ตอนที่ 59 นายไม่เพียงแต่ต้มตุ๋น แต่ยังเป็นไอ้ลามกตัวพ่ออีกด้

ท่ามกลางสายตากังขาเคลือบแคลงของทุกคนในร้านจี้เหรินถัง

ฉินตงฟางกลับเพียงอมยิ้มน้อย ๆ แล้วเอ่ยสาธยายออกมาอย่างคล่องแคล่ว

"อาการกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างอักเสบ ส่วนใหญ่มักเกิดจากการตรากตรำทำงานหนักสะสมมานาน หรือไม่ก็เรื่องบนเตียงมากเกินไป..."

เขายังพูดไม่ทันขาดคำ

หลานสาวของท่านผู้เฒ่าไป๋ซึ่งพ่วงตำแหน่งเด็กฝึกงานเพิ่งเดินออกมารินน้ำ ได้ยินประโยคนี้เข้าก็สุดจะทนอีกต่อไป!

ไป๋เสี่ยวเสี่ยววัยสิบแปดปีหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันควัน นางตวัดสายตาเขียวปั้ดจ้องฉินตงฟางด้วยความอับอายระคนโกรธจัด "นี่ นายเป็นบ้าไปแล้วหรือไง"

ด้วยความเป็นหลานสาวคนเล็กของไป๋จิ้งเต๋อ แถมทุกคนในบ้านต่างคอยประคบประหงมเอาใจ นางจึงมีนิสัยเอาแต่ใจอยู่บ้าง

ฉินตงฟางขมวดคิ้วมองไปยังหญิงงามหน้ากลมตรงหน้า

พอเห็นนางขมวดคิ้วยู่ปากส่งสายตาเย็นชาใส่ เขากลับโบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ

"ฉันไม่ได้บ้าสักหน่อย แม่หนูน้อยตั้งหน้าตั้งตาบดยาของเธอไปเถอะ อย่ามาแอบฟังผู้ใหญ่คุยกันสิ! ฉันกำลังปรึกษาเรื่องการรักษาคนไข้กับท่านผู้เฒ่าไป๋อยู่นะ"

"นายแก่กว่าฉันสักกี่ปีกันเชียว ถึงได้กล้ามาวางก้ามเป็นผู้หลักผู้ใหญ่น่ะ! ฉินใจกล้า นายมันไอ้คนปากพล่อยหยาบคาย... ช่างใจกล้าหน้าด้านสมชื่อจริง ๆ!"

ไป๋เสี่ยวเสี่ยวทั้งอับอายทั้งโมโหจนเผลอตะเบ็งเสียงใสแจ๋วของตัวเองขึ้นมา

นางรู้สึกว่าฉินตงฟางช่างหน้าหนาไร้มารยาทสิ้นดี

เป็นแค่ชาวนาที่เอาตัวเพียงพอนมาขายแท้ ๆ เพิ่งจะพูดจาดูแคลนวิชาแพทย์ของปู่ไปหยก ๆ ตอนนี้ยังกล้ามาพูดเรื่องชายหญิงต่อหน้านางและศิษย์อาหญิงอย่างหน้าตาเฉยอีก...

ไอ้คนทะลึ่งตึงตังคนนี้ช่างหน้าไม่อายจริง ๆ!

"เสี่ยวเสี่ยว ไปบดยาของหลานไป๊!"

ไป๋จิ้งเต๋อดุหลานสาวตัวน้อยเสียงเข้มพลางถลึงตาปราม

ก่อนจะหันมาส่งยิ้มขอโทษขอโพยให้ฉินตงฟาง

"หลานสาวคนเล็กของฉันคนนี้ถูกตามใจจนเสียนิสัยไปหน่อย ขอให้เจ้าหนุ่มใจกล้าพูดต่อได้เลย"

ฉินตงฟางเองก็ไม่ได้เก็บเอาปฏิกิริยาฮึดฮัดของสาวสวยมาใส่ใจ

"ครับ ท่านผู้เฒ่าไป๋ก็ทราบดี ว่าอาการกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างอักเสบส่วนใหญ่มักเกิดจากการทำงานหนักสะสมเป็นเวลานาน หรือไม่ก็เกิดจากเรื่องอย่างว่านั่นมากจนเกินไป"

เสี่ยวเสี่ยวและเภสัชกรหญิงของร้านจี้เหรินถัง : "..."

"จนส่งผลให้ลมปราณและเลือดลมเฉพาะจุดติดขัดคั่งค้าง แสดงอาการปวดเมื่อยบั้นเอวและแผ่นหลังจนยืดตัวไม่ตรง หากหนักหนาสาหัสหน่อยก็อาจถึงขั้นหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทส่วนปลาย กลายเป็นอัมพฤกษ์อัมพาตได้เลยครับ"

ฉินตงฟางพูดจาได้อย่างเชี่ยวชาญน่าเชื่อถือ ทำเอาทุกคนที่ได้ยินต่างพากันอึ้งกิมกี่

"ส่วนวิธีการรักษา หลัก ๆ แล้วก็ยังคงต้องเน้นไปที่การทะลวงเส้นลมปราณและกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิตเป็นสำคัญ ถูกต้องไหมครับท่านผู้เฒ่าไป๋"

"ถูกต้อง! นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าหนุ่มใจกล้าอย่างนาย... จะมีความรู้เรื่องวิชาแพทย์จริง ๆ ด้วย!" แววตาของไป๋จิ้งเต๋อทอประกายวาววับ

เขาอดไม่ได้ที่จะมองสำรวจเจ้าหนุ่มชาวนาผู้เรียบง่ายที่มาขายตัวเพียงพอนคนนี้ใหม่อีกครั้ง

"สูตรลับตกทอดประจำตระกูลของผม สรรพคุณหลัก ๆ ก็คือช่วยสลายเลือดคั่งกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต ทะลวงเส้นลมปราณระงับปวด บำรุงไตเสริมความแข็งแรงของกระดูก! ถ้าเอากอเอี๊ยะสูตรนี้ไปแปะไว้ที่เอวและแผ่นหลัง ก็จะช่วยบรรเทาอาการปวดได้อย่างรวดเร็วและทำให้เลือดลมไหลเวียนดีขึ้นครับ"

น้ำเสียงของฉินตงฟางเต็มไปด้วยความมั่นใจ ราวกับว่าเขาเกิดมาจากตระกูลแพทย์แผนจีนชื่อดังอย่างไรอย่างนั้น

"จากนั้นค่อยประสานกับการนวดกดจุดและฝังเข็มของท่านผู้เฒ่าไป๋! พวกเราสองคนร่วมมือกัน รับรองว่าการทำให้คนไข้โรคกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างอักเสบหายดีเป็นปลิดทิ้งไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลยสักนิดครับ"

หลังพูดพลางขยับไม้ขยับมือประกอบเสร็จสรรพ ฉินตงฟางก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปที่ลานหลังร้านยา

กะว่าจะไปดูว่าพี่ชายหนวดเคราดกคนนั้นจัดการกับตัวเพียงพอนทั้งเก้าตัวของเขาเสร็จเรียบร้อยหรือยัง

เดี๋ยวจะปล่อยให้เซวียชิ่นกับย่าย่าของเขาต้องรอนานอยู่ข้างนอก!

แต่กลับเห็นพี่ชายหนวดเคราดกยังคงลับมีดเตรียมลงมือชำแหละพวกตัวเพียงพอนอยู่อย่างขะมักเขม้น...

ส่วนชายชราไป๋จิ้งเต๋อก็เดินตามหลังมาด้วยความใคร่รู้อย่างยิ่ง

ฉินตงฟางจึงนั่งลงบนเก้าอี้ตรงลานบ้าน ยกน้ำขึ้นจิบไปสองสามอึก

แล้วเริ่มพูดคุยกับผู้เฒ่าต่อ...

"มันเป็นสูตรลับโบราณที่ตกทอดมาจากยุคราชวงศ์ชิงของตระกูลผมน่ะครับ น่าเสียดายที่คนรุ่นหลังรวมถึงตัวผมไม่ได้ยึดอาชีพหมอกันมาหลายรุ่นแล้ว ถึงพอจะมีความรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง แต่กลับไม่มีวิชาแพทย์ติดตัวเลยสักนิด"

ฉินตงฟางเอ่ยออกมาได้อย่างหน้าตาเฉยโดยไม่กระดากอายแม้แต่น้อย

จุดประสงค์ก็เพื่อให้ไป๋จิ้งเต๋อปักใจเชื่อว่า สูตรลับประจำตระกูลของเขามีที่มาที่ไปยิ่งใหญ่ เป็นของจริงที่เชื่อถือได้และมีสรรพคุณชะงัดนัก!

แบบนี้อีกฝ่ายถึงจะกล้าเอาไปทดลองใช้กับคนไข้ เพื่อขจัดปัดเป่าความทุกข์ทรมานให้แก่ผู้ป่วยทั้งหลายได้ยังไงล่ะ

อันที่จริง บรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของฉินตงฟางล้วนเป็นชาวนามาโดยตลอด ไม่เคยมีใครเป็นหมอรักษาคนเลยสักคนเดียว

เขาก็แค่อาศัยประสบการณ์ที่เคยเจ็บป่วยออด ๆ แอด ๆ จนเชี่ยวชาญไปเองในชาติก่อน

ซ้ำยังเคยได้รู้จักมักจี่กับหมอเทวดาชื่อดังระดับประเทศอยู่สองสามคนก็เท่านั้นเอง!

เมื่อชาติที่แล้ว

ในช่วงแรกที่ฉินตงฟางต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพในเมืองใหญ่อย่างยากลำบาก

เขาเคยตรากตรำทำงานหนักจนล้มป่วย และมีโรคประจำตัวเป็นกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างอักเสบเรื้อรัง

อาการปวดหน่วงตึงตรงบั้นเอวคอยตามทรมานเขาอยู่นานหลายปี...

ถึงขั้นเกือบจะกลายเป็นอัมพาตนอนติดเตียงไปเลยทีเดียว!

จนกระทั่งต่อมาได้ย้ายไปสร้างตัวที่ปักกิ่งและหน้าที่การงานเริ่มขยับขยายใหญ่โตขึ้น

ฉินตงฟางจึงมีวาสนาได้รู้จักกับคุณเฮ่อผู้เป็นยอดฝีมือในวงการแพทย์ และได้ใช้กอเอี๊ยะสูตรลับตกทอดจากยุคราชวงศ์ชิงของตระกูลอีกฝ่าย จนอาการปวดเอวเรื้อรังหายขาดเป็นปลิดทิ้ง!

เพื่อตอบแทนบุญคุณหมอเทวดาเฮ่อในตอนนั้น

ฉินตงฟางจึงกระตือรือร้นลงทั้งแรงทั้งเงิน ช่วยนำสูตรลับการแพทย์แผนจีนที่อีกฝ่ายครอบครองไปยื่นขอจดสิทธิบัตรยา

ทั้งยังทุ่มเงินก้อนโตลงทุนเปิดบริษัทยาขนาดใหญ่ให้แก่หมอเทวดาเฮ่ออีกด้วย!

จากนั้นก็ช่วยวางแผนการตลาดให้อย่างดี

ทำให้หมอเฮ่อกอบโกยเงินทองจนกระเป๋าตุง พลิกฐานะกลายมาเป็นท่านประธานเฮ่อผู้มั่งคั่งร่ำรวยจนน่าตกตะลึง!

แต่พอถึงคราวที่ฉินตงฟางล้มเหลวทางธุรกิจ จนมีช่วงหนึ่งต้องแบกรับหนี้สินท่วมตัวและต้องการให้เพื่อนยื่นมือเข้าช่วย

คุณเฮ่อที่กลายเป็นมหาเศรษฐีไปแล้ว กลับกลัวว่าจะถูกฉินตงฟางฉุดรั้งธุรกิจอันรุ่งโรจน์ของตนให้พลอยพังไปด้วย ถึงขั้นทำเป็นเมินเฉย ไม่ยอมยื่นมือช่วยผู้มีพระคุณคนนี้แม้แต่น้อย!

ต่อมาถึงขั้นไม่กล้ารับสายของฉินตงฟางด้วยซ้ำไป...

ในเมื่อนายไร้น้ำใจก่อน ก็อย่ามาโทษว่าฉันไร้คุณธรรมก็แล้วกัน!

วันนี้ฉินตงฟางตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดแล้ว

อาศัยจังหวะที่ตาเฒ่าเฮ่อผู้แล้งน้ำใจยังเป็นแค่คนหนุ่มแน่น

เจ้าตัวยังไม่ประสีประสาเรื่องการนำสูตรยาประจำตระกูลไปจดสิทธิบัตร และยิ่งไม่มีปัญญาจะไปเปิดบริษัทยา...

สู้มอบน้ำใจก้อนโตนี้ให้แก่ผู้เฒ่าไป๋ผู้ใจบุญไปเลยดีกว่า!

เอาสูตรยาที่เขาเคยช่วยตั้งชื่อให้ตาเฒ่าเฮ่อเมื่อปี 1995 ว่า "แผ่นแปะคลายเอวเสริมเส้นเอ็น" มอบให้แก่ผู้เฒ่าไป๋ผู้เปี่ยมด้วยน้ำใจ นำไปช่วยเหลือคนจนให้เกิดประโยชน์มากกว่าเยอะ!

ถึงอย่างไรฉินตงฟางก็ไม่ได้เชี่ยวชาญวิชาแพทย์จริงจังอยู่แล้ว

อย่างมากก็แค่เคยได้ยินพวกหมอเทวดาเฮ่อพูดคุยเรื่องพวกนี้ให้ฟังผ่านหูมาบ้างเท่านั้น

ลำพังความสามารถของเขาเอง ไม่มีทางฟื้นฟูสูตรยาที่สมบูรณ์แบบของ "แผ่นแปะคลายเอวเสริมเส้นเอ็น" ออกมาได้ทั้งหมดหรอก

"รอเดี๋ยวนะครับท่านผู้เฒ่าไป๋ ผมขอไปหากระดาษกับปากกาก่อน จะเขียนสูตรยาประจำตระกูลคร่าว ๆ ให้ท่านเดี๋ยวนี้เลย!"

ฉินตงฟางพูดพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้ตรงลานบ้าน

เดินกลับเข้ามาในร้านยาจี้เหรินถัง ตั้งใจจะไปหยิบกระดาษเขียนเทียบยากับปากกาบนโต๊ะตรวจโรค

"ฉินใจกล้า นายจะทำอะไรน่ะ?!"

ไป๋เสี่ยวเสี่ยวนั่งดื่มน้ำอยู่หน้าโต๊ะตรวจโรค เธอยื่นมือกดกระดาษบนโต๊ะเอาไว้ ไม่ยอมให้เขาแตะต้อง

ร่องอกขาวผ่องลึกอวดสายตาคนอื่นเต็มเปา โดยที่แม่สาวน้อยไม่รู้ตัวเลยสักนิด...

"ขายตัวเพียงพอนของนายเสร็จแล้วก็รีบไสหัวไปซะ! ต่อไปห้ามมาที่จี้เหรินถังเพื่อหลอกลวงปู่ของฉันอีกเด็ดขาดเลยนะ!"

เธอเริ่มระแวงและตั้งแง่เป็นศัตรูกับฉินตงฟางเข้าแล้ว

เพราะคุณปู่ไป๋เป็นคนใจดีเกินไป มักจะเชื่อคนแปลกหน้าง่าย เมื่อก่อนก็เคยถูกคนชั่วหลอกเอาสมุนไพรกับเงินไปเหมือนกัน...

โดนงูกัดครั้งเดียว พลอยหวาดระแวงแม้กระทั่งเชือกป่านไปสิบปี!

ไป๋เสี่ยวเสี่ยวยิ่งรู้สึกว่า ไอ้หนุ่มเจ้าเล่ห์ปากหวานก้นเปรี้ยวคนนี้ มีแววสูงมากที่จะเป็นพวกต้มตุ๋นแฝงตัวมา!

นายต้องรู้อยู่แล้วแน่ ๆ ว่าปู่ของฉันไม่มีทางเอาเปรียบคนอื่นฟรี ๆ ถึงได้แกล้งบอกว่าจะยกสูตรยาประจำตระกูลอะไรนั่นให้ฟรี ๆ ใช่ไหมล่ะ?

ฉินใจกล้าคนนี้เจ้าเล่ห์แสนกลจริงเชียว!

"เอามานี่เถอะน่า"

ฉินตงฟางปรายตามองสาวสวยอย่างเรียบเฉย ก่อนจะจับข้อมือขาวผ่องของเธอยกขึ้น แล้วดึงเอากระดาษกับปากกาที่อยู่ข้างใต้ออกมาหน้าตาเฉย

ไป๋เสี่ยวเสี่ยว : "!!!"

แต่กลับเห็นตาเฒ่าฉินขยิบตาพลางส่งยิ้มให้

"วางใจเถอะเสี่ยวเสี่ยว ปู่ของเธอตัดใจห้ามไม่ให้ฉันมาที่จี้เหรินถังไม่ลงหรอก ประเดี๋ยวเขายังต้องรู้สึกขอบคุณพี่ชายคนนี้จนซาบซึ้งใจเลยล่ะ!"

พูดจบเขาก็ถือกระดาษและปากกาเดินกลับไปที่ลานหลังบ้านทันที...

พี่ชายงั้นเหรอ?

ไป๋เสี่ยวเสี่ยวขมวดคิ้วจ้องตาเขม็ง พลางหันไปสบตากับศิษย์พี่และศิษย์อาหญิงในร้านขายยาจีนด้วยความงุนงง

"ไอ้คนชั่วคนนี้ ยังกล้ามาเอาเปรียบคุณหนูอย่างฉันอีกนะ!"

นางหน้าแดงก่ำพลางขมวดคิ้ว แค่นเสียงฮึดฮัดอย่างขัดใจ

โมโหจนหน้าอกหน้าใจที่เริ่มอวบอิ่มกระเพื่อมไหวขึ้นลงเบา ๆ~

นางจึงตะโกนเสียงดังลั่นไล่หลังฉินตงฟางไปว่า

"ฝันไปเถอะย่ะ! ไอ้คนต้มตุ๋นใจกล้าบ้าบิ่น..."

บรรดาเพื่อนร่วมงานของไป๋เสี่ยวเสี่ยวต่างก็ขมวดคิ้วซุบซิบเช่นกัน

"พ่อหนุ่มคนนี้หน้าตาก็ดูดีมีสง่าราศีอยู่หรอก เสียดายที่พูดจาเชื่อถือไม่ได้เลยสักนิด..."

"นั่นน่ะสิ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าคิดไม่ซื่อกับท่านผู้เฒ่าของพวกเราแน่ ๆ!"

ที่ลานหลังร้านยาจีน

ฉินตงฟางถือปากกานั่งยอง ๆ อยู่หน้าเก้าอี้

จรดปลายปากกาตวัดเขียนสูตรลับประจำตระกูล "ของเขา" ลงไปจนเกิดเสียงสวบสาบ...

โกฐกะกลิ้ง ยาชิงเฟิงเกา เสวียนเซิน กิ่งหม่อน ไป๋จื่อ ตังกุย อบเชย อย่างละ 30 ตำลึงจีน!

เมล็ดฟักข้าว โกฐน้ำเต้า กว่างตัน อย่างละ 22 ตำลึงจีน!

เฉ่าอู เลือดมังกร ชะมดเช็ด...

พอเขียนมาถึงตรงนี้ ฉินตงฟางก็ขมวดคิ้วชะงักมือไป

"พวกนี้มันต้องใส่อย่างละเท่าไหร่กันนะ จำไม่ได้แฮะ เอาเป็นใส่พอประมาณก็แล้วกัน!"

ไป๋จิ้งเต๋อ : "..."

เรื่องคอขาดบาดตายที่เกี่ยวพันกับชีวิตคนแบบนี้ นายมาทำเล่นเป็นเด็กขายของได้ยังไงกันใจกล้า?

"ถ้าจี้เหรินถังมีของพร้อมล่ะก็ ให้ใส่กระดูกเสือลงไปด้วยสักหน่อย ไม่เพียงแต่จะรักษาเอวได้เท่านั้น แต่ยังช่วยบำรุงไตให้แข็งแรงได้อีกด้วยนะครับ!" ฉินตงฟางเขียนไปพลางกำชับไป๋จิ้งเต๋อไปพลาง

จากนั้นก็ตั้งอกตั้งใจเขียนขั้นตอนการปรุงแผ่นแปะกอเอี๊ยะตามสูตรลับต่อไป...

"เชิญท่านผู้เฒ่าไป๋ตรวจดูเลยครับ ดูสิว่าสูตรลับที่สืบทอดมาหลายร้อยปีของตระกูลผมเป็นยังไงบ้าง!"

ฉินตงฟางลุกขึ้นยืนพลางยื่นกระดาษเทียบยาให้ไป๋จิ้งเต๋อ

ก่อนจะหัวเราะร่าพลางบิดคอและสะบัดแขนทั้งสองข้างไปมาเพื่อคลายความเมื่อยล้า...

"แม้แต่ชื่อผมยังช่วยคิดไว้ให้ท่านแล้วเลยครับ! ให้ชื่อว่า 'แผ่นแปะคลายเอวเสริมเส้นเอ็น' หรือไม่ก็... 'ยอดยากระดูกเสือเสริมเอ็นบำรุงไต' ไปเลย!"

พอนึกขึ้นได้ว่าตนได้แก้แค้นหมอเทวดาเฮ่อผู้เนรคุณคนนั้นล่วงหน้าไปแล้วเปลาะหนึ่ง

ด้วยการเอาสูตรยาของอีกฝ่ายมาช่วยชีวิตรักษาผู้คน!

จนทำให้อีกฝ่ายไม่มีสูตรยาให้ใช้อีกต่อไป...

ภายในใจของฉินตงฟางก็พลันผุดความสะใจขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว!

"สูตรยาวิเศษนี้ร้ายกาจมากเลยนะครับท่านผู้เฒ่าไป๋! นอกจากจะรักษาโรคเอวได้แล้ว ยังช่วยให้ผู้ชายกลายเป็นพวกทำศึกได้หลายยกต่อคืน..."

ในระหว่างที่กำลังพูดอยู่นั้น พอเงยหน้าขึ้นมา

ก็เห็นไป๋เสี่ยวเสี่ยวหน้าแดงซ่านยืนอยู่ตรงกรอบประตูด้านหลัง กำลังจ้องมองเขาเขม็งด้วยสายตาเย็นชาดุดัน

"คุณปู่คะ คราวก่อนที่ปู่โดนคนหลอกเอาสมุนไพรไปน่ะ ลืมไปหมดแล้วเหรอคะ อย่าไปหลงเชื่อคำพูดไร้สาระของหมอนี่นะ! เขาไม่เพียงแต่ดูเหมือนพวกต้มตุ๋นมืออาชีพเท่านั้น แต่ยังเป็น... ไอ้-ลามก-ตัวพ่อ อีกด้วย!"

หญิงสาวตวาดออกมาด้วยความอับอายระคนโกรธเคือง

"พอถลกหนังตัวเพียงพอนของฉินใจกล้าเสร็จหมดแล้ว ก็รีบจ่ายเงินแล้วไล่เขาไปให้พ้น ๆ เลยนะคะ!"