ตอนที่ 53
ตอนที่ 53 อยากจะกอดเธอไว้ให้แน่นๆ
minibunny · 6,520 ตัวอักษร
ทุกที่ที่วิหคเพลิงโผบินผ่าน ทิ้งไอความร้อนระอุไว้เหนือศีรษะ
ผู้ชมดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความร้อนเหนือศีรษะ ทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนพูดไม่ออก ไร้ซึ่งเสียงปรบมือ กระทั่งวิหคเพลิงมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านและสลายหายไปจนหมดสิ้น ผู้คนที่กลั้นหายใจถึงเพิ่งจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
ทุกคนย้ายสายตากลับไปยังชายหนุ่มกลางเวที เขายังคงนั่งอยู่บนรถเข็น ดึงไม้เท้าที่ยื่นออกไปกลับคืนมา ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงถือไม้เท้าทำท่าโค้งคำนับ
ดูเหมือนเขาจะรู้ตัวว่าเพิ่งทำเรื่องสุดยอดลงไป บนใบหน้าประดับด้วยความหยิ่งทะนงและพึงพอใจจางๆ แต่กลับไม่ทำให้คนรู้สึกหมั่นไส้ ราวกับเป็นชนชั้นสูงมาแต่กำเนิด
สุดท้าย เขามองไปที่กล้องด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า "ขอให้ทุกคนได้เป็นนกแห่งอิสรภาพ โผบินไปยังขุนเขาแห่งฤดูใบไม้ผลิที่อยากไปครับ"
"แปะๆๆๆๆ!"
เสียงปรบมือที่ตามมาทีหลังดังกึกก้องอย่างเร่าร้อน ยาวนานถึงห้านาทีเต็ม
เว่ยหัวหมิงทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตามเดิม สีหน้าดูเหม่อลอยเล็กน้อย
เขาสามารถใช้กลไกมาอธิบายทุกอย่างก่อนหน้านี้ได้
แต่วิหคที่โบยบินอยู่ในเปลวเพลิงนั่น จะอธิบายอย่างไรดี
เพราะได้สัมผัสในระยะประชิด จึงรู้ว่านั่นไม่ใช่สเปเชียลเอฟเฟกต์ แต่เป็นเปลวไฟของจริง
ใครกันที่จะควบคุมเปลวไฟได้?!
[จริงดิ? นี่มันโคตรเจ๋งเลยไม่ใช่เหรอ?]
[นี่คือมายากลเหรอ? คุณบอกฉันว่านี่คือมายากล? นี่ไม่ใช่เวทมนตร์จริงๆ เหรอ?]
[อันนี้ง่ายมากเลยนะ ขั้นแรกทำแบบนี้ แล้วก็ทำแบบนี้]
[กดรายงาน! มีคนแอบอ้างมายากลเพื่อแสดงเวทมนตร์]
[ฉันขอประกาศ เจียงเป่ยเซิงคือจอมเวทที่แท้จริงแห่งศตวรรษที่ 21!]
[คาถาลวงตา! ทั้งหมดเป็นคาถาลวงตา!]
ในคอมเมนต์วิ่งของห้องไลฟ์สด เดิมทียังมีคนพูดคุยกันว่าการแสดงของเด็กฝึกก่อนหน้านี้เป็นอย่างไร แต่ตอนนี้จุดสนใจในการพูดคุยของทุกคนได้เปลี่ยนมาเป็นมายากลชุดสุดท้ายของเจียงเป่ยเซิงหมดแล้ว
แม้แต่แฮชแท็กของรายการที่ติดเทรนด์ค้นหาก็ยังเป็น #การแสดงมายากลของ "เซ่าเหนียนสิงซิง"#
เรื่องนี้ทำให้ผู้กำกับเฉินที่อยู่หลังเวทีรู้สึกจนใจอย่างมาก
ข่าวดีคือ รายการ "เซ่าเหนียนสิงซิง" ของพวกเขาติดเทรนด์ค้นหาอีกแล้ว
ข่าวร้ายคือ สิ่งที่ติดเทรนด์ค้นหาคือการแสดงมายากล ไม่ใช่การแสดงของเด็กฝึก!
"อา~ อย่างน้อยก็ให้การแสดงของกลุ่มเป่ยเซิงติดเทรนด์ค้นหาหน่อยสิ นี่ต้องเป็นการแสดงที่ดังออกนอกด้อมแน่ๆ"
เวยป๋อ: ได้รับคำอธิษฐานของคุณแล้ว
ในขณะที่เด็กฝึกทุกคนกลับขึ้นเวทีเพื่อรอผลโหวต แฮชแท็กที่ชื่อว่า #ความรู้สึกราวกับโชคชะตาของ "เซี่ยงเจี้ยนหนี่เซี่ยงเจี้ยนหนี่เซี่ยงเจี้ยนหนี่" (อยากเจอเธอ อยากเจอเธอ อยากเจอเธอ)# ก็เริ่มพุ่งทะยานขึ้นมาจากอันดับที่ 100 ท้ายตารางเทรนด์ค้นหาของเวยป๋อ
ท้ายแฮชแท็กมีคำว่า 'มาแรง' ตัวเล็กๆ ห้อยอยู่ นั่นหมายความว่ากระแสความนิยมกำลังพุ่งสูงขึ้น
กลับมาที่สถานที่จัดการแข่งขัน "เซ่าเหนียนสิงซิง"
ซูชิงหลานยืนอยู่แถวหน้าสุด ชูการ์ดในมือขึ้นเล็กน้อย
"ท่านผู้ชมทุกท่านคะ คะแนนโหวตที่เด็กฝึกทั้งหมดได้รับในการแสดงต่อหน้าสาธารณชนรอบแรกได้รวบรวมเสร็จสิ้นแล้วค่ะ ในมือของฉันคือคะแนนโหวตความชื่นชอบที่ทุกคนมีต่อการแสดงของเด็กฝึกในครั้งนี้ค่ะ"
ความหมายก็คือไม่รวมคะแนนโหวตนมจากช่องทางการโหวตออนไลน์
ตอนที่เด็กฝึกทำการแสดง เวทียังดูค่อนข้างโล่ง ผู้คนต่างชื่นชมว่าทีมงานรายการกระเป๋าหนัก
แต่ตอนนี้พอคนกว่าหนึ่งร้อยคนมายืนอยู่บนเวที ก็ดูแออัดขึ้นมาถนัดตา
แออัดเสียจนเด็กฝึกกลุ่มฉีจี้ตี้กวงแอบกระซิบกระซาบกันโดยไม่มีกล้องตัวไหนจับภาพได้เลย
"เท่ชะมัด นกตัวเมื่อกี้ถูกเผาจนหมดเลยเหรอเนี่ย ผมยังอยากจะไปเก็บเศษกระดาษสีมาศึกษาดูหน่อยเลย"
"แน่นอนว่าจะให้นายเก็บไปไม่ได้สิ นั่นมันอุปกรณ์มายากลนะ!"
"เฮ้อ ผมรู้สึกว่าการแสดงของพวกเราคืนนี้ เทียบไม่ได้กับมายากลชุดสุดท้ายของพี่เป่ยเลย!"
"อะแฮ่ม" เจียงเป่ยเซิงหันกลับไปปรายตามองทุกคน แววตานั้นทำให้เด็กฝึกไม่กี่คนที่กำลังคุยกันหุบปากฉับทันที ก่อนจะส่งยิ้มประจบประแจงมาให้เขา
"ทำตัวดีๆ กันหน่อย ซูพีดีกำลังประกาศผลอยู่ข้างหน้านะ"
กลุ่มอื่นต่างตื่นเต้นกันจนได้แต่กลืนน้ำลาย แต่คนกลุ่มนี้กลับคุยกันจนน้ำลายจะแห้งอยู่แล้ว
ฉู่เหยี่ยนเกาหัว "แข่งก็แข่งจบไปแล้ว ผลก็ออกมาแล้ว จะตื่นเต้นไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ"
เจียงเป่ยเซิงจ้องมองเขาแน่วแน่แวบหนึ่ง หมอนี่เป็นคนมองโลกในแง่ดีจริงๆ
หลี่กวานฉีเงียบผิดปกติ ในบรรดาคนไม่กี่คนนี้ หลี่กวานฉีได้เกรด F ในการประเมินเวทีแรก มีความเสี่ยงสูงมากที่จะถูกคัดออก ดังนั้นเขาจึงเป็นคนที่หวังอยากให้ทีมฉีจี้ตี้กวงคว้าอันดับหนึ่งมากที่สุดในกลุ่มนี้
ทว่าเขากลับเคยชินกับการเก็บงำความรู้สึกและเงียบขรึมมาโดยตลอด จะเอ่ยปากเฉพาะเรื่องที่ควรพูด เลือกบอกแต่เรื่องดีไม่บอกเรื่องร้าย และแอบพยายามอย่างเงียบๆ อยู่เบื้องหลัง
เมื่อซูชิงหลานประกาศผลคะแนนของกลุ่มเพลงออริจินัล เด็กฝึกคนอื่นๆ ที่รู้ผลคะแนนของตัวเองไปแล้ว ต่างพากันจับจ้องไปยังสามกลุ่มที่ยืนอยู่ตรงจุดกึ่งกลางที่สุด
บนใบหน้าของฉินเหลี่ยนประดับด้วยรอยยิ้มมาตรฐานของเด็กฝึก สวี่เฮ่ออีเม้มปากแน่น คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย
ส่วนเจียงเป่ยเซิง... เขาจัดชายเสื้ออย่างไม่รีบร้อน แล้วเปลี่ยนท่านั่งใหม่อย่างสบายอารมณ์
ผู้ชมต่างพากันเงียบกริบ พี่ชาย คุณไม่ผ่อนคลายเกินไปหน่อยเหรอครับ?
ซูชิงหลานแย้มยิ้มพลางเอ่ยถาม "หัวหน้าทีมทั้งสามท่าน มีอะไรอยากจะบอกกับสมาชิกในทีมของตัวเองไหมคะ?"
ฉินเหลี่ยนเอ่ยขึ้น "ขอบคุณทุกคนมากครับสำหรับความพยายามตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้ เวทีในวันนี้เป็นผลงานร่วมกันของทุกคน ผมดีใจมากที่เราได้มีเวทีที่ร่วมมือกันแบบนี้ หวังว่าครั้งหน้าเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกนะครับ"
ในฐานะเด็กฝึกที่เคยเดบิวต์มาแล้ว คำพูดของฉินเหลี่ยนแม้จะไม่ได้สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ แต่ก็เอาชนะใจคนส่วนใหญ่ได้เป็นอย่างดี
สวี่เฮ่ออีกำไมโครโฟนไว้ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า "แม้ตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้พวกเราจะใช้เวลาปรับจูนเข้าหากันนานมาก แต่สิ่งเหล่านี้จะกลายเป็นประสบการณ์อันล้ำค่าของผมในค่าย ขอบคุณทุกคนครับ"
คำพูดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงของหัวหน้าทีมทั้งสอง ทำให้เหล่าแฟนคลับเริ่มนำไปตีความ
ฉินเหลี่ยนกำลังขอบคุณสมาชิกในทีม ดูท่าหนึ่งสัปดาห์นี้ความสัมพันธ์ในทีมของพวกเขาคงจะดีมาก
ขณะที่สวี่เฮ่ออีพูดถึงการ "ปรับจูนเข้าหากัน" แถมยังบอกว่าเป็นประสบการณ์อันล้ำค่า ไม่ใช่คำว่าความทรงจำหรือการได้สัมผัสอะไรทำนองนั้น
เมื่อนำมาประมวลเข้ากับสถานการณ์ที่หลุดออกมาในห้องไลฟ์สดก่อนหน้านี้ ย่อมแสดงว่าความสัมพันธ์ภายในทีมของสวี่เฮ่ออีนั้นไม่ลงรอยกันอย่างแน่นอน
[ฮั่นแน่~ คนที่เข้าใจก็เข้าใจกันดีอยู่แล้ว~]
[ฮือๆๆ หนึ่งสัปดาห์นี้ สวี่เฮ่ออีลำบากมากจริงๆ]
[ยอมใจคนคนนี้เลย เวลาแบบนี้ยังจะแอบฟ้องแบบเนียนๆ อีก]
[นี่ถือว่าไว้หน้าที่สุดแล้ว กลุ่มนี้รีบยุบไปเถอะ ฉันมองสวี่เฮ่ออียังเหนื่อยแทนเลย]
[เมนเต้นดีๆ ต้องมาโดนถ่วงแข้งถ่วงขา สวี่เฮ่ออีอยู่ที่ทีมฉีจี้ตี้กวงยังมีความสุขกว่าตั้งเยอะ]
ถึงคิวของเจียงเป่ยเซิงแล้ว
สมาชิกในทีมต่างมองเขาด้วยความคาดหวัง รอฟังคำพูดให้กำลังใจ ปลอบโยน หรือคำพูดที่อบอุ่นหัวใจ
เจียงเป่ยเซิงถือไมโครโฟนแล้วเอ่ยว่า "หลี่กวานฉีในทีมของพวกเราเป็นคนที่มีพัฒนาการเร็วที่สุดในหนึ่งสัปดาห์นี้ แล้วก็ยังมีพวกนาย XXX กับ XXX ตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้ทุกคนก็พยายามกันมากจริงๆ หวังว่าทุกคนจะช่วยกันโหวตให้พวกเขาเยอะๆ นะครับ"
ในเวลานี้เขาไม่ได้คิดจะมาป่าวประกาศเรื่องมิตรภาพพี่น้องอันงดงาม แต่กลับเอ่ยชื่อเด็กฝึกคลาส F ออกมาหลายคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้เน้นย้ำถึงหลี่กวานฉี
เขาหวังว่าพวกเขาจะได้อยู่ต่อ
หลี่กวานฉีที่นิ่งเงียบมาโดยตลอดกะพริบตาถี่ๆ นับตั้งแต่วันที่ก้าวเดินออกมาจากบ้านซอมซ่อหลังนั้น เขาก็เตรียมใจที่จะแบกรับความประสงค์ร้ายทั้งหมดของโลกใบนี้ไว้แล้ว ทว่าเมื่อเข้ามาอยู่ในค่าย เขากลับได้พบเจอกับบรรดาเด็กฝึกที่มีอุปนิสัยแตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิง
บางคนร่าเริงเปิดเผย บางคนขี้อายและขลาดกลัว
และยังมี... พี่เป่ย เขาเป็นคนที่มีสภาพจิตใจมั่นคงแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
หลี่กวานฉีได้รับพลังที่ทำให้เขากัดฟันสู้ต่อไปได้นับครั้งไม่ถ้วน จากตัวของชายคนนี้
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น