนปฏิบัติการ เหอเจี้ยนกั๋วชิงลงมือก่อน เราก็ยังยากที่จะชนะอยู่ดี”

หลิวฝูเซิงพูด “ท่านเลขาฯ อู๋ไม่ต้องกังวลครับ พรุ่งนี้ ไส้ศึกคนนี้จะไม่มีอยู่อีกแล้ว”