บทที่ 1624 หลังวันที่ยี่สิบหก

หลี่เซี่ยงตงมองประเมินตั้งแต่หัวจรดเท้า "คิดจะทำอะไร?"

"อะไรคือผมคิดจะทำอะไร? ลูกสาวพี่หลอกตลบหลังผมชัดๆ" ก่อนที่รถเมล์ซึ่งแล่นมาจากแดนไกลจะจอดลง โฮ่วซานก็รีบเล่าเรื่องที่ตัวเองไปหยอกหลี่เสี่ยวจู๋เล่น แต่สุดท้ายกลับเป็นฝ่ายถูกเอาคืนให้ฟังอย่างรวดเร็ว

"คุณอาซุนน่าจะหมายถึงเมื่อก่อนเคยมีร้านหนึ่ง ลูกสาวฉันคงจำผิดน่ะ ร้านผลไม้กวนจวี้ซุ่นเหอจ้านอะไรนั่นมันปิดไปตั้งนานแล้ว" รถเมล์จอดลง หลี่เซี่ยงตงก้าวขึ้นรถไปซื้อตั๋วสำหรับสองคน แล้วเดินเข้าไปด้านใน หาที่นั่งว่างแล้วนั่งลง

โฮ่วซานที่เดินตามหลังมา นั่งลงตรงเบาะหน้าของเขา พอนั่งเรียบร้อยก็หันหน้ากลับมาถาม "ปิดไปแล้วเหรอ? ปิดไปได้ยังไง?"

"ตอนที่มีการร่วมทุนระหว่างรัฐและเอกชนในปีห้าหกน่ะ ร้านก็ถูกควบรวมเข้ากับร้านผลไม้กวนอื่นๆ ไปเป็นโรงงานผลไม้กวนแห่งปักกิ่งแล้ว"