ตอนที่ 57
ตอนที่ 57 ราวกับซากปรักหักพัง ราวกับอารยธรรมที่สูญหาย
minibunny · 7,229 ตัวอักษร
ในบรรดาเด็กฝึกที่เหลือ นอกจากเด็กฝึกคลาส F ที่ยอมรับสภาพว่าตัวเองตกรอบไปแล้ว โควตาทั้งเจ็ดอันดับกำลังจะถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางสมาชิกไม่กี่คนจากคลาส A, คลาส B และคลาส C
สมาชิกคลาส A นั้นเห็นได้ชัดเจนในแวบเดียว ได้แก่ เจียงเป่ยเซิง, ฉินเหลี่ยน และหวังหลิงซั่ว
สมาชิกคลาส B ได้แก่ สวี่เฮ่ออี, กัวซืออี้ และอวี๋หมิงหมิง
ส่วนคลาส C มีสมาชิกเพียงคนเดียวที่รอดมาได้ นั่นก็คือหลินเหนียนจวิน
ที่เหลือนั้นอยู่คลาส D และคลาส F ทั้งหมด
ซูชิงหลานไม่ได้ดึงเชิง เธอประกาศอันดับที่เจ็ดและหกอย่างรวดเร็ว ซึ่งตกเป็นของอวี๋หมิงหมิงและสวี่เฮ่ออีตามลำดับ
ทั้งสองคนเดินขึ้นไปกล่าวความรู้สึกในการผ่านเข้ารอบทีละคน จากการประลองขับเคี่ยวในรอบการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่หนึ่งมาจนถึงตอนนี้
ในบรรดาคนเหล่านี้ คนที่เจียงเป่ยเซิงรู้เรื่องน้อยที่สุดก็คือกัวซืออี้ ในหัวของเขาแทบไม่มีภาพคนคนนี้อยู่เลย
ทว่าเหล่าแฟนคลับต่างรู้ดีเป็นอย่างยิ่ง
[เชี่ยเอ๊ย นี่ไม่ใช่คนที่ขยันชงคู่จิ้นกับหวังหลิงซั่วหรอกเหรอ?]
[ฉันไม่ค่อยเข้าใจเลย ทำไมคู่จิ้นจวินฉีถึงโดนด่าจนเละ ทั้งที่เห็นๆ กันอยู่ว่าในรายการนี้ คนที่ชงหนักกว่าคือคู่จิ้นหลิงอี้ของหวังหลิงซั่วกับกัวซืออี้ ชงกระทั่งชื่อคู่จิ้นยังเป็นรหัส 1-0 ด้วยซ้ำ...]
[เขาสองคนอยู่ค่ายเดียวกัน ชัวร์อยู่แล้ว (ยิ้มแห้ง)]
พอถึงคราวของอันดับห้าและอันดับสี่ หลินเหนียนจวินที่คว้าอันดับห้ามาได้ก็ก้าวเข้าสู่สายตาของทุกคน
แฟนคลับของกัวซืออี้ที่เพิ่งจะหาข้ออ้างได้เมื่อครู่ ต่างพากันปั่นกระแสอย่างบ้าคลั่งในคอมเมนต์หน้าจอไลฟ์สด
[เด็กคลาส C เนี่ยนะได้อันดับห้า? ทีมงานรายการช่วยดันเด็กเส้นราชวงศ์ให้มันเนียนๆ หน่อยได้ไหม]
[หลินเหนียนจวินมีฝีมืออะไรเหรอ... อาศัยแค่หน้าที่ไปฉีดเข็มมาน่ะสิ?]
[ไม่เข้าใจจริงๆ เป็นนักแสดงอยู่ดีๆ แท้ๆ วิ่งมาเป็นเด็กฝึกทำไมกัน]
"คอมเมนต์ช่วงนี้ชักจะเละเทะเกินไปแล้ว"
ผู้กำกับเฉินชี้ไปที่หน้าจอ เขารู้สึกได้อย่างเฉียบไวว่ามีทั้งกองทัพไอโอและแอนตี้แฟนจากสารพัดทางโดดเข้ามาร่วมวงแล้ว
คลื่นลูกเก่ายังไม่ทันสงบ คลื่นลูกใหม่ก็ซัดเข้ามาอีกระลอกจริงๆ
เรื่องที่ "เซ่าเหนียนสิงซิง" โดน "สู้เขาสิเหล่าวัยรุ่น" เหยียบย่ำเพื่อยกตัวเอง ได้ลุกลามจนกลายเป็นการด่าทอกันไปมาระหว่างแฟนคลับของเด็กฝึก แถมยังโยงไปถึงบทเด็กเส้นราชวงศ์อีก
ผู้กำกับเฉินเดาะลิ้นเบาๆ เรื่องเด็กเส้นราชวงศ์นี่มันมีอยู่ทุกรายการนั่นแหละ เบื้องบนยัดเงินมา ผู้บริหารก็รับไว้ ถ้าไม่ถึงขั้นต้องยกเลิกรายการ ผู้กำกับเฉินก็ไม่มีอำนาจไปปฏิเสธ ทำได้เพียงพยายามควบคุมแอร์ไทม์หน้ากล้องให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
ถ้ากระแสของมหาชนรุนแรงถึงระดับหนึ่ง ก็ใช่ว่าจะงัดข้อกับกลุ่มทุนไม่ได้เสียทีเดียว
น่าสงสารก็แต่หลินเหนียนจวิน เด็กคนนี้ต้องมารับเคราะห์เป็นแพะรับบาปแทนคนอื่น
หลังจากสั่งให้ทีมงานฝ่ายดูแลคอมเมนต์หน้าจอคัดกรองข้อความ ในที่สุดบรรยากาศก็สะอาดสะอ้านขึ้นมาไม่น้อย
คราวนี้ ก็ถึงเวลาประกาศสามอันดับสุดท้ายเสียที
ซูชิงหลานเอ่ยถามฉินเหลี่ยน "คุณหวังว่าตัวเองจะได้อันดับที่เท่าไหร่คะ?"
ฉินเหลี่ยนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกตอบแบบเพลย์เซฟที่สุด "ไม่ว่าจะได้อันดับที่เท่าไหร่ ทั้งหมดล้วนเป็นผลลัพธ์จากการตั้งใจโหวตของแฟนๆ ครับ ผมจะพยายามต่อไป ไม่ให้ทุกคนต้องผิดหวัง"
พอประกาศว่าฉินเหลี่ยนได้อันดับสาม เขาก็แอบกำมือแน่น ในใจมีความผิดหวังอยู่บ้าง ทว่าบนใบหน้ากลับไม่แสดงความผิดปกติออกมาแม้แต่น้อย
เจียงเป่ยเซิงรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง
ประกาศไปประกาศมา ไฉนถึงเหลือแค่ตัวเขากับอีกคนหนึ่งได้ล่ะ?
เขาหันไปมองหวังหลิงซั่ว เห็นแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของอีกฝ่าย ราวกับมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าผลลัพธ์อยู่ในกำมือแล้ว
ที่แท้... เจ้าอันดับหนึ่งผู้โชคร้ายคนนั้นคือตัวเองหรอกหรือ?
วิเคราะห์จากคำพูดที่ได้ยินในห้องน้ำ เด็กฝึกที่โกงคนนั้นต้องการจะชิงผลงานอันดับหนึ่งไป นั่นแปลว่าคะแนนปัจจุบันของหมอนั่นยังอยู่ต่ำกว่าอันดับหนึ่ง
การที่ตัวเขากับหวังหลิงซั่วเหมาอันดับหนึ่งและอันดับสอง ก็เป็นไปได้แค่ว่าเขาได้อันดับหนึ่ง ส่วนหวังหลิงซั่วได้อันดับสอง และอีกฝ่ายคิดจะใช้วิธีปั่นข้อมูลตัวเลขเพื่อดันตัวเองขึ้นสู่อันดับหนึ่ง
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไปคาบข่าวรายงานทีมงานรายการเสียก่อน บางทีคงปล่อยให้หมอนี่ทำสำเร็จไปแล้วจริงๆ
ทว่าตอนนี้...
แววตาของเจียงเป่ยเซิงลึกล้ำ มั่นใจขนาดนี้ นึกว่าตัวเองจะได้ที่หนึ่งงั้นเหรอ?
"ถ้าอย่างนั้น ฉันอยากจะถามหวังหลิงซั่วหน่อยค่ะ คุณคิดว่าครั้งนี้ตัวเองจะได้อันดับที่เท่าไหร่คะ?"
บนใบหน้าของหวังหลิงซั่วปรากฏแววเคอะเขิน เขาแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่สองสามวินาที ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงถ่อมตัว "น่าจะเป็นอันดับสองครับ"
"ทำไมล่ะคะ?"
"เจียงเป่ยเซิงเขาโดดเด่นไม่เหมือนใครมากเกินไปครับ ผมคิดว่าแฟนๆ น่าจะสนับสนุนเขามากกว่า"
พอหวังหลิงซั่วพูดจบ เขายังหันมามองทางเจียงเป่ยเซิง ดูเหมือนอยากจะอาศัยมุมกล้องเพื่อสบตากับอีกฝ่าย ไว้เตรียมปูทางสำหรับเรื่องที่จะตามมาในภายหลัง
เจียงเป่ยเซิงเลิกคิ้ว ปฏิเสธคำเชิญชวนสร้างกระแสคู่จิ้นที่อีกฝ่ายส่งมา มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
[เอ่อ... ทำไมฉันรู้สึกว่าประโยคนี้มันแปลกๆ นะ?]
[แอบมีกลิ่นอายความตอแหลอยู่นะ... เขาต้องการจะบอกเป็นนัยว่าเจียงเป่ยเซิงใช้หน้าตาเหรอ? หรือว่าใช้ขา?]
[เจียงเป่ยเซิงก็ไร้มารยาทเกินไปหน่อยนะ ซั่วซั่วอุตส่าห์มองไปทางเขาแล้ว เขายังทำเป็นเมินอีก]
[เสียดายที่ช่องทางโหวตปิดชั่วคราว ไม่อย่างนั้นพวกเราคงได้รู้ผลล่วงหน้าแล้ว]
เมื่อซูชิงหลานถามว่าเจียงเป่ยเซิงคิดว่าตัวเองได้อันดับที่เท่าไหร่ เจียงเป่ยเซิงก็ตอบอย่างเป็นเรื่องปกติธรรมดาว่า "ต้องเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้วครับ"
ท่าทางมั่นใจแบบนี้ทำเอาทุกคนในที่นั้นถึงกับอึ้งไป
ซูชิงหลานรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเจียงเป่ยเซิงพูดจาไม่ค่อยเข้าหูคน แล้วเธอจะไปถามเขาทำไมกันเนี่ย!
ประเดี๋ยวถ้าเขาไม่ได้ที่หนึ่งขึ้นมา มีหวังโดนกระสุนคอมเมนต์เยาะเย้ยจนยับเยินแน่
หวังหลิงซั่วที่ยืนอยู่อีกฝั่งยกยิ้มมุมปาก ในใจแอบด่าไปคำหนึ่งว่าไอ้โง่
กล้าพูดออกมาได้ยังไง อันดับหนึ่งเห็นๆ อยู่ว่าเป็นของตนแท้ๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ได้ต้องการเป็นที่หนึ่งแค่ครั้งเดียว แต่การประกาศอันดับครั้งต่อๆ ไปหลังจากนี้ เขาก็จะเป็นที่หนึ่งทั้งหมด
"ซูพีดี ยังไม่ประกาศผลอีกเหรอครับ?"
ซูชิงหลานเม้มปาก ค่อยๆ เปิดการ์ดในมือออกอย่างระมัดระวัง
เมื่อเห็นอันดับที่อยู่ด้านบน สีหน้าของเธอก็ชะงักไป
หวังหลิงซั่วมองไปยังเธอด้วยความคาดหวัง
"หวังหลิงซั่ว หลังจบการแสดงรอบการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่ 1 ช่องทางโหวตได้รับคะแนนโหวตนมทั้งหมด 1,028,823 คะแนน..."
คะแนนโหวตนมกว่าหนึ่งล้านคะแนน รอยยิ้มที่มุมปากของหวังหลิงซั่วก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น
ฉินเหลี่ยนที่ได้อันดับสามมองไปยังเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ตนเองเพิ่งได้คะแนนโหวตนมไปแค่หกแสนกว่าคะแนน แต่หวังหลิงซั่วกลับได้ถึงหนึ่งล้านกว่าคะแนนเนี่ยนะ!
ในหมู่เด็กฝึกเกิดเสียงฮือฮาดังระงม
ช่องกระสุนคอมเมนต์ถูกแฟนคลับของหวังหลิงซั่วเข้ายึดครองในพริบตา
หลังจากอ่านข้อมูลของหวังหลิงซั่วจบ ซูชิงหลานก็ไม่ได้ประกาศอันดับทันที แต่กลับอ่านต่อว่า
"เจียงเป่ยเซิง หลังจบการแสดงรอบการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่ 1 ช่องทางโหวตได้รับคะแนนโหวตนมทั้งหมด 1,876,633 คะแนน"
"ฉันขอประกาศว่า อันดับหนึ่งของการจัดอันดับครั้งแรกคือ เจียงเป่ยเซิง ค่ะ!"
รอยยิ้มที่มุมปากของหวังหลิงซั่วพลันแข็งค้าง!
อะไรนะ? เจียงเป่ยเซิงได้กี่คะแนนนะ? หนึ่งล้านแปดแสนกว่าคะแนนเนี่ยนะ! เป็นไปได้ยังไงกัน?
สมองของเขาตกอยู่ในความสับสนอลหม่าน บริษัทไม่ได้บอกกับเขาหรอกหรือว่าจัดการวางตัวคนไว้เรียบร้อยแล้ว?
หวังหลิงซั่วหันขวับไปมองเจียงเป่ยเซิง เห็นอีกฝ่ายกำลังหมุนล้อรถเข็นไปยังตำแหน่งอันดับหนึ่งอย่างเอ้อระเหย
ตลอดเวลานั้นไม่ได้มองมาที่ตนแม้แต่แวบเดียว
[กรี๊ดดดดดด พี่เป่ยได้ที่หนึ่ง! พี่เป่ยคือที่หนึ่ง!]
[แฟนคลับเป่ยเซิงเก่งกันมาก! ฮือๆๆ ต่อให้การแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่ 2 พี่เป่ยจะถอนตัวหรือตกรอบ ฉันก็ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว]
[เฮ้อ ก็เพราะอยากให้พี่เป่ยได้เปล่งประกายเจิดจ้าในช่วงเวลาสั้นๆ พวกเราถึงได้ทุ่มเทแรงทั้งหมดช่วยกันโหวตให้เขา ไม่นึกเลยว่าจะทิ้งห่างอันดับสองไปถึงแปดแสนกว่าคะแนน]
[ฮ่าๆๆๆ เมื่อกี้แฟนคลับหวังหลิงซั่วอยู่ไหนนะ ไสหัวออกมาพูดซิ อะไรคือคำว่าโอหังเหรอ พี่เป่ยของฉันเก่งกาจขนาดนี้ มั่นใจในตัวเองหน่อยมันไม่ดีตรงไหน?]
[ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เป่ยจะไม่ได้อยู่ในรายการนี้เมื่อไหร่ ดูแต่ละครั้งก็คิดเสียว่าเป็นเวทีสุดท้ายตลอดเลย]
ไม่รู้ว่ามีคำเข้าใจผิดหลุดออกมาจากที่ไหน แฟนคลับมักจะรู้สึกเสมอว่าเจียงเป่ยเซิงคงอยู่ได้ไม่นาน การที่เต้นไม่ได้มันดูแปลกแยกในวงเสมอ และพวกเขาก็ยอมรับความเป็นไปได้ที่เจียงเป่ยเซิงจะจากไปได้ทุกเมื่อ
ทว่าเจียงเป่ยเซิงกลับใช้การกระทำถัดจากนี้บอกให้ทุกคนได้รับรู้
——"จากไปงั้นเหรอ? ไม่มีทางเสียหรอก"
——"ในเมื่อผมเป็นที่หนึ่ง ก็ขอบคุณความรักความเมตตาของทุกคนด้วย และผมจะนั่งครองที่หนึ่งนี้ต่อไปให้มั่นคง"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น