บทที่ 125 ขอบคุณแทนน้องสาวนะ

ทั้งสามคนเอาอุปกรณ์ค้าจิ้งหรีดไปเก็บไว้ที่ตู้พักผ่อนพนักงาน อาเจ๋อรับหน้าที่ทำความสะอาด ส่วนหลี่เซี่ยงตงกับโหวซานจับคู่กันไปเตรียมงานก่อนรถออก

แต่ระหว่างทำงาน หลี่เซี่ยงตงสังเกตเห็นว่าโหวซานชอบชะโงกหัวออกไปมองนอกหน้าต่าง หันซ้ายหันขวาสักพักแล้วค่อยกลับมาทำงานต่อ เขาดึงแขนโหวซานถาม “ทำบ้าอะไรของนาย? หาใคร?” โหวซานหน้าแดง ตอบเสียงอ่อย “อื้ม ฉันดูว่าต้าหนีมาหรือยัง”

“นายนี่มันคลั่งรักจริงๆ” หลี่เซี่ยงตงถอนหายใจ แล้วปล่อยโหวซานไปทำงานต่อ คนเราต่างก็มีความฝันหวาน บางคนฝันตอนหลับ แต่บางคนก็ฝันทั้งที่ลืมตาตื่น โหวซานเป็นคนที่แปลกที่สุดที่เขาเคยเจอ ขนาดทำงานอยู่ยังแผ่รังสีหาคู่ออกมาได้ หลี่เซี่ยงตงรู้สึกเหมือนจะสำลักความรักของมันตาย!

โหวซานหิ้วกาต้มน้ำเดินเข้ามา กระซิบว่า “พี่ตง เงินส่วนแบ่งค้าจิ้งหรีดคราวก่อน ฉันเอาไปซื้อรองเท้าหนังคู่เล็กให้ต้าหนีด้วยแหละ”

“หือ?” หลี่เซี่ยงตงที่ยังง่วงๆ เพราะตื่นเช้า หูผึ่งขึ้นมาทันที เรื่องชาวบ้านคืองานของเรา! “แล้วไงต่อ เล่ามาซิ ข่งต้าหนีรับรองเท้าไว้ไหม?”