บทที่ 1600 เล่นไพ่

“อย่าเพิ่งไปสิ” โจวเต๋อหมิง ซึ่งเป็นน้าเล็กของหลี่เสี่ยวจู๋คว้าแขนเธอไว้ “เธอจะไปยุ่งอะไรอีกล่ะ?” หลี่เสี่ยวจู๋ยิ้ม “ยุ่งเรื่องกลับไปกินข้าวเชือดหมูน่ะค่ะ”

เรื่องที่บ้านคุณพ่อโจวเชือดหมู โจวเต๋อหมิงรู้อยู่แล้ว พ่อแม่ของเขาก็อยู่ที่นั่นเพื่อช่วยงานอยู่เหมือนกัน ที่เขาไม่ได้ไปช่วยไม่ใช่เพราะขี้เกียจ แต่เป็นเพราะพ่อของเขาบ่นว่าเขาทำงานลวกๆ ไม่ได้เรื่อง “ข้าวเชือดหมูต้องรอจนฟ้ามืดโน่นถึงจะได้กิน เธอจะรีบร้อนไปทำไม? เล่นไพ่เป็นไหม?”

“หนูเล่นไพ่ใบไม้เป็นค่ะ แต่เล่นไพ่ป๊อกไม่เป็น”

ที่หลี่เสี่ยวจู๋เล่นไพ่ใบไม้เป็นก็เพราะคุณย่าหลี่และคุณแม่หลี่คอยสอน แต่ที่บ้านตระกูลหลี่ไม่มีบรรยากาศการเล่นไพ่ป๊อก คุณปู่หลี่และคุณพ่อหลี่ไม่เล่นไพ่ แต่เล่นหมากรุกจีนแทน “เล่นไม่เป็นไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้เธอกลับไปก็ไม่ได้กินข้าวเชือดหมูอยู่ดี น้าจะสอนให้ ในร้านค้านี่คึกคักจะตาย เราเล่นกันไปจนถึงเวลาอาหารเย็น แล้วเดี๋ยวน้าจะพาพวกเธอไปที่นั่นเอง”

พอลองคิดดูดีๆ ข้อเสนอของน้าเล็กโจวเต๋อหมิงก็เข้าท่า หลี่เสี่ยวจู๋จึงวิ่งไปเปิดประชุมย่อยกับพี่ๆ น้องๆ พอจบการประชุมทุกคนก็ตกลงอยู่ต่อ “ไม่ต้องให้น้าเต๋อหมิงสอนหรอก หนูเล่นเป็น น้าเต๋อเจี้ยนคะ เอาไพ่ป๊อกมาให้พวกหนูสำรับหนึ่ง” โจวเจิ้งเฉียนหันไปสั่งโจวเต๋อเจี้ยน “รอเดี๋ยว น้าไปเอามาให้”