ตอนที่ 53 โค้งได้เร็วนั่นแหละถึงจะเรียกว่าเร็วตัวจริง

สนามแข่งเทียนหม่าอยู่ค่อนข้างไกลจากตัวเมือง พวกเขาขับรถต่ออีกตั้งชั่วโมงกว่าจะถึงในที่สุด

ทันทีที่เข้าสู่ที่จอดรถในร่ม โหลวจ้านเหล่ยก็ถึงกับอึ้งตาค้าง

"เชี่ยเอ๊ย! ที่นี่รถหรูมันเกลื่อนจนเหมือนแจกฟรีเลยวะ"

พอกวาดสายตามองไป ทั้งเฟอร์รารี่ ลัมโบร์กีนี ปอร์เช่ มีให้เห็นเกลื่อนกลาดไปหมด

พวกรถยุโรปสามแบรนด์หรูทั่วไปมาอยู่ที่นี่กลายเป็นน้องเล็กไปเลย เทียบชั้นไม่ได้แม้แต่น้อย

ก็มีแต่ซูเปอร์คาร์ตัวท็อปรุ่นลิมิเต็ดแบบของสวี่มู่เกอนี่แหละ ถึงจะนับว่าเป็นรถหรูตัวจริงเสียงจริงของที่นี่ได้

รถที่จอดในอาคารส่วนใหญ่เป็นพวกรถของคนที่มาลงสนามขับเล่นจริง ๆ จึงมีแต่คันที่ราคาค่อนข้างแพง

ส่วนที่จอดรถกลางแจ้งจะเป็นพวกที่มาดูความคึกคัก รถจึงดูธรรมดากว่าพอสมควร

ที่นี่มีจุดเด่นอีกอย่าง นั่นก็คือมีสาวสวยเยอะเป็นพิเศษ

เพราะคนที่มาขับรถเล่นที่นี่ส่วนใหญ่เป็นคนรวย จึงมีผู้หญิงไม่น้อยที่หวังจะมาตกถังข้าวสาร

โหลวจ้านเหล่ยนอกจากจะมองรถแล้ว ก็เอาแต่มองสาว ๆ ตาไม่กะพริบ

คนดูในห้องไลฟ์สดเองก็ได้อาหารตาไปเต็ม ๆ เช่นกัน

"ที่นี่แจ่มจริง ฉันก็อยากไปมั่ง"

"ไปแล้วทำอะไรได้วะ? ไปเช็ดรถให้เขาเหรอ?"

"กูไม่เพียงแต่เช็ดรถได้นะ เป็นรปภ. ให้เขาก็ยังได้เลย"

"เมื่อก่อนฉันดันไร้เดียงสา คิดว่าคนรวยจะมีเรื่องให้ทำเยอะกว่าพวกเรา ทุกวันต้องคิดอะไรมากมาย ยุ่งเหยิงและใช้ชีวิตคุ้มค่า มาตอนนี้ถึงรู้ว่าตัวเองโง่ฉิบหาย"

สวี่มู่เกอกับโหลวจ้านเหล่ยเดินตามเฉิงเหวินเผิงมาถึงอัฒจันทร์ก่อนเป็นอันดับแรก

จากตรงนี้สามารถมองเห็นพื้นที่หนึ่งในห้าของสนามแข่ง ซึ่งหลัก ๆ ก็คือจุดสตาร์ต

ด้านข้างยังมีจอขนาดยักษ์อยู่ด้วย ถ้าเปิดใช้งานก็จะมองเห็นจุดอื่น ๆ ของสนามแข่งได้ทั้งหมด

ตอนนี้มีคนมามุงดูความคึกคักราว ๆ หนึ่งถึงสองร้อยคน

เฉิงเหวินเผิงเอ่ยถาม "เป็นไงมั่งมู่เกอ เดี๋ยวอยากลงไปวิ่งสักสองรอบไหม?"

"แน่นอนอยู่แล้ว" สวี่มู่เกอตอบรับ

เขามาที่นี่ก็เพราะอยากให้แมคลาเรนของตัวเองได้ปลดปล่อยขีดจำกัดอยู่แล้ว

ในฐานะซูเปอร์คาร์คันหนึ่ง ถ้าต้องจอดอยู่แต่ในช่องจอดรถทุกวัน หรือไม่ก็เอาไปขับเก๊กหล่อในเมือง มันคงน่าสงสารเกินไปหน่อย

ทว่าสวี่มู่เกอก็คงไม่ได้มาบ่อย ๆ หลังจบการวิ่งครั้งนี้แล้ว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้มาอีกเมื่อไหร่

เฉิงเหวินเผิงพูดขึ้น "งั้นฉันแนะนำคร่าว ๆ ให้ฟังก่อนนะ"

คนที่มาวิ่งที่นี่โดยทั่วไปจะแบ่งออกเป็นสองแบบ

แบบแรกคือคนทั่วไปที่แค่อยากลองขับวิ่งวนในสนามแข่งสักสองสามรอบ

ส่วนแบบที่สองคือมีคนไม่กี่คนอยากมาประลองความเร็วกัน ซึ่งพวกทายาทเศรษฐีอย่างเฉิงเหวินเผิงมักจะเล่นแบบที่สองกัน

แบบนี้จะมีเงินเดิมพันติดปลายนวมด้วย ไม่ได้เยอะอะไร ลงขันกันคนละหนึ่งแสนหยวน สุดท้ายใครชนะก็ได้ไปทั้งหมด

"งั้นเอาแบบที่สองแล้วกัน" สวี่มู่เกอบอก

นี่อาจเป็นสัญชาตญาณความกระหายชัยชนะที่อธิบายไม่ได้ของผู้ชาย

"ได้เลย เดี๋ยวฉันช่วยลงชื่อให้"

พวกเขารออยู่ราว ๆ ยี่สิบนาที

เฉิงเหวินเผิงก็เดินมาบอกสวี่มู่เกอว่า เขาสามารถเอารถลงไปที่สนามแข่งได้แล้ว

สวี่มู่เกอตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ เขาขับรถของตนเองมาเทียบที่จุดสตาร์ตของสนามแข่ง

ด้านข้างยังมีรถอีกสามคัน เป็นโคนิกเซกก์หนึ่งคัน ลัมโบร์กีนี อเวนทาดอร์หนึ่งคัน และเฟอร์รารี่ 812 อีกหนึ่งคัน

รถทั้งสี่คันนี้ล้วนหรูหราอลังการ ปกติแล้วในเมืองแทบจะหาดูคันหนึ่งยังยาก แต่นี่กลับได้เห็นพร้อมกันทีเดียวถึงสี่คัน

ชายหนุ่มที่ขับอเวนทาดอร์มีรูปร่างค่อนข้างผอมกะหร่อง

เขากวาดสายตามองสวี่มู่เกอตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ไม่เคยเห็นหน้านายมาก่อน เพิ่งมาวันนี้วันแรกเหรอ?"

สวี่มู่เกอพยักหน้า

ชายหนุ่มร่างผอมหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงฟังสบาย ๆ ติดจะหยิ่งผยอง "งั้นคู่แข่งของฉันก็มีแค่สองคนนั้นสินะ"

พวกทายาทเศรษฐีชื่อดังในโม่ตูเขารู้จักเกือบหมดทุกคน อีกทั้งยังมีคนไม่น้อยที่ยืมรถหรือเช่ารถมาขับเล่น เขาจึงคิดว่าสวี่มู่เกอก็น่าจะเป็นคนประเภทนั้นเหมือนกัน จึงไม่ได้เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาเลยสักนิด

สวี่มู่เกอขี้เกียจพูดมากความ จึงปิดประตูก้าวขึ้นรถไปทันที

รถหรูต่างสีสันทั้งสี่คันจอดเรียงหน้ากระดานอยู่ที่จุดสตาร์ต

รถระดับนี้ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน ก็สามารถดึงดูดสายตาและความสนใจได้อย่างล้นหลามเสมอ

ผู้คนกว่าสองร้อยคนบนอัฒจันทร์ต่างจดจ่อสายตาลงมายังเบื้องล่างอย่างตั้งใจ

ประจวบเหมาะกับตอนนั้นที่มีชายหญิงคู่หนึ่งเดินลงมาจากบันไดด้านข้างพอดี

"เป็นไงบ้างเสี่ยวเยฺว่? ที่นี่คึกคักดีใช่ไหมล่ะ"

"อย่าเรียกฉันว่าเสี่ยวเยฺว่ ฟังแล้วแปลกพิลึก เรียกฉันว่าฉู่เยฺว่ก็พอ"

"ได้ ๆ ได้เลย"

สองคนนี้ก็คือฉู่เยฺว่กับเซียวเคอจวี่นั่นเอง

เซียวเคอจวี่ไปยืมรถลัมโบร์กีนี กัลลาร์โดคันนั้นมา จนในที่สุดก็ชวนฉู่เยฺว่ออกมาเที่ยวได้สำเร็จ

ทว่าเขาไม่รู้เลยว่า ที่ฉู่เยฺว่ยอมตกลงมาด้วย เป็นเพราะได้ยินเขาพูดถึงสถานที่แห่งนี้ต่างหาก

ช่วงนี้สวี่มู่เกอดังเปรี้ยงปร้างอีกรอบทั้งในเน็ตและในมหาวิทยาลัยด้วยเพลงสองเพลงนั้น ทำให้ฉู่เยฺว่ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

เธออยากจะหาใครสักคนที่รวยกว่าและเพียบพร้อมกว่าสวี่มู่เกอให้ได้โดยเร็ว

เพื่อไปบอกสวี่มู่เกอให้รู้ว่า การที่ไม่ยอมตามจีบเธอนั้นคือความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา

ส่วนเซียวเคอจวี่นั้น ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้เธอก็ไม่เคยชายตามองเลยแม้แต่น้อย

"นายก็แค่ขับคาเยนน์พัง ๆ คันเดียวไม่ใช่เหรอไง! ฉันต้องหาคนที่เจ๋งกว่านายให้ได้แน่นอน!"

ฉู่เยฺว่มองดูซูเปอร์คาร์ตัวท็อปทั้งสี่คันข้างล่างพลางวางแผนในใจ

เนื้อแท้ที่เธอมาที่นี่ก็เหมือนกับผู้หญิงส่วนใหญ่ นั่นคือตั้งใจมาตกถังข้าวสาร

และก็เป็นไปตามคาด

หน้าตาของเธอโดดเด่นเอาเรื่องจริง ๆ แถมยังอายุน้อย เลยมีกลิ่นอายความสดใสของวัยรุ่นเพิ่มเข้ามา ไม่ทันไรก็มีคนเดินเข้ามาทักทายขายขนมจีบแล้ว

ฉู่เยฺว่เป็นพวกมองโลกตามความเป็นจริงแต่ไม่ได้โง่ คนธรรมดาทั่วไปเธอไม่ชายตามองเลยสักนิด

เฉิงเหวินเผิงกับโหลวจ้านเหล่ยอยู่ห่างจากพวกเขาไปราว ๆ หกเจ็ดสิบเมตร ด้วยความที่ความสนใจพุ่งไปอยู่ที่สนามแข่ง ทั้งสองฝ่ายจึงไม่ได้สังเกตเห็นกันและกัน

"คุณพระช่วย! สี่คันนี้แม่งโคตรโหด!"

"ฝันอยากจะมีสักคันจริง ๆ ว่ะ"

"ผู้ชายนี่รักเดียวใจเดียวจริง ๆ ตอนเด็กชอบของเล่น โตมาก็ยังชอบของเล่นอยู่ แค่เปลี่ยนเป็นไซซ์ใหญ่ขึ้นเท่านั้นเอง"

"ฉันไม่เหมือนพวกแกหรอก ตอนเด็กฉันชอบตุ๊กตายังไง ตอนนี้ก็ยังชอบตุ๊กตาอยู่อย่างนั้น"

ด้านหน้าจุดปล่อยตัวมีสัญญาณไฟจราจรสำหรับการแข่งรถระดับมืออาชีพติดตั้งอยู่

เมื่อไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว

"บรึ้มมมม บรึ้มมม..."

รถแข่งทั้งสี่คันบนแทร็กก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกศรที่หลุดจากแล่ง

เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องจากการเหยียบคันเร่งมิดด้าม ปลุกเลือดในกายให้สูบฉีดพลุ่งพล่าน

สวี่มู่เกออยู่อันดับสาม ส่วนเฟอร์รารี่รั้งท้ายสุด

แต่นี่เป็นเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น

ต่อให้เป็นคนที่ไม่รู้เรื่องการแข่งรถก็ยังเข้าใจดี

ทางโค้งเร็วถึงจะเรียกว่าเร็วของจริง ทางตรงใครมันจะเหยียบคันเร่งไม่เป็นบ้างล่ะ

แม้สมรรถนะของรถทั้งสี่คันจะมีความเหลื่อมล้ำกันอยู่บ้าง แต่ในเมื่อระยะทางตรงไม่ยาวพอ ความต่างตรงนี้ก็แทบจะตัดทิ้งไปได้เลย

การแข่งมีทั้งหมดสองรอบ

ในรอบแรกสวี่มู่เกอไม่ได้รีบร้อนแซง แต่ใช้เวลานี้ทำความคุ้นเคยกับสนามแข่งแทน

พอวิ่งจบรอบแรก สวี่มู่เกอก็จดจำข้อมูลทั้งหมดของสนามแข่งได้ขึ้นใจ

รอบที่สองเริ่มเปิดฉากแซง

สนามแข่งระดับมืออาชีพดีกว่าถนนทั่วไปเยอะมาก ทั้งคุณภาพและความปลอดภัยต่างกันคนละชั้น

วิ่งในสนามนี้เหยียบได้เต็มที่อย่างไร้กังวล ไม่ต้องคอยระแวงพวกลูกระนาด หินกรวด หรือขยะอะไรพวกนั้น

ด้วยฝีมือระดับนักแข่งมืออาชีพของสวี่มู่เกอ การมาลงเล่นกับมือสมัครเล่นพวกนี้ มันช่างเหมือนรังแกกันชัด ๆ

เขาแซงอาเวนทาดอร์ที่อยู่อันดับสองไปได้อย่างสบาย ๆ

แต้ม +220

บัดซบเอ๊ย!

ชายร่างผอมสบถด่าอย่างหัวเสีย นึกไม่ถึงเลยว่าไอ้คนที่เขาดูถูกไว้จะแซงหน้าตัวเองขึ้นไปได้ แถมยังดูเหมือนทำได้แบบชิล ๆ อีกต่างหาก

ไม่นานนัก เคอนิกเสกก์รถสปอร์ตพันธุ์ปีศาจที่นำเป็นอันดับหนึ่ง ก็ถูกสวี่มู่เกอแซงผ่านไปเช่นกัน

ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาแสนเรียบง่ายที่ทำได้สบายมือ

หลังจากเข้าเส้นชัยแล้ว

ทั้งสี่คนก็ลงมาจากรถ

สวี่มู่เกอเหลือบมองชายร่างผอมแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ว่า "นายมัวแต่มองสองคนนั้นเป็นคู่แข่งจนมองข้ามฉันไป ฉันถึงได้ส้มหล่นคว้าที่หนึ่งมาได้เนี่ย น่าละอายใจจริง ๆ เลยนะเนี่ย"

แต้ม +780

ได้ยินคำนี้เข้าไป ชายร่างผอมก็หน้าดำคร่ำเครียด เปิดประตูก้าวขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที

"นายเก่งใช้ได้เลยนี่ วันหลังมาเล่นอีกอย่าลืมชวนฉันด้วยล่ะ" คนขับเคอนิกเสกก์เอ่ยขึ้น

พร้อมกับโอนเงินสี่แสนหยวนของพวกเขาทั้งสี่คนให้สวี่มู่เกอไปด้วย

สวี่มู่เกอพยักหน้ารับโดยไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

วิ่งแค่สองรอบก็ได้เงินสดเหนาะ ๆ สามแสนหยวน แถมแต้มอีกหนึ่งพันแต้ม เยี่ยมไปเลยแฮะ