บทที่ 145 หลี่เจ็ดก้าว

ทั้งสามคนนั่งคุยกันในห้องรับแขก ส่วนใหญ่เป็นหลี่เซี่ยงตงคุยกับป้าโหว เกาซินหมินนั่งสูบบุหรี่เงียบๆ อยู่ข้างๆ จนกระทั่งโหวเจี้ยนเซ่อกลับมา

“วันนี้พวกคุณห้ามกลับกันนะ ผมซื้อกับข้าวมาเพียบ เดี๋ยวเที่ยงนี้เรามาดื่มกันให้เต็มคราบ” โหวเจี้ยนเซ่อยื่นกับข้าวที่ซื้อมาให้ภรรยา แล้วเดินมานั่งลง “เหล่าเกา (พี่เกา) เมียผมบอกว่าพี่มีธุระจะคุยกับผม?”

“ดูปืนกระบอกนี้ซิ คุ้นตาไหม?” เกาซินหมินล้วงปืนพก Type 54 ออกมาจากเอวด้านหลัง วางลงตรงหน้า โหวเจี้ยนเซ่อรับปืนไปดู ก็เข้าใจสถานการณ์ทันที ปืนที่เขาเก็บไว้ที่บ้านไปโผล่ในมือเกาซินหมินได้ ฝีมือใครถ้าไม่ใช่เจ้าลูกชายตัวดี!

“ไอ้ลูกทรพี!” โหวเจี้ยนเซ่อสบถลั่น ลุกพรวดพราดเดินไปทางครัว “เจ้าสามอยู่ไหน?!” ป้าโหวที่กำลังเด็ดผักงง “มันออกไปเล่นแต่เช้าแล้ว คุณจะตามหามันทำไม?”

“เด็ดผักของคุณไปเถอะ” โหวเจี้ยนเซ่อหันหลังเดินกลับไปที่ห้องหนังสือ เก็บปืนเข้าที่เดิม แล้วเดินหน้าถมึงทึงกลับมานั่ง เขาหันไปพูดกับหลี่เซี่ยงตงที่กำลังทำหน้าไม่ถูก “ตงจื่อ อาฝากดูเจ้าสามมันหน่อยนะ อาเชื่อว่าเอ็งเป็นคนฉลาด ช่วยปรามๆ มันบ้าง”