ตอนที่ 90 ควบแน่นเป็นภาพตรงสุดสายตาฉัน

"ขอบคุณผู้กำกับจางมากนะคะที่ให้ความร่วมมือตลอดหลายวันนี้"

"ลำบากหัวหน้าทีมเจี่ยงแล้วครับ หวังว่าทางบริษัทของคุณจะช่วยดูแลเรื่องการโปรโมตภาพยนตร์ "หมีหาง" (หลงทิศ) ต่อจากนี้ให้เต็มที่นะครับ"

"แน่นอนอยู่แล้วค่ะ แน่นอนที่สุด"

หลังจากงานรอบปฐมทัศน์ภาพยนตร์ "หมีหาง" สามวันที่เมืองหางสิ้นสุดลง เจี่ยงไฉ่เหอก็เก็บตัวทำงานต่ออีกสามวัน ในที่สุดก็ทำงานที่ผู้บริหารบริษัทมอบหมายให้เสร็จสิ้นเสียที

ปัจจุบันเธอทำงานในบริษัทที่รับดูแลด้านการโปรโมตสื่อภาพยนตร์และโทรทัศน์ในวงการบันเทิงในประเทศ พูดง่ายๆ ก็คือทีมของพวกเขาดูแลแอ็กเคานต์ออนไลน์อยู่หนึ่งแอ็กเคานต์ ขอแค่มีลูกค้าว่าจ้างมายังบริษัท บริษัทก็จะแจกจ่ายงานลงมาให้ลูกกระจ๊อกข้างล่าง จากนั้นพวกลูกกระจ๊อกก็ไปจัดการงานที่ได้รับมอบหมายให้เรียบร้อย

ถ้าผลงานภาพยนตร์คุณภาพโอเค นั่นก็เท่ากับการไปเที่ยวและดูหนังฟรีโดยใช้งบส่วนกลาง แต่ถ้าคุณภาพของภาพยนตร์ห่วยแตก นั่นก็คือรู้ทั้งรู้ว่าไม่อร่อยแต่ก็ต้องกลืนลงไป แถมยังต้องไปป้ายยาบอกคนอื่นว่าอร่อยมากอีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ เจี่ยงไฉ่เหอถึงได้ทำอาชีพเสริมขึ้นมา โดยการวิจารณ์ผลงานภาพยนตร์ทั้งหมดบนโซเชียลมีเดียด้วยมาตรฐานที่เข้มงวดเป็นอย่างยิ่ง

เรื่องอะไรที่พูดกับบริษัทไม่ได้ เธอก็เอาไปพูดในเว็บไซต์ไห่เจี่ยวจนหมดเปลือก

เวลาห้าวัน เดินทางไปกลับเมืองหาง แถมยังต้องเข้าร่วมงานรอบปฐมทัศน์ รวมถึงการพูดคุยสั้นๆ กับผู้ดูแลภาพยนตร์และเหล่านักแสดง ในที่สุดช่วงสุดสัปดาห์เธอก็ได้กลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ในเมืองหลวง

"เฮ้อ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!" ทันทีที่ก้าวเข้าประตู เจี่ยงไฉ่เหอก็ถอดรองเท้าทิ้งแล้วทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนโซฟาทันที

เอ๊ะ? ทำไมรู้สึกเหมือนลืมอะไรไปบางอย่างนะ?

เธอเปิดเวยปั๋วแล้วเลื่อนดูข่าวพาดหัวไปเรื่อยเปื่อย

#"เซ่าเหนียนสิงซิง" หวังหลิงซั่ว ถอนตัวจากการแข่งขัน ฮอต#

#"เซ่าเหนียนสิงซิง" เจียงเป่ยเซิงลุกขึ้นยืนแล้ว ระเบิด#

เจี่ยงไฉ่เหอเบิกตากว้างในพริบตา

ในที่สุดเธอก็นึกออกแล้วว่าตัวเองลืมทำอะไรไป

สัปดาห์ก่อนที่ไปดูการแสดงรอบสองก็เพื่อเทพธิดาซูชิงหลาน ตอนนั้นยังบอกว่าจะโพสต์บทความด่าลงไห่เจี่ยวด้วยความเดือดดาลที่ทีมงานรายการยัดเยียดขยะเปียกให้ดู แต่ผลลัพธ์คือโดนเบ้าหน้าของเจียงเป่ยเซิงตกจนได้แต่เสียดายที่เขาไม่ได้เป็นนักแสดง!

ยังต้องเขียนอยู่อีกไหมเนี่ย?

เจี่ยงไฉ่เหอนอนครุ่นคิดอยู่บนโซฟา หวังหลิงซั่วคนนี้ถูกคัดออกไปแล้ว แถมเจียงเป่ยเซิงยังลุกขึ้นยืนได้อีกต่างหาก

ตอนนี้บนแพลตฟอร์มดังๆ ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต ทั้งเวยปั๋ว โต่วอิน บิลิบิลิ ไคว่โส่ว เสี่ยวหงซู... ต่างก็พูดถึงเรื่องนี้กันไปทั่ว

"เซ่าเหนียนสิงซิง" แมสจนทะลุวงการไปแล้วจริงๆ แตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับรายการวาไรตีแนวเซอร์ไวเวิลรายการอื่น

พอเปิดเว็บบอร์ดไห่เจี่ยวดูก็พบว่า

เจี่ยงไฉ่เหอถึงกับเงียบกริบ นี่มันไม่จำเป็นต้องให้เธอเขียนเลยสักนิด ตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้ บทความวิจารณ์เพลงคมๆ ที่เพิ่งลงในเว็บบอร์ดไห่เจี่ยวกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์ล้วนเกี่ยวกับ "เซ่าเหนียนสิงซิง" หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเกี่ยวกับ "เจียงเป่ยเซิง" ทั้งนั้น

[เพลงที่มาแรงที่สุดในเดือนมิถุนายนปีนี้——จาก "ไห่ตี่" (ก้นทะเล) สู่ "เซี่ยงเจี้ยนหนี่เซี่ยงเจี้ยนหนี่เซี่ยงเจี้ยนหนี่"]

[แพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกร่วมงานกับเจียงเป่ยเซิงอีกครั้ง อาจเรียกได้ว่าเป็นแพลตฟอร์มเพลงที่โชคดีที่สุดในครึ่งปีแรกนี้]

[วิเคราะห์ระดับเซนส์ทางดนตรีและการร้องของเจียงเป่ยเซิง]

[จอมมารร้ายที่ลุกขึ้นยืนได้แล้วจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกันแน่?]

[ขีดจำกัดความสามารถในการทำเพลงออริจินัลของเจียงเป่ยเซิงอยู่ที่ตรงไหนกันแน่ เขาอาจกลายเป็นเพดานของผู้มีความสามารถใน "เซ่าเหนียนสิงซิง" ไปแล้ว]

เนื่องจากปกติเจี่ยงไฉ่เหอสนใจแค่วงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ ความเข้าใจเรื่องดนตรีของเธอจึงเป็นคนนอกวงการโดยสิ้นเชิง บอกได้แค่ว่าเพลงไหนเพราะหรือไม่เพราะ แต่เพราะตรงไหนในรายละเอียดนั้น เธอไม่สามารถอธิบายออกมาได้แม้แต่คำเดียว

เธอแตะเปิดแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิก ชาร์ตเพลงใหม่มีเพลงของเจียงเป่ยเซิงเพิ่มเข้ามาอีกหลายเพลง ซึ่งก็คือเพลงจากการแสดงรอบสาธารณะนั่นเอง

"คนคนนี้ เหมาะจะไปเอาดีทางสายดนตรีมากกว่าจริงๆ หรือเนี่ย?"

ในฐานะแฟนคลับที่หลงใหลใบหน้าอันหล่อเหลาระดับนักแสดงของเจียงเป่ยเซิง แน่นอนว่าเจี่ยงไฉ่เหอย่อมอยากให้เขาลองเบนเข็มมาทางสายภาพยนตร์และซีรีส์ดูบ้าง ไม่อย่างนั้นมันช่างสิ้นเปลืองใบหน้านี้เกินไปแล้วจริงๆ

แต่ในตอนนี้ เว็บไซต์ไห่เจี่ยวกลับประโคมโปรโมตพรสวรรค์ทางดนตรีของเจียงเป่ยเซิงกันอย่างล้นหลาม

เจี่ยงไฉ่เหอยู่ปากเล็กน้อย

จากนั้นบนเวยปั๋วก็ปรากฏโพสต์ล่าสุดจากออฟฟิเชียลของ "เซ่าเหนียนสิงซิง": กำลังจะจัดงานแฟนมีตติงขนาดเล็กขึ้นในเร็วๆ นี้

……

"กรี๊ดดดดดดด! ในที่สุด! ช่วงเวลานี้! ก็มาถึงแล้ว!"

ภายในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเมืองหลวง

เซี่ยจั๋วเหยียนที่กำลังดูการประกาศอันดับครั้งที่สาม เดิมทีเศร้าเสียใจแทบตายกับอันดับและการตกรอบของบรรดาเด็กฝึก

แต่ผลปรากฏว่าในวินาทีถัดมา ทีมงานรายการกลับประกาศว่าจะจัดงานแฟนมีตติงขึ้นในสัปดาห์นี้!

การจัดอันดับในครั้งนี้เป็นการคัดจาก 56 คนเหลือ 35 คน คนในห้องส่งหายไปอีกหนึ่งในสาม เวทีที่แต่ก่อนเคยรู้สึกว่าเบียดเสียด ค่อยๆ กลายเป็นโล่งกว้างขึ้น

ทั้ง 35 คนที่สามารถอยู่รอดมาได้ในครั้งนี้ ไม่มีพวกไร้ฝีมือที่อาศัยแค่ดวงอีกต่อไป ทุกคนล้วนมีเอกลักษณ์และทักษะเฉพาะตัวกันทั้งนั้น

ต่อให้เป็นฉู่เหยี่ยนที่ถูกมองว่าเป็นลูกชายของเทพธิดาแห่งโชคชะตา ก็ยังทะยานเข้าสู่ 20 อันดับแรกได้เป็นครั้งแรกเพราะอันดับของทีมฉีจี้ตี้กวง

พูดอีกอย่างก็คือ หลังจบการแสดงรอบที่สี่จะเป็นการคัดจาก 35 คนเหลือ 21 คน ขอแค่ฉู่เหยี่ยนรักษาระดับอันดับนี้ไว้ได้ เขาก็จะได้อยู่ต่อ

นอกจากเขาแล้ว ครั้งนี้สมาชิกทีมฉีจี้ตี้กวงทุกคนล้วนมีอันดับที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

อันดับหนึ่งคือเจียงเป่ยเซิง ลอยลำอย่างมั่นคงไม่ต้องพูดถึง

อันดับสองคือฉินเหลี่ยน แม้จะถูกอันดับหนึ่งทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น แต่เขาก็ทิ้งห่างอันดับสามแบบไม่เห็นฝุ่นเช่นกัน

อันดับสามคือลู่ซือเจ๋อ

ทันทีที่ประกาศสามอันดับแรกออกมา ไม่ว่าพวกเด็กฝึกกำลังเศร้าหรือตื่นเต้นอยู่ ทุกคนต่างก็ร้องอุทานออกมาพร้อมกันทันที

"แม่เจ้าโว้ย ทีมฉีจี้ตี้กวงเหมาสามอันดับแรกไปหมดเลย!"

"นี่น่ะเหรอความแข็งแกร่งของทีมฉีจี้ตี้กวง?"

"อ๊ากกก รู้งี้ฉันเลือกอยู่ทีมฉีจี้ตี้กวงด้วยก็ดีสิ!"

"ไม่ใช่นะ นายดูสิ ไม่ใช่ว่าทุกคนในทีมฉีจี้ตี้กวงจะอันดับพุ่งขึ้นสักหน่อย หลินเหนียนจวินก็หลุดจากเจ็ดอันดับแรกไม่ใช่เหรอ?"

กล้องแพนไปทางหลินเหนียนจวิน เขาดูปกติดี ไม่ได้ตีโพยตีพายน้อยเนื้อต่ำใจที่ตัวเองตกลงมาอยู่อันดับแปด เขายังคงประดับรอยยิ้มบนใบหน้าขณะกล่าวคำขอบคุณจนจบ "ขอบคุณทุกคะแนนโหวตจากโปรดิวเซอร์แห่งชาติทุกท่านครับ ผมจะพยายามต่อไปครับ"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดมองดูหลินเหนียนจวินเดินไปยังที่นั่งอันดับแปดของตัวเอง แถมยังจับมือกับสวี่เฮ่ออีที่ได้อันดับเจ็ดด้วย ดูเหมือนสวี่เฮ่ออีกำลังปลอบใจหลินเหนียนจวินอยู่

[เฮ้อ ฉันว่าหลินเหนียนจวินไม่ใช่คนแบบที่ในเน็ตพูดกันหรอก บางทีเขาอาจจะแค่สนิทกับเพื่อนมาก เลยชอบจับมือกันเฉยๆ ก็ได้นะ]

[ขนาดคนหยิ่งและเย็นชาแบบสวี่เฮ่ออียังจับมือปลอบใจหลินเหนียนจวินเลย ช่วงนี้หลินเหนียนจวินกับหลี่กวานฉีก็คุยกันน้อยลงมากแล้ว ฉันว่าต้องเป็นตอนปิ้งย่างกลางแจ้งคราวก่อนแน่ๆ ที่พวกเขาไปเห็นคอมเมนต์ในเน็ตเข้า]

[เห็นแล้วยังทำเป็นทองไม่รู้ร้อนได้ขนาดนี้ เจ้าเล่ห์เพทุบายจริงๆ]

[ไม่ใช่ว่ามีแฟนคลับตัวแม่ในวงการแฉออกมาเหรอ ว่าคู่นี้ถูกใช้เป็นโล่รับหน้าแทนคู่จิ้นหลิงอีคู่อื่นน่ะ?]

[ฮือออ พี่เป่ยหันไปมองหลินเหนียนจวินแวบหนึ่งด้วย ในทีมของเขามีแค่หลินเหนียนจวินคนเดียวที่อันดับตกลง เขาต้องโทษตัวเองอยู่แน่ๆ เลย]

อันที่จริงเจียงเป่ยเซิงไม่ได้กำลังโทษตัวเองอย่างที่ชาวเน็ตว่ากันหรอก

เขาแค่นึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมา

ตอนที่เขากลับมาจากห้องทำงาน ก็ถึงเวลาปิดไฟของหอพักแล้ว

หลี่กวานฉีกำลังอ่านหนังสืออยู่ใต้โคมไฟ โจวโย่วเฉินไม่รู้วิ่งแจ้นไปห้องไหนแล้ว ส่วนหลินเหนียนจวินก็หายตัวไปไร้ร่องรอย

แต่เจียงเป่ยเซิงก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เวลานี้ทุกคนคงไม่ยอมนอนหลับกันอย่างว่าง่ายนักหรอก พวกเด็กฝึกที่คุยเล่นกันยามดึก เต้นโต้รุ่งในห้องซ้อมเต้น หรือออกกำลังกายในฟิตเนสยังมีให้เห็นกันเกลื่อนกลาด

พอกลับมาถึง เขาก็อาบน้ำซักผ้าจนเสร็จ เตรียมจะหอบผ้าเปียกขึ้นไปตากบนดาดฟ้า ขอแค่โดนลมเป่าสักคืนเดียวก็แห้งแล้ว

นี่เป็นเคล็ดลับการตากผ้าที่พวกเด็กฝึกคลำทางจนเจอตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้

เพราะถ้าเอาไปตากตรงระเบียงแคบๆ นั่น เบียดเสียดกับเสื้อผ้าของเด็กฝึกคนอื่นๆ ต้องตากกันตั้งหลายวันกว่าจะแห้ง

ใครจะรู้ว่าทันทีที่เจียงเป่ยเซิงขึ้นมาถึงดาดฟ้า ฝีเท้าของเขาก็ชะงักกึก

เขารับรู้ได้ถึงเสียงลมหายใจของคนอีกคนหนึ่ง