บทที่ 1625 วันที่ยี่สิบหก ไปแล่เนื้อ

ในเรื่องการกินเนื้อแล้ว พลังการลงมือทำของหลี่เสี่ยวจู๋นั้นเต็มเปี่ยมเสมอ

เธอถือตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กเดินไปถึงหน้าประตูห้อง เพิ่งจะยื่นมือออกไปเลิกม่านประตู ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

พอเธอหันกลับไปมอง หลี่เซี่ยงตงที่ไม่ได้เดินตามมากลับไปนั่งอยู่ข้างโต๊ะแปดเซียน "ไปสิคะพ่อ วันนี้วันที่ยี่สิบหกนะ!"

"พ่อขอถามอะไรลูกหน่อย" หลี่เซี่ยงตงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ หนังสือพิมพ์ในมือยังไม่ได้กางออก เขามองไปแล้วยิ้มถามว่า "วันที่ยี่สิบสามกินขนมถังกว่า วันที่ยี่สิบสี่กวาดบ้านทำความสะอาด แล้วประโยคก่อนหน้านั้นล่ะ ลูกท่องได้ไหม?"

หลี่เสี่ยวจู๋เหวี่ยงตะกร้าไม้ไผ่ในมือขวาขึ้นสะพายบ่า เอามือซ้ายเท้าสะเอวอย่างภาคภูมิใจ เชิดคางขึ้นเล็กน้อย "แน่นอนสิคะ"