ตอนที่ 84 ยอมเป็นฝ่ายโดนปั่นประสาทเองซะยังดีกว่า

สวี่มู่เกอเพิ่งจะมาถึงมหาวิทยาลัย ไห่โปก็โทรศัพท์มาบอกเขา

โปรเจกต์เล็ก ๆ ของสตูดิโอผ่านการทดสอบภายในและการตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว พร้อมวางจำหน่ายได้ทุกเมื่อ

ซึ่งก็คือสองเกมอย่าง "การผจญภัยสุดปกติ" กับ "การผจญภัยที่ค่อนข้างง่าย" นั่นเอง

ทั้งที่เป็นแค่เกมเล็ก ๆ เล่นง่ายแท้ ๆ แถมยังมีสวี่มู่เกอคอยวางไอเดียกับแผนงานให้อีก

แต่ที่ใช้เวลาทำนานขนาดนี้ ย่อมมีเหตุผลอยู่

ตัวเกมต้นฉบับเป็นเกมมือถือ ทว่าสวี่มู่เกอสั่งให้พวกเขาทำออกมาสองเวอร์ชัน ให้เล่นได้ทั้งบนมือถือและคอมพิวเตอร์

ถึงได้เสียเวลาไปหน่อย จนป่านนี้ถึงทำเสร็จ

และก็เหมือนกับคราวที่แล้ว

หลังจากนำเกมขึ้นวางจำหน่ายบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ เรียบร้อย

สวี่มู่เกอก็ไม่ได้ให้บริษัทจ่ายเงินค่าโฆษณาโปรโมตแม้แต่หยวนเดียว

มีวิธีโปรโมตที่คุ้มค่ากว่าตั้งเยอะ ไม่ใช้ก็โง่แล้ว

เขาเปิดห้องไลฟ์ของตัวเอง จากนั้นก็เปิดหน้าแรกของหู่หยาขึ้นมา

"แกนี่แหละ อาจารย์เผียว"

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้หมอนี่กำลังไลฟ์สดอยู่พอดีล่ะ

สวี่มู่เกอกดเข้าไปในห้องไลฟ์ของอาจารย์เผียว แล้วส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตไปให้สองอันเหมือนคราวที่แล้วเป๊ะ

พออาจารย์เผียวเห็นเข้า ก็กล่าวขอบคุณตามสัญชาตญาณ

"ขอบคุณซูเปอร์ร็อกเก็ตจากมู่เกอนะครับ เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนดิ คงไม่ใช่ว่าจะมาป้ายยาเกมอีกหรอกนะ?"

เรื่องนี้ทำให้นึกถึงประสบการณ์คราวที่แล้วขึ้นมา ตอนนั้นสวี่มู่เกอก็ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตมาให้สองอันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เพื่อลากเขาไปเล่นแบกไก่ไปข้างหน้า

สวี่มู่เกอยิงคอมเมนต์ลอย

"รู้ได้ไงเนี่ย?"

อาจารย์เผียวถึงกับหน้ามืดขึ้นมาทันที

"ผมแค่เดามั่ว ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นจริง! มุกเดิมแกยังจะเล่นซ้ำสองอีกเหรอ?!"

สวี่มู่เกอ: "นายลองถามคนดูในห้องไลฟ์ดูสิว่าอยากให้นายเล่นไหม"

อาจารย์เผียวยังไม่ทันได้อ้าปากด้วยซ้ำ

คอมเมนต์ลอยในห้องไลฟ์ของเขาก็รัวกระหน่ำขึ้นมาแล้ว

ก็นะ คนดูชอบเห็นสตรีมเมอร์โดนทรมานจนสติแตกที่สุดอยู่แล้ว

"เล่นเลย เล่นเลย เล่นเลย!"

"แค่เกมเล็ก ๆ เองไม่ใช่เหรอ กลัวอะไรวะ!"

"อาจารย์เผียวคงไม่ได้ปอดแหกจนไม่กล้าเล่นแม้กระทั่งเกมเล็ก ๆ หรอกนะ คงไม่มั้ง คงไม่หรอกมั้ง"

"ไม่เป็นไรหรอกเหล่าเผียว ต่อให้นายไม่เล่น พวกเราก็ไม่ว่านายหรอกนะ จริงจริ๊ง"

อาจารย์เผียวหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ตัวเองยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ สวี่มู่เกอก็รวมหัวกับคนดูลากเขาลงหลุมไปซะแล้ว

"เออ ๆ ก็ได้ บอกชื่อเกมมา ขอเวลาไปซื้อยาลดความดันก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยโหลดมาลองเล่น"

สวี่มู่เกอ: "พูดอะไรแบบนั้น แค่เล่นเกมฝึกสมองขำ ๆ เอง ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า"

อาจารย์เผียวหัวเราะหึ ๆ พลางดันแว่นตาขึ้น

"ถ้าเกมแกไม่กวนตีนนะ ฉันยอมกินจอคอมโชว์เลยเอ้า"

ตอนนี้ทั่วทั้งหู่หยา มีใครบ้างไม่รู้ว่าสวี่มู่เกอเป็นคนยังไง

คนที่ยอมพัฒนาเกมที่ไม่มีระบบเติมเงินสักบาทขึ้นมาเพียงเพื่อจะกวนตีนคนเนี่ย มันไม่มีใครเกินแล้วจริง ๆ

กระทั่งปล่อยเพลงสักเพลง ก็ยังทำมาเพื่อปั่นประสาทคนเลยด้วยซ้ำ

สวี่มู่เกอ: "ฉันไปหลอกล่อสตรีมเมอร์คนอื่นต่อละ เผ่นก่อนนะ"

แน่นอนว่าต้องไม่พลาดเหล่าสตรีมเมอร์หมวดเกมคอนโซลทั้งหลาย

แถมพวกสตรีมเมอร์สาว ๆ ก็ขาดไม่ได้ โจวซูอี ไตเสี่ยวเม่ย รวมถึงถวนถวนกับโม่จื่อ ต่างก็โดนเขาไปหลอกล่อจนครบทุกคน

เมื่อเห็นแก่ซูเปอร์ร็อกเก็ตสองอัน หน้าตาของสวี่มู่เกอ รวมถึงเสียงเรียกร้องอย่างบ้าคลั่งของคนดู พวกเธอจึงพากันดาวน์โหลดเกมมาเตรียมลองเล่น

แบกไก่ไปข้างหน้าเน้นแนวปากัวร์เป็นหลัก กวนตีนเป็นรอง

แต่สองเกมในคราวนี้ เน้นกวนตีนเป็นหลัก และกวนตีนเป็นรอง

มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปั่นประสาทคนล้วน ๆ เลยต่างหาก

โดยเฉพาะ "การผจญภัยที่ค่อนข้างง่าย" นั้น ในแง่ของการกวนประสาท ถือว่าโดดเด่นเป็นพิเศษเลยทีเดียว

อย่างเช่นด่านแข่งวิ่งด่านนี้

มีตัวละครทั้งหมดสี่ตัว ยืนอยู่บนจุดสตาร์ตเดียวกัน แล้ววิ่งจากซ้ายไปขวา

ผู้เล่นวิ่งไปถึงเส้นชัยได้ก็ถือว่าผ่านด่าน

ทว่าไม่ว่าพวกเขาจะกดยังไง จะกดได้เร็วแค่ไหน ก็ไม่มีทางได้ที่หนึ่งเลยสักนิด

กระทั่งบางคนเปิดโปรแกรมช่วยกด ก็ยังเล่นไม่ผ่านอยู่ดี

ทำได้แค่เลือกดูคำใบ้ ซึ่งการจะดูคำใบ้ได้นั้น ต้องตอบคำถามข้อหนึ่งก่อน

"ใครหล่อที่สุดในโลกใบนี้?"

ด้านล่างมีคำตอบให้เลือกแค่ข้อเดียว นั่นคือคำสามคำว่า 'สวี่มู่เกอ'

ผู้เล่นจำเป็นต้องกดที่คำสามคำนี้ แถมยังต้องกดรวดเดียวถึงยี่สิบครั้ง ถึงจะได้ดูคำใบ้

พอดูคำใบ้จบถึงได้รู้ว่า ต้องวิ่งย้อนกลับหลัง ทะลุขอบจอไป ถึงจะได้เข้าเส้นชัยเป็นคนแรก

แค่ด่านนี้ด่านเดียว ก็ทำเอาพวกเขาโมโหจนแทบกระอักเลือดแล้ว

แต้ม +445

แต้ม +620

โจวซูอี: "คุณพระช่วย! นี่มันเกมที่มนุษย์คิดขึ้นมาจริง ๆ เหรอเนี่ย?!"

ถวนถวน: "เร็วเข้า! ขอยาลดความดันให้ฉันที ความดันฉันจะทะลุปรอทอยู่แล้ว!"

มั่วจื่อ: "รู้งี้ฉันกดคืนจรวดซูเปอร์ให้เขาไปซะก็ดีหรอก"

ไตเสี่ยวเม่ย: "นี่มันเกมขยะอะไรกันเนี่ย ฉันอยากจะปาโทรศัพท์ใส่หน้าเขาจริงๆ..."

เธอเพิ่งพูดได้ครึ่งเดียว ก็เห็นการแจ้งเตือนว่าบัญชีของสวี่มู่เกอเข้ามาในห้องไลฟ์

ใบหน้าที่แต่เดิมบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ พลันฝืนเค้นรอยยิ้มแบบจำใจออกมาทันที

"ฮิฮิฮิ ยินดีต้อนรับพี่มู่ค่ะ เกมของพี่เล่นสนุกสุดๆ ไปเลย ฉันแทบจะ ดี!!! ใจ!!! จน!!! ตาย!!! อยู่แล้วเนี่ย!!!"

ประโยคแรกๆ เธอใช้เสียงสองดัดหวานหยดย้อย แต่สี่คำสุดท้ายกลับกลายเป็นการแผดเสียงคำรามทีละคำ แทบจะเขมือบหน้าจอเข้าไปอยู่รอมร่อ

ทำเอาสวี่มู่เกอสะดุ้งโหยง

เกมนี้คงไม่ได้ทำให้ประจำเดือนเธอมาไม่ปกติหรอกนะ?!

น่าสงสารจริงๆ

สวี่มู่เกอยิงคอมเมนต์ลอยไปอันหนึ่ง

"ปวดใจจัง ยอมให้คนที่โดนกวนประสาทเป็นผมยังดีกว่า"

คำพูดนี้เป็นแนวแซะกระแนะกระแหนขนานแท้

พอไตเสี่ยวเม่ยเห็นเข้า สายตาก็แข็งกร้าวด้วยความโมโห รังสีอำมหิตพุ่งทะลุจอออกมาแทบจะเป็นรูปธรรม

แต้ม +697

เกมกวนประสาทก็ช่างเถอะ แต่ประเด็นคือคนดูในห้องไลฟ์ยังคอยแซะเยาะเย้ยไม่เลิก แถมยังหัวเราะเยาะเหมือนมองคนโง่อีกต่างหาก

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่สร้างเกมนี้ขึ้นมาแล้วชวนเธอเล่น ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

"ฮ่าๆๆ ยัยป้าโดนปั่นจนสติแตกไปแล้ว"

"ที่รัก ลบเกมทิ้งเถอะ พวกเราอย่าไปทนรองรับอารมณ์แบบนี้เลย"

"ใช่แล้ว ก็แค่เกมฝึกสมองเล็กๆ เอง ต่อให้เล่นไม่ผ่าน ก็ไม่มีใครว่าเธอโง่หรอกน่า"

"มีแต่พวกแซะพวกเยาะเย้ยเต็มจอ พวกแกไม่เข้าใจเธอหรอก มีแต่ฉันนี่แหละที่เข้าใจ ยัยป้านี่ทั้งกากทั้งโง่ของจริง"

"รายงาน! เจี่ยโจวโดนเกมกวนจนปาโทรศัพท์ทิ้งไปแล้ว!"

คืนนี้สตรีมเมอร์ทั่วทั้งหู่เมาโดนเกมนี้ทรมานแทบเป็นแทบตายกันถ้วนหน้า เขายังอุตส่าห์ตระเวนไปส่องห้องคนอื่นแล้วพูดจาซ้ำเติมแขวะใส่ไม่หยุดปากอีก

บรรดาคนดูแต่ละคนหัวเราะกันอย่างมีความสุข

สวี่มู่เกอที่เป็นตัวการยิ่งมีความสุขกว่า

ก็เพราะกวาดแต้มมาได้เพียบเลยนี่นา

คนรอบตัวสวี่มู่เกอก็ไม่เว้น เขาส่งแนะนำเกมไปให้ทีละคน

รวมถึงเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยด้วย

"ขอแนะนำเกมมือถือแนวผจญภัยฝึกสมองสุดสนุกให้เธอ ตอนว่างๆ เอาไว้เล่นฆ่าเวลาได้นะ"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยว่างอยู่พอดี เธอไม่ได้คิดอะไรมากก็ดาวน์โหลดมาลองเล่นดู

แต้ม +1000

"นี่มันเกมผีบ้าอะไรของนายเนี่ย! โมโหจนจะบ้าตายอยู่แล้ว!!"

สวี่มู่เกอ: "ลนแล้วๆ"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเห็นสี่คำนี้ก็ยิ่งโมโหหนักขึ้นไปอีก อยากจะจองตั๋วเครื่องบินบินไปซัดหน้าเขาสักสองหมัดให้รู้แล้วรู้รอด