ตอนที่ 52 ยังคงประเมินพี่มู่ต่ำไปอยู่ดี

หู่เมาทีวีติดต่อหาสวี่มู่เกออีกครั้ง

เมื่อวานช่วงบ่าย สถิติในห้องไลฟ์ของเขาสร้างสถิติใหม่ให้กับหู่เมา

เขาก็ก้าวพรวดจากแถวหน้าขึ้นมาอยู่ในกลุ่มสตรีมเมอร์ระดับท็อปแล้วเช่นกัน

ทางแพลตฟอร์มเซ็นสัญญาอิเล็กทรอนิกส์ฉบับใหม่กับเขา

สัญญาโดยพื้นฐานแล้วเหมือนกับฉบับก่อนหน้า มีจุดที่แก้หลักๆ อยู่สองจุด

จุดแรกที่แก้คือ แพลตฟอร์มจะจ่ายเงินเดือนพื้นฐานคงที่ให้กับสวี่มู่เกอเพิ่มทุกเดือน

รายได้ของสตรีมเมอร์แถวหน้านอกจากค่าเซ็นสัญญาแล้วก็คือส่วนแบ่งของขวัญ

แต่สตรีมเมอร์ระดับท็อปจะมีเงินเดือนพื้นฐานเพิ่มมาอีกก้อน เฉลี่ยแล้วเดือนหนึ่งก็ตกราวๆ สองแสนหยวนได้

จุดที่สองที่แก้คือส่วนแบ่งของขวัญ จากเดิมที่แบ่งห้าสิบห้าสิบ เปลี่ยนมาเป็นสามเจ็ด โดยสวี่มู่เกอได้เจ็ด

ตอนนี้รายได้ประจำต่อเดือนของสวี่มู่เกอสูงจนน่าตกใจ

ไลฟ์สด เว็บวิดีโอ เว็บนิยาย เว็บเพลง รวมสี่อย่างนี้เข้าด้วยกัน แตะหลักล้านได้อย่างสบายๆ

รายได้จากนิยายกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามการเปิดขายตอน อีกไม่นาน แค่เรื่องโต้วเจอเรื่องเดียวก็ทำเงินให้สวี่มู่เกอเดือนละล้านได้ไม่ยาก

เหตุผลที่สวี่มู่เกอไม่อยากขายลิขสิทธิ์กับเครดิตชื่อผู้แต่งของเพลงทั้งสองเพลง

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบเงิน แค่ไม่ชอบเศษเงินก้อนเล็กก้อนน้อย

เขาชอบแต้มมากกว่า เพราะการใช้แต้มสุ่มรางวัลช่วยให้เขาทำเงินมหาศาลได้

อย่างเช่นซูเปอร์คาร์รุ่นลิมิเต็ด แมคลาเรน P1 ที่สุ่มได้เมื่อวาน

รถทั่วไปซื้อมาก็มีแต่จะลดมูลค่าลง แต่ซูเปอร์คาร์ระดับท็อปรุ่นลิมิเต็ด ซื้อมาก็คือกำไรเห็นๆ จอดทิ้งไว้มูลค่าก็พุ่ง

แมคลาเรนคันนี้ตอนเปิดตัวขายเคาะราคาไว้ที่สิบสองล้านหกแสนหยวน ตอนนี้ราคาพุ่งขึ้นไปเยอะมากแล้ว

ดังนั้นการโกยแต้มให้เยอะๆ ถึงจะเป็นหนทางที่แท้จริง

พวกสวี่มู่เกอลงบันไดมาด้วยกัน เตรียมจะไปกินข้าวเที่ยง

บังเอิญเจอเซียวเคอจวี่เข้าพอดี

เขากวาดสายตามองพวกสวี่มู่เกอสี่คนอย่างเหยียดหยาม แล้วกดกุญแจรถในมือ

ลัมโบร์กีนีสีขาวที่อยู่ไม่ไกลกะพริบไฟหน้าขึ้นวูบหนึ่ง

เซียวเคอจวี่เดินเข้าไป เปิดประตูรถ แล้วขับแล่นจากไปอย่างวางมาด

เหยียนลี่พูดขึ้นอย่างประหลาดใจ "เชี่ย! ไอ้นี่มันไปเอาลัมโบร์กีนีมาจากไหนวะ?"

"นี่มันรุ่นกายาร์โด คันละตั้งสามสี่ล้านเลยนะ" โหลวจ้านเหล่ยบอก

เผยโฮ่วว่างขยับแว่นพลางพูดว่า "อาจจะยืมมาหรือไม่ก็เช่ามามั้ง ถ้ามันมีจริงคงขับมาอวดนานแล้ว ไม่รอจนถึงป่านนี้หรอก"

"เป็นไปได้"

สวี่มู่เกอนึกถึงรถที่สุ่มได้เมื่อคืนก่อนนอนขึ้นมาพอดี

"เดี๋ยวผมก็ว่าจะไปเอารถสปอร์ตมาขับสักคันเหมือนกัน ใครว่างจะไปกับผมก็ได้นะ"

ตาของทุกคนเป็นประกายขึ้นมาทันที

เดิมทีคิดว่าชาตินี้คงไม่มีบุญได้นั่งซูเปอร์คาร์แล้ว ไม่นึกเลยว่าจะมาแบบกะทันหันขนาดนี้

เหยียนลี่พูดอย่างเสียดายนิดๆ "พอกินข้าวเสร็จฉันต้องออกไปข้างนอกว่ะ"

แทบจะทุกวันอาทิตย์เขาต้องไปทำงานพาร์ตไทม์

"เดี๋ยวฉันต้องไปหาเพื่อนม.ปลายเหมือนกัน" เผยโฮ่วว่างบอก

โหลวจ้านเหล่ยพูดอย่างดีใจ "งั้นพอดีเลย ไปกันแค่เราสองคน จะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องที่นั่งไม่พอ"

สวี่มู่เกอบอก "ไม่เป็นไรหรอก รถผมไม่ได้เช่าหรือยืมใครมา วันหลังยังมีโอกาสอีกเยอะ"

"เยี่ยม!"

พวกเขากินข้าวเที่ยงเสร็จแล้วก็ออกจากมหาวิทยาลัยไปด้วยกัน

สวี่มู่เกอให้โหลวจ้านเหล่ยรออยู่ตรงนั้น ส่วนตัวเองเดินหามุมที่ไม่มีคน แล้วดึงรถออกมาจากคลังของระบบ

แมคลาเรน P1 สีขาวล้วนหล่อเหลาบาดตา ราวกับงานศิลปะชิ้นเอก

"มีป้ายทะเบียนท้องถิ่นติดมาให้ด้วย ระบบนี่ใส่ใจดีจริงๆ แฮะ"

ถ้าไม่มีป้ายทะเบียน ก็ยังต้องเสียเวลาเสียแรงไปทำเรื่องจดทะเบียนอีก

ตอนนี้เอกสารครบ ทะเบียนมีพร้อม เขาสามารถขับออกไปได้เลย

สวี่มู่เกอขึ้นไปนั่งบนรถ ขับวนรอบหนึ่งเพื่อออกจากที่จอดรถ แล้วแล่นมาจอดข้างๆ โหลวจ้านเหล่ย

เลื่อนกระจกรถลง

"ขึ้นมาสิ"

"เชี่ยยย!!!"

โหลวจ้านเหล่ยยืนอึ้งไปเลย รู้สึกเหมือนมีสายฟ้าฟาดลงกลางกบาลจนหูอื้อวิ้งๆ

เขาพบว่าตัวเองยังคงประเมินความสามารถของสวี่มู่เกอต่ำไปอยู่ดี

ตอนแรกนึกว่าจะเป็นรถสปอร์ตคันละสามถึงห้าล้าน ใครจะไปคิดว่ามันจะเป็นซูเปอร์คาร์รุ่นลิมิเต็ดระดับหลักสิบล้านแบบนี้!

นี่มันคือแมคลาเรน P1 ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามเทพแห่งวงการรถ ร่วมกับเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่ และปอร์เช่ 918 เชียวนะ!!

โหลวจ้านเหล่ยมือสั่นเล็กน้อยตอนเอื้อมไปเปิดประตูรถ

พอขึ้นมานั่งก็เกร็งไปหมด กลัวจะทำตรงไหนเปื้อนเข้า เหมือนเด็กเวลาไปบ้านญาติรวยๆ ไม่มีผิด

สวี่มู่เกอบอก "ทำตัวตามสบาย รถผมเอง ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นหรอก"

ได้ยินแบบนั้น โหลวจ้านเหล่ยถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก

สวี่มู่เกอยื่นมือถือให้เขา ให้เขาช่วยเปิดห้องไลฟ์

โหลวจ้านเหล่ยเองก็รู้เรื่องการไลฟ์สดเป็นอย่างดี

เขาถือมือถือแพนกล้องวนไปรอบหนึ่ง

"พวกเราเห็นกันยังครับ แมคลาเรน P1 ของพี่มู่"

สวี่มู่เกอโบกมือปฏิเสธ "อย่าพูดแบบนั้นสิ ใครๆ ก็รู้ว่าคนดูห้องนี้ทำงานบริษัทติดท็อปห้าร้อยของโลกกันทั้งนั้น รายได้เฉลี่ยเดือนละเป็นล้านระดับหัวกะทิของสังคม รถแค่นี้เด็กๆ น่า"

แต้ม +267

แต้ม +311

"แซะอีกแล้วใช่ไหมวะ!"

"เออๆๆ กูนี่แหละรปภ. ธนาคารไอซีบีซี เคยอวดใครที่ไหนล่ะ!"

"หัวหน้าห้องโหลว หายเจ็บตูดหรือยังวะ?"

"พูดก็พูดเถอะ รถมันโคตรเท่จริง"

"จึ๊ๆ แต่ให้ฟรีกูก็เลี้ยงไม่ไหวว่ะ"

รถระดับแมคลาเรน P1 ค่าบำรุงรักษาแต่ละครั้งแพงพอจะซื้อปอร์เช่ คาเยนน์ ได้สักคันสบายๆ

สวี่มู่เกอขับมุ่งหน้าไปทางตะวันตกเรื่อยๆ พอพ้นเขตตัวเมืองมาได้ ในที่สุดก็เหยียบเร็วขึ้นได้สักหน่อย

ถ้าไม่มีจำกัดความเร็วคงฟินน่าดู คงได้สัมผัสฟีลเหยียบคันเร่งมิดไมล์บินเลียดพื้นไปแล้ว

แน่นอนว่าฟีลลิ่งนั้นมันก็ใกล้ประตูนรกแบบก้าวเดียวถึง พลาดนิดเดียวคงได้เดินข้ามไปเลย

แต่สำหรับคนที่มีทักษะการขับระดับเทพแบบสวี่มู่เกอก็ยังพอวางใจได้หน่อย

ขณะที่สวี่มู่เกอกำลังตั้งสมาธิขับรถอยู่ จู่ๆ ก็มีเฟอร์รารี่สีแดงคันหนึ่งเร่งแซงขึ้นมาจากทางซ้าย

เฟอร์รารี่คันนั้นขับมาตีคู่ฝั่งสวี่มู่เกอ ก่อนจะเลื่อนกระจกลงเพื่อทักทายเขา

สวี่มู่เกอมองดูแล้วรู้สึกคุ้นหน้าเหมือนเคยเจอคนนี้มาก่อน

เขาจึงเลื่อนกระจกลงเช่นกัน อีกฝ่ายดูประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะส่งสัญญาณบอกให้แวะจอดคุยกันข้างทาง

ตอนที่สวี่มู่เกอซ้อมสอบพาร์ตสามคราวนั้น เคยเจอเหตุฉุกเฉินจนต้องดริฟต์รถไปทีหนึ่ง

ตอนนั้นคนคนนี้ก็ขับเฟอร์รารี่ 488 คันนี้ตามหลังมาและเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดี

"ลูกพี่ ไม่เจอกันนานเลยนะครับ" เฉิงเหวินเผิงเอ่ยทักอย่างดีใจ

ตั้งแต่เจอกันคราวนั้น เฉิงเหวินเผิงก็ปักใจเชื่อไปแล้วว่าสวี่มู่เกอต้องเป็นยอดฝีมือหลังพวงมาลัยแน่ๆ แค่ติดปัญหาบางอย่างเลยต้องมาสอบใบขับขี่ใหม่

อารมณ์เหมือนพระเอกในหนังเรื่องเปกาซัสไม่มีผิด

สวี่มู่เกอพยักหน้าตอบ เขาเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะได้เจอหมอนี่อีก

เฉิงเหวินเผิงกวาดสายตามองรถข้างๆ อย่างพิจารณา

"รถพี่นี่โคตรเท่เลย! ผมเคยเห็นที่เมืองนอกครั้งหนึ่ง แต่สภาพไม่กริบเท่าของพี่ คันนี้ยังกะเพิ่งแกะกล่องเลย"

นี่แหละคือความสุดยอดของระบบ

สวี่มู่เกอตอบตามมารยาท "รถคุณก็ไม่เลว เท่ดีเหมือนกัน"

"ของผมเทียบไม่ติดหรอกพี่"

เฉิงเหวินเผิงถามต่อ "ว่าแต่ลูกพี่กำลังจะไปเทียนหม่าเหมือนกันเหรอครับ?"

"เทียนหม่าเหรอ? ที่ไหนน่ะ?" สวี่มู่เกอย้อนถาม

เฉิงเหวินเผิงอึ้งไปนิด ก่อนจะช่วยอธิบายให้ฟัง

แต่ก่อนเทียนหม่าเคยเป็นสนามแข่งระดับ F1 แต่ตอนนี้อุปกรณ์บางอย่างตกรุ่นไปแล้ว เลยถูกสั่งปิดการใช้งาน

ต่อมามีทายาทเศรษฐีคนหนึ่งเซ้งกิจการไป ทุกสัปดาห์จะมีพวกคลั่งไคล้รถแข่งไปรวมตัวเอารถไปซัดกันที่นั่น

เฉิงเหวินเผิงจึงชวน "ถ้าพี่ว่างไปด้วยกันไหมล่ะครับ รถระดับนี้เอามาวิ่งบนถนนธรรมดามันเสียของออก"

สนามแข่งต่างหากถึงจะเป็นเวทีให้ซูเปอร์คาร์ตัวท็อปพวกนี้ได้ควบตะบึงอย่างแท้จริง

สวี่มู่เกอพยักหน้ารับคำ