บทที่ 1592 พวกเธอไปก่อนเลย

ทันใดนั้นได้ยินเสียงสุนัขเห่า คุณย่าหลี่เอ่ยถามขึ้นว่า “แต่เช้าตรู่แบบนี้ ใครมากันล่ะ?”

“พี่สะใภ้รองครับ”

หลี่เซี่ยงตงมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นพี่สะใภ้รองรีบเร่งเดินเข้ามาในลานบ้าน ฝีเท้าดั่งสายลมมุ่งตรงมายังห้องโถงใหญ่ เมื่อเข้าห้องมา พี่สะใภ้รองก็ทักทายสวัสดีด้วยรอยยิ้ม หลังจากคุยกันตามมารยาทอยู่ครู่หนึ่ง ก็เข้าเรื่องธุระทันที

พี่สะใภ้รองขยับเข้าไปใกล้หลี่เซี่ยงตง มือล้วงกระเป๋าหยิบปึกเงินที่มัดด้วยหนังยางออกมาวางบนโต๊ะ “อาสาม นี่เงินทั้งหมดสองร้อยหนึ่งหยวน รอบหน้าไปเซี่ยงไฮ้ช่วยซื้อแฮมจินหัวมาให้สามขาด้วย ของฉัน ของพี่สะใภ้ใหญ่ และของพ่อกับแม่เราคนละขา”

โฮ่ว พ่อคุณเอ๊ย หลี่เซี่ยงตงได้แต่ถอนหายใจในใจ เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะซื้อแค่ขาเดียว ตอนนี้รวมของคนอื่นด้วยกลายเป็นสี่ขา รอบหน้าไปเซี่ยงไฮ้คงต้องเตรียมกระสอบไปล่วงหน้าแล้ว “ของพ่อกับแม่ เดี๋ยวผมออกให้เองครับ”