ตอนที่ 71 ความจริงใจอันไร้เดียงสา

การทำรายการสักรายการ โดยเฉพาะรายการแนวเซอร์ไวเวิลคัดเลือกไอดอล

มีจุดที่ต้องผลาญเงินมากเกินไป

ทั้งค่าเครื่องสำอาง ค่าตัดเย็บเสื้อผ้า ค่าลิขสิทธิ์เพลง ค่าอุปกรณ์เทคโนโลยีของทีมไลฟ์สด ค่าเช่าเวทีและสถานที่ ซึ่งจูเชวี่ยไถก็ไม่ใช่สมบัติของเฉินกังเสียด้วย

ส่วนจุดที่ต้องใช้คนยิ่งมีมากกว่านั้น

ทีมดูแลเด็กฝึก ทีมเทคนิค ทีมประสานงานฝ่ายสนับสนุน...

ผู้กำกับเฉินมีทีมงานคู่ใจกลุ่มเล็กๆ ของตัวเองอยู่บ้าง เช่น จางเล่อหราน หรือเซี่ยงเจียลั่ว

แต่คนเพียงแค่สิบกว่าชีวิต ไม่อาจแบกรับรายการใหญ่ขนาดนี้ได้ไหว

ดังนั้นเศษทานที่ผู้มีอำนาจโยนลงมานี้ ผู้กำกับเฉินจึงจำต้องก้มหน้ากินเข้าไป แถมยังต้องกินอย่างห้ามมีปากมีเสียงแม้แต่น้อย

ความจริงแล้วกระทั่งตอนนี้ ผู้กำกับเฉินยังไม่รู้เลยว่าโควตาเดบิวต์สุดท้ายจะตกเป็นของใครบ้าง แต่ใครบ้างที่จำเป็นต้องได้เดบิวต์ เรื่องนี้เขารู้แจ้งแก่ใจดี

สายตาที่ผู้กำกับเฉินมองลู่ซือเจ๋อจึงซับซ้อนอย่างยิ่ง เขาปรารถนาเหลือเกินว่าอยากให้เด็กที่พยายามและฉลาดหลักแหลมพวกนี้ ได้ก้าวออกไปสู่วันข้างหน้าจากรายการของเขา

ลู่ซือเจ๋อยังคงตื่นเต้นกับการที่ตัวเองได้มารายงานเรื่องลับๆ นี้

"ใช่แล้วครับ หวังหลิงซั่วนั่นแหละ!"

หวังหลิงซั่วที่มาจากฮ่าวฮั่นเอนเตอร์เทนเมนต์ ในช่วงแรกได้ตั้งทีมชั่วคราวชื่อ April ร่วมกับกัวซืออี้ที่เป็นเด็กฝึกสังกัดเดียวกัน

ตอนแรกบริษัทนั้นคิดจะซื้อโควตากับสถานีโทรทัศน์เซียงเจียวสองที่นั่ง ทว่าเพราะมีบริษัทอื่นเข้าแทรกแซง ประกอบกับสถานีโทรทัศน์เซียงเจียวก็ไม่อยากทำให้ผลโหวตโจ่งแจ้งเกินไป สุดท้ายจึงรับปากให้เพียงที่นั่งเดียว

และหวังหลิงซั่วก็คือ "ผู้โชคดี" คนนั้น

ตามบทเดิมทีที่วางไว้ เมื่อหวังหลิงซั่วเดินเข้าสตูในอีพีแรก สายตาจะต้องจับจ้องไปที่อันดับหนึ่งและอันดับสอง จากนั้นภายใต้การเชียร์และการประจบประแจงของเพื่อนร่วมทีม เขาจึงค่อยนั่งลงบนตำแหน่งอันดับหนึ่งอย่าง "ถ่อมตัว"

ทว่า ฝ่ายนั้นมีแผนการอันแยบยล เขาก็มีหนทางรับมือเช่นกัน

ผู้กำกับเฉินที่เพิ่งโดนเบื้องบนกดดันว่าห้ามโมโหห้ามมีอารมณ์ ก็ตลบหลังด้วยการปล่อยให้ทีมของฉินเหลี่ยนเดินเข้ามาก่อน ฉินเหลี่ยนที่ได้รับการชี้แนะจึงชิงนั่งลงบนเก้าอี้อันดับสองทันที

ผู้กำกับเฉินมองหวังหลิงซั่วพลางแค่นยิ้มเย็นในใจ คิดจะนั่งอันดับหนึ่งงั้นหรือ เก่งจริงแกก็นั่งอันดับหนึ่งไปตรงๆ เลยสิ!

ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จับจ้อง บัลลังก์อันดับหนึ่งในสายตาของหวังหลิงซั่วจึงแปรเปลี่ยนเป็นเพชรที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคม

ส่วนเพื่อนร่วมทีมที่ควรจะต้องเล่นละครร่วมกับเขา กลับไม่มีใครยอมเปิดปากสักคน ภายใต้การยุยงลับหลังของกัวซืออี้

ทำไมกัวซืออี้ถึงทำแบบนั้น

เพราะเขารู้ว่าบริษัททอดทิ้งตนเองแล้ว พวกเขาเลือกหวังหลิงซั่ว

เดิมทีกัวซืออี้คิดว่า ในเมื่อตัวเองไม่ได้เดบิวต์ อย่างน้อยก็ขอขัดแข้งขัดขาให้แกอึดอัดใจเล่นสักหน่อย

หวังหลิงซั่วจึงจำใจต้องนั่งลงที่อันดับสาม

ในการเลือกที่นั่งเล็กๆ นี้ จึงแฝงไว้ด้วยเรื่องราวมากมาย

แต่เดิมความสัมพันธ์ของทั้งสองคนแทบจะแตกหักกันทันทีหลังจบการประเมินสเตจแรก

ทว่ามือถือที่หวังหลิงซั่วแอบเอาเข้ามากลับแสดงให้เห็นว่า รายการเซอร์ไวเวิลบอยแบนด์รายการอื่นเริ่มหันมาปั่นกระแสคู่จิ้นกันแล้ว แถมยังมีหลายคู่ที่กระแสแมสจนตกคนนอกด้อมได้ไม่น้อย

เขาอยากได้ตำแหน่งอันดับหนึ่ง จึงเป็นฝ่ายบากหน้าไปหากัวซืออี้ก่อน

กัวซืออี้มองออกว่าการปั่นคู่จิ้นแบบนี้ตนเองก็ตกแฟนคลับได้เหมือนกัน ดังนั้นความสัมพันธ์ในทีมที่กำลังง่อนแง่นจึงแปรเปลี่ยนเป็นความร่วมมือที่หวานชื่นและ "ดูดีมีมารยาท" อีกครั้ง ด้วยผลประโยชน์ที่ลงรอยกัน

อย่างน้อยหวังหลิงซั่วก็รู้ว่าการปั่นกระแสคู่จิ้นจะโจ่งแจ้งเกินไปไม่ได้ ทางที่ดีควรจะมีคู่เปรียบเทียบด้วย

แล้วเขาก็เล็งคู่ของหลี่กวานฉีกับหลินเหนียนจวินไว้

เมื่อมีโทรศัพท์อยู่ในมือ การลงมือทำหลายๆ เรื่องจึงสะดวกขึ้นมาก

ทั้งรู้คะแนนอันดับของตัวเองแบบเรียลไทม์ ติดต่อบริษัทให้ปรับแผนรับมือได้ทันท่วงที จ้างกองทัพไซเบอร์ดันคู่จิ้นจวินฉีออกไปรับหน้าแทน เพื่อให้คู่นั้นโดนด่าทอไปก่อน

ต้องยอมรับว่าสิ่งที่หวังหลิงซั่วทำลงไปนั้นประสบความสำเร็จ สิ่งเดียวที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ในการแสดงรอบแรก เจียงเป่ยเซิงอาศัยเพียงแค่การแสดงมายากลรอบหนึ่ง (ตามที่เขาเข้าใจ) อันดับก็พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งจนเหยียบเขาจมมิด

การประกาศอันดับครั้งแรก ทั้งที่เขาอุตส่าห์ควักกระเป๋าจ้างกองทัพไซเบอร์ไปแล้วแท้ๆ แต่กลับยังได้แค่อันดับสอง!

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าเงินก้อนนั้นเขาเป็นคนจ่ายเอง!

กองทัพไซเบอร์ที่บริษัทเตรียมไว้ให้จะเริ่มลงมือก็ตอนรอบไฟนอลนู่น

ลับหลังคนอื่น หวังหลิงซั่วแค้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน และยังไม่อาจคุยเรื่องนี้กับใครได้อีก

ก่อนที่การแสดงรอบสองจะมาถึง เขาจึงคิดแผนการใหม่ออกมาได้อีกครั้ง

เหตุใดเจียงเป่ยเซิงถึงได้รับความนิยมขนาดนั้นในการแสดงรอบแรกกันล่ะ

ก็แค่เพราะตอนนั้นข้างล่างเวทีมีแฟนคลับของอีกฝ่ายนั่งอยู่เยอะไม่ใช่หรือไง บวกกับลูกเล่นมายากลเรียกร้องความสนใจ แถมยังมีเรื่องขาหักจริงๆ อีก ทุกคนก็เลยพากันเทคะแนนสงสารให้ตั้งเท่าไหร่

หวังหลิงซั่วแสยะยิ้มเย็นเยียบ แล้วทุ่มเงินลงไปอีกก้อนใหญ่

ครั้งนี้เขาหารือกับทางบริษัทแล้ว และตัดสินใจที่จะลงมือตุกติกกับผู้ชมที่เข้าชมในฮอลล์

พวกเขาเตรียมการล่วงหน้ากับระบบกดบัตร แล้วก็เป็นไปตามคาด จากบัตรทั้งหมด 2,000 ใบ พวกเขากวาดมาได้ถึงครึ่งหนึ่ง!

นอกจากนี้ยังกว้านซื้อบัตรต่อจากพวกคนทั่วไปได้อีก ทางทีมงานรายการย่อมต้องตรวจสอบเรื่องพรรค์นี้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้ตรวจเข้มงวดขนาดนั้น ขอเพียงคนทั่วไปพวกนั้นไม่ปากโป้ง แผนการนี้ก็ตบตาได้อย่างแนบเนียน

ทว่าหลังจากคราวนี้ เงินที่หวังหลิงซั่วเก็บหอมรอมริบมาห้าหกปีในฮ่าวฮั่นเอนเตอร์เทนเมนต์ก็เกลี้ยงกระเป๋าไม่เหลือหลอ

ในใจเขาคิดเพียงว่า ไม่สำเร็จก็ขอยอมตาย!

……

"ยอมรับแล้วเหรอ" เจียงเป่ยเซิงเห็นลู่ซือเจ๋อเดินเหม่อลอยกลับมาด้วยสีหน้าช็อกสุดขีด ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาบอกให้ช่างแต่งหน้าทั้งสองคนกลับไปพักผ่อน แล้วส่งสัญญาณให้ลู่ซือเจ๋อที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออกได้ระบายอารมณ์ต่อไป

"ฮือๆๆ ผู้กำกับเฉินบอกว่าเขารู้เรื่องนี้ แต่เรื่องนี้เขาจัดการไม่ได้ ขยับจุดเดียวสะเทือนไปทั้งตัว เบื้องหลังของหวังหลิงซั่วคือฮ่าวฮั่นเอนเตอร์เทนเมนต์ ฮือๆๆๆ ผู้กำกับเฉินเป็นคนแบบนี้ไปได้ยังไง เขาไม่ใช่ผู้กำกับเฉินที่ผมรักที่สุดอีกต่อไปแล้ว..."

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ แต่ลู่ซือเจ๋อ คนที่นายรักที่สุดไม่ใช่คนเขียนบทเซี่ยงหรอกเหรอ"

ลู่ซือเจ๋อโมโหขึ้นมาทันที "ชีเหวินเคอ นายยังมีหัวใจอยู่ไหมเนี่ย ตอนนี้เฉินกังก็ยอมรับแล้วว่าลำเอียงให้หวังหลิงซั่ว แต่นายกลับไม่โกรธเลยสักนิดเนี่ยนะ"

เขาโกรธจัดจนถึงขั้นเรียกชื่อจริงของอีกฝ่ายออกมาตรงๆ

ชีเหวินเคอที่มาจากค่ายใหญ่เหมือนกันเค้นหัวเราะเยาะ "นายคิดว่าเด็กฝึกที่มาจากค่ายใหญ่จะมีใครใสซื่อบริสุทธิ์ขนาดนั้นกันล่ะ" นี่นับว่าด่ารวมตัวเองเข้าไปด้วยแล้ว

"ทรัพยากรมันมีอยู่แค่นี้ นอกจากหวังหลิงซั่วแล้ว ทั้งเจียงซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ มูนริเวอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซวงวั่งเอนเตอร์เทนเมนต์ เฮยจินเอนเตอร์เทนเมนต์... ค่ายพวกนี้ยังไม่ได้เริ่มออกแรงเต็มที่เลยด้วยซ้ำ! แค่ฉินเหลี่ยนที่นายรู้จัก เขาก็เป็นคนของเจียงซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ ช่วงแรกก็ใช้ป้ายกำกับ 'เด็กฝึกรีไซเคิล' มาปั่นกระแส ในค่ายนี้มีเด็กฝึกรีไซเคิลตั้งเยอะแยะ แต่ทุกคนจำได้แค่ฉินเหลี่ยนไม่ใช่หรือไง แล้วยังมีสวี่เฮ่ออี เด็กฝึกของมูนริเวอร์เอนเตอร์เทนเมนต์อีก นายคิดว่าเขาไม่เคยใช้ลูกไม้แบบนี้หรือไง"

ชีเหวินเคอมีสีหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงไม่ได้แฝงความก่นด่า หากแต่เป็นความด้านชาของคนที่ผ่านเรื่องพวกนี้มานับครั้งไม่ถ้วน "คนที่ติดท็อปเซเว่นรอบนี้ มีสักกี่คนที่มือสะอาดจริงๆ"

และคนที่ติดท็อปเซเว่น ก็นั่งอยู่ตรงนี้คนหนึ่ง

ลู่ซือเจ๋อหันไปมองเจียงเป่ยเซิง เขาอยากได้ความรู้สึกปลอดภัยและการยอมรับจากพี่เป่ยผู้เก่งกาจคนนี้อย่างใจจดใจจ่อ

"พี่เป่ย! พี่ดูเขาสิ!"

เจียงเป่ยเซิงรู้สึกพะอืดพะอมกับท่าทางมารยาเกินเบอร์ของลู่ซือเจ๋อจนทนแทบไม่ไหว

สีหน้าของชีเหวินเคอชะงักไป เกือบจะลืมไปเสียสนิทว่าพี่เป่ยก็อยู่อันดับหนึ่งนี่หว่า

"แค่ก อันนี้ไม่นับรวมพี่เป่ยนะ ทุกคนก็รู้ว่าพี่เป่ยเป็นเด็กฝึกโนเนม มือสะอาดกว่าเด็กฝึกอิสระอย่างนายซะอีก ลู่ซือเจ๋อ..."

เจียงเป่ยเซิงเห็นท่าทางที่อีกฝ่ายพยายามอธิบายแก้ต่างแล้วก็อดยิ้มขำไม่ได้

เขาคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าชีเหวินเคอจะมองเรื่องพวกนี้ได้ทะลุปรุโปร่งถึงเพียงนี้

เมื่อเทียบกับสมาชิกคนอื่นในทีมฉีจี้ตี้กวงที่สภาพจิตใจพังทลาย ชีเหวินเคอนับว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีวุฒิภาวะและความคิดที่เป็นผู้ใหญ่

ในเมื่อผู้กำกับเฉินรู้เรื่องนี้ดี แถมยังอธิบายเรื่องพรรค์นี้อย่างละเอียดเพื่อให้ลู่ซือเจ๋อเข้าใจ เขาก็ต้องมีเจตนาแฝงที่จะบอกให้ตนรับรู้ด้วยอย่างแน่นอน

ในสายตาของผู้กำกับเฉินแล้ว ตัวเขาเจียงเป่ยเซิงเป็นตัวตนแบบไหนกันแน่ใน "เซ่าเหนียนสิงซิง" แห่งนี้