บทที่ 98 รายงานปิดคดี

สำหรับต่งขุย คำวิจารณ์ของซุนไห่คือ น่าเสียดายตำรวจที่ดีคนหนึ่ง

หลิวฝูเซิงไม่ได้คิดเช่นนั้น คนทุกคนไม่เพียงต้องมีเป้าหมายขั้นสูงในการทำสิ่งต่างๆ แต่ต้องมีจรรยาบรรณขั้นต่ำด้วย หากรักษาขั้นต่ำไว้ไม่ได้ ขั้นสูงก็กลายเป็นคำพูดลอยๆ

ในแง่หนึ่ง ต่งขุยในอดีตเป็นตำรวจที่ดี เขากล้าสู้กล้าลุย และกล้าท้าทายอำนาจเพื่อสิ่งที่เขาคิดว่าถูกต้อง แต่จิตสำนึกเรื่องเส้นแบ่งของเขาอ่อนแอเกินไป เผลอเมื่อไหร่ก็ตกต่ำได้

แต่ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญอีกแล้ว

วันรุ่งขึ้น หลิวฝูเซิงไม่ได้ไปประชุมที่ศาลาว่าการเมืองพร้อมหลี่เหวินป๋อและอู๋จื้อหมิง เขาต้องสอบสวนสองพ่อลูกฮั่วฉี่เซิงอีกครั้ง

……

การประชุมขยายวงของศาลาว่าการเมืองวันนี้ มีผู้เข้าร่วมมากกว่าปกติอยู่บ้าง

ไม่เพียงผู้บัญชาการและเลขาธิการพรรคของสำนักงานตำรวจประจำเมืองมากันทั้งคู่ ผู้บริหารสูงสุดของแต่ละหน่วยงานก็มากันเกือบหมดเช่นกัน

ทุกคนล้วนรู้สึกได้ในความรู้สึกลึกๆ ถึงกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดา ส่วนจะเป็นอะไรกันแน่นั้นกลับไม่มีใครรู้

การประชุมเริ่มขึ้นตามปกติ ยังคงเป็นเหอเจี้ยนกั๋วรองนายกเทศมนตรีอาวุโสที่เป็นประธาน

ในจุดนี้ ทุกคนแทบจะชินจนเป็นปกติ ในเมืองเหลียวหนานขอแค่มีเหอเจี้ยนกั๋วอยู่ นายกเทศมนตรีและเลขาธิการพรรคก็เป็นแค่ของประดับ

ขณะที่การประชุมดำเนินไป ซ่งซานซือกลับรออยู่นอกประตูใหญ่ศาลาว่าการเมืองอย่างเริ่มหงุดหงิด

ต่งขุยรับปากไว้ว่าจะส่งรายงานปิดคดีมาในเวลานี้ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นเงาคนเลย หรือว่าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น?

พอดีกับตอนที่ซ่งซานซือเตรียมจะโทรไปถาม จู่ๆ รถคันหนึ่งก็มาจอดข้างตัวเขา!

“ขอถามหน่อยครับ คุณคือเลขาฯ ซ่งใช่ไหม?” ตำรวจหนุ่มผิวขาวสะอาดที่มีรอยยิ้มแปลกๆ คนหนึ่งเดินลงมาจากรถ

ซ่งซานซือพยักหน้าโดยสัญชาตญาณ “คุณคือ?”

“ผมชื่อซุนไห่ครับ! หัวหน้ากองต่งให้ผมมาส่งเอกสารให้คุณ!” ซุนไห่หยิบซองเอกสารออกมาพร้อมรอยยิ้ม

ซ่งซานซือเห็นบนซองเอกสารเขียนข้อความว่า "รายงานปิดคดีและความเห็นคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนาน" อย่างเด่นชัด ในใจก็ถอนหายใจโล่งอก จากนั้นก็ถามอย่างสงสัย “แล้วหัวหน้ากองต่งของพวกคุณล่ะ? ทำไมเขาไม่มา?”

ซุนไห่ยิ้ม “หัวหน้ากองต่งเพิ่งรับคดีหนึ่งเมื่อเช้านี้ รีบพาหัวหน้าหมวดเก๋อกับพวกไปทำคดีด้วยกันแล้วครับ! เขาบอกว่านี่เป็นเอกสารที่ต้องใช้ในการประชุมงาน ต้องให้ผมมอบให้เลขาฯ ซ่งด้วยตัวเอง! คุณดูสิว่าเอกสารถูกต้องไหมครับ?”

ซ่งซานซือไม่ได้สงสัยอะไร เขายกข้อมือขึ้นดูเวลา แล้วพูด “ในเมื่อเป็นหัวหน้ากองต่งให้คุณมาส่ง ก็ต้องถูกต้องแน่นอน! ตอนนี้ผมต้องไปส่งเอกสารแล้ว ไม่คุยกับคุณมากนะ!”

เวลาไม่ทันจริงๆ การประชุมเริ่มไปแล้ว คาดว่าเหอเจี้ยนกั๋วก็คงรอจนใจร้อนเหมือนกัน ซ่งซานซือจึงหันหลังวิ่งกลับเข้าอาคารศาลาว่าการเมืองทันที

ซุนไห่มองแผ่นหลังของซ่งซานซือ ก็อดหัวเราะหึๆ ไม่ได้ น่าเสียดายที่ระดับชั้นของเขาไม่ถึง ไม่งั้นก็คงได้ดูละครสนุกๆ แล้ว!

……

การประชุมดำเนินมาถึงช่วงกลาง ซ่งซานซือเดินมาที่ด้านหลังเหอเจี้ยนกั๋ว แล้ววางซองเอกสารลงบนโต๊ะ

เหอเจี้ยนกั๋วเหลือบมองหน้าซองเอกสาร แล้วกระแอมเบาๆ หนึ่งครั้ง ตัดบทผู้อำนวยการคนหนึ่งที่กำลังรายงานอยู่ แล้วพูด “ปัญหานี้เราค่อยหารือกันทีหลัง! ตอนนี้ สิ่งที่ผมจะพูดคือปัญหาเกี่ยวกับคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนาน”

พอได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็จริงจังขึ้นมาทั้งหมด

คดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนานเป็นประเด็นร้อนมาโดยตลอด ไม่นานมานี้ยฺหวีเสี่ยวเฉียงผู้ต้องหาหลักเข้ามอบตัว จากนั้นฝ่ายตำรวจก็จับกุมสองพ่อลูกฮั่วฉี่เซิงแห่งกลุ่มบริษัทว่านหลง โดยเฉพาะเมื่อวาน หลิวฝูเซิงอดีตรองหัวหน้าคณะทำงานเฉพาะกิจที่ถูกย้ายไปเป็นตำรวจจราจร ยังได้ขึ้นข่าวเที่ยงและข่าวค่ำด้วย!

หรือว่าตอนนี้คดีนี้จะมีความเปลี่ยนแปลงอะไรอีก?

เหอเจี้ยนกั๋วหันสายตาไปที่หลี่เหวินป๋อผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจประจำเมืองแล้วพูด “ท่านผู้บัญชาการหลี่! ตามหลักแล้วคดีนี้ฝ่ายตำรวจของพวกคุณรับผิดชอบ แต่มีเจ้าหน้าที่สืบสวนคดีเดิมบางคนจงใจสร้างเรื่อง ก่อให้เกิดเหตุการณ์มวลชน แถมยังขึ้นข่าวสถานีโทรทัศน์อีก! ผลกระทบนี้เลวร้ายอย่างที่สุด! ดังนั้นผมคิดว่าจำเป็นต้องยกเรื่องนี้ขึ้นมาหารืออย่างจริงจังในที่ประชุมงาน!”

หลี่เหวินป๋อยิ้มบางๆ “ผมคิดว่าท่านรองนายกเทศมนตรีเหอพูดถูกครับ”

หือ?

เห็นท่าทีของหลี่เหวินป๋อ เปลือกตาของเหอเจี้ยนกั๋วก็กระตุกขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ! หลี่เหวินป๋อนิ่งขนาดนี้ หรือว่าเขารู้ว่าวันนี้ผมจะเล่นงานเขา?

ความคิดแวบผ่านไป ตอนนี้ทุกคนกำลังรอฟังคำพูดต่อไปของเขา เหอเจี้ยนกั๋วจึงทำได้แค่พูดต่อ “อย่างที่ทุกคนทราบ รูปคดีของคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนานชัดเจนมาก ผู้ต้องสงสัยหลักในนั้นก็ถูกจับกุมครบหมดแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มีคนอาศัยคดีนี้ไปทำเรื่อง ก่อความตื่นตระหนกในสังคมโดยไม่จำเป็นและผลกระทบที่ไม่ดี! ผมเสนอว่าให้ปิดคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนานเสียตรงนี้! โดยให้ฝ่ายตำรวจและศาลาว่าการเมืองประกาศร่วมกัน พร้อมทั้งสอบสวนเจ้าหน้าที่ที่ทำคดีโดยผิดระเบียบให้ถึงที่สุด!”

พอเสียงพูดจบลง ในห้องประชุมก็โกลาหลเล็กน้อยขึ้นมาทันที

ฟังจากน้ำเสียงของเหอเจี้ยนกั๋ว นี่คือจังหวะที่จะบังคับปิดคดีเหรอ? ฝ่ายตำรวจจะยอมเหรอ?

เป็นไปตามคาด!

หลี่เหวินป๋อปฏิเสธตรงนั้นเลย “คดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนานปิดตอนนี้ไม่ได้ครับ! ในนี้ยังพัวพันกับรูปคดีในระดับที่ลึกกว่านี้อีกมาก การปิดคดีอย่างลวกๆ คือการไม่รับผิดชอบต่อคดี และยังละเมิดกระบวนการทำคดีของฝ่ายตำรวจด้วย!”

“กระบวนการทำคดีเหรอ?” เหอเจี้ยนกั๋วหัวเราะเบาๆ หนึ่งครั้ง แล้วพูด “พูดถึงกระบวนการทำคดี ผมกลับอยากถามท่านผู้บัญชาการหลี่หน่อยว่า สถานีตำรวจเป็นสภาเสียงเดียวของคุณหรือไง?”

หลี่เหวินป๋อ “ท่านรองนายกเทศมนตรีเหออย่าพูดแบบนั้นครับ สถานีตำรวจก็มีคณะผู้บริหาร มติทั้งหมดล้วนเป็นการตัดสินใจร่วมกันของสมาชิกคณะผู้บริหาร”

เหอเจี้ยนกั๋วพยักหน้าพูด “งั้นก็ดี วันนี้พอดีท่านเลขาฯ อู๋ของสำนักงานตำรวจประจำเมืองก็อยู่ด้วย งั้นผมขอถามท่านเลขาฯ อู๋หน่อยว่า ความเห็นของคุณกับท่านผู้บัญชาการหลี่ตรงกันไหม?”

ในคำถามนี้ เหอเจี้ยนกั๋วยังมั่นใจอยู่ เพราะก่อนหน้านี้อู๋จื้อหมิงเคยแสดงท่าทีว่าจะเข้าหาเหอเจี้ยนกั๋วมากกว่าหนึ่งครั้งเพื่อจัดการหลี่เหวินป๋อ! เหอเจี้ยนกั๋วเชื่อว่าในสถานการณ์เปิดเผยแบบนี้ อู๋จื้อหมิงจะไม่ร้องเพลงสวนทางกับเขา!

แต่เขาไม่คิดว่าอู๋จื้อหมิงจะพูดอย่างยิ้มแย้มว่า “ท่านรองนายกเทศมนตรีเหอชอบล้อเล่นจริงๆ ถ้าความเห็นของผมกับท่านผู้บัญชาการหลี่ไม่ตรงกัน มตินี้จะผ่านในที่ประชุมของสำนักงานตำรวจประจำเมืองได้เหรอครับ?”

“คุณ…” เหอเจี้ยนกั๋วถูกยัดจนอึ้งไปหนึ่งจังหวะ หน้าแดงก่ำไปเลย! อู๋จื้อหมิงสวนเขากลับมาได้!

เห็นภาพนี้ สีหน้าของผู้บริหารหน่วยงานอื่นๆ ในห้องประชุมก็ตื่นเต้นขึ้นมาทั้งหมด! นี่มันละครใหญ่ระหว่างฝ่ายตำรวจกับศาลาว่าการเมืองชัดๆ! หลี่เหวินป๋อกับอู๋จื้อหมิงจับมือกันปะทะเหอเจี้ยนกั๋ว!

แววตาของเหอเจี้ยนกั๋ววาบขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ดี! ต่อให้นี่เป็นความเห็นที่ตรงกันของคณะผู้บริหารสำนักงานตำรวจ แต่ผมกลับได้ยินมาว่าเจ้าหน้าที่ทำคดีข้างล่างยังมีความเห็นที่ต่างออกไป! เจ้าหน้าที่ทำคดีแนวหน้ารู้สถานการณ์ของคดีมากที่สุด! การที่พวกเขาร่วมกันลงชื่อขอให้ปิดคดี เรื่องนี้จะอธิบายยังไง?”

อะไรนะ?

ทุกคนฮือฮากันขึ้นมา!

สิ่งที่เหอเจี้ยนกั๋วพูดมีเหตุมีผล เจ้าหน้าที่ทำคดีแนวหน้าเรียกร้องให้ปิดคดีกันหมด แต่ผู้บริหารสำนักงานตำรวจกลับถ่วงไม่ยอมปิด แบบนี้ยังไงก็อธิบายไม่ขึ้น! โดยเฉพาะตอนนี้ที่เหอเจี้ยนกั๋วยังกดดันจากข้างบนอีก บีบทั้งบนทั้งล่าง ต่อให้ผู้บริหารสำนักงานตำรวจทั้งหมดรวมกันก็ต้านไม่ไหว!

หลี่เหวินป๋อกับอู๋จื้อหมิงมองหน้ากันแล้วยิ้ม จากนั้นก็ถามเหอเจี้ยนกั๋ว “ข้อสรุปนี้ ท่านรองนายกเทศมนตรีเหอได้มาจากไหนครับ?”

เหอเจี้ยนกั๋วหยิบซองเอกสารตรงหน้าขึ้นมา แล้วหัวเราะเย็น “หรือท่านผู้บัญชาการหลี่ไม่ทราบ? ก็เพราะผู้บริหารสำนักงานตำรวจประจำเมืองอย่างพวกคุณชอบผลงานใหญ่โต ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจแนวหน้ามีเสียงบ่นเต็มถนน ทุกข์จนพูดไม่ออก! สิ่งที่อยู่ในมือผมนี้ก็คือรายงานปิดคดีและข้อเสนอที่ต่งขุยหัวหน้าคณะทำงานเฉพาะกิจคดีใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเหลียวหนาน และเก๋อจิ้นจงรองหัวหน้าคณะ ร่วมกันลงชื่อยื่นมา! พวกเขากังวลว่ารายงานนี้พอไปถึงพวกคุณแล้วจะเป็นหินจมทะเล จึงส่งสำเนาผ่านคนกลางหลายทอดมาให้ผม ให้ผมเป็นที่พึ่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจแนวหน้า!”

เพียะ!

เหอเจี้ยนกั๋วฟาดซองเอกสารลงบนโต๊ะอย่างแรง!

ใจของทุกคนวูบลงพร้อมกัน ที่แท้เหอเจี้ยนกั๋วยังมีไม้ตายนี้อีก! คราวนี้หลี่เหวินป๋อกับอู๋จื้อหมิงคงซวยแน่!