ตอนที่ 89 ไม่เคยเห็นแววตาที่หลงใหลถึงเพียงนี้มาก่อน

[ซั่วซั่วหรั่วซิน (อดีตแฟนคลับรุ่นเก่าของหวังหลิงซั่ว)] :

ที่ออกมาเล่าเรื่องนี้ แค่อยากจะบอกทุกคนว่า ตอนนั้นมีบัตรเข้าชมการแสดงรอบที่สองจำนวนมากถูกปล่อยออกมาหมุนเวียนในกลุ่มแฟนคลับของหวังหลิงซั่วด้วยวิธีที่ไม่รู้ที่มาที่ไป... ทำไมต้องเป็นแฟนคลับของเขาด้วยล่ะ? พอมาคิดดูตอนนี้ ทุกอย่างมันมีเค้าลางบอกเหตุมาตั้งแต่แรกแล้ว

ช่วงจบการแสดงรอบสองไปจนถึงก่อนเริ่มรอบสาม ตอนนั้นคู่จิ้นจวินฉีถูกดันออกมารับหน้า โดนแฟนคลับเดี่ยวรุมด่าสารพัด จนคนทั่วไปมองในแง่ลบสุดๆ... แต่ฉันอยากจะบอกจริงๆ นะว่า คู่หวังหลิงซั่วกับกัวซืออี้ต่างหากล่ะที่เรียกว่าจงใจขายจิ้น กลิ่นความหวานจอมปลอมที่สังเคราะห์ขึ้นมานั่น ขนาดแฟนคลับที่จิ้นได้ทุกอย่างแบบฉันยังกลืนไม่ลงเลย

ตอนที่ทุกคนรุมด่าคู่จิ้นจวินฉี ฉันก็ยังรู้สึกแปลกๆ จนกระทั่งไปเจอในกลุ่มคู่จิ้นกลุ่มหนึ่ง ถึงได้รู้ว่าที่แท้คู่นี้ก็ถูกเอาออกมารับหน้าแทนคู่จิ้นหลิงอี้ (หวังหลิงซั่ว-กัวซืออี้) นี่เอง... พูดได้คำเดียวว่าหลินเหนียนจวินน่าสงสารมากจริงๆ

ตอนนั้นยังมีข่าวลือเรื่อง "หวังหลิงซั่วกลั่นแกล้งเพื่อนร่วมทีม" หลุดออกมาด้วย ฉันเริ่มรู้สึกตะหงิดๆ แล้วว่าไอดอลที่ตัวเองชอบกำลังจะพัง แต่ก็ยังไม่ยอมตัดใจ คนเรามันต้องเดินชนกำแพงจนหัวแตกก่อนถึงจะยอมหันหลังกลับนั่นแหละนะ

จากเรื่องในรอบที่สอง ฉันเลยรู้ว่าบัตรเข้าชมสามารถซื้อขายกันลับหลังได้ ฉันก็เลยทุ่มเงินซื้อบัตรรอบที่สามในราคาสูงลิ่ว เพื่อไปเชียร์และให้กำลังใจหวังหลิงซั่วถึงขอบเวที

แต่ไม่คิดเลยว่าการแสดงรอบสามของหวังหลิงซั่วจะห่วยแตกขนาดนี้! การแสดงกลุ่มว่าแย่แล้ว โซโล่เดี่ยวยิ่งแย่หนักกว่าเดิม! พอนึกย้อนกลับไปว่าทำไมตอนแรกฉันถึงชอบเขา ก็เพราะเขาลงคลิปเต้นในเว่ยป๋อติดต่อกันถึงสามปีเต็ม ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นคนมีความพยายาม เวลาที่เขาร้องเพลงและเต้น เขามันเปล่งประกายมากจริงๆ

แต่มาตอนนี้ พอฉันกลับไปมองคนคนนั้นที่อยู่บนเวที ฉันกลับรู้สึกแค่ว่า เขาได้ทรยศต่อตัวเองที่เคยพยายามอย่างหนักในอดีตไปแล้ว

……

จางซินรั่วเรียบเรียงไทม์ไลน์ทั้งหมดออกมาได้อย่างมีเหตุมีผล นอกจากจะพูดถึงตัวหวังหลิงซั่วแล้ว ยังลากกัวซืออี้เข้ามาเอี่ยว แถมยังช่วยฟอกขาวให้คู่จิ้นจวินฉีไปในตัวอีกด้วย

เพราะหลักฐานที่เธองัดออกมามันแน่นมาก มีทั้งภาพแคปหน้าจอ รูปถ่ายต่างๆ รวมถึงประวัติการใช้จ่ายที่เธอเปย์ให้กับหวังหลิงซั่ว

ตั้งแต่เงินโหวตกว่าสองแสนหยวน ไปจนถึงค่าบัตรเข้าชมของซัพพอร์ต และค่าปั่นยอดในเน็ตอีกแสนกว่าหยวน รวมๆ แล้วปาเข้าไปตั้งสามแสนกว่าหยวน!

ในวงการติ่ง แม้ยอดเท่านี้จะยังไม่ถึงขั้นแฟนคลับเศรษฐีนี แต่ก็ถือว่าเป็นคนที่ทุ่มเงินไปเยอะมากแล้ว

บวกกับสถานะอดีตแฟนคลับรุ่นเก่าของหวังหลิงซั่ว ยิ่งทำให้คนเชื่อถือมากขึ้นไปอีก บทความนี้จึงถูกแชร์ต่อกันไปทั่วในกลุ่มพูดคุย

แฟนคลับขาจรจำนวนมากต่างพากันพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า: นี่สินะความน่ากลัวของการเลิกชอบแล้วหันกลับมาแฉ?

ส่วนชาวเน็ตหนุ่มๆ ก็ออกมาแสดงความเห็นว่า: ท่าไม้ตายนี้คุ้นๆ แฮะ ตอนแฟนผมจะบอกเลิก เธอก็ปาหลักฐานใส่หน้าผมแบบนี้เลย...

แน่นอนว่ายังมีพวกแฟนคลับเด็กๆ ของหวังหลิงซั่วที่ทนไม่ไหว เข้ามาคอมเมนต์ด่าในเว่ยป๋อของจางซินรั่ว:

"แกเป็นแฟนคลับซั่วซั่วจริงเหรอ? เกลียดเขาขนาดนี้ ไม่คู่ควรจะเป็นแฟนคลับเขาด้วยซ้ำ!"

"ซั่วซั่วน่าสงสารจะแย่อยู่แล้ว เขาถอนตัวจากการแข่งขันไปแล้ว แกยังจะเอาอะไรกับเขาอีก?"

"เป็นเพราะพวกชอบซ้ำเติมคนล้มอย่างพวกแกนั่นแหละ!"

จางซินรั่วมองดูเว่ยป๋อของตัวเอง อืม... จะว่ายังไงดีล่ะ พลังทำลายล้างของพวกติ่งเด็กๆ มันอ่อนหัดจริงๆ นอกจากพูดจาไร้สาระไปวันๆ แล้ว ก็ไม่มีความสามารถอะไรเลยสักนิด

ไม่ต้องรอให้จางซินรั่วออกโรงโต้กลับเอง ก็มีชาวเน็ตคนอื่นๆ ออกมาช่วยพูดแทนเธอแล้ว

[รักมากถึงได้แค้นมากไงล่ะ ฉันเข้าใจพี่สาวนะ เพราะฉันเองก็เทเขาแล้วเหมือนกัน เฮ้อ]

[พูดสั้นๆ คำเดียว แฟนคลับสายฟรีที่ไม่เคยควักกระเป๋า ไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินแฟนคลับสายเปย์นะจ๊ะ]

จางซินรั่วเห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอทุ่มเงินไปตั้งมากมายขนาดนี้ แต่สุดท้ายกลับเพิ่งมาค้นพบว่าคนที่เธอชอบเป็นแค่คน "ธรรมดาดาษดื่น" คนหนึ่งเท่านั้น

เธอเลิกสนใจพวกติ่งเด็กๆ เหล่านั้น แล้วเปลี่ยนรูปโปรไฟล์เว่ยป๋อของตัวเองเป็นรูปชายหนุ่มถือดอกกุหลาบ พร้อมกับเปลี่ยนชื่อบัญชีเป็น [ซินรั่วเหมยกุย (เซิงเฝิ่น)]

การกระทำนี้ถูกชาวเน็ตขาเผือกตาดีจับสังเกตได้ทันที

เดี๋ยวนะ ไม่ใช่แล้วมั้ง วินาทีก่อนยังชมว่าพี่สาวคนนี้เด็ดขาดอยู่เลย วินาทีต่อมากลายเป็นคนคลั่งรักไปซะแล้วเหรอ?

นี่เปลี่ยนไปเป็นแฟนคลับของเด็กฝึกคนอื่นแทนแล้วเรอะ?

อ๋อ พี่เป่ยหรอกเหรอ ถ้าเป็นพี่เป่ยล่ะก็ไม่เป็นไร เพราะฉันเองก็เป็นแฟนคลับขาจรของพี่เป่ยเหมือนกัน

แต่ก็มีแฟนคลับบางคนที่อินกับเรื่องนี้อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามขึ้นมาว่า: หรือเป็นเพราะยืนอยู่บนที่สูงนานเกินไป ถึงได้ลืมไปแล้วว่าภายใต้ทะเลแท่งไฟที่สว่างไสวราวกับหมู่ดาวเหล่านั้น คือผู้คนที่มีชีวิตจิตใจและมอบความจริงใจให้?

จางซินรั่วจ้องมองประโยคนั้นอยู่นานมาก

เธอกลัวว่าตัวเองจะก้าวพลาดตกลงไปในหลุมพรางขนาดใหญ่อีกครั้งหนึ่งเหลือเกิน

ทว่าภาพที่เขาคุกเข่าข้างหนึ่งแล้วโน้มตัวลงมาหาเธอนั้น ช่างยากที่จะลืมเลือนได้จริง ๆ

กวางน้อยที่ตายไปแล้วในหัวใจ กลับมาเต้นตึกตักไม่เป็นส่ำอีกครั้งเพราะการกระทำนั้น

"ช่างมันแล้ว อย่างแย่ที่สุดก็แค่เจ็บอีกรอบ!"

จางซินรั่วกัดฟันแน่น ก่อนจะลบเนื้อหาบนเวยปั๋วทั้งหมดที่เคยเกี่ยวกับหวังหลิงซั่วจนเกลี้ยง เหลือทิ้งไว้เพียงบทความประกาศเลิกติดตามและแฉกลับชิ้นนั้นชิ้นเดียว

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอก็เป็นหนึ่งในสมาชิกเซิงเฝิ่นแล้ว

……

ภายในห้องทำงานของทีมงานรายการ "เซ่าเหนียนสิงซิง"

เจียงเป่ยเซิงกำลังเซ็นสัญญาความร่วมมือฉบับใหม่กับจ้าวคว่อผิง เพลงที่ขายออกไปในครั้งนี้มีทั้ง "เซี่ยงเจี้ยนหนี่เซี่ยงเจี้ยนหนี่เซี่ยงเจี้ยนหนี่", "เย่ว์กวง", "วั่นเชียนฮวาหรุ่ยฉือหมู่เปยอาย" และอีกหลายเพลง

เดิมทียังรวมไปถึงเพลงบรรเลงอย่าง "เซิงเซิงซื่อซื่ออ้าย" ด้วย ทว่าเจียงเป่ยเซิงเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า ทำนองเพลงนี้สามารถแต่งเนื้อร้องเข้าไปเพื่อใช้ร้องได้ จึงยังไม่ได้ขายออกไปง่าย ๆ

เงินก้อนโตโอนเข้าบัญชีอีกครั้ง

เจียงเป่ยเซิงอยู่ในค่ายฝึกไม่มีเรื่องให้ต้องใช้เงินหรือกลุ้มใจเรื่องเงิน หลังจากรับเงินเรียบร้อย จ้าวคว่อผิงก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง "ถ้าเป็นไปได้ ทางเราก็ยังหวังว่าคุณจะสามารถอัดเวอร์ชันสตูดิโอได้นะ แม้ไฟล์เสียงเวอร์ชันแสดงสดจะดีมากเหมือนกัน แต่เวอร์ชันสตูดิโอเวลาฟังผ่านหูฟังจะสบายหูกว่า"

เรื่องนี้เจียงเป่ยเซิงพยักหน้ารับไว้

จางเล่อหรานที่อยู่ด้านข้างกำลังชวนเจียงเป่ยเซิงคุยเรื่องของจางซินรั่ว

"เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นค่อนข้างใหญ่เลยทีเดียว"

"เธอถึงกับเขียนประโยคนั้นลงบนเวยปั๋วเป็นพิเศษด้วย"

"——หรือเป็นเพราะยืนอยู่บนที่สูงนานเกินไป ถึงได้ลืมไปแล้วว่าภายใต้ทะเลแท่งไฟที่สว่างไสวราวกับหมู่ดาวเหล่านั้น คือผู้คนที่มีชีวิตจิตใจและมอบความจริงใจให้?"

เจียงเป่ยเซิงส่ายหน้า เอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง "ไม่มีทางครับ"

ความจริงใจมีค่ายิ่ง จะลืมเลือนไปได้อย่างไร

โดยเฉพาะคนที่ข้ามมิติมาจากโลกวันสิ้นโลกอย่างเขา

ยิ่งจะเห็นคุณค่าของความหวังดีทุกรูปแบบในโลกใบนี้

จางเล่อหรานตบไหล่เจียงเป่ยเซิง "จำคำพูดที่นายพูดในวันนี้เอาไว้ อย่าทำให้แฟนคลับของนายผิดหวังล่ะ"

ประโยคนี้ ถึงจางเล่อหรานไม่พูด เจียงเป่ยเซิงก็เข้าใจดีอยู่แล้ว

เขาก้มมองขาทั้งสองข้างของตัวเอง หากพูดในแง่หนึ่งแล้ว ก็เป็นแฟนคลับนั่นแหละที่ทำให้เขากลับมายืนได้อีกครั้ง

"จริงสิ เรื่องห้องอัดเสียงน่ะ..."

จางเล่อหรานเอ่ย "ถ้านายอยากได้ห้องอัดเสียงระดับมืออาชีพ เดี๋ยวฉันไปช่วยยื่นเรื่องขอกับทางสถานีให้ ที่จูเชวี่ยไถของเรามีห้องอัดเสียงอยู่ นายกะจะทำเลยไหม" ถ้าจะทำจริง ๆ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายวันไม่ใช่หรือ นั่นก็เท่ากับว่าเวลาฝึกซ้อมในค่ายนี้จะต้องถูกเบียดบังไปอีกแล้ว

เจียงเป่ยเซิงก็นึกถึงจุดนี้เช่นกัน

"รอให้เลือกเพลงรอบการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สี่เสร็จก่อน ผมค่อยกำหนดเวลาแล้วกันครับ" เขาคิดในใจ ครั้งนี้จะปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมรอบใหม่ซ้อมกันเองไม่ได้เด็ดขาด

สัปดาห์ก่อนเป็นเพราะมีฉินเหลี่ยนอยู่ อีกฝ่ายสามารถแบกรับหน้าที่กัปตันทีมได้ เจียงเป่ยเซิงนอนโรงพยาบาลอยู่หลายวันจึงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการแสดงรอบสุดท้าย

"ได้สิ" จางเล่อหรานพยักหน้า

เมื่อมองดูเจียงเป่ยเซิงเดินออกจากห้องทำงานไป จางเล่อหรานก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่กะทันหัน

"นี่ก็ใกล้จะถึงการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สี่แล้วนี่นา จะจัดงานแฟนมีตติ้งสักครั้งให้พวกเด็กฝึกได้มีความสุขกันหน่อยดีไหมนะ"