บทที่ 1581 ร้านค้าสำหรับชาวจีนโพ้นทะเล

ร้านค้าสำหรับชาวจีนโพ้นทะเลใช้บัตรแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ส่วนร้านมิตรภาพใช้บัตรแลกเปลี่ยนเงินตราต่างชาติ ทั้งสองร้านใช้บัตรต่างประเภทกัน และมีกฎเกณฑ์การเข้าใช้บริการที่แตกต่างกัน เพราะตำแหน่งทางการตลาดและกลุ่มลูกค้าเป้าหมายไม่เหมือนกัน

ร้านมิตรภาพเป็นร้านระดับการทูตที่ให้บริการเฉพาะชาวต่างชาติโดยเฉพาะ การจะเข้าไปในร้านต้องมีการตรวจสอบตัวตน ต้องถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารยืนยันตัวตนชาวต่างชาติหรือชาวจีนโพ้นทะเลเท่านั้นจึงจะเข้าไปได้ ต่อให้คนจีนทั่วไปจะมีบัตรแลกเปลี่ยนเงินตราต่างชาติหรือเงินหยวนมากแค่ไหน ถ้าไม่อนุญาตก็คือไม่ให้เข้า

ตรรกะการบริหารของร้านค้าสำหรับชาวจีนโพ้นทะเลนั้นต่างออกไป เนื่องจากรัฐบาลต้องการสนับสนุนให้มีการโอนเงินจากต่างประเทศเข้ามา จึงไม่จำกัดตัวตนของผู้เข้าใช้บริการ ขอแค่มีบัตรแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศก็เพียงพอ สรุปง่ายๆ คือ ร้านมิตรภาพเน้นตรวจสอบเอกสารก่อน แล้วค่อยดูบัตร ยึดตัวตนเป็นหลัก ส่วนร้านค้าสำหรับชาวจีนโพ้นทะเลนั้นดูบัตรไม่ดูคน ใครมีบัตรก็เข้าออกได้ตามสบาย อย่าไปเถียง เพราะนี่คือกฎของรัฐ

อาเจ๋อยื่นเงินสด 160 หยวนให้พ่อค้าตั๋วเพื่อแลกเป็นบัตรแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศมูลค่า 400 หยวน เขาเก็บไว้กับตัว 100 หยวน และแบ่งให้หลี่เซี่ยงตงกับโฮ่วซานคนละ 150 หยวน

“ต้าเป่า ร้านชาวจีนโพ้นทะเลไม่ใช้บัตรไม่ให้เข้า เงินนี้เธอเก็บไว้ เดี๋ยวช่วยฉันซื้อแฮมจินหัวขาหนึ่งนะ” หลี่เซี่ยงตงพูดพลางยื่นบัตรแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศมูลค่า 50 หยวนไปให้ จางต้าเป่าไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว เขาไม่เคยเข้ามาร้านชาวจีนโพ้นทะเลมาก่อน จึงรู้สึกตื่นเต้นมากว่าในร้านขายอะไรบ้าง