ตอนที่ 72 คนชิงตัดหน้า!

เมื่อเห็นท่าทางของหลี่เค่อที่เหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็กลืนคำพูดลงไป เฮ่ออวิ๋นจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินตามหลี่เค่อออกไป ทันทีที่พ้นประตูบ้าน เฮ่ออวิ๋นก็ถูกหลี่เค่อดึงตัววิ่งแน่บไปทันที จนกระทั่งมาถึงบ้านของหลี่เค่อนั่นแหละถึงได้หยุด

พอก้าวเข้าประตูบ้านมา เฮ่ออวิ๋นก็เห็นแม่ของหลี่เค่อนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น และข้างกายเธอยังมีอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย คนผู้นั้นดูท่าทางเคร่งขรึมเป็นอย่างยิ่ง ทว่าพอเห็นหลี่เค่อกลับยิ้มแย้มเต็มใบหน้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า "หลี่เค่อ เมื่อกี้ไปไหนมาล่ะ! น้ากำลังจะคุยกับเธอดี ๆ อยู่พอดีเลย!"

"เอ่อ... น้าเจียงครับ ผมยังมีธุระอยู่เลย น้าคุยกับแม่ผมไปก่อนแล้วกันนะครับ ตอนค่ำผมค่อย..."

"พี่อวิ๋น ไปเถอะ!" หลี่เค่อกระซิบบอกเฮ่ออวิ๋นเบา ๆ ประโยคหนึ่ง จากนั้นก็ดึงตัวเขาวิ่งพรวดเข้าไปในห้องของตัวเองทันที

เมื่อหลี่เค่อลากเฮ่ออวิ๋นเข้ามาในห้องตัวเองแล้ว เฮ่ออวิ๋นก็อดถามไม่ได้จริง ๆ "หลี่เค่อ แกมีเรื่องอะไรกันแน่ที่พูดที่บ้านฉันไม่ได้ ทำไมต้องลากฉันมาที่บ้านแกด้วยเนี่ย"

"พี่อวิ๋น เมื่อกี้พี่เห็นผู้ชายคนนั้นไหม" หลี่เค่อทำท่าทางลึกลับพลางกระซิบข้างหูเฮ่ออวิ๋น

"พูดเป็นบ้า แกคิดว่าฉันตาบอดหรือไง! คนตัวโตขนาดนั้นนั่งอยู่ตรงนั้น ทำไมฉันจะไม่เห็นล่ะ!" เฮ่ออวิ๋นกลอกตาใส่หลี่เค่อ น้ำเสียงเผลอยกระดับสูงขึ้นมาสองสามคีย์

"ชู่ ชู่...! พี่อวิ๋น พี่เบาเสียงหน่อยสิ อย่าให้คนข้างนอกได้ยินนะ!" หลี่เค่อรีบห้ามเฮ่ออวิ๋นทันควัน เขารีบดึงตัวเฮ่ออวิ๋นเดินไปที่ริมหน้าต่างห้อง แล้วก็เดินกลับไปที่ประตูห้องอีกรอบ พอล็อกประตูห้องเสร็จเรียบร้อย ก็เอามือลูบอกพลางพึมพำเสียงเบา "โชคดีที่ไม่ได้ยิน!"

"หลี่เค่อ แกจะระแวงอะไรขนาดนั้น มีอะไรที่เปิดเผยไม่ได้กันแน่ รีบพูดมา ฉันยังต้องกลับไปอยู่คุยเป็นเพื่อนลุงใหญ่อีกนะ!" เฮ่ออวิ๋นเห็นท่าทางระมัดระวังตัวแจของหลี่เค่อแล้วก็แปลกใจเป็นอย่างยิ่ง ในสายตาของเฮ่ออวิ๋น หลี่เค่อไม่น่าจะเป็นคนที่ขี้ระแวงหรือหวาดกลัวอะไรแบบนี้เลย แล้วทำไมวันนี้ถึงได้แสดงท่าทางกังวลอกสั่นขวัญแขวนออกมาขนาดนี้ได้

"พี่อวิ๋น... อย่าเพิ่งไปสิ! ผมจะเล่าเดี๋ยวนี้แหละ จะเล่าเดี๋ยวนี้!" หลี่เค่อพอได้ยินว่าเฮ่ออวิ๋นจะกลับก็ร้อนรนขึ้นมาทันที จึงรีบเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เฮ่ออวิ๋นฟังอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ในตอนท้ายยังตบท้ายด้วยประโยคนี้อีกว่า "ผมรู้สึกว่าหมอนั่นต้องเป็นพวกสิบแปดมงกุฎแน่ ๆ! มันจงใจมาหาแม่เพื่อจะหลอกเอาเงินพ่อผมชัด ๆ!"

"เมื่อกี้แกบอกว่าคนคนนี้เป็นหุ้นส่วนทำธุรกิจกับพ่อแกมาหลายปีเหรอ ในเมื่อเขาอยากจะร่วมมือกันซื้อตึกพักอาศัยแบบเก่าพวกนั้นในตัวอำเภอ แล้วทำไมเขาถึงไม่ไปหาพ่อแก แต่กลับมาหาแม่แกที่บ้านแทนล่ะ" พอเฮ่ออวิ๋นฟังที่หลี่เค่อเล่าจบ ในใจก็อดสะดุดกึกไม่ได้ ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง ยิ่งพอได้ยินคำว่า "ตึกพักอาศัยแบบเก่า" กับ "อาจจะมีการรื้อถอน" และคำอื่น ๆ ทำนองนี้จากปากหลี่เค่อ เขาก็ยิ่งมั่นใจในการคาดเดาของตัวเองมากขึ้น

นี่มันคิดจะชิงตัดหน้ากันชัด ๆ!

ตอนที่กลับมาจากงานนัดพบแรงงานคราวก่อน เฮ่ออวิ๋นก็มีความคิดที่จะกว้านซื้อตึกพักอาศัยแบบเก่าพวกนั้นอยู่แล้ว ทว่าในตอนนั้นเพราะเงินทุนยังไม่พอ แถมยังไม่มีเหตุผลอันควรที่จะไปกว้านซื้อตึกเก่าพวกนั้น จึงจำต้องพับเรื่องนี้เก็บไว้ชั่วคราว ทว่าเวลานี้ กลับมีคนไหวตัวทัน ได้กลิ่นอายของขุมทรัพย์เข้าแล้วเสียก่อน นั่นทำให้เฮ่ออวิ๋นต้องรีบลงมือจัดการในทันที โดยเตรียมที่จะชิงตัดหน้าลงมือก่อนคนอื่นก้าวหนึ่ง

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันยังไงกันแน่ แต่ผมรู้สึกอยู่ตลอดว่าคนคนนี้ไว้ใจไม่ได้ ช่วงก่อนหน้านี้ ธุรกิจของพ่อผมเกือบจะต้องขาดทุนย่อยยับ ฟังจากที่อาของผมพูดมา ดูเหมือนว่าจะเป็นฝีมือไอ้หมอนี่ที่คอยเล่นตงฉินอยู่เบื้องหลัง" หลี่เค่อส่ายหน้าพลางเอ่ยขึ้น

"แล้วแกอยากจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ฉันไม่ใช่พ่อแม่แกสักหน่อย อีกอย่าง ต่อให้แกกับฉันอยากจะเกลี้ยกล่อมพวกเขา ขอถามหน่อยเถอะ ตอนนี้แกมีหลักฐานที่มัดตัวแน่นหนาหรือยังล่ะ"

เฮ่ออวิ๋นพูดพลางมองปฏิกิริยาของหลี่เค่อ เมื่อเห็นเขาส่ายหน้าจึงพูดต่อ "หลี่เค่อ แกอย่าเพิ่งใจร้อน แกให้อาของแกช่วยสืบประวัติความเป็นมาของคนคนนี้ให้ละเอียดก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันกลับไปก็จะโทรหาคุณลุงที่อาศัยอยู่ในตัวอำเภอ ให้ท่านช่วยสืบดูให้อีกแรงเหมือนกัน"

"งั้นก็ได้ครับ พี่อวิ๋น ขอบคุณพี่มากนะ!" หลี่เค่อได้ยินการวิเคราะห์แบบนี้ของเฮ่ออวิ๋นแล้ว ก็รู้สึกว่าก่อนหน้านี้ตัวเองวู่วามไร้สติเกินไปจริง ๆ จึงพยักหน้ารับแล้วเอ่ยขึ้น

เมื่อเฮ่ออวิ๋นกลับมาถึงบ้าน ลุงใหญ่เฮ่อเจียฮุยกับลูกพี่ลูกน้องเฮ่อเฉินกู่ก็กำลังเดินออกมาจากบ้านของเขาพอดี เมื่อเห็นเฮ่ออวิ๋นกลับมาแล้ว ทั้งสองคนก็เอ่ยขอบคุณเฮ่ออวิ๋นอยู่สองสามประโยค จากนั้นจึงเดินทางกลับไป

จากปากของแม่ เฮ่ออวิ๋นถึงได้รู้ว่าสุดท้ายลุงใหญ่เฮ่อเจียฮุยก็ยังคงเลือกเปิดอู่ซ่อมรถ เพียงแต่ก่อนหน้านั้น เขาเตรียมจะส่งลูกพี่ลูกน้องไปเรียนซ่อมรถที่โรงเรียนเฉพาะทางเสียก่อน ดังนั้นในช่วงครึ่งปีนี้ ลุงใหญ่จึงยังไม่เลิกทำธุรกิจขายกุ้งก้ามกราม

ตลอดช่วงปิดเทอมฤดูร้อน โดยพื้นฐานแล้วเฮ่ออวิ๋นวุ่นอยู่กับการวางแผนเรื่องเข้าเรียนชั้นมัธยมต้น นอกจากนี้ เขายังให้จางเหว่ยลองไปติดต่อขอซื้อตึกพักอาศัยเก่าเหล่านั้นดู ทว่าผลลัพธ์กลับทำให้เฮ่ออวิ๋นผิดหวังอย่างยิ่ง เจ้าของห้องส่วนใหญ่ในตึกพักอาศัยเก่าหลายตึกนั้นไม่ยอมขาย ต่อให้มีคนที่อยากขาย ก็เปิดราคามาสูงลิบลิ่ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะได้ยินข่าวแว่วอะไรมา จึงจงใจโก่งราคาขึ้นไป

หลังจากนั้นไม่นาน จางเหว่ยก็โทรศัพท์มาบอกเฮ่ออวิ๋นว่า เรื่องของไอ้คนแซ่เจียงคนนั้น เขาสืบมาจนกระจ่างแล้ว

หมอนั่นเปิดบริษัทบังหน้าคอยต้มตุ๋นคนมีเงินมาร่วมลงทุน เป็นพวกหากินโดยใช้เงินคนอื่นสร้างผลกำไรเข้ากระเป๋าตัวเอง ทว่ามีข่าวลือว่าเขามีคนหนุนหลังอยู่ในสำนักการก่อสร้างของอำเภอ ถึงได้รู้ข่าวว่าตึกพักอาศัยเก่าพวกนั้นกำลังจะถูกรื้อถอน

เมื่อข่าวนั้นเข้าหูเฮ่ออวิ๋น ก็ทำให้เขาหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง เดิมทีเขาคิดว่าเรื่องนี้น่าจะจัดการได้โดยง่าย แต่นี่กลับมีอุปสรรคผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน

"จางเหว่ย คุณต้องจับตาดูหมอนั่นไว้ให้ดี ถ้ามันคิดจะแตะต้องตึกพักอาศัยพวกนั้น ต่อให้คุณจัดการธุระที่ผมสั่งไม่สำเร็จ ก็ต้องไม่ยอมให้มันสมหวังเด็ดขาด!" เฮ่ออวิ๋นออกคำสั่งเด็ดขาดกับหลี่เหว่ย หลักการของเขามีข้อเดียว จัดการได้ก็จัดการ ถ้าจัดการไม่ได้ ก็ต้องไม่ปล่อยให้คนอื่นจัดการได้สำเร็จเช่นกัน

ส่วนอีกด้านหนึ่ง อาของหลี่เค่อก็ส่งข่าวมาให้หลี่เค่อเช่นกัน เขายืนยันแน่ชัดแล้วว่าบริษัทของคนแซ่เจียงคนนั้นขาดทุนไปไม่น้อย กำลังต้องการเงินทุนเข้ามาประคองให้ดำเนินกิจการต่อไปได้อย่างเร่งด่วน หมอนั่นถึงได้ดั้นด้นมาหาที่บ้านของหลี่เค่อโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น ก็เพื่อจะให้พ่อของหลี่เค่อลงเงินนั่นเอง

จากนั้นหลี่เค่อก็นำเรื่องทั้งหมดนี้ไปบอกแม่ แม่ของเขาจึงรีบโทรศัพท์ไปหาพ่อทันที ทว่าพ่อของหลี่เค่อกลับตกใจมาก รีบเอ่ยขึ้นว่า "ที่จริงพ่อรู้อยู่ตั้งนานแล้ว แค่ไม่อยากไปสนใจมันเท่านั้น ไม่นึกเลยว่ามันจะกล้าบุกไปถึงที่บ้าน ไอ้หมอนี่ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ พวกเธอไม่ต้องมายุ่งเรื่องนี้หรอก เดี๋ยวพ่อจัดการเอง" พูดจบ พ่อของหลี่เค่อก็วางสายไป

ที่แท้พ่อของหลี่เค่อก็ได้รับข่าวสารจากในแวดวงธุรกิจมาตั้งนานแล้ว จึงจงใจหลบหน้าไม่ยอมพบหมอนั่น ทว่าเขากลับคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะกล้าตามไปถึงที่บ้าน ซึ่งนอกจากจะสร้างความตกใจให้เขาแล้ว ยังทำให้เขาโกรธจัดเป็นอย่างมาก

เขาติดต่อคนในแวดวงเดียวกัน คิดจะร่วมมือกันสั่งสอนอีกฝ่ายสักหน่อย ไม่นึกเลยว่าจะได้รับข่าวแบบเดียวกันจากเพื่อนเหล่านั้น คนแซ่เจียงคนนั้นก็ไปหาที่บ้านเพื่อนของเขาหลายคนเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ เมื่อปรึกษาหารือกันแล้ว ทุกคนจึงเริ่มระดมเส้นสายและทรัพยากรทันที เตรียมจะร่วมมือกันกดดันอีกฝ่ายให้จมดิน

และผลลัพธ์ที่ตามมา แน่นอนว่าหมอนั่นต้องเผ่นหนีอย่างไม่เป็นท่า ถูกขับไล่ออกจากแวดวงธุรกิจของอำเภอหยวนสุ่ยไปโดยปริยาย และไม่เคยปรากฏตัวในอำเภอหยวนสุ่ยอีกเลย

ข่าวนี้ แน่นอนว่าเฮ่ออวิ๋นย่อมไม่รู้เรื่อง ในเวลานี้เขากำลังถือจดหมายฉบับหนึ่งไว้ในมือพลางนั่งเหม่อลอย