บทที่ 126 ปืนพก

อาเจ๋อที่เพิ่งออกเวรเดินเข้ามาในห้องพัก หยิบถั่วลิสงโยนเข้าปากเคี้ยว “พวกนายสองคนนี่สบายใจเฉิบเลยนะ มีทั้งถั่วลิสงทอด หัวหมูพะโล้ แถมยังมีเหล้าอีก ชีวิตดี๊ดีเชียว” หลี่เซี่ยงตงเงยหน้ายิ้ม “เหล้าบ้าบออะไร ฉันไม่ได้ดื่มนะโว้ย เวลางานแบบนี้ ถ้าไม่กลัวโดนลงโทษก็มานั่งดื่มเป็นเพื่อนโหวซานเลยมา”

“ไม่เอาดีกว่า” อาเจ๋อส่ายหน้า “ตงจื่อ นายค่อยๆ กินไปนะ ฉันหิวเหมือนกัน เดี๋ยวไปเอาน้ำดื่มก่อนแล้วจะมาแจม” หลี่เซี่ยงตงลุกขึ้น “ไม่ต้องรีบ นายไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำร้อนมาให้เอง”

“โอเค” อาเจ๋อรับคำแล้วเดินออกไป

หลี่เซี่ยงตงหันมาสั่งโหวซาน “พอได้แล้วนะ อย่าดื่มอีกเลย เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำร้อนมาให้ ดื่มน้ำสร่างเมาหน่อย” โหวซานตาเริ่มปรือ หัวเราะแหะๆ “ระ... รู้แล้วน่าพี่ตง”

หลี่เซี่ยงตงวิ่งไปที่ตู้เสบียง หยิบแก้วน้ำสะอาดมาสองใบ เอาแก้วกลับไปวางที่ห้อง แล้ววิ่งไปเอากาน้ำร้อนมาอีกที พอรินน้ำเสร็จ อาเจ๋อก็เดินกลับมาพอดี ในมือไม่ได้มีแค่ถ้วยชา แต่ยังมีไข่เค็มสามฟองและขนมเกลียวทอดห่อหนึ่งที่ซื้อมาจากเทียนจินคราวก่อน