ตอนที่ 56
ตอนที่ 56 ฉันคือแมวตัวนั้น และฉันกำลังจะตาย
minibunny · 6,120 ตัวอักษร
มีคนดูรุ่นเก่าไม่น้อยที่ชอบช่วงอ่านอีเมลของสวี่มู่เกอ
พอตอนหลังสวี่มู่เกอเปิดช่วงตอบคำถามผ่านเสียง ทุกคนก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่
วีรกรรมของเมิ่งเต๋อกับพวกโอตาคุมันน่าขยะแขยง ทุกวันนี้ยังถูกแชร์ว่อนอยู่ในเว็บวิดีโอต่างๆ ฮิตไม่เลิกรา
คนดูจำนวนมากต่างเฝ้ารอให้สวี่มู่เกอจัดช่วงแบบนี้บ่อยขึ้น
แม้กระทั่งพวกโหลวจ้านเหล่ยพอได้ยินเข้าก็ยังพากันล้อมวงเข้ามาดู
ผ่านไปแค่สิบนาที ในวายวายก็มีคนเข้ามาพันกว่าคนแล้ว
สุ่มคนขึ้นไมค์พูดคุย
ไอดีแรกชื่อว่าหวังชีจัง
เผยโฮ่วว่างที่ยืนอยู่ด้านหลังสวี่มู่เกอพึมพำขึ้นมา
"ฉันเคยได้ยินแต่นกน้อย, เหมิงไป๋, โย่วโย่วจัง ไอ้หวังชีจังนี่คงไม่ใช่ว่า..."
เสียงพูดดังขึ้น
"ฮัลโหล พี่มู่ได้ยินไหมครับ"
เป็นเสียงผู้ชาย
เผยโฮ่วว่างผิดหวังอย่างแรง
สวี่มู่เกอ "ได้ยินครับ พูดมาเลยชีจัง"
คนไม่รู้นึกว่าชั่วเก๋อคนนั้นซะอีก
หวังชีจัง "คืออย่างนี้ครับพี่มู่ ผมชอบผู้หญิงคนหนึ่งมาปีกว่าแล้ว เราคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว เธอคือเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบที่สุดในใจผมเลย"
"เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ผมถามเธอว่าถ้าผมจีบเธอ โอกาสสำเร็จจะมีสักเท่าไหร่ เธอบอกว่าเจ็ดสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ผมไม่ค่อยเข้าใจความน่าจะเป็นนี้เท่าไหร่ ก็เลยยังไม่ได้ตอบ อยากถามพี่ดูว่าพี่เข้าใจไหม"
สวี่มู่เกอลูบคางพลางคิด
"นายเคยได้ยินคำโบราณที่ว่า มีหวังแปดส่วน ไหมล่ะ ของนายยังขาดอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ถึงจะครบแปดส่วน เพราะงั้นหมดหวัง เห็นได้ชัดว่าเธอปฏิเสธนายแบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่นน่ะ"
หวังชีจังประหลาดใจมาก
"มีคำพูดแบบนี้ด้วยเหรอครับ แต่ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาเราก็คุยกันดีนี่นา เทศกาลผมส่งของขวัญให้ ส่งอั่งเปาให้ เธอก็รับหมด แถมยังส่งของขวัญตอบแทนผมมาชิ้นหนึ่งด้วยนะ"
สวี่มู่เกอเอามือกุมขมับ รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
"จริงๆ นายไม่ต้องคิดมากหรอก นายมันก็แค่ตู้เอทีเอ็ม จะไปสนใจอะไรนักหนา พ่นเงินออกมาก็จบเรื่องแล้ว"
แต้ม +233
อ่า นี่มัน...
หวังชีจัง "ผมเข้าใจแล้วครับพี่มู่"
เขาลงจากไมค์ไปเงียบๆ
อันที่จริงเขาก็เคยเดาได้ว่าตัวเองถูกมองเป็นปลาที่คอยเปย์เงินให้ แค่ไม่อยากยอมรับความจริงก็เท่านั้น
ตอนนี้พอโดนสวี่มู่เกอพูดแทงใจดำแบบนี้ มันทำให้เขาตาสว่างขึ้นมาทันที
ตอนนี้ห้องไลฟ์ของสวี่มู่เกอมีความนิยมประมาณห้าล้าน แขกวีไอพีออนไลน์อยู่ห้าหมื่นกว่าคน มีแฟนเพลงมากกว่าปกติเยอะมาก
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะมาฟังเพลง ไม่นึกเลยว่าจะได้ของแถมที่คาดไม่ถึงแบบนี้
"ในที่สุดก็ถึงช่วงที่ชอบที่สุดแล้ว"
"ตู้เอทีเอ็มนี่โคตรจะเรื่องจริงเลยว่ะ"
"เห็นชะตากรรมของชีจังแล้ว นึกถึงตัวเองในวันวานเลย"
"รูมเมตของพี่มู่นี่ไม่ธรรมดา มีใครได้ยินชื่อสามจังที่เขาพูดเมื่อกี้เหมือนฉันบ้างไหม"
"ได้ยินเหมือนกัน คนรู้เขาก็รู้กัน คนไม่รู้ทักข้อความส่วนตัวมาได้นะ เดี๋ยวแจกเอกสารการเรียนรู้ให้"
"เชี่ย! มึงคือไอดีสำรองของสารถีใจดำใช่ไหมเนี่ย?!"
สวี่มู่เกอนั่งไขว่ห้าง ยกน้ำขึ้นมาจิบอึกหนึ่ง
รอคอยผู้มีวาสนาคนที่สองขึ้นมาบนไมค์
คุยไปคุยมาก็ปาเข้าไปครึ่งชั่วโมง ส่วนใหญ่ค่อนข้างธรรมดาทั่วไป
ไม่นึกเลยว่าคนสุดท้ายที่ขึ้นไมค์มาพูด จะกลายเป็นผู้หญิง
ชื่อไอดีว่าเหมิงมี
"สวัสดีค่ะสตรีมเมอร์"
สวี่มู่เกอยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง "สวัสดีครับ ฟังจากเสียงแล้ว น่าจะเป็นคุณพี่สาวสินะครับ"
เหมิงมี "ใช่ค่ะ ปีนี้เป็นปีชงรอบที่สามของฉันแล้ว"
สวี่มู่เกอ "แล้วคุณมีปัญหาอะไรเหรอครับ"
เหมิงมี "ตอนนี้ฉันยังโสดอยู่ ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือปัญหาเรื่องความรัก หาแฟนที่ถูกใจไม่ได้สักที"
สวี่มู่เกอ "ช่วยบอกคุณสมบัติของตัวเอง กับสเปกของอีกฝ่ายหน่อยได้ไหมครับ"
อายุขนาดนี้แล้วยังโสด โดยทั่วไปมักจะเป็นพวกตั้งสเปกไว้สูงเกินไป สูงเกินกว่าคุณสมบัติของตัวเอง ไม่มีเจียมเนื้อเจียมตัว
เหมิงมี "ตอนนี้ฉันเป็นพนักงานการเงินของบริษัทท้องถิ่นแห่งหนึ่ง เงินเดือนประมาณสี่พันห้า ไม่มีรถไม่มีบ้าน เช่าห้องอยู่คนเดียว เลี้ยงหมาไว้ตัวหนึ่งค่ะ"
คุณสมบัตินี้ธรรมดาเกินไปจริงๆ
เธอพูดต่อ
"ถ้าถามถึงสเปกของอีกฝ่ายล่ะก็"
"ฉันคิดว่าอย่างคุณนี่ก็ดีนะ อายุน้อย หน้าตาดี แถมมีความสามารถ เพียงแต่พวกเราไม่ได้อยู่เมืองเดียวกัน ถ้าคุณยอมย้ายมาอยู่เมืองที่ฉันอยู่ มันก็พอได้อยู่นะ"
สวี่มู่เกอ "???"
เครื่องหมายคำถามน้อยๆ เธอนี่มีเพื่อนเยอะจังเลยนะ
เรื่องหน้าตาเธอไม่ได้พูดถึง มั่นใจได้เลยว่าคงงั้นๆ ถ้าสวยจริงก็คงไม่โสดมาจนถึงอายุสามสิบหกหรอก
อีกอย่างนะเจ๊! ให้เจ๊มาออกรายการหาคู่เพื่อหาแฟน ไม่ใช่มาหาพิธีกร!!
เงื่อนไขตัวเองก็ไม่ได้เรื่อง แต่คิดซะสวยหรูเชียว
กลัวว่าจะยังฝันกลางวันไม่ตื่นน่ะสิ
อย่าว่าแต่ผมเลย ต่อให้เป็นรูมเมททั้งสามคนของผมก็ยังมองข้ามเจ๊เลย
พูดถึงรูมเมท
พวกโหลวจ้านเหล่ยสามคนข้างหลังสวี่มู่เกอพอได้ยินประโยคนี้ก็แทบจะพ่นพรวดออกมาตรงนั้น พวกเขารีบเอามือปิดปากแล้ววิ่งแน่บไปที่ระเบียง
ฮ่าๆๆๆ...
สวี่มู่เกอหันไปมองพวกเขาแวบหนึ่งด้วยความพูดไม่ออกสุดๆ
เจ๊คนนี้สงสัยจะโดนซุปไก่พิษล้างสมองจนเบลอไปหมดแล้ว
สวี่มู่เกอพูดขึ้น "คุณไม่อยากยอมทนลดมาตรฐานใช่ไหมล่ะครับ"
เหมิงมีรีบตอบทันที "ใช่ๆ ฉันอายุยังไม่เยอะเลย เป็นช่วงวัยที่เพอร์เฟกต์ที่สุดของผู้หญิงแท้ๆ แค่อยากหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมสมบูรณ์แบบพอกัน มันผิดตรงไหนคะ"
สวี่มู่เกอเอามือปิดปาก แทบจะหลุดขำออกมา ก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ
"คุณไม่ผิดหรอกครับ ผู้หญิงเราต้องไม่ยอมลดมาตรฐานให้ตัวเองอยู่แล้ว"
"ที่โรงอาหารมหาลัยผมมีป้าคนหนึ่ง อายุก็เกือบจะสี่สิบแล้วเหมือนกัน ก่อนหน้านี้มีรุ่นพี่ปีสี่ที่เป็นลูกเศรษฐีมาตกหลุมรักป้าแกตั้งแต่แรกเห็น รุ่นพี่คนนั้นสูงร้อยแปดสิบ มีซิกแพ็กหกลูก หน้าตาคล้ายๆ เหยียนจู่ นิสัยดีมาก ส่งดอกไม้ให้ป้าโรงอาหารทุกวัน พยายามจีบทุกวิถีทาง"
"หลังจากใช้ความพยายามอย่างไม่ลดละ ตามจีบอยู่สามปี ในที่สุดพวกเขาก็ได้คบกัน วันแต่งงานก็เดินพรมแดงที่มหาลัยพวกผมก่อน แล้วค่อยไปจัดพิธีแต่งงานอย่างเป็นทางการที่โรงแรมห้าดาว โรแมนติกสุดๆ เลยล่ะครับ"
ปากสวี่มู่เกอยังคงจ้อไม่หยุด
"ยังมีอีกนะ ป้าแม่บ้านที่บริษัทเพื่อนผม อายุปาเข้าไปห้าสิบแล้ว วันนั้นบังเอิญไปเจอผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเข้า จากนั้นผู้จัดการทั่วไปก็หลงรักป้าแกแบบหัวปักหัวปำแทบขาดใจตาย"
"ผู้จัดการทั่วไปอายุยี่สิบหกขับเฟอร์รารีไปรับไปส่งแกทำงานทุกวัน แถมผู้จัดการยังทำอาหารเป็นด้วย ชำนาญอาหารสามสัญชาติ ทำกับข้าวให้แกกินทุกมื้อ เมนูไม่เคยซ้ำกันเลยสักวัน"
"เมื่อเดือนก่อนเพิ่งไปจัดงานแต่งที่มอริเชียสมา จากนั้นก็นั่งเรือยอร์ชล่องเรือรอบโลกกันต่อ"
"เพราะงั้นถึงบอกไงครับว่า ผู้หญิงเราอย่าได้ยอมลดมาตรฐานตัวเองเด็ดขาด แล้วก็ไม่ต้องไปสนใจคำนินทาของคนอื่น ทำตัวเองให้ดีแล้วเฝ้ารอก็พอ เจ้าชายขี่ม้าขาวของคุณจะมาหาในไม่ช้าแน่นอน!"
เหมิงมียิ่งฟังก็ยิ่งตื่นเต้น
"ใช่เลยใช่ไหมล่ะ! ฉันก็คิดแบบนี้แหละ คุณนี่มันเนื้อคู่ทางความคิดชัดๆ หรือว่าเรา..."
สวี่มู่เกอรีบชิงพูดขัด "อย่าเลยครับอย่า! ผมมันไม่คู่ควรกับเจ๊หรอก! เจ๊ควรได้เจอคนที่ดีกว่านี้ครับ"
เหมิงมีตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ได้ค่ะ! ขอบคุณสำหรับคำตอบนะคะ!"
"ลาก่อนค่ะ"
เธอลงจากไมค์ไป สวี่มู่เกอก็ถอนหายใจโล่งอก แล้วเดินไปยืนหัวเราะอยู่ตรงระเบียงทางเดินหน้าห้องพักครู่หนึ่ง
ส่วนคนดูในห้องไลฟ์ไม่สนอะไรทั้งนั้น พากันขำจนเส้นกระตุกไปหมดแล้ว
"ฮ่าๆๆๆๆ! พี่มู่แถเก่งเกินไปแล้วโว้ย!"
"คนหนึ่งก็กล้าแต่ง อีกคนก็กล้าเชื่อ"
"เจ๊คนนี้โดนซุปไก่ปลุกใจเฟมทวิตต้มจนเปื่อยหมดแล้ว"
"ดูดิทำพี่มู่ตกใจจนหน้าซีดเป็นไก่ต้มเลย"
"ถ้าเจ๊แกบอกว่าจะมาหาพี่มู่จริงๆ นะ พี่มู่คงแบกเครื่องบินวิ่งหนีข้ามคืนไปแล้วมั้ง"
"กูคือแมวตัวนั้น ชีวิตสุดท้ายกูทนมาได้ตั้งนาน ครั้งนี้กูไม่ไหวแล้วจริงๆ ตอนนี้กูกำลังจะตายแล้ว สตรีมเมอร์มึงพอใจหรือยัง!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น